စူးစမ်းရှာဖွေရေး

ကီကီသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ညွှန်ပြသည်။

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး မြို့လယ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ—အမှန်ပင် ပျက်စီးနေသောဧရာမလေသင်္ဘောကြီးသည် လမ်းများပေါ်တွင် တစောင်းလဲလျက်ရှိသည်။

တန်ထောင်ချီအလေးချိန်ရှိသော ထိုကြီးမားသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်သည် လဲပြိုနေသော အဆောက်အအုံအချို့၏ အကြွင်းအကျန်များကြားတွင် ထောင့်ချိုးဖြင့် ပိတ်မိနေသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်သည် မီးလောင်ထားပြီး ဦးပိုင်းသည် ကျိုးပဲ့နေသည်။ ငှက်အုပ်များသည် အပျက်အစီးပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေပြီး အဝေးမှနေ၍ သင်္ဘော၏ ဧရာမလူလုပ်အဆောက်အအုံသည် မြို့၏ အပျက်အစီးများကြားတွင် ထူးဆန်းပြီး ခေတ်ရှေ့ပြေးနေလေသည်၊၊

“ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်း ဒီမှာပျက်ကျတာ သေချာပေါက် ထူးဆန်းတယ်။ ဧရာမထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတစ်ကောင်ကိုများ တိုက်မိတာလား”

လင်းရှန်သည် မှန်ဘီလူးကို ထုတ်ယူကာ မြို့ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊ လမ်းများပေါ်တွင် ဖုတ်ကောင်များ လှည့်လည်နေသည်ကို သူ တွေ့ရသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့များကို မတွေ့ရပေ။

“ဖြစ်နိုင်တယ်”

ကီကီသည် ရှီကျိုးကန်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“အဲဒီ ရေကန်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့တစ်ခုခုရှိတယ်လို့ ရှင့်ကို ပြောသားပဲ။ ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ လေယာဉ်တွေက ပျက်ကျနေတာ ခနခနပဲ”

လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရေကန်၏ နက်ရှိုင်းသောရေထုကိုကြည့်ကာ စိတ်ထဲ မသိုးမသန့် ဖြစ်သွားသည်။

၁,၉၀၀ မီတာနက်သည်။ နေရောင်ခြည်သည် ထိုအနက်သို့ မရောက်နိုင်။ အောက်မှာ ဘာတွေ ပုန်းအောင်းနေလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ၊၊

သူသည် မြေအောက်မြို့ အမှတ် ၉ မှ မြေအောက် သတ္တဝါများအကြောင်း စဉ်းစားမိပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။

“မြို့ထဲကို သွားကြည့်ရအောင်။ သတိထား”

တောင်ဘက်ရထားလမ်းသည် မဝေးတော့ပေ။ အနန္တ ရထားသည် ထို လမ်းကြောင်းသို့ ပြောင်းပါက ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းရမည်—သို့သော် တရားဝင်ဘူတာရုံ မရှိပေ။

လူနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ဆိုင်ကယ်များပေါ်သို့ ပြန်တက်ပြီး မြို့လယ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အရှိန်ကို လျှော့ချကာ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုကြသည်။

မြို့ထဲဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ပျက်ကျမှုအား စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း…

အထီးကျန်ပြီး ထူးဆန်းသော ခရီးသွားမြို့တစ်ခုသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ လမ်းများတစ်လျှောက်တွင် လဲပြိုနေသော ဆိုင်ခန်းများ၊ အရောင်ဖျော့နေသော ဆိုင်းဘုတ်များတွင် “ရှီကျိုးရေကန် ပင်လယ်စာ” နှင့် “လှေ ငှားရမ်းခြင်း”

လမ်းခင်းကျောက်တုံးများသည် ညစ်ပတ်နေသည်—စွန့်ပစ်ထားသော အဝတ်အစားများ၊ ပုပ်ဆွေးနေသော ရုပ်အလောင်းများနှင့် ပုပ်နေသော ငါးနံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နေသည်။

လေထုသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် စိုထိုင်းမှု၊ ရေကန်မြူခိုးနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ အနံ့ဆိုးတို့ ရောယှက်ကာ ထူထပ်နေသည်။ အချို့သော လမ်းများသည် ရေအပြည့် လွှမ်းမိုးနေပြီး ရေသည် ရွံ့များနှင့် ဖြစ်ပြီး အချို့နေရာများတွင် လူတကိုယ်တစ်ဝက်ခန့်အထိ မြှုပ်နိုင်သည်။

လင်းရှန်သည် ရုတ်တရက် ချိုးကွေ့ကာ ရေလွှမ်းမိုးနေသော နေရာများကို ရှောင်ကွင်းပြီး မြို့လယ်ရှိ ပျက်ကျနေသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘောဆီသို့ တည့်မတ်သွားလိုက်သည်။

ဖန်း ဖန်း

လမ်းများပေါ်တွင် လှည့်လည်နေသော ဖုတ်ကောင်အချို့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ရာ လေအမြောက်ပစ်သံ အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သူတို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားသွားသည်နှင့်အမျှ လဲပြိုနေသော အဆောက်အအုံများသည် သူတို့၏ လမ်းကို ပိုမို ပိတ်ဆို့လာသည်။ တန်ထောင်ချီ အလေးချိန်ရှိသော ထိုဧရာမလေသင်္ဘောသည် မြို့ထဲသို့ ထောင့်ချိုးဖြင့် ပျက်ကျခဲ့ရာ လမ်းများကို အတန်းလိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ထိခိုက်မှုသည် မြေပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ခဲ့ပြီး မီတာရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့ရာ မြို့ကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Dragon-Class သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘောသည် တစောင်းလဲလျက်ရှိပြီး ၎င်း၏ ကျိုးပဲ့နေသော ဦးပိုင်းက အဆင့်များစွာသော ကုန်းပတ်များကို ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။ သံမဏိပြားများသည် အချို့နေရာများတွင် မီးလောင်ထားပြီး အရည်ပျော်နေသည်။

လင်းရှန် မော့ကြည့်လိုက်သည်—သူတို့ သင်္ဘော၏ ထိပ်သို့ ရောက်လိုပါက အနည်းဆုံး ဆယ်ထပ်တက်ရမည်။

“ဝိုး.. ဒီအရာက ဧရာမကြီးပဲ”

ကီကီသည် အံ့သြစွာဖြင့် လေချွန်လိုက်သည်။

“ငါတို့ ထိပ်ကို တည့်တည့် တက်ရမယ်။ ဖုတ်ကောင်တွေ ပိုပြီး ထူထပ်လာနေတယ်—လမ်းကြားတွေကို ရှောင်ရအောင်”

လင်းရှန်သည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးရင်း ပြောသည်။

သူသည် ဤမြို့တွင် သူတို့ နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်သည်ကို သေချာသည်။ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဒီနေရာကို ရောက်ဖူးပါက သူတို့ သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

“ရပြီ”

သူတို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားသွားသည်နှင့်အမျှ ဖုတ်ကောင်များ ထူထပ်လာသည်။ လင်းရှန်သည် သတ္တုအတားအဆီးများကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးကာ လှေကားထစ်များနှင့် လမ်းကြားများကို ပိတ်ဆို့ရန် အသုံးပြုပြီး ဖုတ်ကောင်များ၏ ရှေ့တိုးလာမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ကီကီသည်မူ ဆိုင်ကယ်နှစ်စီးလုံးကို ဆွဲယူကာ လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး သင်္ဘော၏ အပေါ်ပိုင်း ကုန်းပတ်များပေါ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ဒုန်း…

လင်းရှန်သည် လမ်းမပေါ်တွင် တိုးလိုးတန်းလန်းကျနေသော ကြီးမားသော နီယွန်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို သူ၏ လေအမြောက်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ သတ္တုဘောင် ကျိုးသွားရာ မီးပွားများ လင်းလက်သွားပြီး ထိုလေးလံသော ဆိုင်းဘုတ်သည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျကာ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ကြေမွသွားစေပြီး သူတို့၏ ချဉ်းကပ်မှုကို ပိုမို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“အဲဒါ သူတို့ကို ခဏလောက် ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်”

သူသည် စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံ၏ ရွေ့လျားမှုစနစ်ကို အားဖြည့်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ သင်္ဘော၏ အနားသတ်တစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ပြီး သင်္ဘောဘေးဘက်ကို တက်သွားသည်။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်သည် မြေပြင်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ထားရာ မြေအောက် ရေနုတ်မြောင်း ဥမင်များနှင့် မိလ္လာစနစ်များပေါ်လာသည်၊ယ ၎င်းတို့သည် ပျက်ကျမှုကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံခဲ့ရသည်။

လင်းရှန်သည် လျင်မြန်စွာ တက်သွားပြီး ပိုမြင့်သော မြေပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှံ့နွံ ခြေရာများနှင့် သွေးစွန်းရာများကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အလောင်းများရှိပြီး အချို့မှာ မကြာသေးမီက သေဆုံးခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုပ်ဆွေးနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာက အရမ်းတိတ်ဆိတ်နေတယ်” လင်းရှန် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ လူများစွာသည် ဤ အပျက်အစီးကို လာရောက် ကောက်ယူဖူးသည်ကို သူ သိနိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများအတွက် ဤနေရာကို လာခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူသည် ပုံကြမ်းများနှင့် အင်ဂျင်အစိတ်အပိုင်းများ—သာမန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ယူဆောင်သွားမည် မဟုတ်သော အရာများကို လိုအပ်သည်။

“အထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ပုန်းမနေပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

လင်းရှန်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်ကာ သင်္ဘော၏ အတွင်းပိုင်း ပိုနက်ရှိုင်းသော အင်ဂျင်နီယာအခန်းဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။

အတွင်းပိုင်းသည် မှောင်မည်းနေပြီး သေခြင်းတရား၏ အငွေ့သက်သည် အလွန်ထူထပ်နေသည်။ သူ၏ ခေါင်းထိုးမီးသီးကို ဖွင့်ကာ ထူးဆန်းသော စင်္ကြံများကို အလင်းပေးလိုက်သည်။

“လင်းရှန်”

“အထဲမှာ ဘယ်မှမရှိဘူးထင်တယ်”

သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘောကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအတွက် တည်ဆောက်ထားပြီး လူနေခန်းများ၊ သိုလှောင်ခန်းများနှင့် နည်းပညာမြင့်ဓာတ်ခွဲခန်းများ ပါဝင်သည်။ သူ ခန်းမများမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားသွားစဉ် ဖက်ဒရေးရှင်း စစ်ဘက်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အလောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

“သူတို့ ပျက်ကျမှုမှာ သေဆုံးသွားကြတာ ဖြစ်ရမယ်”

လင်းရှန် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်၊၊

သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသည်။

သင်္ဘော၏ ဦးပိုင်းနှင့် အောက်ဘက်နှစ်ခုလုံးတွင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ရှိသော်လည်း အပေါ်ပိုင်း ကိုယ်ထည်သည် ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ထားပုံရသည်။

ဒါက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။

ပုံမှန်အားဖြင့် သင်္ဘောသည် မြေပြင်ထဲသို့ ဦးပိုင်းဖြင့် ဦးစွာ ပျက်ကျလေ့ရှိသော်လည်း ဤသင်္ဘောသည် အပေါ်မှနေ၍ အားပြင်းသော ထိုးနှက်ချက်ကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။

“ဒီအရာက လေထဲမှာ တစ်ခုခုကိုများ တိုက်မိခဲ့တာလား...”

မြို့၏ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံများသည် ဆယ်ထပ်မျှသာ ရှိပြီး ဤအရွယ်အစားရှိသော လေသင်္ဘောနှင့် တိုက်မိလောက်အောင် မမြင့်မားပေ။

ရှင်းပြချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်-

တစ်ခုခုသည် ဤသင်္ဘော ပျံသန်းနေစဉ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

လင်းရှန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ထဲ မလုံခြုံဖြစ်သွားသည်။

“မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်နဲ့များ တိုက်မိတာလား... ဒါပေမဲ့ ရေဒါက အဲဒါကို ဖမ်းမိသင့်တယ်...”