အခန်း (၁၀၄)

စုန့်မြောင်သည် စာမျက်နှာတစ်ခုကို လှန်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူကြည့်ရတာတော့ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ"

စစ်တပ်ထဲတွင် စစ်သားများစွာသည် စာမတတ်ကြပေ။ အများစုမှာ ဆင်းရဲသော မိသားစုများမှ လာကြပြီး အချို့မှာ အိမ်တွင် စားဝတ်နေရေး မပြေလည်၍ စစ်ထဲဝင်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်သားအများစုသည် စာလုံးအနည်းငယ်သာ ဖတ်နိုင်ကြကာ တပ်မှူးများစွာမှာလည်း စာမတတ်ကြပေ။ စာဖတ်နိုင်သူတိုင်းသည် ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။

စုန့်မြောင်သည် သူ၏ ကြိုးစားမှုဖြင့် တပ်ရင်းမှူးအဆင့်သို့ တက်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသာ ထပ်၍ အထက်သို့တက်လိုလျှင် သူ၏ ပညာအရည်အချင်းကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ပြင်းထန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်၍ ညဘက်တွင် ဆီမီးခွက်ဖြင့် စာကျက်လေ့ရှိသည်။

ဟူမေ့သည် သူမ၏ ပန်းထိုးခြင်းကို ခနရပ်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်နေသော စုန့်မြောင် ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင်ကျွန်မပြောတာကို အာရုံစိုက်ဖို့ လိုတယ်"

စုန့်မြောင် စာအုပ်ချလိုက်သည်။ "ပြောလေ"

"တပ်ရင်းမှူးက မကြာခင် အငြိမ်းစားယူတော့မှာ။ သူ့နေရာကို ဆက်ခံနိုင်မယ့်သူတွေက ရှင်နဲ့ တတိယတပ်ရင်းမှူးပဲရှိတယ်။ အခု ရုတ်တရက်ကြီး လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေး ရောက်လာတယ်၊ သူက ဆက်ခံသူဖြစ်မယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ တပ်ရင်းမှူး အငြိမ်းစားယူသွားရင် ရှင်နဲ့ တတိယတပ်ရင်းမှူးက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

စုန့်မြောင်က သဘောမတူဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်ကလာတဲ့ စကားတွေပြောနေတာလဲ။ တပ်ရင်းမှူးက အခုထိ ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ်။ သူက အငြိမ်းစားယူဖို့ အဝေးကြီးလိုသေးတယ်။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေးက တပ်ရင်းမှူးနေရာကို ဖြည့်ဖို့လာတာဆိုရင်တောင် လောင်စုန့်ဆိုတဲ့ ငါ က အဲ့ဒါကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်မှာ"

"ငါတို့စစ်တပ်မှာ မင်းက ငါ့ထက်သာရင် ငါ မင်းကို လေးစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မသိတာက လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေး က ငယ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလုပ်ရာဇဝင်က မသေးဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် မင်းနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့"

စုန့်မြောင်သည် သူ့ဇနီးကို စိတ်မပူရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် စာအုပ်ဖတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟူမေ့သည် သူမ၏ ပန်းထိုးအပ်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်း လေ့ကျင့်ခန်းအပြီးတွင် ဖေးကျီအန်းသည် ရေဆွဲအိမ်သာနှင့် ထင်းတဲတစ်ခု ဆောက်လုပ်ရန် စစ်သားအနည်းငယ်ကို ခေါ်ယူအကူအညီတောင်းခဲ့သည်။

လုနန်သည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလှအပကို ဗျူဟာတစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြုခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသော်လည်း သူမ၏ ခါးအတွက်မူ ခက်ခဲလှသည်။ သူမ ပြန်ကောင်းမွန်လာရန် ရက်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ဖေးကျီအန်းသည်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မနေခဲ့ပေ။ နံနက်စောစောတွင် သူသည် သစ်သားပျဉ်ပြားအချို့ရယူရန် ထောက်ပံ့ရေးဌာနသို့ သွားခဲ့သည်။ လုနန်၏ စာကြည့်ခန်းအတွက် ဒီဇိုင်းအတိုင်း သူ စာအုပ်စင်တစ်ခုကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် နံနက်ပိုင်းတွင် စလုပ်ခဲ့ပြီး ညနေပိုင်းတွင် အလုပ်ဆက်ကာ အပြီးသတ်ဖို့ရာ နာရီအနည်းငယ် ထပ်ကြာခဲ့သည်။

အခြားပရိဘောဂများအတွက်မူ သူသည် လက်သမားတစ်ဦးကို ရှာဖွေ၍ အထူးမှာယူရမည်ဖြစ်သည်။ လုနန် သည် ပေတုံးတုံးဖြင့် တူထုနေသော ဖေးကျီအန်းနှင့်အတူ လက်သမားကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်ကို ခြံထဲတွင် တိုင်ပင်နေခဲ့သည်။ သူက လုနန်ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တောင်အောက်မှာ ရွာနှစ်ရွာရှိတယ်။ သူတို့က လစဉ် တစ်ရက်နေ့နဲ့ ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွေမှာ ဈေးဖွင့်ကြတယ်။ မနက်ဖြန်က ဆယ့်ငါးရက်နေ့ဆိုတော့ ငါ ရှောင်ကျိုးကို မေးခိုင်းလိုက်မယ်"

"မေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ယွီရွှေတပ်မဟာက လက်သမားက ရှဲ့လောင်စန်းခေါ်တယ်။ သူက ငါတို့တပ်နဲ့ အနီးဆုံး လက်သမားပဲ။ မနက်ဖြန် ငါ မင်းကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားမယ်"

တံခါးဝမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုနန်နှင့် ဖေးကျီအန်းတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဝင်ပေါက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။ အမျိုးသားမှာ ဆံပင်ဖြူစပြုနေပြီး ၆၅ စတိုင် စစ်ဝတ်စုံအသစ်စက်စက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်ပြီး သူ့ နဖူးပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများက သူ့ အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြနေသည်။

ယခုနှစ်တွင် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် ၆၅ စတိုင် ယူနီဖောင်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ရာထူးအဆင့်စနစ်ကိုလည်း ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အရာရှိများ၏ ယူနီဖောင်းများတွင် သာမန်စစ်သားများ၏ ယူနီဖောင်းများထက် အိတ်ကပ်အပို နှစ်ခုသာ ပါရှိသည်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် ထိုအမျိုးသားသည် သာမန်စစ်သားတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း သူ၏ တင်းမာသော အမူအရာက သာမန်ထက် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

လုနန်သည် ၆၅ စတိုင် ယူနီဖောင်းသည် အရင်က ယူနီဖောင်းများလောက် မလှပဟု တွေးလိုက်မိသည်။ အရောင်နှင့် ကိုယ်တိုင်းမှာ မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူမသည် ဖေးကျီအန်း လဲလှယ်ထားသော ရာထူးအဆင့်အလိုက် စစ်ယူနီဖောင်းကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် အိမ်၌ သူမအတွက် ဝတ်ပြပေးရန် တောင်းဆိုမည်ဟု စီစဉ်ထားသည်။

အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသားထက် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။ သူမသည်လည်း အလားတူ ၆၅ စတိုင် စစ်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖော်ရွေသော အမူအရာရှိကာ သူမ၏ မျက်နှာသည် လုနန်နှင့် ဖေးကျီအန်းကို ကြည့်ရင်း ပြုံးရွှင်နေသည်။

"တပ်ရင်းမှူး၊ ဒါရိုက်တာလန်"

ဖေးကျီအန်းက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ခြံထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသော စစ်သားများသည် သူတို့၏ အလုပ်များကို ခေတ္တရပ်တန့်ကာ တပ်ရင်းမှူးကို အလေးပြု နှုတ်ဆက်ကြသည်။ တပ်ရင်းမှူးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့၏ အလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် သူ့အတွက် စိတ်မပူရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

စစ်သားများသည် သူတို့၏ အလုပ်များဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

ဖေးကျီအန်းက မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ "ဒါက တပ်ရင်းမှူး လီ၊ ပြီးတော့ ဒါက သူ့ရဲ့ဇနီး ဒါရိုက်တာလန်"

လုနန်က ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းသောနေ့ပါ တပ်ရင်းမှူး လီ၊ ကောင်းသောနေ့ပါ ဒါရိုက်တာလန်"

"အိုး… ဒီစုံတွဲလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ သူတို့က အတူတူရပ်နေကြတာ တကယ့်ကို ရွှေမင်းသားနဲ့ ရွှေမင်းသမီးစုံတွဲလေးလိုပဲ၊ တခြားသူတွေအားလုံးကို မြေစိုင်ခဲတွေလို ဖြစ်သွားစေတာပဲ။ ရှောင်ဖေးက တပ်ထဲရောက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ တပ်ရဲ့ အချောဆုံးအမျိုးသားဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရသွားတယ်။ ငါကြည့်ရတာတော့ ရှောင်လုက တပ်ကတော်တွေထဲမှာ နံပါတ်တစ် အလှဘုရင်မပဲ"

ဒါရိုက်တာလန်က နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့ လိုက်ဖက်သော စုံတွဲကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ်ကွာခြားချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်လျှင် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးသော စုံတွဲနှင့်တူသည်။

“ဒါရိုက်တာလန်က နောက်နေပြန်ပါပြီ” ဖေးကျီအန်းက နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာလန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်းက အရမ်းအေးစက်တော့ နောက်တာပြောင်တာကိုတောင် မခံနိုင်ဘူး။ ရှောင်လုကရော သည်းခံနိုင်ရဲ့လား"

လုနန် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မိသည်။ သူတို့၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှစ၍ ဖေးကျီအန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အေးစက်ပြီး ခပ်တည်တည်နေတတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူမအပေါ်တွင် ထိုမျှလောက် အေးစက်ခဲ့သည်လား။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ယဉ်ကျေးခဲ့သော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုသည် အပြန်အလှန်ဖြစ်သည်။ လုနန်သည် ဖေးကျီအန်း အပေါ် ပို၍ပင် ယဉ်ကျေးခဲ့ပြီး သူ့ကို အခန်းဖော်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်မှ ပရောပရည်လုပ်တတ်သော အမျိုးသားတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ မည်သည့်အချိန်က ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမအား ပရောပရည်လုပ်တတ်သော အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သလားဟု မေးမည်ဆိုလျှင် သူမသည် ရိုးသားစွာပင် 'မကိုင်တွယ်နိုင်ပါ၊ သူမ၏ ခါးက မခံနိုင်ပါ' ဟု ဖြေမိပေလိမ့်မည်။

ဒါရိုက်တာလန်သည် လျှောက်လာပြီး လုနန်၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

"ရှောင်လုက ငယ်ငယ်လေးပဲ၊ ငါ့သမီးလေးနဲ့တူတယ်။ အချိန်ရရင် ငါ့အိမ်ကို လာလည်ပါဦး။ ငါက ဘေးအိမ်မှာပဲနေတာ။ မင်းတို့ခြံဘေးက ခြံက ငါနဲ့ လောင်လီတို့ပိုင်တာ"

လုနန်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ အသေအချာ လာလည်ပါ့မယ်၊ အစ်မ"

ဒါရိုက်တာလန်သည် ထိုသို့တွေ့ရ၍ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ စစ်တပ်တွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပြီးနောက် စစ်သားများ၏ ဇနီးများသည် အကျင့်စရိုက်နှင့် ပုံစံပိုင်းတွင် စစ်သားများနှင့် တဖြည်းဖြည်း တူလာကြသည်။

သူတို့သည် တည့်တိုးစကားပြောရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး စကားပြောသည့်အခါ ဝေ့လည်ကြောင်ပတ်လုပ်ရသည်ကို မကြိုက်ကြပေ။ ရက်ရောပွင့်လင်းပြီး ရိုးသားသောသူများကိုလည်း ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။

လုနန်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံပေါ်သော်လည်း သူမ၏ မထင်မှတ်ထားသော ပွင့်လင်းမှုက ဒါရိုက်တာလန်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် အခြားပုံစံတစ်မျိုးနှင့် လူတစ်ယောက်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးရာထူးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရသည့်အချိန်မှစ၍ ဒါရိုက်တာလန်နှင့် လုနန်တို့သည် တပ်ရင်းမှူး၏ ဇနီးများအနေဖြင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရဖွယ်ရှိသည်။ တစ်ဦးတစ်ဖက်၏ စိတ်နေစိတ်ထား မကောင်းပါက ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

တပ်ရင်းမှူးလီက ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဖေးက အခုမှရောက်တာဆိုတော့ မြန်မြန်အထိုင်ကျအောင်လုပ်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပူးတွဲစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွေရှိတယ်၊ မင်း ဆယ်ရက် နှစ်ပတ်လောက် ပြန်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါက မင်းအတွက် ကြိုဆိုညစာစားပွဲလုပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေပြီးအောင် စောင့်ရတော့မယ်ထင်တယ်"

"ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးမလား"

ဖေးကျီအန်းက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး"

"ကြားရတာဝမ်းသာတယ်"

တပ်ရင်းမှူး လီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် သူ၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လုနန် ဘက်သို့ ပြုံးလျက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရော ဘယ်လိုလဲ၊ ရဲဘော်လု။ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကန့်ကွက်စရာရှိလား"

လုနန် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။ ဝိုး၊ ထိုအမူအရာက စီချွမ်းမျက်နှာဖုံးအကသမားထက်ပင် အပြောင်းအလဲမြန်ဆန်လှသည်။

"မရှိပါဘူး၊ ကျွန်မမှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး" လုနန် က လက်ခါပြလိုက်သည်။

တပ်ရင်းမှူးလီသည် သူ့ လက်များကို နောက်ပစ်လိုက်သည်။ "ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ငါတို့စစ်ဒေသက မိသားစုတွေအားလုံးက ထူးချွန်ကြတယ်"

ဒါရိုက်တာလန်က ကူရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လုနန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "လောင်လီက လူတွေကို ခြောက်လှန့်ရတာ ကြိုက်တယ်။ သူက သူ့စိတ်အခြေအနေကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်ထဲမထားနဲ့"

"သူတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး အထဲဝင်ကြရအောင်။ မင်း လက်သမား ရှာချင်တယ်မလား။ ငါ မနက်ဖြန် မင်းကို ခေါ်သွားမယ်။ သိပ်မဝေးပါဘူး၊ တောင်ခြေမှာပဲ။ ရှဲ့လောင်စန်းက လက်ရာအရမ်းကောင်းတဲ့သူပဲ။ အနီးအနားရွာတွေက မိန်းကလေးတွေအားလုံးက မင်္ဂလာသေတ္တာတွေနဲ့ တင်တောင်းပစ္စည်းတွေအတွက် သူ့ဆီကိုပဲ လာကြတာ"

လုနန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့"

အတွင်းသို့ရောက်သောအခါ ဒါရိုက်တာလန်သည် ဖေးရှ ပုခက်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသည်ကိုရော၊ ကုရှောင်ဟွိုက် ခွေးဖြူလေးတစ်ကောင်နောက်သို့ လိုက်နေသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မင်းတို့မှာ ကလေးနှစ်ယောက်တောင် ရှိနေပြီလား"

ဒါရိုက်တာလန်သည် လုနန်၏ ခါးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အို…ဘုရားရေ… ငါမယုံနိုင်ဘူး…"

"မင်းက ကလေးမွေးထားတဲ့ပုံ မပေါက်ဘူး တကယ်"

လုနန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဟွိုက်ဟွိုက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်ဟွိုက်၊ ဒီကိုလာပြီး အဖွား လန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦး"

ဟွိုက်ဟွိုက်သည် ခွေးဖြူလေးနောက်သို့ လိုက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး လုနန်ဆီသို့ နာခံစွာ လျှောက်လာကာ သူ၏ ဖောင်းအိနေသော မျက်နှာလေးကို မော့လိုက်သည်။ သူက ချိုသာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းသောနေ့ပါ အဖွား လန်။ ကျွန်တော့်နာမည် ရှောင်ဟွိုက် ပါ၊ ဒီနှစ်မှာ သုံးနှစ်ပြည့်ပါပြီ။ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"

ဒါရိုက်တာလန်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်ပြီး ရှောင်ဟွိုက်၏ ချစ်စရာကောင်းမှုကြောင့် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားသည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အိုး… အိုး… မင်းက သုံးနှစ်တောင်ရှိပြီလား။ မင်းက ယဉ်ကျေးတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီလိုစကားတွေပြောတတ်အောင် ဘယ်သူက သင်ပေးထားတာလဲ"

ရှောင်ဟွိုက် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက အဲ့လိုပြောကြတယ်လေ"

"သူ့ကို ဘယ်သူမှ သင်ပေးထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိသားစု စကားဝိုင်းတွေကို ကြားပြီး သူကိုယ်တိုင် သင်ယူလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" လုနန်သည် ရှောင်ဟွိုက်၏ ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူမ၏ ကလေးသည် သူမထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းသည်ကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် လူကြီးများ၏ စကားဝိုင်းများကို နားလည်ရုံသာမက သူ၏ နှုတ်ဆက်စကားများကိုပင် အကျဉ်းချုပ်ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာလန်သည် ရှောင်ဟွိုက်ကို ပွေ့ချီပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုတောင် တော်တဲ့ ကလေးလေးလဲ။ ငါတို့ ရှောင်ဟွိုက်က အရမ်းတော်တော့ အဖွားက မင်းကို အိမ်ခေါ်သွားချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီ။ အဖွား လန်နဲ့ အိမ်လိုက်ခဲ့မလား။ အဖွားဆီမှာ မင်းလိုပဲ အစ်မကြီးတွေ၊ အစ်ကိုကြီးတွေ ရှိတယ်"

ရှောင်ဟွိုက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ခဏစဉ်းစားလိုက်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟွိုက်က မေမေ့ရဲ့ ကလေးပါ။ ကျွန်တော် အဖွား လန်နဲ့ အိမ်လိုက်လို့မရဘူး"

ဒါရိုက်တာလန်က ရယ်မောပြီး ရှောင်ဟွိုက်နှင့် ဆွေးနွေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အဖွားသိပါတယ် ရှောင်ဟွိုက်က မေမေ့ရဲ့ ကလေးဆိုတာ။ အဖွားက မင်းကို အိမ်ခေါ်သွားလို့မရတော့ဘူးဆိုတော့ မင်းအချိန်ရတဲ့အခါ အဖွား လန်ဆီ လာလည်ပါလား။ အဲ့ဒီမှာ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေနဲ့ ဆော့လို့ရတယ်၊ ကောင်းပြီလား"

လုနန် ရှောင်ဟွိုက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အဖွား လန်သည် အဖွားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွိုက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ် ဟုတ်"

သူ့မိခင် ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည်လည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အဖွား လန်ကို သဘောကျတယ်၊ ပြီးတော့ ကစားချင်တယ်"

အန်တီဝူသည် လက်ဖက်ရည်ကိုင်၍ ထွက်လာသည်။

"ဒီမှာ ရေလေးဘာလေးသောက်ပါဦး"

ဒါရိုက်တာလန်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်သူလဲ"

လုနန်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မရဲ့ အမေပါ၊ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ဝူ ပါ။ အမေ၊ ဒါက တပ်မှူး လီရဲ့ဇနီး ဒါရိုက်တာလန်ပါ၊ ကျွန်မတို့မိသားစု အကူအညီလိုမလို အထူးတလည် လာမေးတာပါ"

"ဒါရိုက်တာလန်က ကျွန်မကို ပရိဘောဂလုပ်ဖို့ လက်သမားရှာပေးဖို့ မနက်ဖြန် ခေါ်သွားမယ်တဲ့ အမေ။ မနက်ဖြန် ဈေးနေ့ဆိုတော့ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး လျှောက်ကြည့်ချင်တယ်"

"ကောင်းတာပေါ့” အန်တီဝူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ကျွန်မတို့က ဒီနေရာကို အခုမှရောက်တာဆိုတော့ ဘာမှမသိသေးဘူး၊ လမ်းညွှန်တစ်ယောက်ရှိတော့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ မြန်မြန်အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဒါရိုက်တာလန်"

"ရပါတယ်၊ ဒါက ကျွန်မ လုပ်ပေးသင့်တဲ့အရာပါ" ဒါရိုက်တာလန်သည် အန်တီဝူ၊ လုနန်တို့နှင့် ယဉ်ကျေးစွာ စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် နောက်တစ်နေ့ အပြင်ထွက်ရန် အချိန်ကို သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ မပြန်မီတွင် ဒါရိုက်တာလန်သည် ရှောင်ဟွိုက် ကို နှုတ်ဆက်အနမ်းပေးခဲ့ပြီး ခွဲခွာရန် မလိုလားစွာဖြင့် အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် လုနန်ကို သတိပေးခဲ့သည်။ "နန်နန်၊ ရှောင်ဟွိုက်ကို ငါ့အိမ်ကို ကစားဖို့ ခေါ်လာဖို့ မမေ့နဲ့နော်"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မတို့ အချိန်ရရင် လာလည်ပါ့မယ်" လုနန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖေးအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဒါရိုက်တာလန်က အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"ဖေးကျီအန်း မိသားစုက အထင်ကြီးစရာပဲ။ ရှောင်ဖေး နဲ့ ရှောင်လုအကြောင်းတော့ မပြောတော့ဘူး၊ နှစ်ယောက်လုံးက ထူးချွန်တဲ့သူတွေပဲ"

"ရှောင်ဖေးရဲ့ ယောက္ခမ၊ အန်တီဝူကိုပဲ ကြည့်။ သူ့ အမူအရာကလည်း ယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့နေတာပဲ၊ ပညာတတ်မှန်း သိသာတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေ… မိန်းကလေးကတော့ ပုခက်ထဲမှာပဲ ရှိသေးတော့ ငါတို့ မပြောနိုင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးက ဉာဏ်ကောင်းပြီး အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် ရင့်ကျက်ပုံရတယ်။ သူက အနာဂတ်မှာ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် အောင်မြင်မှာ သေချာတယ်"

တပ်ရင်းမှူးလီက ဟွန့်ခနဲအသံပြု၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက သိသာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ရှောင်ဖေးနဲ့ ရှောင်လုက ထူးချွန်တယ်ဆိုရင် သူတို့မိဘတွေကလည်း ချို့တဲ့နေမှာမဟုတ်ဘူး။ ကလေးတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ညံ့နေနိုင်မှာလဲ"

ဒါရိုက်တာလန် - “...”

"ကျွန်မ ရှင့်ကို စကားမပြောချင်တော့ဘူး"

သူမက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သော်လည်း တပ်ရင်းမှူးလီမှာမူ ပြောစရာစကားရှိနေသည်။

"ငါ ဖေးကျီအန်းကို အထင်ကြီးတယ်။ လူတွေက သူက ငါ့ရဲ့ဆက်ခံသူလို့ ပြောနေကြတယ်၊ အဲ့ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဖေးကျီအန်းသာ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင် သူ တာဝန်ယူတာကို ငါကန့်ကွက်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဒါရိုက်တာလန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် လုနန် အပေါ် သူမ၏ အကဲဖြတ်မှုကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

တပ်ရင်းမှူးလီနှင့် သူ့ဇနီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖေးကျီအန်းသည် သူ့အလုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး သူ့သမီးကို ကြည့်ရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။ အံ့အားသင့်စရာမှာရှောင်ရှသည် သူ့ကို အခက်တွေ့စေခဲ့ပြီး သူ့အပေါ်တွင် သေးစိုစေရုံသာမက သူမ၏ အနှီးထဲတွင်လည်း မကောင်းသောအနံ့ကို ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဖေးကျန့် သာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် သူသည် အော်ဟစ်ပေလိမ့်မည်။

"အား! ရှောင်ရှက နောက်တစ်ခါ အီးပါချလိုက်ပြန်ပြီ"

သို့သော် ဖေးကျီအန်းသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှောင်ရှကို အပေါ်ထပ်သို့ ချီသွားပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားနှင့် အနှီးကို လဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။

အနှီးလဲလှယ်ခြင်းသည် ဖေးကျီအန်းအတွက် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ရှသည် သူ့လက်ပေါ်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်ဖြစ်၍ သူမ၏ အနှီးကို လဲလှယ်ပေးခြင်းသည် သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် မဟုတ်ချေ။