လော့ယန်သည် မာကျောက်ကို စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်

ဝူလုံ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရဲယင်သည် ဝိညာဉ်ဓားတောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ရဲတံစဉ်… မင်းနောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"

ရဲယင်ကိုမြင်သောအခါ ရှီထိုက်လုံသည် ရှေ့သို့တက်ကာ သူ့ကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အလွန်စိတ်အားထက်သန်ပုံရသည်။

"အော်။ သခင်လေးက ကျွန်တော့်ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ"

"အဟမ်း၊ အဟမ်း"

ရှီထိုက်လုံသည် ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးလိုက်ပြီးနောက် သရဲဂူကိုညွှန်ပြကာ

"မင်းက လူသစ်တွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးအရည်အချင်းရှိတာကို ငါမြင်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို အရင်းအမြစ်တွေပိုရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု တိုက်ရိုက်ပေးဖို့ ငါစီစဉ်ထားတယ်"

ရှီထိုက်လုံ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ရဲယင်သည် ဤလူက သူ့ကို သေချာပေါက်လှည့်စားရန်ကြိုးစားနေသည်ဟု သိလိုက်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏စကားများကို တွေးမိလိုက်သည်။

"ရှီထိုက်လုံက မင်းကိုလှည့်စားပြီး တွင်းတူးပေးချင်ရင် တွင်းထဲကို တည့်တည့်ပြေးဝင်သွားလိုက်။ သူ့နဲ့ငြင်းခုံနေစရာမလိုဘူး"

ထို့ကြောင့် ရဲယင်သည် ရှီထိုက်လုံနှင့် စကားများများမပြောဘဲ သရဲဂူသို့ သွားလိုက်သည်။

ရှီထိုက်လုံနှင့် ဝူလုံတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ကြောင်ငေးသွားကြသည်။

ရှီထိုက်လုံသည် အစီအစဉ်များချမှတ်ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရဲယင်မဝင်ပါက သူသည် ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏သခင်လေးအဖြစ် သူ့ကိုအမိန့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏အထောက်အထားကိုအသုံးပြု၍ မရပါက သူနှင့် ဝူလုံတို့သည် သူ့ကို စွမ်းအားဖြင့်တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်ပြီး အထဲသို့ပို့လိုက်မည်ပငါ။

သူတို့သည် ရဲတံစဉ်က ဒီအတိုင်းဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဝူလုံသည် ရဲယင်၏ပျောက်ကွယ်သွားသောကျောပြင်ကိုကြည့်ကာ သူ့ဘာသာသူ "ဖြစ်နိုင်တာက သူက ရှီထိုက်လုံထက်တောင် ပိုတုံးတာလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဟမ်"

ရှီထိုက်လုံသည် ဝူလုံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဝူလုံသည် အနေခက်စွာပြုံးလိုက်ပြီး

"အမ်… သခင်လေး၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော်ပြောချင်တာက ခင်ဗျားက သူ့ထက်ပိုတုံးတယ်လို့… အာ။ မဟုတ်ဘူး… သူက ခင်ဗျားလောက်မတုံးဘူး… မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက…"

ရှီထိုက်လုံ - “…”

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

အပြင်ဂိုဏ်းအဆောင်တွင်။

ရဲရှင်းဟွေ့၊ ကုယွဲ့ကောနှင့် ဟိုင်မင်တို့သည် မြေရှင်တိုက်ပွဲကစားပွဲကို ကစားနေကြသည်။

"အေ့စ်တစ်စုံ"

"မလိုချင်ဘူး…"

"မလိုချင်ဘူး…"

"မင်းတို့ဆီမှာ ဗုံးတွေမရှိဘူးလား…"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်ထဲရှိ နောက်ဆုံးဘုရင်နှစ်ချပ်ကို ပစ်ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ထပ်ရှုံးပြန်ပြီ… အစ်ကိုရှင်းဟွေ့၊ ငါတို့မျက်နှာတွေပေါ်မှာ စာရွက်တွေကပ်စရာနေရာမရှိတော့ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ဟိုင်မင်နှင့် ကုယွဲ့ကောတို့၏မျက်နှာများမှာ စာရွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

မူလက ကုယွဲ့ကောသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသုံး၍ကစားလိုခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူတို့၏မပြောပလောက်သောဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အမှန်တကယ်မကြိုက်သောကြောင့် သူသည် ရှုံးနိမ့်သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စာရွက်တစ်ရွက်ကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မြေရှင်တိုက်ပွဲကစားနေသူများမှာ သူတို့သုံးဦးတည်းသာမဟုတ်ပေ။ မာကျောက်ကစားနေသောလူလေးယောက်လည်း ရှိနေသည်။

ဤကစားနည်းများနှင့် လောင်းကစားနည်းများကို ရဲရှင်းဟွေ့က သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့တစ်ဦးစီ၏ပါးစပ်တွင်လည်း ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်စီ ရှိနေသည်။

အဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မီးခိုးငွေ့မှာ တစ်ဆင့်ခံမီးခိုးကဲ့သို့ ကျန်းမာရေးကိုမထိခိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် အဆောင်တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူတံခါးကိုကန်ဖွင့်သည်နှင့် အစိမ်းရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်စု ထွက်လာရာ အိမ်ထဲသို့တံခါးကန်ဝင်လာသော လော့ယန်ကို ကြောင်ငေးသွားစေသည်။

"ဒီလောက်ပြည့်ဝတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ပထဝီဝင်အခြေအနေများကြောင့် ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပြည့်ဝနေပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤအစိမ်းရောင်မီးခိုးငွေ့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိနေသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထက်ပင် ပို၍ပြည့်ဝနေသည်။

အပြင်ဂိုဏ်းမှအကြီးအကဲ အခန်းထဲသို့ဝင်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ လူတိုင်းချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ တက္ကသိုလ်အဆောင်တစ်ဆောင်တွင်ရှိနေပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရုတ်တရက်အခန်းလာစစ်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

"အ… အကြီးအကဲ လော့ယန်"

လော့ယန်သည် အဆောင်အတွင်းပိုင်းကို ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ အချိန်ဖြုန်းပြီး မကျင့်ကြံဘဲနဲ့"

လော့ယန်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှလွဲ၍ ရှိနေသူအားလုံးမှာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ရှင်းပြ၏။

"အကြီးအကဲလော့ယန်၊ အဲ့လိုမပြောပါနဲ့။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ကျင့်ကြံနေကြတာပါ"

လော့ယန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးနောက် မာကျောက်အကွက်တစ်ကွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီးနောက် တပည့်လေးဦး၏ရှေ့မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ ဒီအရာတွေနဲ့ကစားပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဖြစ်ပြီး လောင်းကစားလုပ်နေတဲ့ဒီလူတွေက တကယ်ကျင့်ကြံနေကြတယ်ဆိုတာလား။ ကောင်းပြီ ဒီလိုကျင့်ကြံနည်းကို ငါ့ကိုပြောပြလို့ရမလား"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အခန်းထဲရှိ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသော အစိမ်းရောင်မီးခိုးငွေ့ကို ညွှန်ပြကာ

"ဒီအစိမ်းရောင်မီးခိုးငွေ့ကို ခင်ဗျားခံစားမိလား။ အဲ့ဒီပြည့်ဝတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လေ"

"ငါခံစားမိတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အရမ်းပြည့်ဝတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လူတွေက အဲ့ဒါကို မစုပ်ယူဘဲ မကျင့်ကြံရင် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိစာရွက်များကို ခွာနေသော ကုယွဲ့ကောကိုကြည့်ကာ

"ကုယွဲ့ကော၊ အကြီးအကဲကို ဒီမီးခိုးငွေ့က ဘယ်လိုထုတ်လုပ်လဲဆိုတာ ပြလိုက်စမ်း"

ရဲရှင်းဟွေ့၏စကားကိုကြားသော် ကုယွဲ့ကောသည် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို တီးလိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် မီးတောက်တစ်စပေါ်လာပြီး ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် စတင်ရှိုက်ဖွာတော့သည်။

"ပြည့်ဝတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရှူသွင်းတာလား"

ကုယွဲ့ကောလုပ်သည်ကိုမြင်သောအခါ လော့ယန်သည်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူသည်ကို သူမြင်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ပြောင်းလဲနှုန်းမှာ သနားစရာကောင်းပြီး အရင်းအမြစ်များကို လုံးဝဖြုန်းတီးခြင်းဖြစ်သည်။

"မြင်လား။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းပဲ"

စကားပြောနေစဉ် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မာကျောက်နှင့် ဖဲချပ်များကို ညွှန်ပြကာ

"တကယ်တော့ ဒါတွေကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကိရိယာတွေပဲ။ ဒီအရာတွေက လူတွေရဲ့စိတ်စွမ်းအားကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေပြီး မှတ်ဉာဏ်ကို မြှင့်တင်ပေးတယ်… ခင်ဗျားမယုံရင် ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်သောက်ရင်း စမ်းကြည့်လို့ရတယ်"

စကားဆုံးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် တပည့်နှစ်ဦးကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ နှစ်ဦးသားခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့တက်ကာ လော့ယန်ကို မာကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ကြသည်။

"လာပါ လာပါ… အကြီးအကဲလော့ယန်၊ စမ်းကြည့်ပါဦး။ ခင်ဗျား ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်အာမခံတယ်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ထိုတပည့်သည် ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ လော့ယန်၏ပါးစပ်ရှေ့တွင် ထားပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လော့ယန်သည် အလိုအလျောက်ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်ကို သူ၏ပါးစပ်တွင် ကိုက်ထားလိုက်သည်။

လော့ယန်သည် ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး အလိုအလျောက်ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခုမှာ မာကျောက်ကစားရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ ပွဲအနည်းငယ်ကစားပြီးနောက် လော့ယန်သည် ၎င်းတွင် နစ်မြုပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လော့ယန် မာကျောက်ကို စွဲလမ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် သူသည် သူ၏နောက်သို့လာပြီး သူ့ကို ဆွဲထူရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

"ဟမ်"

လော့ယန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ စားပွဲကိုရှင်းရမယ်။ ဒီလိုစိတ်အာရုံလွင့်စေတဲ့အရာတွေကို အဆုံးသတ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒါက ကျင့်ကြံလိုတဲ့ရည်မှန်းချက်ကို ဆုံးရှုံးစေတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လော့ယန်ကိုင်ဆောင်ထားသော ဦးချိုပေါက်ဆေးလိပ်ကို ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ပစ်ချပြီး နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။

လော့ယန် - “…”

"ခဏနေဦး…။ ဘယ်သူက ဒါက အချိန်ဖြုန်းပြီး လူတွေကို ကျင့်ကြံလိုတဲ့ရည်မှန်းချက်ဆုံးရှုံးစေတယ်လို့ပြောလဲ။ ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျင့်ကြံခြင်းပဲ။ ပွဲနှစ်ပွဲလောက်နဲ့ပဲ ငါ့စိတ်စွမ်းအားက အများကြီးပိုအားကောင်းလာသလို ခံစားရတယ်။ စားပွဲရှင်းစရာမလိုဘူး။ ဆက်ကစားကြစို့"။

လော့ယန်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ရှိနေသော ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးများပြုံးပြကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ လော့ယန်နှင့် ပွဲနှစ်ပွဲကစားလိုစဉ်မှာပင် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲရှိဖုန်းသည် ရုတ်တရက်တုန်ခါလာသည်။

သူသိသည်မှာ ဤနံပါတ်ကို ဆက်သွယ်နိုင်သူမှာ ပေါင်ပေါင်းမှလွဲ၍ ရဲယင်သာဖြစ်သည်။

"အဟမ်း… မင်းတို့အရင်ကစားနှင့်ကြ။ ငါအပြင်ထွက်ပြီး ဖုန်းတစ်ကောဖြေလိုက်ဦးမယ်"

သဘာဝအတိုင်းပင် ရှိနေသောလူများမှာ ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းဟူသည် ဘာဖြစ်သည်ကို မသိသောကြောင့် မည်သူမျှဂရုမစိုက်ကြပေ။

လော့ယန်သာလျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဂိမ်းခန်းအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသော အဆောင်ခန်းမှထွက်ခွာသွားသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် တပည့်သုံးဦးက လော့ယန်ကို အကွက်များမွှေရန် တိုက်တွန်းသောအခါ သူသည် ထိုမျှလောက်မစဉ်းစားတော့ပေ။

သူသည် မာကျောက်ဆက်ကစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အာ၊ မဟုတ်ဘူး… ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းသာ။