အပြာရောင်ကမ္ဘာပေါ်တွင် လှည့်လည်ခြင်း

သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်၊ ကီကီ၊ တာလို့၊ လို့ရှားရှားနှင့် အခြားသူများအားလုံး အံ့ဩတကြီးဖြင့် လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှန်ပင် ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ အနန္တရထားပေါ်မှ ဘဝသည် ၎င်းတို့ကို ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ရုန်းကန်မှုများမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။ ကျိအန်းမြို့ မှ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက ၎င်းတို့သည် အိုအေစစ်ယာဥ်တန်း မှ အရင်းအမြစ်များကို အမြောက်အများ စုဆောင်းခဲ့ကြသည်—သူနှင့် ချန်ဆီရွှမ် တို့သည် အရာအားလုံးကို သယ်ယူရန် နာရီဝက်ကျော် အချိန်ကုန်ခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ လေကြောင်းကာကွယ်ရေးဘန်ကာ၌ ထန်ဟိုင်၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်နေ့လျှင် အပြည့်အဝ နှစ်နပ် စားသောက်ခဲ့ကြပြီး လင်းရှန်ကပင် ၎င်းသည် ခြိုးခြံသော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် သစ်ခေါက်များကို တကယ်ဝါးစားနေကြပြီး ကြွက်ခြောက်များကို စားနေကြသည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။

သူသည် ရှုချင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ သူမ၏ ရေသန့်စင်စက်ကို ပြင်ပေးစဥ်က သူမသည် စားသောက်ကုန်ဗူး တစ်ဖာလုံးကို လဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။ သူမအတွက် ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူကတော့ လုံးဝ စဥ်းစားမထားခဲ့ပေ။

“တစ်နေ့ နှစ်နပ်စားတာတောင် တော်တော်လေး ခြိုးခြံထားတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ”

လင်းရှန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်ဆီရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အနန္တရထားပေါ်မှာ ဘဝက လက်တွေ့ကျကျ ဇိမ်ခံဘဝပဲ ဖြစ်နေတာကိုး”

A1-Classပြောင်းပြန်ရေသန့်စင်စက်နှင့် ရေလှည့်ပတ်မှုစနစ်၊ ထို့အပြင် ရထားပေါ်ရှိ ကုဗတုံးတို့နှင့်အတူ ၎င်းတို့တွင် သန့်ရှင်းသောရေသည် အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့မှုရှိသည်—၎င်းတို့သည် အချိန်မရွေး ရေချိုးနိုင်သည်အထိ ဖြစ်သည်။ ရထားသည် ကြီးမားသော အိပ်ရာများ၊ အပူပေးစနစ်၊ ခိုင်ခံ့သော သံချပ်ကာ ကာကွယ်မှုနှင့် အနပ်တိုင်းတွင် သရေစာပါသော စည်သွပ်ဗူးများကို ပေးသည်။ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဥ်လျှင် ၎င်းသည် နိဗ္ဗာန် ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့၏ အသားလွန်ကဲသော အစားအသောက်များကို မျှတစေရန်အတွက် လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ စိုက်ပျိုးရန်ပင် စဥ်းစားနေခဲ့သည်...

“ရက်စက်လိုက်တဲ့အမှန်တရားပဲ၊ ဒီအကြောင်း သတင်းထွက်ရင် လူတိုင်း ဒီရထားပေါ် တက်ဖို့ တိုးဝှေ့ကြလိမ့်မယ်”

ရှားရှား ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ကျွန်မလည်း ကြွက်ခြောက်တွေ စားချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဗိုက်ဆာတဲ့ အခြေအနေရောက်ရင်... အင်း၊ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးထင်တယ်”

လင်းရှန်သည် ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်း ခံစားချက်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ခံစားမိရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ရှုချင်း။ အစ်ကိုလင်းက ရှင့်ကို ကြွက်ခြောက်တွေ ဘယ်တော့မှကျွေးမှာမဟုတ်ဘူး”

“တကယ်တော့ ငါ့မှာ အစီအစဥ်တစ်ခု ရှိတယ်”

လင်းရှန်သည် ကီကီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့ကို လက်နက်တွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်ပြီး တခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနဲ့ ကုန်သွယ်ဖို့ စသင့်ပြီလို့ မင်း အချိန်အကြာကြီး ပြောခဲ့တာပဲ။ ကဲ၊ ခုတော့ ရေဒီယိုစခန်းလည်း ရပြီဆိုတော့ ထုတ်လွှင့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ငါထင်တယ်”

“ငါတို့ တကယ်ပဲ ပြင်ပကို ထုတ်လွှင့်တော့မှာလား”

ကီကီသည် သူမ၏ ဒူးများကို ပွေ့ဖက်ကာ လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“အာရုံစိုက်မှုတွေ အရမ်းများသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား”

ကီကီ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေစဥ်က လင်းရှန် သည် အနီရောင်သွေးပဲစေ့များကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယူချီမြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်ရန်၊ ထောင်ချောက်များဆင်ရန်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ရန် အတင်းအကျပ်လုပ်ခဲ့ရပြီး သွေးပဲစေ့တစ်လုံးတည်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အမှောင်ရေဒီယိုက ဖမ်းမိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော အလွန်အန္တရာယ်များသော သေခြင်းရှင်ခြင်းလောင်းကစားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်သာ မရှိခဲ့ပါက ထို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကြိမ်နှုန်းမှ သူ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုပင်လျှင် ထိုအကြောင်းကို စဥ်းစားမိတိုင်း ကျောချမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရွှေ့ပြောင်းနေစဥ်တွင် လင်းရှန်သည် အတော်လေးစဥ်းစားခဲ့သည်။ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်သည် အသုံးမပြုဘဲထားရန် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ သူ၏ A1-Class ပြောင်းပြန် ရေသန့်စင်စက် တစ်လုံးတည်းသည် အဆင့် ၁ သွေးပဲစေ့ငါးလုံး အနည်းဆုံးတန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူသေချာပေါက် ပြောနိုင်သည်—လိုအပ်နေသော မည်သည့်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအတွက်မဆို အလွန်ကောင်းသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

အပြစ်မရှိသောသူပင် ရတနာပိုင်လျှင် အပြစ်ရှိ၏။

သူ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်ဖွယ် စက်မှုပညာကျွမ်းကျင်မှုရှိသော်လည်း လက်နက်ကိုင်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့များနှင့် ကုန်သွယ်ပြီး စွန့်စားရန်အတွက် သူ၏အဖွဲ့သည် ယခင်က အလွန်သေးငယ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုရော။ ကီကီ၊ ရှုချင်း၊ တာလို့၊ လုရှင်းချန်—အားလုံးက အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများဖြစ်ပြီး သူ့ဘက်တွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ ပစ်အားသက်သက်ကပင် အကြီးစားထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းနိုင်လောက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုးဖြင့် သူ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးချရန်နှင့် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုစုဆောင်းရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက၊ သူတို့သည် တောင်များ၊ ရွှံ့နွံအိုင်များ၊ နှင့် သဲကန္တာရများထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်သွားပါက ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ပြတ်တောက်သွားနိုင်ပြီး ကြွက်ခြောက်များသာ စားဖို့ ကျန်ခဲ့ပေမည်။

“ငါတို့ သေချာလုပ်ဆောင်ဖို့ လိုတယ်။ ထုတ်လွှင့်တာဟာ ကုန်သွယ်ဖို့အတွက် သက်သက် မဟုတ်ဘူး—သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်”

လင်းရှန်က ကီကီဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

“ဝေ့ကီရှုက ငါတို့ကို အရေးပေါ်ကုတ်နံပါတ်အကြောင်း ပြောခဲ့တာမှတ်မိလား။ ငါတို့ ဟန်ရှန်းတောင်ကြားကို ရောက်တာနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကြိမ်နှုန်းကို သုံးပြီး မက်ဆေ့ချ် ပို့လို့ရတယ်။ ဖီးနစ် နဲ့တောင် ဆက်သွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။

ပါးမားမြက်ခင်းပြင်မှာရှိတဲ့ S-Class သတ္တဝါကိုလည်း ရင်ဆိုင်လို့ မရသေးဘူး။ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ဟန်ရှန်းတောင်ကြားမှာ တစ်ရက်လောက် နေရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ”

ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ သဘောတူတယ်”

“အစ်ကိုလင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ”

ရှုချင်း၏ မျက်နှာသည် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

အခြားသူများလည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ လင်းရှန်၏ ယန္တရားစွမ်းရည်ကြောင့် ရထားပေါ်တွင် လက်နက်များနှင့် ခဲယမ်းများ အပြည့်ရှိနေသည်—လူဦးရေထက် သေနတ်က ပိုများနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် သေနတ်များသည် သေရေးရှင်ရေးလိုအပ်နေသည်။ ရှင်သန်ရေးထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့် လက်နက်များကို လဲလှယ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ လုပ်နိုင်သည့် ဉာဏ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

“သေချာတာပေါ့”

ကီကီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

“ဒါဆို... ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ကျွန်မတို့ တိတိကျကျ ဘာပြောသင့်လဲ”

“အေးအေးဆေးဆေးပဲပြော”

လင်းရှန် က ပြန်ဖြေသည်။

“အေးအေးဆေးဆေး၊ ဟုတ်လား...”

ကီကီက ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြုံးလိုက်ပြီး ရေဒီယိုမိုက်ခရိုဖုန်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူမ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

“အဟမ်း…

အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်ုပ်တို့က အနန္တယာဥ်တန်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သုံးနာရီအတွင်း ဟန်ရှန်းတောင်ကြား ရထားဘူတာရုံကို ရောက်ရှိပါတော့မယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ယာဥ်တန်း မှာ သေနတ်တွေနဲ့ ခဲယမ်းတွေ အများကြီး ရှိသလို၊ အဆင့်မြင့် ရေသန့်စင်စက်တွေနဲ့ အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းများလည်း ရှိပါတယ်။ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြုပြင်ရေးဝန်ဆောင်မှု တွေလည်း ပေးပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့က တစ်ရက်နားမှာဖြစ်ပြီး အလဲအလှယ်အတွက် အစားအသောက်၊ သရေစာ၊ အာလူးကြော်၊ ချောကလက်၊ အချိုရည်တွေနဲ့ ဘီစကစ် အမျိုးမျိုးကို လက်ခံပါတယ်။

ကျည် ၁၂၀ ပါ ရှင်းဟို-၂၆ တိုက်ခိုက်ရေးရိုင်ဖယ် တစ်လက်က—ဘီစကစ်တစ်ဘူးတည်းနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားမှာပါ”

ချန်ဆီရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒါက အရမ်းမနည်းလွန်းဘူးလား”

“အားနာပါဦး အစ်မကြီးချန်ရယ်”

ကီကီက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

“ဟို ကံကြမ္မာယာဥ်တန်းအုပ်စုအကြောင်း မကြားမိဘူးလား။ သူတို့လည်း စက်ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ရောင်းနေတာပဲ။ ကျွန်မတို့က ယှဥ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ဈေးနှုန်းတွေ မသတ်မှတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် စီးပွားရေး ဖြစ်မှာလဲ”

ရှုချင်းလည်း လန့်ဖျပ်သွားသည်။

“အစ်မချန် ဆိုလိုတာက... အရမ်းစျေးပေါလွန်းရင် လူတွေ သံသယဝင်မှာစိုးတာလား”

အော်တိုမက်တစ်ရိုင်ဖယ်တစ်လက်နှင့် ကျည် ၁၂၀ ကို ဘီစကစ်တစ်ဘူးတည်းနဲ့ လဲလှယ်ခြင်းဟာ အလွန်ရက်ရောလွန်းသည်—တကယ့်ကို ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မထင်ရပေ။

လူတွေက သူတို့ကို လှည့်စားတဲ့ ဓားပြအဖွဲ့ လို့ ထင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

“ရပါတယ်”

လင်းရှန်က ရှုချင်း၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီရိုင်ဖယ်တွေက လုပ်ရတာ လွယ်တယ်။ ဘီစကစ်တစ်ဘူးနဲ့ လဲလှယ်တာကတောင် ကောင်းတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ။ စားသောက်ကုန်ဗူးတစ်ဖာအတွက် နှစ်လက်လား။ လုံးဝ မျှတတယ်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေတယ်။ သေနတ်တွေက အသက်ကယ်ကိရိယာတွေပဲ—ငါ ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့အတွက်ကြောင့် အဲဒီအတွက် လူတွေကို ခေါင်းပုံဖြတ်ဖို့ မလိုဘူး”

ရှုချင်း ခဏတာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ပြီးနောက် လင်းရှန် ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုနှင့် နွေးထွေးမှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အင်း”

ကီကီ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊၊ ကျွန်မတို့ သတင်းပျံ့သွားတာနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက လင်းရှန်ကို ကယ်တင်ရှင်လို့ ခေါ်ကြလိမ့်မယ်၊၊ ငွေကြယ်နဲ့ နဂါးတောင်အမှတ် ၁ တောင် ကျွန်မတို့ကို အသိအမှတ်ပြုနေပြီ။ မကြာခင် ကမ္ဘာအနှံ့ နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်”

လင်းရှန် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကီကီ ၏ နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

“ခုက ၂၀၆၉ပဲ—အာကာသထဲရွက်လွင့်ဖို့ စိတ်ကူးယဥ်တာ ရပ်တော့”

“အား…အစ်ကိုကြီးလင်း ကြယ်တွေဆီ ရောက်အောင် သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ ရှင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

တစ်ဖွဲ့လုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်၊၊

ထိုအချိန်တွင်ပင် အာရုဏ်တတ်လာသည်၊၊

“ကဲ၊ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီ”