ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဈေးကွက် လက်ဝါးကြီးအုပ်မှု ၁
Vol. 15 Ch. 216
“ရပ်ကြစမ်း”
ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် အချင်းချင်း အငြင်းပွားကာ ဆူဆူညံညံ ဖြစ်နေကြပြီး လူတစ်ယောက်ချင်းစီက ကိုယ်ပိုင်အမြင်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေကြသည်။ ယခင်က မကြုံဖူးသော ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မှုသည် သူတို့ကို စကားများစေရုံမက အချင်းချင်း ဈေးပြိုင်စနစ်ဖြင့် စတင်ရောင်းဝယ်စေခဲ့သည်။
ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှု အမြင့်ဆုံးရောက်ခါနီးအချိန်တွင် လင်းရှန်က ရပ်တန့်စေလိုက်သည်၊၊
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အလယ်တွင် ရပ်နေသော လင်းရှန်သည် လူအုပ်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် “ရောင်းဖို့ ပစ္စည်းတွေက ဒီမှာတင် ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ရထားပေါ်မှာလည်း နောက်ထပ် အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့အားလုံး အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပဲ”
လင်းရှန်သည် ဤနေရာကို လေလံပွဲ ကျင်းပရန် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့သည် သာမန်ရှင်သန်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် အမြတ်ထုတ်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ၊၊
ဤအခြေအနေများအားလုံးသည် သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် တစ်ကြိမ်တည်းသော အရောင်းအဝယ်ကို ရှာဖွေနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ စဉ်းစားလေလေ ကီကီ၏ စိတ်ကူးသည် ခေတ်ရှေ့ပြေးနေကြောင်း သိလာရသည်။ အကယ်၍ အနန္တရထားသည် ဂုဏ်သတင်းကို ထူထောင်နိုင်ပါက နောက်ဆုံးတွင် လက်နက်နှင့် သယံဇာတပစ္စည်းများအတွက် ဗဟိုချက်အဖြစ် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို လုံခြုံအောင် ရယူရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အဖွဲ့၏ ရှင်သန်မှုသည်လည်း ပို၍ အာမခံချက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
“တကယ်လား”
ချောင်ဟုန်သည် သံသယဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လင်းရှန်ရှေ့ရှိ လက်နက်သေတ္တာများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ၎င်း၏ အကြည့်ကို သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ ရထားဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
အနန္တရထားသည် အခြားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးသည် သံချပ်ကာထူများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရထားတွဲတစ်ဒါဇင်ကျော်ဖြင့် မီတာရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ညအရိပ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးသည်။ သူသည် အပေါ်စီးမှ စကားပြောလိုစိတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဘာလဲ၊ ကျုပ်ကို မယုံဘူးလား”
လင်းရှန်သည် သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အစောပိုင်းက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားထံ လှည့်လိုက်သည်။
“ခဗျားက အဲဒီယာဉ်တင်အော်တိုစက်အမြောက်နဲ့ အပေါ့စားစက်သေနတ်ကို ယူသွားလို့ရတယ်။ ကျုပ်မှာ တစ်စုံထက်မက ပိုရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က စည်သွတ်ဘူး ဒါမှမဟုတ် ဘီစကစ်ကိုပဲ လဲလှယ်ဖို့ လက်ခံမယ်”
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး”
ချောင်ဟုန်သည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို လက်ပြလိုက်သည်။
“မြန်မြန်လုပ်၊ သေနတ်တွေနဲ့ လဲဖို့ ပစ္စည်းတွေ ယူလာခဲ့”
ညအရိပ်အဖွဲ့ဝင် အမျိုးသမီးများသည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် ၎င်းတို့၏ အစိမ်းရောင်ရထားတွဲသိုလှောင်ခန်းများထဲမှ တစ်ခုကို ဖွင့်ရန် အလျင်စလို ပြေးသွားကြသည်။ တံခါးများ ကလန်ကနဲ ပွင့်သွားသည်နှင့် အတွင်း၌ သေသပ်စွာ စီထားသော ရှင်သန်ရေးပစ္စည်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။
လင်းရှန် သတိထားမိသည်မှာ ပစ္စည်းများထဲတွင် စစ်သုံးပုံစံ ထုပ်ပိုးထားသော စည်သွတ်ဘူး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအသေးစိတ်အချက်က သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ ဗင်ကားတွင်လည်း အလားတူ ထုပ်ပိုးထားသော စည်သွတ်ဘူးများ ပါရှိသည်။
“ခဗျားတို့ စစ်တပ်ရိက္ခာတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ” လင်းရှန်သည် ပစ္စည်းများပေါ်သို့ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဪ၊ ဒါတွေလား”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လျောင်မင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။
“ငါတို့က ကံကြမ္မာ-သက်ရှည် ယာဉ်တန်းဆီက ဝယ်ခဲ့တာ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က ရှင်သန်သူအများစုက သူတို့နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဈေးနှုန်းတွေက ခင်ဗျားတို့ထက် ပိုများတယ်”
“ဘယ်လောက်များတာလဲ”
ကီကီ၏ မျက်လုံးများက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။
“သိပ်တော့ မဆိုးပါဘူး။ သူတို့မှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်း လိုအပ်တာ အားလုံးနီးပါး ရှိတယ်။ အများစုက အစိုးရထုတ် စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ ရှင်သန်ရေး ကိရိယာတွေပဲ”
ညအရိပ်၏ ခေါင်းဆောင်ချောင်ဟုန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ထပ်ေပါင်းပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ လက်နက်နဲ့ ခဲယမ်းတွေက အမြဲတမ်း ဈေးကြီးတယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းတို့ ရေဒီယိုကနေကြေငြာတဲ့ ဈေးနှုန်းတွေ တကယ်ပဲ ဟုတ်သလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ လူအများကြီး ပြေးလာကြတာပေါ့”
လျောင်မင်သည် အော်တိုရိုင်ဖယ် တစ်လက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မောင်းဆွဲကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီသေနတ်က အခြေအနေ အရမ်းကောင်းတယ်။ အစတုန်းက မင်းတို့ လိမ်ရောင်းနေတာ ဒါမှမဟုတ် အပျက်အစီးတွေ ရောင်းနေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ”
“သေနတ်တိုင်းကို နေရာမှာတင် စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်” လင်းရှန်က ပြောသည်။
“အရည်အသွေးကို အာမခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရောင်းဖို့ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ကန့်သတ်ထားတယ်။ အစားအသောက်၊ စည်သွတ်ဘူး၊ ဘီစကစ်နဲ့ ဆေးဝါးတွေကို ဦးစားပေးတယ်။ အဲဒါတွေ အဆင်မပြေရင် သွေးပဲစေ့တွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်”
“ပြဿနာမရှိပါဘူး”
လင်းရှန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး ချန်ဆီရွှမ်ကို ပြောလိုက်သည်။
“မစ္စချန်၊ ငါတို့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း လဲလှယ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်ရအောင်”
“ကောင်းပြီ”
ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လူအုပ်ဆီ လှည့်လိုက်သည်။
“သေနတ်ဝယ်ချင်သူတွေ ကျွန်မဆီ လာခဲ့ပါ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ မှတ်ပုံတင်ပေးမယ်”
ယာဉ်တန်းအမျိုးမျိုးမှ ရှင်သန်သူများသည် လဲလှယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
“ဟေး၊ ဟေး၊ ဟေး…ငါတို့က ဒီက ဒေသခံတွေ…ငါတို့ အရင်သွားမယ်”
ချောင်ဟုန်သည် လက်လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ရှေ့ဆုံးသို့ တိုးဝှေ့သွားသည်။
“ရှေ့တိုးကြပါ အမျိုးသမီးတို့….ပစ္စည်းကောင်းတွေ မကုန်ခင် ယူကြ”
ကျန်သူများလည်း လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သေနတ်သုံးစုံ လိုချင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီစက်စစ်ဆေးကိရိယာကို ပြုပြင်ပေးလို့ ရမလား”
“ကျွန်တော်တို့ နှစ်စုံ လိုအပ်တယ်။ ပစ္စတိုတစ်လက်၊ စက်သေနတ်တစ်လက်၊ ပြီးတော့ ခဲယမ်းအချို့...”
“အဆင့်-၁ နဲ့ အဆင့်-၂ ရေသန့်စင်စက်တွေကို ဘယ်လောက်လဲ”
အစားအသောက်၊ ဆေးဝါး၊ နှင့် ထူးဆန်းသော သွေးပဲစေ့တို့အပြင် လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်နက်အပိုများကို ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ပိုကြီးသော ယာဉ်တန်းအချို့သည် လို့ဟွာ၏ လက်ထဲရှိ K23 လျှပ်စစ်ဂတ်တလင်သေနတ်ကိုပင် စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး လင်းရှန်သည် ရထားပေါ်မှ နောက်ထပ် ထပ်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဤ ကြီးမားသော လက်နက်များကို ပစ္စည်းအမြောက်အမြားနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ၎င်းတို့ လိုအပ်သော ကြီးမားသော ခဲယမ်းပမာဏပင် ဖြစ်သည်။
အရောင်းအဝယ်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဆီရွှမ်၊ ကီကီနှင့် ရှုချင်းတို့သည် လဲလှယ်မှုများကို စီမံခန့်ခွဲရန် အလုပ်များနေကြသည်။ လို့ဟွာ၊ လုချန်နှင့် မြောင်လုတို့သည် လက်နက်နှင့် ခဲယမ်းများ သယ်ဆောင်ရာတွင် ကူညီနေကြသည်။
ဘဇ်ဇ်—
ရုတ်တရက် အင်ဂျင်သံတစ်ခု ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ အလုပ်များနေသော လေထုကို ပျက်ပြားသွားစေသည်။
သတိအေနထားဖြင့် လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် လုပ်လက်စအလုပ်များကို ရပ်လိုက်ကြပြီး အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ပလက်ဖောင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်များကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဆူးကြိုးဂိတ်ကို ကာကွယ်ဆေးသုတ်ထားသည့် လမ်းကြမ်းယာဉ် တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ထရပ်ကားကြီးတစ်စီးတို့က ဖျက်ဆီးကာ ဘူတာထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းဝင်လာသည်။
ရန်လိုစွာရောက်ရှိလာမှုကို မြင်သောအခါ ရှင်သန်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်—
လက်နက်အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ယာဉ်များထဲမှ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ထွက်လာကြသည်။ အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ ကားများပေါ်တွင် ယာဉ်တင်အော်တိုစက်အမြောက်များ နောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။
ဖျတ်…
ဦးဆောင် သံချပ်ကာယာဉ်ပေါ်မှ ပုံရိပ်နှစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။
ပထမတစ်ဦးမှာ အနီရောင်ဝတ်စုံအောက်တွင် ရှပ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ကြီးမားသော နေကာမျက်မှန်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ မာနကြီးပြီး ရိုင်းစိုင်းပုံရသည်။
သူ ထွက်လာသည်နှင့် နေကာမျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ လင်းရှန်ဆီသို့ မာနကြီးသောဟန်ပန်ဖြင့် လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ လက်နက်ကိုင် လက်အောက်ငယ်သားများကလည်း အန္တရာယ်ရှိသော အော်ရာများဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
“ဟေး….”
“မင်းတို့ကရေဒီယိုပေါ်မှာ ကြေညာပြီး သေနတ်တစ်လက်ကို ဘီစကစ်တစ်ဘူးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းတဲ့သူတွေ ဟုတ်လား”
သူ၏ အကြည့်သည် လင်းရှန်ကို စူးစမ်းစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ထားသည်။
“ဟုတ်တယ်”
ရန်လိုမှုကို ခံစားမိသောအခါ လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားသည်။
“ဒါဆို မင်းက ဒီယာဉ်တန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား”
“ကျုပ်ပဲ”
“ဘာလိုချင်လို့လဲ”
ကီကီသည် လက်များကို ပိုက်ထားပြီး လင်းရှန်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“တစ်ခုခုဝယ်ဖို့ လာတာဆိုရင် တန်းစီလိုက်”
လင်းရှန်သည် အသစ်ရောက်လာသူများကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အင်အားသည် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်၊ သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် စွမ်းအားပြင်းလက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များတွင် ယာဉ်တင်အော်တိုစက်အမြောက်များ တပ်ဆင်ထားသည်။
အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
သူမသည် အရပ်ရှည်သည်၊ ၁.၈ မီတာနီးပါး ရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနီရောင်ဆံပင်တို ရှိသည်။ သူမ၏ ထက်မြက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များ၊ တင်းကျပ်သော ခါးပတ်နှင့် ညိုသော ကြွက်သားတို့သည် သူမ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြနေသည်၊၊
သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းစည်းထားသော အဝတ်များသာ မရှိခဲ့လျှင် သူမသည် အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း လူအများစု သတိမထားမိကြလောက်ပေ။
အထူးခြားဆုံးမှာ သူမ၏ ညာဘက်လက်မောင်းဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော၊ ငွေမှင်ရောင်ဖြင့် လက်နက်အဆင့်ရှိသော လက်မောင်းတုဖြစ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်ပုံ ရသည်၊၊
ရောက်လာသူအားလုံးထဲတွင် သူမသည် အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်သည်။