ရဲထျန်းမင် - ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ

ရဲဆွေ့သည် ရဲဖန်ဘက်သို့ သွားရန်မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဝမ်ရှောင်လီသည် ရဲထျန်းမင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရဲထျန်းမင်သည် ကျိုးရှောင်ချန့်အတွက် ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ယခုမှဝယ်ပေးခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ယွမ်တစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။

ယွမ်တစ်သောင်းတန်ဖိုးရှိသော ဆွဲကြိုးမှာ ဇိမ်ခံဆိုင်တွင် အသက်သာဆုံးဖြစ်၏။

မူလက ရဲထျန်းမင်သည် ကျိုးရှောင်ချန့်အတွက် ပိုကောင်းပြီး ပိုဈေးကြီးသောအရာတစ်ခုခုဝယ်ပေးလိုခဲ့သော်လည်း ကျိုးရှောင်ချန့်က ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသား စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုရှာဖွေစားသောက်ရန် ကုန်တိုက်မှထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် ရဲထျန်းမင်သည် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ၏ထံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ရဲထျန်းမင်သည် အလိုအလျောက်လမ်းဖယ်ပေးလိုစိတ်ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှောင်လီသည် ရဲထျန်းမင်၏ရှေ့တွင်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ဒေါသမှ ရှက်ရွံ့ခြင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲသွား၏။

"အစ်မကြီး… ခင်ဗျားလမ်းပိတ်နေတယ်၊ ဖယ်ပေးလို့ရမလား"

ဝမ်ရှောင်လီသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မျက်ရည်များကျလာပြီး

"ငါက ဒီလောက်ဆွဲဆောင်မှုမရှိဘူးလား"

ရဲထျန်းမင် - “…”

ရဲထျန်းမင်သည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ၏ရှေ့မှအမျိုးသမီးနှင့် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို မသိပေ။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မသိဘူး"

"မင်းငါ့ကို ဟိုတယ်ကိုလှည့်စားခေါ်သွားပြီး ငါ့အပေါ်မှာ အဲ့လိုလုပ်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက ငါ့ကိုမသိဘူးလို့တောင် ပြောနေတယ်"

ဤနေရာရှိဆူညံသံမှာ ကုန်တိုက်တွင် ဈေးဝယ်နေသောလူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှောင်လီပြောသည်ကိုကြားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ရဲထျန်းမင်ကို သူလူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော ကျိုးရှောင်ချန့်ပင်လျှင် သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုထျန်းမင်… ရှင်ဘယ်လိုလုပ်…"

"ဟေး။ ငါဒီမိန်းမကို လုံးဝမသိဘူး…"

ရဲထျန်းမင် ရှင်းပြသည်ကိုမစောင့်ဘဲ ဝမ်ရှောင်လီသည် နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမထွက်ခွာသွားသောအခါ သူမသည် စကားတစ်တစ်ခုသာချန်ခဲ့၏။

"ဒီလိုဆိုရင် ငါဘယ်တော့မှ ဒီကိုမရောက်ခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

ရဲထျန်းမင် - “…”

ဘာကြီးတုန်း။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

"ဟေး… မသွားနဲ့၊ ငါ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှင်းပြခဲ့"

ထိုသို့ပြောရင်း ရဲထျန်းမင်သည် ဝမ်ရှောင်လီကို တားဆီးလိုသော်လည်း သူသည် စိတ်ကောင်းရှိသောလူအချို့၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။

သူသည် လက်လျှော့လိုက်ရပြီး ကျိုးရှောင်ချန့်အား ရှင်းပြဖို့ရန် အာရုံစိုက်ရတော့သည်။

မဝေးလှသောနေရာရှိ ရဲဆွေ့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသည်။

သူသည် ဝမ်ရှောင်လီက သူနှင့်ခဏတာပတ်သက်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ဒီအတိုင်းထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အမှန်စင်စစ် ရဲဆွေ့သည် ဝမ်ရှောင်လီကို မှားယွင်းစွာအကဲဖြတ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်လီသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ရဲထျန်းမင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် နှင့် ရဲထျန်းမင်၏ဘေးတွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမသည် ပတ်သက်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပေ။

ထိုအစား သူမသည် ရဲထျန်းမင်ကို စနောက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှောင်လီသည် သူဌေးမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြိုးစားချင်သော ငယ်ရွယ်ပြီး ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်သောယောက်ျားများစွာရှိသည်။

သူမသည် သစ်ပင်တစ်ပင် သို့မဟုတ် နှစ်ပင်ပေါ်တွင် သူမကိုယ်သူမ ကြိုးဆွဲချမည်မဟုတ်ပေ၊ ရဲရှင်းဟွေ့ဟုအမည်ရသော ကြီးမားသောသစ်ပင်တစ်ပင်မှလွဲ၍။

ရဲဆွေ့သည် ရဲထျန်းမင်ထံသို့လည်း မသွားခဲ့ပေ။

သူသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏အငွေ့အသက်ကို မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင်မရှိဘဲ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ယာယီအားဖြင့် သူ၏မိသားစုနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော ရဲဆွေ့သည် အတိတ်မှမှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ရှာဖွေရင်း ဆက်လက်လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကတွင်။

ရဲယင်နှင့် နန်ကုန်းချင်းယွီတို့သည် အချိန်အတော်ကြာစကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ရဲယင်သည် နန်ကုန်းချင်းယွီ အဖမ်းခံရပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများနှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိအခြေအနေကို သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။

နန်ကုန်းချင်းယွီသည် သူတို့မိခင်နှင့်သား ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်နိုင်သော ကမ္ဘာကဲ့သို့သောနေရာတစ်ခုရှိကြောင်း သိရှိရသည့်အတွက် အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီး သူမသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်လိုသောဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့၏။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲမိသားစုအကြောင်း အသေးစိတ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

ရဲရှင်းချန် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် နန်ကုန်းချင်းယွီသည် မျက်ရည်များကျလာသည်။

သူမ၏မျက်ရည်များမှာ နာကြည်းမှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အနည်းငယ်သက်သာရာရမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အမေ… အမေသာ အခု ကမ္ဘာကိုသွားချင်ရင် ကျွန်တော် အမေနဲ့အတူ ချက်ချင်းပြန်လိုက်ခဲ့မယ်။ ကမ္ဘာပေါ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကလောက် မကောင်းပေမဲ့ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကလို အငြင်းပွားမှုတွေမရှိဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် အဖေရဲ့ဆွေမျိုးတွေအများကြီးကလည်း ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတယ်"

နန်ကုန်းချင်းယွီကြောင့် ရဲယင်သည် နောက်ဆုံးတွင် မာနကြီးခြင်းကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရဲရှင်းချန်၏ ဖခင်အဖြစ်အထောက်အထားကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသော် နန်ကုန်းချင်းယွီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"မင်းအဖေက တစ်ကိုယ်တည်းကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် ငါသူ့ကို ဒီမှာပဲစောင့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ နည်းနည်းအရိပ်အယောင်မကောင်းတဲ့ မင်းဦးလေးက မင်းသူ့ကို စစ်ဆင်ရေးလို့ခေါ်တဲ့တစ်ခုခုကို ပြီးမြောက်အောင်ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ မင်းကတိပေးခဲ့မှတော့ မင်းက ပြီးမြောက်အောင်ကူညီသင့်တယ်"

ရဲယင် - “…”

ရဲယင်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏မိခင်ကို စစ်ဆင်ရေးအကြောင်း ကြိုတင်ပြောပြလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

စစ်ဆင်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ရဲယင်သည် ပြီးမြောက်လိုစိတ် အမှန်တကယ်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် စစ်ဆင်ရေး၏ ပထမအဆင့်တွင်သာရှိသေးပြီး သူသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်အတုအယောင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်သည်။

ရဲယင်သည် သူ၏မိဘများ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများကို ကာကွယ်လိုပါက စွမ်းအားမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ကြောင်း သိ၏။

အင်း… သူ၏ဆွေမျိုးအားလုံးမှာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပို၍ကမောက်ကမနိုင်ကြသော်လည်း သူသည် သူ၏မိခင်ကို ကာကွယ်ရန် လိုသေးသည်။

ရဲယင်သည် မူလက သူ၏မိခင်ကို စစ်ဆင်ရေးအကြောင်း မည်သို့ပြောရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးသည်နှင့် သူသည် သူမကိုထားခဲ့မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်မကောင်းပေ။

သို့သော် ယခု ရဲရှင်းဟွေ့က သူပြောနိုင်မီ သူ၏မိခင်ကို ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဤမျှလောက်စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

"အော်… ဟုတ်သားပဲ…"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းချင်းယွီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်တူပြီး

"ရဲရှင်းဟွေ့က မင်းသူ့ကို မစင်သုံးပေါင်အကြွေးတင်နေတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်"

နန်ကုန်းချင်းယွီသည် ၎င်းမှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မသိသော်လည်း ရဲယင်မှာမူ သိသည်။

‘ချီးလိုပဲ သူက အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရက်ရောစွာနဲ့ အဲ့ဒါကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့မရဘူးလား။’

ရဲယင်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အရူးအမူးဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

သူဖခင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ရဲလန်ယွဲ့နှင့်အတူ ပေါင်ပေါင်း၏ပြဿနာကို ဆွေးနွေးနေသည်။

"အစ်မ၊ ကျွန်တော့်အစီအစဉ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ရှင်းဟွေ့… မင်းထုတ်လွှတ်တဲ့စွမ်းအားက မှော်ဆန်ပြီး အားကောင်းတယ်။ ပေါင်ပေါင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ တကယ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မမေ့နဲ့၊ မှတ်ဉာဏ်က မှတ်ဉာဏ်ပဲ။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေတာက ပေါင်ပေါင်းက သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို ပြန်ရလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး"

အမှန်ပင် မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ ရဲရှင်းဟွေ့က ဘုရားသခင်၏စွမ်းအားကိုအသုံးပြု၍ ပေါင်ပေါင်း၏မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေလိုခြင်းကို ဆွေးနွေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဘုရားသခင်၏စွမ်းအား၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကို သိရှိပြီးကတည်းက ဤသို့သောအစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ယနေ့ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ရဲလန်ယွဲ့ပေးခဲ့သောအဖြေမှာလည်း အလွန်လက်တွေ့ကျ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းကို အမှန်တကယ်ချစ်မိသွားသော်လည်း ပေါင်ပေါင်းကရော။ သူမသည် ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းဟူသည် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မသိပေ။ သူမသိသည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲမိသားစုသည် သူမအပေါ်ကောင်းမွန်ပြီး သူမသည် သူတို့နှင့်အတူနေလိုသည်ဟူ၍သာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစကတည်းက ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းကို သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ပြန်လည်ရရှိရန် ကူညီလိုခဲ့၏။

သို့သော် ရဲလန်ယွဲ့၏စကားကိုကြားပြီးနောက် သူသည် မှတ်ဉာဏ်နှင့် စိတ်ခံစားမှုမှာ ကွဲပြားသောအရာနှစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ပြီး သတိရလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခဏတာစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ချင်တုန်းပဲ၊ သူ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေရုံသက်သက်ပဲဖြစ်ရင်တောင်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က သူ့အတိတ်နဲ့ သူဘယ်လိုဒီလိုဖြစ်လာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူဘယ်လို စိတ်ခံစားချက်မရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်လာလဲဆိုတာကို သိနိုင်တယ်"။

ဤစကားကိုကြားသော် ရဲလန်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ကာ

"ကောင်းပြီ။ မင်းဘာပဲလုပ်လုပ် ငါမင်းကို ထောက်ခံတယ်"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းကို ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

ပြန်လမ်းတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ကို မည်သို့ပြန်လည်ရရှိစေရန်စီစဉ်ထားသည်ကို သူမအား ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့တွင် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအမှန်တကယ်ရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းသည် ပြတ်ပြတ်သားသားသဘောတူလိုက်၏။

အန္တရာယ်များရှိလျှင်ပင် သူမဂရုမစိုက်ပေ။

သူမသည် သူမအမှန်တကယ်မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိလိုသည်။