ကျုပ် အလျင်လို့နေလို့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်းတိုက်ခိုက်တာ ကောင်းလိမ့်မယ်

ချူးယွင်ဖန်းသည် ထိုနေရာသို့ သွားကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ မြို့ဝန်မင်း၊ မင်္ဂလာပါ သခင်မကြီး"

“ကလေးရယ် ယဥ်ကျေးမနေပါနဲ့” သခင်မကြီးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် လူဝင်စားလာသော သားဖြစ်သူကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ချူးယွင်ဖန်းကို အလွန်ကြင်နာစွာ ကြည့်နေမိသည်။

လူတိုင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း မည့်သည့်စကားမျှ မပြောကြပေ၊ မည်သို့ဆိုသော် အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သခင်မကြီးသည် ချူးယွင်ဖန်းကို မျက်နှာသာပေးခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်တည်းသာ မကခဲ့ပေ။ ချူးရှို့ကျဲသည်သာ အံကြိတ်နေမိသည်။ မြေးအဖြစ်တော်စပ်သော မိမိလျှင်ပင် ဤသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမရှိခဲ့ရာ၊ ချူးယွင်ဖန်းကဲ့သို့သော အပြင်လူတစ်ဦးတွင် မည်သို့မျှ ထိုအခွင့်အရေးမျိုးနေရသနည်း။

ချူးယွင်ဖန်းသည် မငြင်းဆန်ဘဲ သခင်မကြီးနံဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမနှင့် ရံဖန်ရံခါ စကားစမြည်ပြောနေခဲ့သည်။ သခင်မကြီးက သူ့ကို မည်သို့ကြောင့် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံနေရသည်ကို သိထားသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ့အပေါ်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ အားအနည်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည့် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်တွင် သူ့ကို လေဒဏ်မိုးဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို အလွန်ကျေးဇူးတင်မိသည်။

"လူကြီးမင်းတို့၊ ဒီပွဲရဲ့ ပထမဆုံး အကြောင်းပြချက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတွေ့တာကြာပြီဆိုတော့ လူတိုင်းနဲ့ ဆုံဆည်းချင်တာကြောင့်ပါ။ ဒုတိယအချက်ကတော့ နောက်ကျနေပြီဖြစ်တဲ့ ကြိုဆိုတဲ့ပွဲတစ်ခုလို့လဲ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါမှာ ကျုပ်တို့တွေ တော်ဝင်မြို့တော်က ဧည့်သည်တစ်စုနဲ့ ပြန်လာခဲ့တာပါ"

မြို့ဝန်က မတ်တပ်ရပ်၍ လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့က မိသားစုအခမ်းအနားပွဲဆိုတော့ အားလုံး ရှက်မနေဘဲ စားကြသောက်ကြပါ"

သူ၏စကားများအပြီးတွင် မီးဖိုချောင်မှ ဟင်းပွဲများ စတင်ခင်းကျင်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အစားအသောက်များကို စောစီးစွာ ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ယမကာခွက်များကို အချင်းချင်း ထိတိုက်ကာ ချီးမြှောက်နေကြသည်။ အချိန်ခဏကြာသည်အထိ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ယမကာများကို သုံးကြိမ်မျှ သောက်သုံးပြီးနောက် လူတိုင်း ဗိုက်ပြည့်သွားကြသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အမျိုးကောင်းသာတစ်ဦးက မတ်တပ်ထရပ်၍ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုန်းလုံမြို့မှာ ထူးချွန်သူတွေနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းကြားဖူးကြမှာပါ။ ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာတော့ မဟုတ်ပုံပဲ။ မြို့ဝန်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူရာထူးအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းဆိုတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို ကျုပ်တို့ တွေ့ဖူးပြီးပြီ။ ချူးဟောက်ယွီနဲ့ ချူးဟုန်ချိုင်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျုပ်တို့ကို စိတ်ပျက်စေတယ်။ ဒါပေမယ့် ထူးခြားတဲ့ ခွန်အားမျိုးပိုင်ဆိုင်တဲ့ ချူးယွင်ဖန်းဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်လို့ ကျုပ် ကြားထားတယ်။ အရှေ့ထွက်ပြီး ကျုပ်တို့ကို တစ်ကွက်နှစ်ကွက်လောက် ညွှန်းပြပေးနိုင်မလား ကျုပ် သိချင်မိတယ်"

ထိုအမျိုးကောင်းသားသည် ယစ်မူးနေသောကြောင့်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်နီရဲနေသည့်အပြင် စကားလုံးများသည်လည်း ခက်ထန်နေသောကြောင့် လူတိုင်း ဒေါသထွက်လာကာ ၎င်းတို့၏တူများကို ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မြို့ဝန်၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ချူးဟောက်ယွီနှင့် ချူးဟုန်ချိုင်သည် သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် ကြီးလေးသော ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမှုဖြစ်သည်။

"အရမ်းလည်း ကြွားလုံးထုတ်မနေပါနဲ့ ရွှီဖုန်းတောင် မနေ့က ကန်ချက်တစ်ချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားတာမဟုတ်လား။ တော်ဝင်မြို့တော်ကလူတွေ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် ဒီလိုဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး" ချူးဟုန်ချိုင်က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တော်ဝင်မြို့တော်မှ အမျိုးကောင်းသားများ အရှက်ရသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကနဦး အမျိုးကောင်းသား၏မျက်နှာသည် ပို၍ပင် နီရဲလာသည်။ ပြီးနောက် သူသည် ချူးယွင်ဖန်းကိုကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ချူးယွင်ဖန်း၊ ခင်ဗျား စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံပြီး ထွက်လာရဲလား"

ချူးယွင်ဖန်းသည် တူများကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“လူပြက်တွေကများ”

"ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တယ်" ထိုအချိန်တွင် တော်ဝင်မြို့တော်၏ အမျိုးကောင်းသားအားလုံး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် အမှန်တကယ် မောက်မာရန် သတ္တိရှိခဲ့သည်။

"ယွင်ဖန်း မသွားနဲ့လေ" သခင်မကြီးက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ချူးယွင်ဖန်းအတွက် စိတ်ပူနေမိသည်။ သူမသည် အသက်ကြီးနေသော်လည်း ရာဇာထောင်းနေသူ မဟုတ်ပေ။ ထိုလူများသည် ပြဿနာရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ တပ်အပ်မြင်ပြောနိုင်သည်။

"မင်းတို့မှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိကြဘူးလား။ ငါ့အိမ်တော်မှာ စားသောက်ပြီး လာဝံ့ကြွားရဲရတယ်လို့။ လာကြစမ်း၊ သူတို့အားလုံးကို ဆွဲထုတ်သွားကြ"

သခင်မကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် အိမ်တော်၏ အနောက်ဆောင်ကို နှစ်အတော်ကြာ ထိန်းချုပ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုသို့သောအာဏာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သခင်မကြီး၏ စကားကိုကြားသည်နှင့် အနီးနားရှိ အစောင့်များအားလုံး အရှေ့သို့ ချီတက်လာကြသည်။ မြို့ဝန်သည် ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြင်သောအခါ သူမကို မတားဆီးသည့်အပြင် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ပေ။ မြို့ဝန်သည် ချူးယွင်ဖန်းကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးကြည့်ကာ သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်နေပါ၊ သခင်မကြီး။ ဒီလူပြက်တွေကို သခင်မကြီး ဖြေရှင်းစရာ မလိုပါဘူး" ချူးယွင်ဖန်းက ခပ်ပါးပါးပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤလူများကို အနည်းငယ်မျှ အလေးမထားပေ။ သခင်မကြီးသည် သူ့အတွက် စိတ်ပူနေသောကြောင့် ကြားဝင်ဟန့်တားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်မကြီးသည် သူအပေါ် လျှော့တွက်ထားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုမှတော့ ခဏစောင့်ဦးပေါ့" ချူးယွင်ဖန်းသည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီ တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ၏အပြုအမူများကို အားလုံး စူးစမ်းနေကြချိန် ချူးယွင်ဖန်းက အနီးနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အကိုင်းတစ်ခုကို ချိုးဖြတ်လိုက်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးနောက် သူ၏လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ်အသုံးပြုကာ ပင်မအကိုင်းအခက်မှ အရွက်များ အတက်များကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သစ်ခေါက်များပင် ရှင်းလင်းသွားသောကြောင့် ထိုအကိုင်းသည် တုတ်ချောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပြီးနောက် ချူးယွင်ဖန်းသည် လူတစ်ဦး၏ အရပ်အမောင်းမျှ ရှည်လျားသော တုတ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြိုင်ကွင်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ရပြီ၊ အခုစလို့ရပြီ"

"ချူးယွင်ဖန်း၊ ခင်ဗျား အခုမှ ဒီလိုလာပြောတော့ နောက်ကျနေပြီမဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒါအပြင် သစ်သားချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့ ကျုပ်ကိုနောက်နေတာလား" အမျိုးကောင်းသားသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ့ကို စိတ်ထဲ နှလုံးသားထဲမှ အထင်အမြင်သေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သစ်သားချောင်း တစ်ချောင်းမျှသာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ ဤမျှသွယ်လျသော သာမန်သစ်သားချောင်းတစ်ချောင်းမဆိုနှင့် ကြီးမားသောသစ်ပင်ကြီးဖြစ်လျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ချိုးဖျက်နိုင်သည်။

"ခင်ဗျားလို အမှိုက်သရိုက်မျိုးကို ရှင်းဖို့ဆိုရင် သစ်သားချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့တောင် လုံလောက်တယ်" ချူးယွင်ဖန်းက ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက ချူးယွင်ဖန်းကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် မည်သို့သော စကားများကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သနည်း။

ချူးယွင်ဖန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် ကျုပ်ကို တစ်ပြိုင်တည်းအတူတူ တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်"

"ကဲပါ၊ မြန်မြန်လာကြ။ ကျုပ် အလျင်လိုနေလို့"

အလျင်လိုနေသည်ဟူသော စကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူအချင်းချင်း နှိမ့်ချခြင်းကို မြင်တွေ့ဖူးသော်လည်း တစ်ဖက်လူကို ဤသို့နှိမ့်ချခြင်းအား တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးပေ။ ချူးယွင်ဖန်းသည် အလျင်လိုနေသည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မလှမ်းမကမ်းမှ ကြည့်နေသော ချူးဟုန်ချိုင်သည် သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ အစ်ကိုဖန်းသည် အမှန်တကယ် ထူးခြားလှသည်။ သူသည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုမူနေသော်လည်း လတ်ဆတ်၍ ရည်မွန်သော အမူအရာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဤစကားလုံးများကို အသုံးပြုရန်အတွက် မှတ်သားထားရပေလိမ့်မည်။

ချူးယွင်ဖန်း၏စကားများသည် အမျိုးကောင်းသားများကို အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူ၏ရာထူးအခြေအနေကြောင့် မလှုပ်ရှားခဲ့သော ချန်ရှန်းဟုန်မှလွဲလျှင် အခြားလူများအားလုံး ပြိုင်ကွင်းထဲသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကို အရေအတွက်ဖြင့် အနိုင်ကျင့်သည့် အပြုအမူမျိုးသက်ရောက်နေခြင်းကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့အားလုံး ဤသို့ယစ်မူးနေချိန် ချူးယွင်ဖန်းက ထိုသို့ပြောလာသောအခါ အားလုံးက သူ့ကို ပညာပေးချင်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မြို့ဝန်၏ အချက်ပြမှုကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့ အလျင်အမြန် အရှေ့တိုးလာကာ အတားအဆီးတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။ ဤကျွမ်းကျင်သူများ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြသောအခါ သတိမထားဘဲ ပြုမူပါက၊ အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ပြိုပျက်သွားနိုင်သည်။ အမျိုးကောင်းသားများသည် ချူးယွင်ဖန်းကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သူသည် သစ်သားချောင်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လျက် ထိုလူများကို အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"သွားကြမယ်၊ ကျုပ်တို့ ဘယ်လောက် သန်မာတယ်ဆိုတာ ဒီကောင့်ကို သိအောင်ပြလိုက်"

အမျိုးကောင်းသားများအနက် တစ်ဦးက ထိုသို့အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့အားလုံး ချူးယွင်ဖန်းဆီ အပြေးအလွှား ချီတက်လိုက်ကြသည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် ခက်ထန်သော ကျားတစ်ကောင်သည် ဝံပုလွေအုပ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံပေါ်သည်။