ယဲ့ရုန်ရှန်း၏ နိဂုံး ၃

မကောင်းတော့ဘူး

လုံးဝမလွတ်နိုင်ဘူး။

အင်အားကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းတယ်။

ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ

အခု ဘာလုပ်ရမလဲ !

လင်းဇီချန်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလျက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ယဲ့ရုန်ရှန်း၏ဆုပ်ကိုင်မှုကြောင့် မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူသည် မကြာမီ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ယဲ့ရုန်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းကင်ပညာသစ်ပင်”၏ စွမ်းအားအောက်တွင် လင်းဇီချန်သည် လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

သေချာတဲ့လွတ်မြောက်ဖို့လမ်း

ဒါက… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ။

သူ၏ခြေရင်းအောက်ရှိ ပင်လယ်သည် မသေနိုင်သော အနီရောင်မီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤမီးအိုင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် မိမိကိုယ်မိမိ ဖျက်ဆီးပါက “မီးလျှံကြားပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း” စွမ်းရည်ကို အသုံးချနိုင်ချေရှိသည်။ မီးတောက်များကြားပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ပြန်လည်နိုးထလာမည့်နေရာသည် သစ္စာဖောက်ယဲ့ရုန်ရှန်း၏လက်ထဲတွင်မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်နေရာတွင်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သို့သော် ဤအရာများအားလုံးက ထင်မြင်ယူဆချက်များသာဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို မသိနိုင်သေးပေ။

မည်သူမျှ မစမ်းကြည့်ဖူးသောကြောင့်၊ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် မီးတောက်ထဲတွင် မည်သည့်နေရာတွင် ပေါ်လာမည်ကို မည်သူမှ မသိခဲ့ကြပေ။

လင်းဇီချန်သည် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် ရွေးချယ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် ယဲ့ရုန်ရှန်းက သူ့ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကိုင်လိုက်ကာ စတင်လှုပ်ရှားရန် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့်‌ လေထုထဲမှ အနက်ရောင် အစေ့တစ်စေ့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုအစေ့က သစ်ကြားသီးတမျှကြီးကာ မျက်နှာပြင်က ပြောင်ချောသည်။ အထဲတွင် တွင်းနက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဤအစေ့ကိုမြင်သောအခါ

လင်းဇီချန်သည် အတွင်းမှ အလွန်အံ့သြဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤပုတီးစေ့တွင်ပါရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး ရှေးဘိုးဘေးအဆင့်ဖြစ်သည်။

ဒါ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ သုံးမဲ့ကိရိယာလား။

လင်းဇီချန်က ရှေ့မှ အစေ့ကိုကြည့်ကာ လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ရုန်ရှန်းသည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကိုပင် မပြောဘဲ ပုံမှန်မဟုတ်စွာဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သူ့ရှေ့ရှိ ပုတီးစေ့ထဲသို့ ချက်ချင်းသွန်းလောင်းကာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူက လင်းဇီချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဝေးမှ ထုတ်ယူကာ လင်းဇီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့ဝိဉာဥ်ဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။

နာလိုက်တာ…

မချိမဆံ့

ကြောက်စရာ.. နာကျင်မှု

ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ယူမှုကြောင့် ခံစားရသော နာကျင်ကိုက်ခဲမှုသည် လင်းဇီချန်၏ မျက်နှာကို ဆိုးရွားလာစေသည်။ ယင်းက အူတိုင်ကို ဖောက်ထည့်သည်ထက် နှလုံးကို ပိုနာကျင်စေသည်။

သို့သော် နာကျင်မှုက ဒုတိယဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူနေ၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အခွံချည်းဖြစ်သွားကာ မကြာခင်၌ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်သွားနိုင်သည်။ ဤသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လင်းဇီချန်က တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရန် ချက်ချင်းရွေးချယ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သာ လုယူသွားပါက အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ်မိမိဖျက်ဆီးခြင်းက မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးသည်။ ဤမေးခွန်းသည် တိကျသေချာသော အဖြေတစ်ခုပါရှိသော ရွေးချယ်စရာမေးခွန်းဖြစ်၍ တုံ့ဆိုင်းနေစရာ မလိုပေ။

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်တွင်၊ လင်းဇီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်ကာ သူ၏သွေးစွမ်းအားသည် ပြင်းထန်စွာ ဖောင်းကားလာသည်။ ဤသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ယဲ့ရုန်ရှန်းက လင်းဇီချန်ကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ ဝိဉာဥ်စွမ်းအားကို အလျင်အမြန်ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ရှေးဘိုးဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏

ဝိညာဉ်ရေးဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် လင်းဇီချန်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲ၍ မိမိကိုယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘဲ ချက်ချင်းပင် နှိမ့်ချသွားသည်။

ဒါမကောင်းဘူး။

သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးခြင်း ရပ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းဇီချန်၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိမိကိုယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းကြောင့် မီးလျှံ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အခွင့်အလမ်းမရှိပေ။

ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားသည် သူ၏ နာမ်လုံးဝမရှိတော့သည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်ထုတ်ယူနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင်၊ သူသည် သစ္စာဖောက်က အပိုင်ယူရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အခွံတစ်ခုဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးလို့မရဘူး။

လွတ်မြောက်ဖို့ အခြားနည်းလမ်းရှိဦးမလား

ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးတာတော့ အဆင်မပြေဘူး…

အကူအညီတောင်းမလား။

အကူညီတောင်းဖို့ ဘယ်သူ့ကိုခေါ်ရမလဲ။

လင်းဇီချန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားကို အတင်းအကျပ်ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို ခံရပ်ကာ သူ့ဦးနှောက်ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး လွတ်မြောက်ရန်နည်းလမ်းကို ရှာကြံခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူလွတ်မြောက်ရန် ထိရောက်သောနည်းလမ်းကို မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းဇီချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားထက်ဝက်ကို ထုတ်ယူပြီး သူ့စိတ်ဝိဉာဥ်က မှုန်ဝါးလာသည်။

"အား… မဖြစ်ဘူး…”

ယဲ့ရုန်ရှန်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထုတ်ယူခြင်းကို အတင်းအကြပ် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လင်းဇီချန်က အံ့ဩသွားပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် ထိုအရာများက အဓိကမဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ သူသည် ယဲ့ရုန်ရှန်း၏ ဝိဉာဥ်ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၍ ယခု ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဤသည်ကိုသိလိုက်ရသောအခါ လင်းဇီချန်က တခဏလေးပင် အချိန်မဖြုန်းရဲတော့ပေ။ သူသည် သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ချက်ချင်းလောင်ကျွမ်းစေကာ ယဲ့ရုန်ရှန်းထံမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးခဲ့သည်။

လွတ်မြောက်ရာလမ်းသည် အမှတ်(၁)မြို့သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မြို့၌ရှိနေဆဲဖြစ်သော ရှန်ချင်းဟန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် လိုအပ်သည်။

လင်းဇီချန်သည် သူ့နောက်ကွယ်မှ ယဲ့ရုန်ရှန်း၏အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုန ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖြန့်ခွဲလိုက်သည်။

သစ္စာဖောက်က မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို အတိအကျ သိရန်ဖြစ်သည်။

ဘာလို့ သူ နာနာကျင်ကျင်နဲ့အော်လိုက်တာလဲ”

ဝိညာဉ်စွမ်းအားက နောက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ လင်းဇီချန်သည် ယဲ့ရုန်ရှန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာသတိပြုမိကာ မျက်ခုံးအနည်းငယ်ကျုံလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ယဲ့ရုန်ရှန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာကာ မူလက လူနှင့် ခပ်ဆင်ဆင် မျက်နှာသည် သားရဲနှင့်တူလာသည်။

"ဘယ်သူလဲ... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်သူလဲ..."

"ငါ့အသိစိတ်ကို ဘယ်သူဖျက်နေတာလဲ…”

“ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ…”

"..."

ယဲ့ရုန်ရှန်း ၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်လျက် ဖြစ်ပျက်သမျှကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူ့ရှေ့က အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း ပုတီးစေ့က သူ့ကို အပိုင်ယူနေသည်ဟု သံသယဝင်လာသည်။

ဤသံသယဖြင့် သူသည် ကြီးမားသော သားရဲလက်သည်းကြီးကို ကိုင်မြှောက်ကာ ပုတီးစေ့ကို သူ့လက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ မဆိုင်းမတွ ပြင်းထန်စွာ ညှစ်လိုက်သည်။

"အက်ကွဲ!"