လူလွတ်ဘဝမှ ကျွတ်ပြီ

ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ၌။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ပေါင်ပေါင်း၏နဖူးမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ မျက်လုံးဖွင့်သည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲလန်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလဲ"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော ပေါင်ပေါင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး

"ပြီးလောက်ပြီထင်တယ်။ ပေါင်ပေါင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ သူ့စိတ်ခံစားချက်အားလုံး ဖြတ်တောက်ခံထားရတာကို ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်က ကော်အပြင်းစားသုံးပြီး သူတို့ကို ပြန်ကပ်ပေးခဲ့တယ်"

ရဲလန်ယွဲ့သည် ရဲရှင်းဟွေ့ပြောခဲ့သော ကော်အပြင်းစားမှာ အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မှော်ဆန်သောစွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

သို့သော် သူမ ပေါင်ပေါင်း၏စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆန္ဒများ ဖြတ်တောက်ခံထားရသည်ဟုကြားသောအခါ သူမသည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး

"တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဖြတ်တောက်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် ပေါင်ပေါင်းက သူ့ဘာသာသူဖြတ်တောက်ခဲ့တာလားဆိုတာ မင်းပြောနိုင်လား"

"ကျွန်တော်မပြောနိုင်ဘူး"။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ

"ဘယ်သူလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာသာ ကျွန်တော်သိရင် ကျွန်တော်သူ့ကို သေချာပေါက်သတ်ပစ်မယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်တာနက်ကဖေးတစ်ခု၌ နာမည်ကြီးဂိမ်းတစ်ခုကစားနေသော ရဲဆွေ့သည် ရုတ်တရက်နှာချေလိုက်သည်။

"ဟမ်။ တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ကိုဆဲနေတာလား"

စကားပြောနေစဉ် ရဲဆွေ့သည် ခလုတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ၀-၈ အမှတ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဆဲဆိုခံရသည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်၏။

"ငါမကစားတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ ငါ့ဂိမ်းကစားစွမ်းရည်တွေက ပိုဆိုးသွားပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲဆွေ့သည် သူ၏ဖုံးကွယ်ထားသောစွမ်းအားအချို့ကို အနည်းငယ်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ စွမ်းအားထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ရဲဆွေ့၏ကိုယ်ပိုင်တုံ့ပြန်မှုအရှိန်မှာ ရုတ်တရက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတိုးတက်သွားသည်။

သူသည် ဂိမ်းကစားနေရုံသာဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျွမ်းကျင်မှုများကို အားကိုးရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ရဲဆွေ့သည် သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းအားအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်နေသောကြောင့် အနည်းငယ်လိမ်လည်ခြင်းမှာ သိပ်မများလွန်းပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရန်သူမယ်ဖိုက်သည် သူ၏အဆုံးစွန်စွမ်းရည်ဖြင့် အရိပ်များထဲမှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအခြေအနေတွင် ကျွမ်းကျင်သောကစားသမားတစ်ဦးပင်လျှင် ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် တားဆီးရန်ကြိုးစားလျှင်ပင် အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းမှာ ရဲဆွေ့၏မျက်လုံးထဲတွင် အနှေးပြကွက်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ အဆုံးစွန်စွမ်းရည် သူ့ကိုမထိမှန်မီမှာပင် သူသည် သူ၏ဒုတိယကျွမ်းကျင်မှုကို အသက်သွင်းပြီးဖြစ်သည်။

ရဲဆွေ့သည် ဖီအိုရာကို ကစားနေပြီး သူမ၏ဒုတိယကျွမ်းကျင်မှုမှာ တားဆီးထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

လိမ်လည်ကစားနေသော ရဲဆွေ့သည် လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်စပြုလာပြီး သူသည် မကြာမီ အပေါ်လမ်းမှတမင်အသေခံပေးနေသူမှ ဂိမ်း၏ဘုရားသခင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ဂိမ်းအပြီးတွင် သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှလူငါးဦး၏ စုပေါင်းတိုင်ကြားခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရဲဆွေ့၏ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။

"အင်း… အဖေဘယ်တော့ပြန်လာမလဲမသိဘူး။ ငါ့အမေ ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာကိုလည်း ငါကြည့်ချင်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲဆွေ့သည် နောက်ထပ်ဂိမ်းတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ဘက်တွင်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါင်ပေါင်း၏စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆန္ဒများကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သော လူယုတ်မာကို သူအပြင်ထွက်တိုင်း ကားတိုက်ခံရပါစေဟု ကျိန်ဆဲနေစဉ်မှာပင် သူ၏ဘေးတွင်လဲလျောင်းနေသော ပေါင်ပေါင်းသည် အော်ဟစ်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါင်ပေါင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

ပေါင်ပေါင်း၏မျက်လုံးများမှာ ထိုအချိန်တွင် အလွန်ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေခြင်းမရှိတော့ပေ။

"ပေါင်ပေါင်း…"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါ်လိုက်သည်။

ပေါင်ပေါင်းထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် နေရာတွင်ကြောင်ငေးနေပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးထောင့်များမှ မျက်ရည်များကျလာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရှေ့သို့တက်လိုသော်လည်း သူသည် ရဲလန်ယွဲ့၏တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒီကိုမသွားနဲ့။ ပေါင်ပေါင်းရဲ့ စုပုံနေတဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေက အခု ပေါက်ကွဲထွက်နေသင့်တယ်။ ခဏစောင့်လိုက်"

ရဲလန်ယွဲ့ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဆယ်မိနစ်ကျော်စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွား၏။

ဤဆယ်မိနစ်အတွင်း ပေါင်ပေါင်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမငိုသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမရယ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမဝမ်းနည်းကာ တစ်ခါတစ်ရံ သူမ စိတ်အားငယ်နေ၏။

ထိုမိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် သူမဖော်ပြနိုင်သော စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ပေါင်ပေါင်း တည်ငြိမ်သွားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဖြည်းညင်းစွာရှေ့သို့တက်သွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ မည်သည့်စကားမျှမပြောမီမှာပင် ပေါင်ပေါင်းသည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

စကားပြောနေစဉ် ပေါင်ပေါင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ပါးကိုလည်း နမ်းလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ကြောင်ငေးနေစဉ်မှာပင် ပေါင်ပေါင်းသည်

"မင်းရဲ့ယာဆော့က ဘာလို့ဒီလောက်ညံ့ရတာလဲ" ဟု ဆက်ပြော၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ - “…”

"ဒါနဲ့ မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ငါမင်းငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ ကစားခဲ့တဲ့ဂိမ်းကို တွေ့ခဲ့တယ်။ မင်းယာဆော့ကစားနေတုန်းက မင်းက ဖစ်ဇ်လေးရဲ့ အရိုက်ခံနေရတာ။ ရှုံးနိမ့်သူပဲ"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ယခုမှနိုးထလာသော ပေါင်ပေါင်းက သူ၏ယာဆော့ကို ဤသို့တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာတွင် ဂိမ်းကစားခြင်းမှာ ကွန်ပျူတာပေါ်တွင် ဂိမ်းကစားခြင်းနှင့် လုံးဝကွဲပြားကြောင်း ရှင်းပြလိုစဉ်မှာပင် ပေါင်ပေါင်းသည် "ငါအကုန်သိတယ်… မင်းငါ့အပေါ်ထားတဲ့ခံစားချက်ကိုလည်း ငါနားလည်တယ်" ဟု ဆက်ပြော၏။

ဤစကားကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချက်ချင်းအသက်အောင့်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရဲရှင်းဟွေ့၏ယခင်လုပ်ရပ်များစွာမှာ ဝန်ခံချက်များအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အခု စိတ်ခံစားမှုခုနစ်မျိုးနှင့် တပ်မက်မှုခြောက်ဖြာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ပေါင်ပေါင်းသည် သူ့ကိုအဖြေတစ်ခုပေးတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏နှလုံးသားမှာ အရမ်းခုန်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဘဝနှစ်ခုတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဝန်ခံသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါင်ပေါင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူသည် ပေါင်ပေါင်း၏ "ငါလည်း မင်းကိုကြိုက်တယ်" ဟုပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ပေါင်ပေါင်းက သူမလည်း သူ့ကိုကြိုက်သည်ဟုပြောသည်ကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမကို စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ပေါင်ပေါင်း၊ ငါအထောက်အပံ့ပေးသူနေရာကို ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်မှာပါ။ မင်းသာ အဓိကတိုက်ခိုက်ရေးသမားကစားသရွေ့တော့ ငါမင်းကို အထောက်အပံ့ပေးဖို့ သေချာပေါက်ဂရုစိုက်မှာပါ"

နောက်တွင်ရပ်နေသော ရဲလန်ယွဲ့သည် မူလက ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့ အတူတူရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏စကားကိုကြားပြီးနောက် သူမသည် ရှေ့သို့တက်၍ သူ့ကိုကန်ကျောက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

‘ဒါကဘာလဲ… ရှင်းဟွေ့ကို မိန်းကလေးပိုးနည်းသင်ပေးဖို့ အဖေ ဒါမှမဟုတ် ဦးလေးရဲဖန်ကို လိုအပ်ပုံပဲ။’

‘ခဏ…’

ရဲလန်ယွေ့သည် သူမ၏ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ပြီး ‘ငါဒေတာဘေ့စ်ကနေ ပင်လယ်ဘုရင်အတွေ့အကြုံမှတ်တမ်းကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ရှင်းဟွေ့ရဲ့ခေါင်းထဲကို တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းလိုက်လို့ရတာပဲ’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့ အောင်မြင်စွာအတူတူရှိနေပြီး ရဲလန်ယွဲ့မှာ သူမ၏မောင်ငယ်အတွက် စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် ရဲယင်သည် နန်ကုန်းချင်းယွီကို ဓာတ်ခွဲခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ရဲယင်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ဤမျှရင်းနှီးနေသည်ကိုမြင်သောအခါ ကြောင်ငေးသွား၏။

"ဦးလေး… အစ်မပေါင်ပေါင်း၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာ…"

ရဲယင်၏နာမည်ကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး

"သူ့ကိုအစ်မလို့ခေါ်တာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အဒေါ်လို့ခေါ်"

"သောက်ကျိုးနည်း"

ရဲယင်သည် နှစ်ဦးသားကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်လိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်မိ၏။

"ဦးလေး၊ ခင်ဗျားက လိင်တူကြိုက်တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရည်းစားရှာနေရတာလဲ။ ခင်ဗျားက ရည်းစားယောက်ျားလေးရှာသင့်တာမဟုတ်လား"

ရဲယင်၏မကောင်းသောပြုံးကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤလူက နောက်တစ်ကြိမ်မောက်မာစပြုလာပြီး တူညီသောအမှားများကို ထပ်မံစတင်နေကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် ယခု နန်ကုန်းချင်းယွီရှိနေသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လှုပ်ရှားရန် အလွန်ရှက်ရွံ့နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ကုန်းချင်းယွီသည် ရှေ့သို့တက်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့အား လေးနက်စွာဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ယင်အာကို ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ယောက်မ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်က ကျေးဇူးတင်ပြီးပြီမဟုတ်လား။ ငါတို့အားလုံးက မိသားစုတွေပဲ၊ ဒါကြောင့် ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရှေ့သို့တက်ကာ နန်ကုန်းချင်းယွီ၏လက်မောင်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့သည်လည်း "ရှင်းဟွေ့ပြောတာမှန်တယ်၊ ရဲယင်ရော ခင်ဗျားရော ငါတို့ ရဲမိသားစုရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ခင်ဗျားကိုကူညီတာက သဘာဝကျပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ဤစကားကိုကြားသော် နန်ကုန်းချင်းယွီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ငါ… ရဲရှင်းချန်နဲ့ ငါက တကယ်တော့…"

ရဲလန်ယွဲ့သည် နန်ကုန်းချင်းယွီနှင့် ရဲရှင်းချန်ကြားရှိဇာတ်လမ်းကို သိသောကြောင့် နန်ကုန်းချင်းယွီ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရဲလန်ယွဲ့သည် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရဲမိသားစုက ရှင်တို့ရဲ့ကိစ္စတွေအကြောင်း အကုန်သိတယ်။ ငါ့အမေကပြောတယ်၊ ရဲရှင်းချန်သာ ရှငိနဲ့ သူလုပ်ခဲ့တာကို အသိအမှတ်မပြုရင် သူက သူ့ခွေးခြေထောက်တွေကို ချိုးပြီး သူ့ကို ရဲမိသားစုထဲကနေ နှင်ထုတ်ပစ်မယ်တဲ့"

စုချင်းသည် ထိုသို့မပြောခဲ့သော်လည်း ရဲလန်ယွဲ့သည် နန်ကုန်းချင်းယွီကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်သန်မာသောအမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။ အကယ်၍ ရဲရှင်းချန်သာ သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို မဖော်ပြပါက သူမသည် သေချာပေါက် မဆိုင်းမတွထွက်ခွာသွားပေလိမ့်မည်။

ရဲလန်ယွဲ့၏စကားများမှာ ချက်ချင်းပင် နန်ကုန်းချင်းယွီကို ခေါင်းငုံ့သွားစေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များ တစက်စက်ကျလာသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရဲယင်သည် သူ၏မိခင်ကို နှစ်သိမ့်ရန် အလျင်အမြန်သွားလိုက်၏။