ရေနတ်ဘုရားပြန်ရှင်လာတာလား ၂

လင်းဇီချန်သည် အဝေးသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း စိတ်စွမ်းအင်ချုပ်နှောင်မှု အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေလျှင်ပင် အချိန်မရွေး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် လင်းဇီချန်ရှေ့တွင် ပေါ်လာနိုင်သည်။

“သူ့ရဲ့ရေနဲ့ ပေါင်းစည်းနိုင်စွမ်းက ထူးထူးခြားခြားပဲ။ သူ မီတာတစ်သိန်းကျော်ထိ ဆင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့အရှိန်က နှေးတဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုမတွေ့ရဘူး"

"သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့စွမ်းရည်က ထပ်တူထပ်မျှ အံ့ဩစရာပဲ။ အခု သူ့ရဲ့ ရောင်ဝါကို သိဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ…”

"ဟမ်”

"ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရပ်သွားတာလဲ"

"သူ အမှန်တရားကို နားလည်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား"

လင်းဇိချန်သည် မီတာတစ်သိန်းသုံးသောင်းအနက်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်ကို ညဘုရင်က သတိပြုမိကာ ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို နားမလည်ဘဲ စိတ်ရှုပ်သွားရသည်။

သူခဏတာတိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လင်းဇီချန်သည် သူ၏ မျိူးဆက်ကို ဆက်ခံရန် အခက်အခဲရှိမည်မဟုတ်ကြောင်းမြင်၍ သူ့ဘေးနားရှိ လေဟာနယ်ကို စုတ်ဖြဲရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လင်းဇီချန်ကဲ့သို့ ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်၏တည်ရှိမှုကို သူ မတွေ့နိုင်ပေ

...

ပင်လယ်အောက် မီတာ တစ်သိန်းသုံးသောင်း။

လင်းဇီချန်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ရှေ့မှ ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရေနတ်ဘုရား နန်းတော်က ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊

ဒါ ပုံရိပ်ယောင်လား။

ဒါပေမယ့်... ဒါက အစစ်ကျနေတာပဲ။

ဝိဉာဉ်ပညာဖြင့် လုံးလုံးခွဲခြား၍မရသည့်အပြင်၊ ပုံရိပ်ယောင်ဟုလည်း လုံးဝမထင်ရပေ။

လင်းဇီချန်က ယင်းကို စဉ်းစားနေချိန်၌…

"ဗွမ်းဗွမ်း-ဗွမ်း”

အရှေ့ဘက်ရှိ ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားကာ ရေသံများ ဆူညံသွားသည်။ လင်းဇီချန်က နောက်ဆုတ်ရန် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် ရှန်ချင်းဟန်နှင့် များစွာဆက်စပ်မှုရှိသဖြင့် မဟာမိတ်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်ဟု တစ်စက္ကန့်မျှစဉ်းစားပြီးနောက်တွင် သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် တစ်ကီလိုမီတာအကွာမှ ရွေ့လျားလာကာ လင်းဇီချန်ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်သွားသည်။

သူ့ရှေ့က ကြီးမား ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ရင်ထဲတွင် သံသယစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန်ချင်းဟန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ရှိ ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်က အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ပေါ်လာရမည်နည်း။

ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် သူ့ကို လက်ရှိအကျပ်အတည်းမှလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည့် အလားအလာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

ရေနတ်ဘုရားသည် ဒြပ်စင်ငါးပါးတွင် ရှေးအကျဆုံးသော ဘုရားများထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။ ရေနတ်ဘုရားအတွက်၊ ညဘုရင်သည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် ထူးမခြားနားပင်ဖြစ်သည်။

လင်းဇီချန်က ဤသို့ တွေးနေချိန်တွင်

တစ်စုံတစ်ခု စုတ်ပြဲသွားသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံကြားသောအခါ လင်းဇီချန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြေအနေကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်းထွက်လာကာ သမုဒ္ဒရာအောက်ခြေသို့ မြန်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ငုပ်ကာ ညဘုရင်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသည်။

ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်တွက် သူမျှော်လင့်ချက်ထားထားသော်လည်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ သူ၏ ဗီဇအရ ပြေးရန် ရွေးချယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကိုဆုပ်ကိုင်ကာ မဆိုင်းမတွ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ခြေလှမ်းက အလွန်နှေးနေသေးသည်။

လင်းဇီချန်သည် ညဘုရင်ထွက်လာပြီးသည့်အခိုက်၌ မီတာတစ်ရာအောက်သာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ရာ အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် လင်းဇီချန်နသည် နေရာ၌ပင် အေးခဲသွားကာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

"ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်လား”

လင်းဇီချန်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ညဘုရင်သည် ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို သတိပြုမိကာ သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းဇီချန်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ယခုအချိန်တွင် နန်းတော်ကို မျက်စိဖြင့်သာ မြင်နိုင်ကာ ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်ကိုမခံစားမိပေ။

"ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်က အမြဲတမ်း ဒီမှာရှိနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလား"

ညဘုရင်က လင်းဇီချန်ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ လင်းဇီချန်က ရုတ်တရက်ရပ်လိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤနန်းတော်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း နတ်ဘုရားငါးပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော "ရေနတ်ဘုရား"၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိသည်။ ဤနေရာ၌ ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းမှာ လုံးလုံး အံ့ဩစရာပင်ဖြစ်သည်။

ရေနတ်ဘုရားသည် မူလမြေမှ အသက်အကြီးဆုံး နတ်ဘုရားများထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။ သူ၏ နန်းတော်သည် ဤမျှလောက် မထူးခြားသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတွင် မည်သို့ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

တစ်ခုမှ ယုတ္တိမတန်ဘူး။

ညဘုရင်၏ မေးခွန်းကိုရင်ဆိုင်ရသောအခါ လင်းဇီချန်သည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မတုံ့ပြန်ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာနေခဲ့သည်။

လင်းဇီချန်သည် သဘာဝအားဖြင့် ရက်ရောသော်လည်း သူ့ရန်သူ၏ ပဟေဋ္ဌိများကို ဖြေရှင်းရာတွင် ကူညီရန် အလွန်ကြီးကျယ်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"စကားမပြောဘူးလား"

"တော်တော် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတာပဲကွ"

"ဒါပေမယ့် အားလုံး အချည်းနှီးပဲ”

ညဘုရင်၏ အသံသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။

ယင်းကြောင့် လင်ဇီချန်၏ မှတ်ဉာဏ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အထူးလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လင်းဇီချန်၏ ခေါင်းပေါ် လက်ကို တိုက်ရိုက်တင်လိုက်သည်။

သူ့မှတ်ဥာဏ်များ လွှမ်းမိုးလာချိန်တွင် လင်းဇီချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

...

ပျက်စီးနေသော မြို့အမှတ် ၁။

ရှန်ချင်းဟန်သည် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် စစ်မြေပြင်မှ သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးသွားသူများအား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ ကုသမှုကြောင့် ရာနှင့်ချီသော ဒဏ်ရာရသူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် စစ်မြေပြင်တွင် အပြီးအပိုင် ကျန်ခဲ့မည့်အစား ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

"အဆင်ပြေလား

ရှန်ချင်းဟန်သည် လော့ချန်းရွှယ် နံဘေးတွင် ထိုင်လျက် ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးများကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီပေးကာ ညင်သာစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ရှန်ချင်းဟန်သည် နာမ်စားတပ်ခေါ်ရန် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ချင်းဟန်သည် လော့ချန်းရွှယ်ကို "ဆရာတူအစ်မ" သို့မဟုတ် "ပိုင်ရွှယ်" ခေါ်ရမည်လောကို ဝေခွဲရခက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မည်သည့်ခေါင်းစဉ်ကိုမဆို အသုံးပြု၍ အဆင်မပြေဖြစ်ရသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက ဆရာဖြစ်သူ ယွမ်သုန်ကျီ၏ တပည့်များဖြစ်ကြသော်လည်း၊ တပည့်ချင်းများကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဆက်ဆံခြင်း မရှိသောကြောင့် သူမအား "အစ်မ" ဟုခေါ်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

လော့ချန်းရွှယ်က မူလတန်းကျောင်း ဒုတိယတန်းကျောင်းတုန်းတွင် နှစ်ဦးကြား ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ဂရုမစိုက်သောကြောင့် သူမကို "ပိုင်ရွှယ်" ဟုခေါ်ရန်မှာလည်း အဆင်မပြေပေ။ သူမကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ပြောဆိုပါက၊ တစ်ဖက်သတ်ဆက်ဆံရေးတွင် သူမသည် အလွန်ကြိုးစားနေသည့်ပုံပေါက်နေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လော့ချန်းရွှယ်ကို လုံးဝ စကားမပြောရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ငါအဆင်ပြေပါတယ်” လော့ချန်းရွှယ်က အေးစက်သော လေသံဖြင့်ပြောသည်။

"နင် တခြားသူတွေကို ကုပေးလိုက်ပါ။ ကျန်နေတဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ငါကိုယ်တိုင် ကုနိုင်လောက်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ"

ရှန်ချင်းဟန်က စကားပြောပြီးနောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ အခြားဒဏ်ရာရသော သူများဆီသွားလိုက်သည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမျှကြာပြီးနောက် သူမသည်တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဇီချန်လား”

"ငါ မြင်နေပြန်တာလား”

"ဇီချန်က ငါ့ရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ။"

ရှန်ချင်းဟန်သည် သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ပုံရိပ်များကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါတွင် သူမ၏ မက်မွန်ပွင့်ရောင်မျက်လုံးများ၌ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်လာခဲ့သည်။

သူမသည် လင်းဇီချန်ကို သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းဇီချန်သည် သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်နေသည်ကို သူမ ကြည့်နေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း အဖြစ်အပျက်သည် သူမကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ရှိနားလည်မှုဖြင့်၊ သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ခံစားချက်များကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပြီးနောက်

ရှန်ချင်းဟန်သည် သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ရှိ လင်းဇီချန်ကို ကြည့်ကာ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။

"ဇီချန်”

"ဇီချန် ငါပြောတာ ကြားလား"

"မကြားဘူးလား”

အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် လင်းဇီချန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မတွေ့ရသဖြင့် ရှန်ချင်းဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အံသြသွားခဲ့သည်။

ဇီချန် ဘာလို့ ငါ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလဲ။

တကယ်ပဲ ဇီချန် ကိုယ်တိုင်ပဲလား။

ဒါမှမဟုတ်... ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲလား။

ရှန်ချင်းဟန်က နားမလည်နိုင်သဖြင့် ပိုတွေးလေလေ စိတ်ရှုပ်လေလေဖြစ်နေသည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့်အတူ၊ သူမသည် သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သော ရေနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကာ ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို စုံစမ်းရန် လင်းဇီချန်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး အာရုံစိုက်လိုက်သည်။