ဖားယားနေကျ အဘိုးကြီး

နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား။

လေ့ကျင့်ကွင်း၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်၌။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ အတူတကွရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ရှေ့တွင်မူ ရှုံ့မဲ့နေသော သုကူပါးထျန်းနှင့် သူ၏သားတို့ ရှိနေကြ၏။

ယခင်က သုကူပါးထျန်းသည် အစီအရင်ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပြန်လည်လုယူနိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့ ဤမျှအားကောင်းမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ ရဲရှင်းဟွေ့ မခံနိုင်တော့သည်ကို မြင်ရတိုင်း သူတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့က ကောင်းကင်သို့ "ငါသေချာပေါက်ပြန်လာမယ်" ဟု အော်ဟစ်သည်ကို ကြားရပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် အပြည့်အဝကျန်းမာလာပြန်သည်။

ဤအချိန်ဆွဲတိုက်ပွဲမှာ နာရီပေါင်းများစွာကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သုကူပါးထျန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ပေ။

သူလက်လျှော့တော့မည်အပြုတွင် ပေါင်ပေါင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အလင်းတိုင်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ စဉ်းစားပြီးပြီလား။ မင်းတို့ ငါတို့ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် ဝင်မှာလား"

ရဲရှင်းဟွေ့ပြောသည်ကိုကြားပြီး သူ၏ဖခင်မှာ ရုန်းကန်နေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဖြစ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သုကူအောက်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်လာသည်။

သုကူအောက်ထျန်းမှာ မည်သူနည်း။ သူသည် နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အားအကောင်းဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်။ သူမည်သို့ ဤသို့ဖိနှိပ်ခံနိုင်မည်နည်း။

"အဖေ… မစဉ်းစားနဲ့တော့… သဘောတူလိုက်တော့။ အဖေသာ ဆက်ပြီးသဘောမတူရင် အဖေ့သား သေအောင်အရိုက်ခံရတော့မယ်"

သုကူအောက်ထျန်းသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူ ရဲရှင်းဟွေ့၏အဆိုပြုချက်ကို ပထမဆုံးကြားသောအခါ သူ၏စိတ်ဆတ်သောသဘာဝကြောင့် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားပြီး သုကူအောက်ထျန်းမှာ အရိုက်ခံရကာ ရိုက်နှက်ပြီးနောက် သူ့ကို မိန်းမအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်စေခဲ့၏။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သုကူပါးထျန်းအား သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို မေးမြန်းပြီး သုကူပါးထျန်း ပြန်လည်စဉ်းစားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သုကူအောက်ထျန်းကို နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်နှက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

မေးခွန်းထုတ်ခံရသူမှာ သုကူပါးထျန်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့က သုကူအောက်ထျန်းကို ရိုက်နှက်ရသနည်း။

သားဖြစ်သူက သူ၏ဖခင်၏အကြွေးကို ဆပ်ရသည်ဟူသောအချက်အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အခြားသူများကို အကြမ်းဖက်၍ အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခြင်းကို မကြိုက်ပေ။

သူမေးခွန်းထုတ်နေသူမှာ သုကူပါးထျန်းဖြစ်ပြီး သူရိုက်နှက်နေသူမှာ သုကူအောက်ထျန်းဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှာ အင်အားသုံး၍ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခြင်းဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သုကူအောက်ထျန်းအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူသည် သူ၏ရုပ်ရည်ကိုပင်မကြည့်ဘဲ ပေါင်ပေါင်းကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားရဲသည်လေ။

သူ၏သားမှာ အမှန်တကယ်ပင် မခံနိုင်တော့သည့်ပုံပေါ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သုကူပါးထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားကို ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းခွဲအဖြစ် အမည်ပြောင်းရန် သဘောတူလိုက်သည်။

ပထမဂိုဏ်းခွဲမှာမူ ဟုတ်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ အမှောင်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းပင်။

တပည့်များထဲတွင် သုကူမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်အချို့မှလွဲ၍ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြား၏ အခြားတပည့်များမှာမူ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းခွဲဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ကြပေ၊ သူတို့ လက်သီးသိုင်းပညာများကို သင်ယူနိုင်သရွေ့ပေါ့။

"မင်းတို့ သဘောတူမှတော့ ငါတို့နဲ့အတူလိုက်ခဲ့"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သုကူပါးထျန်းကို ဆိုလေသည်။

သုကူပါးထျန်းမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"ငါတို့ ဘယ်သွားကြမှာလဲ"

သုကူပါးထျန်း မေးစဉ်မှာပင် သုကူအောက်ထျန်းသည် သူ၏ပါးစပ်ကို လျင်မြန်စွာ အုပ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြုံးပြကြည့်ကာ သူ၏ဖခင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်၍

"သူခေါ်တဲ့နေရာကို သွားရုံပဲလေ။ အဖေက ဘာလို့ စကားတွေအများကြီးပြောနေရတာလဲ…"

သုကူပါးထျန်း - “…”

သုကူပါးထျန်းသည် သူ၏သားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။

"အင်း၊ ရှောင်အောက်ထျန်း… မင်းလည်း နောက်ကျရင် သူတို့နောက်လိုက်သွားသင့်တယ်"

သုကူအောက်ထျန်း - “…”

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့သည် ကြေကွဲဖွယ်ပုံပေါ်နေသော သုကူပါးထျန်းနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့၏ညီငယ် အောင်မြင်စွာဖြစ်လာသော သုကူအောက်ထျန်းတို့နှင့်အတူ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤလူများသည် ပျံသန်း၍မပြန်ဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့က ဝင်ပေါက်ဖွင့်ကာ တိုက်ရိုက်ရွှေ့ပြောင်းပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာဂိုဏ်း။

ရဲရှင်းဟွေ့ ပြန်ရောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဘယ်လိုလဲ၊ ပစ္စည်းတွေပြန်ရခဲ့လား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းညိတ်ကာ

"စကားမစပ်၊ ကျွန်တော် ညီငယ်တစ်ယောက်လည်း စုဆောင်းခဲ့တယ်။ အခုကစပြီး နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားကလည်း ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ရဲလန်ယွဲ့ ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူမသည် သုကူပါးထျန်းနှင့် သူ၏သားကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ နှစ်ဦးသားသည် လျင်မြန်စွာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"မင်္ဂလာပါ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က တောင်ကြားသခင်… ကျွန်တော်က ကြယ်တာရာဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားဂိုဏ်းခွဲက သုကူပါးထျန်းပါ"

"ကျွန်တော်က သုကူအောက်ထျန်းပါ…"

"ကြယ်တာရာဂိုဏ်းကိုယ်စား ကြိုဆိုပါတယ်။ ရှင်တို့ အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာပဲ… ဒီနေ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ တခြားသူတွေက အရင်းအမြစ်တွေလာပို့ကြတယ်။ သူတို့အားလုံး အခု အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှာရှိတယ်။ ရှင်တို့လည်း လာလို့ရတယ်"။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့သည် လူလေးယောက်ကို အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစည်းအဝေးခန်းမထဲ၌။

နတ်ဆိုးသခင်၊ ယွမ်ကျစ်၊ ယီချန်းချွင်၊ လင်ချင်းယွဲ့နှင့် ဝေ့လုံ။

ဂိုဏ်းလေးခုမှ မသေမျိုးဧကရာဇ်ငါးပါးသည် အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ထိုင်နှင့်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ယွမ်ကျစ်သည် လင်ချင်းယွဲ့ကို ပြုံးပြကြည့်ကာ

"ကိုယ်တော်က သူတော်စင်မိန်းမပျို လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာ"

ယွမ်ကျစ်၏ ပြုံးနေသောမျက်နှာကိုမြင်သောအခါ လင်ချင်းယွဲ့သည် ရှေ့သို့တက်၍ သူ့ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ဝေ့လုံနှင့်အတူလာသောကြောင့် ယွမ်ကျစ်ကို ရိုက်နှက်ရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ပါက သူမကိုယ်တိုင် အဖြစ်ဆိုးသွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် မစင်စားရနိုင်သောကြောင့် သူမသည် သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဘုန်းကြီးခေါင်းပြောင်အိုကြီး၊ မင်းက ငါ့ကို တကယ်လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကိုလှည့်စားမလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး"

လင်ချင်းယွဲ့သည် အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။

"ဟားဟား…"။

ဘုန်းကြီးခေါင်းပြောင်အိုကြီးဟု အဆဲခံရပြီးနောက် ယွမ်ကျစ်သည် ပြုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး

"ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားကို သွားခဲ့တာက မင်းပဲလေ… ကိုယ်တော်ကတော့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းလောင်းတီးပြီး ကျမ်းစာရွတ်နေခဲ့တာ"

ဤပရိယာယ်များသော ဗီလိန်များ၏ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း နတ်ဆိုးသခင်သည် အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်စွာပင် ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ ရှုံးနိမ့်ပြီးမှတော့ လွှဲချမနေကြနဲ့တော့ သတ္တိရှိရင် ပြန်တိုက်လေ"

လင်ချင်းယွဲ့သည် နတ်ဆိုးသခင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက ဒီတစ်ခေါက် ပြန်တိုက်ဖို့လာတာလား"

"အဟမ်း… အဟမ်း…။"

နတ်ဆိုးသခင်သည် ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးလိုက်ပြီး

"ငါတို့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနေသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အမြဲတမ်းတိုက်ခိုက်နေတာက မကောင်းဘူး။ ငါဒီကိုလာရတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က အစားအသောက်အတွက်… ဟုတ်တယ်… ငါနောက်ဆုံးတစ်ခေါက်စားခဲ့တဲ့ အစားအသောက်က အရမ်းကောင်းတယ်…။ အထူးသဖြင့် အာလူးကြော်လို့ခေါ်တဲ့ဟာ။ အဲ့ဒါက ငါ့အကြိုက်နဲ့ အရမ်းကိုက်ညီတယ်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် နတ်ဆိုးသခင်သည် လင်ချင်းယွဲ့၏ဘေးတွင်ထိုင်နေသော သူတော်စင် ဝေ့လုံကို ကြည့်ကာ

"ဝေ့လုံအစပ်ချောင်းလို့ခေါ်တဲ့ အစားအသောက်တစ်ခုလည်းရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒါလည်း အရမ်းကောင်းတယ်"

ဝေ့လုံသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူသည် နတ်ဆိုးသခင်က သူ့ကို ရန်စနေသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ရာ သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်ပြီး နတ်ဆိုးသခင်အပေါ် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ကလေးကလားကောင်"

နတ်ဆိုးသခင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသော အရှိန်အဝါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သော ယီချန်းချွင်သည် သူတို့လှုပ်ရှားတော့မည်ကို ခံစားမိသောအခါ သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ လှုပ်ရှားချင်ရင် ငါတို့ဒီကိုလာရတဲ့ကိစ္စပြီးတဲ့အထိ စောင့်တာက မနောက်ကျသေးပါဘူး"

ယွမ်ကျစ်သည် ယီချန်းချွင်ကို အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်စွာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မီးလောင်ရာလေပင့်ရန် စီစဉ်လိုက်ပြီး နှစ်ဖက်သားတိုက်ခိုက်ကြရန် မျှော်လင့်နေသည်။

သူစကားပြောတော့မည်အပြုတွင် သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကြယ်တာရာဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်လာနေကြောင်း သိလိုက်ရာ သူသည် မီးလောင်ရာလေပင့်ရန်ရည်ရွယ်သော သူ၏စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး

"ဒါက ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၊ မင်းတို့ ရမ်းကားရမဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ရပ်တန့်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ကြယ်တာရာဂိုဏ်းနဲ့ အမြဲတမ်းဆက်ဆံရေးကောင်းခဲ့တယ်။ မင်းတို့သာ တကယ်ဒီမှာ တိုက်ပွဲစရင် ငါက ယဉ်ကျေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့… မင်းတို့သာ အခုကစပြီး ကြယ်တာရာဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်ရင် မင်းတို့က ငါတို့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်တာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်…"

ယွမ်ကျစ် သူ၏အရူးအမူး အောက်ကျို့ဖားယားခြင်းကို စတင်သည်ကိုကြားသော် အခြားလေးဦးမှာ ဤလူမှာ အလွန်အရှက်မရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ အစည်းအဝေးခန်းမသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သောစကားမှာ လူအချို့ကို အလွန်သက်သာရာရသွားစေသည်။

"ယွမ်ကျစ်၊ မင်းငါ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ဖားယားနေပါစေ၊ မင်းအကြွေးတင်နေတဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကိုတော့ ပေးရမယ်"