ဂူအတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း

အဆောင်အပြင်ဘက်၌။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ရဲယင်ခေါ်ဆိုနေသည်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

"ဟေး၊ တူလေး။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ အခြေအနေတစ်ခုရှိနေတယ်"

ရဲယင်သည် သရဲဂူ၏အတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားရင်း ဖုန်းထဲသို့ ပြောလိုက်၏။

"ဟမ်။ အခြေအနေ။ ဘာအခြေအနေလဲ။ မင်း ရှောင်ပင်းကို ဖမ်းလိုက်ပြီလား"။

ရဲယင် - “…”

"ဦးလေး၊ ပြဿနာမရှာပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့ပါနဲ့"

"ရည်ရွယ်ချက်လား။ မင်းရဲ့မောင်းမဆောင်ကို တည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟေး။ ခင်ဗျား တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေလို့ရမလား။ ကျွန်တော် ဖုန်းချလိုက်တော့မှာနော်"

ရဲယင်သည် အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်စွာ ဆိုလေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း"

"ကျွန်တော် ရှီထိုက်လုံဆီက လှည့်စားခံရပြီး ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းတောင်အောက်က ဂူတစ်ဂူထဲကို ရောက်နေတယ်…"

ရဲယင် သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။ ငါအခု အဲ့ဒီကိုလာခဲ့ဖို့ လိုသေးလား"

"လောလောဆယ်တော့ မလိုသေးဘူး။ တစ်နာရီကြာလို့မှ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုမခေါ်ရင် ကျွန်တော်အန္တရာယ်ကျရောက်နေနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျမှ ခင်ဗျားလာခဲ့ဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်ပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ဆက်ဝင်သွားတော့မယ်။ ဖုန်းအရင်ချလိုက်တော့မယ်"။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲယင်သည် ဖုန်းချလိုက်သည်။

ဂူထဲတွင် ဖုန်းလိုင်းရှိမရှိမှာမူ ဤသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ရဲလန်ယွဲ့၏ အဆင့်မြင့်နည်းပညာကိုသာ ကျေးဇူးတင်ရန် လိုအပ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချထားပြီးဖြစ်သော ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာတစ်ခုကိုရှာကာ ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီဂူကိုသွားရှာပြီး ရဲယင်ကို စောင့်ကြည့်ထား။ သူ့ကို တစ်ခုခု မဖြစ်စေနဲ့"

"ကောင်းပါပြီ"

ကိုယ်ပွားသည် ကောင်းပြီဟု လက်ဟန်ပြကာ တောင်အောက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ရဲယင်က အဆက်အသွယ်မရှိပါက တစ်နာရီအကြာတွင် လာခဲ့နိုင်သည်ဟု ပြောသော်လည်း ဘေးကင်းရေးအတွက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်လွှတ်၍ စောင့်ကြည့်ထားခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးတောနေဆဲဖြစ်သည်။

သရဲဂူထဲ၌။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရဲယင်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေပြီးလေပြီ။ ဂူမှာ ညီညာနေပုံရသော်လည်း ရဲယင်သည် သူ၏အာရုံခံစားမှုနှင့် သူ၏ခြေထောက်များ၏ ခံစားမှုတို့မှတစ်ဆင့် ဂူမှာ အမှန်တကယ်တွင် အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ယခု သူသည် ဂူထဲသို့ မီတာမည်မျှနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ မသိတော့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းရောင်တစ်ခုရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက်ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤမှောင်မိုက်နေသော ဂူထဲတွင် အလင်းရောင်ရှိနေသည်မှာ စပ်စုတတ်သော ရဲယင်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားစေသည်။

ရဲယင် အလင်းရောင်အရင်းအမြစ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် ဂူ၏နံရံများမှာ တောက်ပသောသလင်းကျောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အလင်းရောင်မှာ ဤတောက်ပသောသလင်းကျောက်များမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသလင်းကျောက်များသည် ဂူကို အလွန်လင်းထိန်စေသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်နိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း ဂူမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး ဝေးကွာနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ဆက်လက်ရွေ့လျားရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

"ဒီလိုယိုယွင်းနေတဲ့ဂူထဲမှာ အခွင့်အရေးတကယ်ရှိမှာလား"

ရဲယင်သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရဲယင် အနည်းငယ်စိတ်မရှည်ဖြစ်လာစဉ်မှာပင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ရဲယင်၏ရှေ့တွင် အရိုးစုအလောင်းများစွာ ရှိနေသည်။

ဤအရိုးဖြူများတွင် သလင်းကျောက်ကဲ့သို့သော တောက်ပမှုရှိပြီး အချို့မှာ အနည်းငယ်ပွင့်လင်းနေသည်။ ဤအရိုးများမှာ အသက်ရှင်စဉ်က စွမ်းအားကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဒါက အခွင့်အရေးလား"

ထိုသို့ပြောရင်း ရဲယင်သည် ရှေ့သို့လျှောက်သွားကာ အရိုးများကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအရိုးစုဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများတွင် ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်ပါရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ ယခင်စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦးသည် ဤနေရာသို့လာရောက်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

အခွင့်အရေးဟုပြောရလျှင် ဤအရိုးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

စွမ်းအားကြီးသောကျင့်ကြံသူများ၏ အရိုးများ၊ အထူးသဖြင့် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသူများ၏ အရိုးများမှာ အလွန်အသုံးဝင်သည်။

၎င်းကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ရေနှင့်သောက်သုံးခြင်းဖြင့် အသက်ကို သေချာပေါက်ရှည်စေနိုင်သည်။

သို့မဟုတ် အမှုန့်ကြိတ်ပြီး မျက်နှာပေါင်းတင်ဆေးအဖြစ်ပြုလုပ်ကာ လူတို့၏ရုပ်ရည်ကို ထာဝရနုပျိုနေစေနိုင်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ဤအသုံးပြုမှုနှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်နှင့် ထိရောက်သော်လည်း လူအနည်းငယ်သာ အမှန်တကယ်ပြုလုပ်ကြပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် ပြီးပြည့်စုံသောအရိုးစုတစ်ခု၏ အကောင်းဆုံးအသုံးပြုမှုမှာ မှော်လက်နက်များကို သန့်စင်ရန်ဖြစ်သည်။

ရဲယင်သည် ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး အရိုးစုများကို စတင်ရှာဖွေမွှေနှောက်တော့သည်။ မကြာမီပင် ရဲယင်သည် ကောင်းမွန်သောအရာများစွာကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မှော်လက်နက်များ၊ အသက်ရှည်ဆေးများ၊ နည်းစနစ်များ…။

ပြီးတော့ ဤအရာများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပထမလူနှစ်ဦးထံတွင်သာ တွေ့ရှိရခြင်းဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤလူများသည်လည်း ပို၍ဟောင်းနွမ်းသောအရိုးစုများကို လုယက်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့အားလုံးမှာ ရဲယင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်သွားပြီ။

ဤလူများ ဤနေရာတွင် မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကို သူ မသိရှိပေ။

ရဲယင် ဤအတွေးကိုတွေးမိစဉ်မှာပင် ဂူ၏အတွင်းပိုင်းမှ ခြေသံများ တဖွဲဖွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲယင်သည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူကို ရှင်းလင်းစွာမြင်သောအခါ သူသည်လည်း ကြောင်ငေးသွားသည်။

"ဦးလေး… ခင်ဗျား ဒီကို ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။ ကျွန်တော် နောက်မှလာဖို့ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား"

စကားပြောနေစဉ် ရဲယင်သည် သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ယူကာ အချိန်ကိုစစ်ဆေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှ နာရီဝက်ကျော်သာရှိသေးသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားရောက်လာမှတော့ အတူတူသွားကြရအောင်…"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရဲယင်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဂူ၏အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူအနီးသို့ကပ်လာသောအခါ သူ၏ရှေ့မှ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူသိသောသူနှင့် အလွန်ကွာခြားနေသည်ကို သူတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ပထမဦးစွာ သူ၏ရှေ့မှ ရဲရှင်းဟွေ့၏မျက်နှာမှာ အလွန်တင်းမာနေပြီး အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤရဲရှင်းဟွေ့တွင် မုတ်ဆိတ်ကျင်စွယ်ရှိပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။

တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိသော ရဲယင်သည် ချက်ချင်းပင် အသင့်အနေအထားသို့ရောက်ရှိသွားပြီး အချိန်မရွေးလှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။

အမှန်စင်စစ် သူအမှန်တကယ်ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် ရဲယင်သည် အချိန်မရွေးလှုပ်ရှားရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မူလကနှေးကွေးနေသော ထူးဆန်းသည့်ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုတ်တရက် သူ၏အရှိန်ကိုမြှင့်တင်လိုက်ပြီး ရဲယင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ချီးပဲ"

ရဲယင်သည် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ရဲယင်၏လက်သီးတွင် ကြမ်းတမ်းသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သော်လည်း ဤသို့သောလက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူ၏ရှေ့မှ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မရှောင်တိမ်း၊ မတားဆီးခဲ့ပေ။

ဒုန်း။

ရဲရှင်းဟွေ့အတုသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိကျောက်နံရံများကို ထိမှန်သွားသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့အတုကို ကြည့်ရင်း ရဲယင်သည် အရမ်း ပရမ်းပတာတွေးတောစပြုလာသည်။

သူသည် သူ၏ဦးလေး၏ လှည့်စားခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ ရှီထိုက်လုံချမှတ်သော ထောင်ချောက်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ရဲရှင်းဟွေ့ချမှတ်သော ထောင်ချောက်ဖြစ်သည်။

ရဲယင်သည် ရှီထိုက်လုံမှာ ရဲရှင်းဟွေ့အောက်တွင်ရှိသည်ကို မမေ့သေးပေ။

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့ဦးလေးက သူ့နောက်ကွယ်မှာ သူ့ကို စိတ်ရောဂါသည်လို့ခေါ်တာကို သိသွားတာလား…။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

သို့သော် ရဲယင်တွင် ဤမျှလောက်စဉ်းစားရန် အချိန်များများမရှိပေ။ ရဲရှင်းဟွေ့အတုသည် နောက်တစ်ကြိမ်ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အရှိန်နှင့်စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်တွင် ယခင်ကထက်ပိုအားကောင်းနေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ရဲယင်၏မျက်လုံးထဲတွင် မလုံလောက်သေးပေ။

ရဲယင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါဝင်သော နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက်ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့အတုကို နောက်တစ်ကြိမ်လွင့်စင်သွားစေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်

ရှောင်ပင်းသည် အပြင်ဘက်မှ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

တောင်ခြေတွင် တပည့်သစ်များစုဆောင်းရသည်မှာ အလွန်ပျင်းရိငြီးငွေ့သောကြောင့် ရှောင်ပင်းသည် ပြန်လာပြီး ရဲတံစဉ်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းထဲမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို ထုတ်ယူနိုင်သလားဟု ကြည့်ချင်နေ၏။

"ဟမ်။ ရဲတံစဉ် ဘယ်သွားလဲ"

ရှောင်ပင်းသည် အတွင်းဂိုဏ်း၏ထွက်ပေါက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူမထွက်ပေါက်သို့ရောက်သောအခါ သူမသည် အတွင်းဂိုဏ်းကိုစောင့်ကြပ်နေသော တပည့်နှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တပည့်နှစ်ဦးက ရဲတံစဉ်ကို ဝူလုံကခေါ်သွားပြီး သူဘယ်ကိုခေါ်သွားသည်ကို သူတို့မသိကြောင်း ပြောပြလိုက်၏။

"ဝူလုံလား"

ရှောင်ပင်းသည် ဝူလုံဟူသောအမည်ကိုကြားသောအခါ တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သိလိုက်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဝူလုံကို သွားရှာပြီး သူ၏လက်သီးများဖြင့် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ဝူလုံသည် ရှီထိုက်လုံကို သစ္စာဖောက်လိုက်သည်။

"ဒါက သခင်လေးရဲ့အကြံအစည်ပါ… ကျွန်တော်နဲ့ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ မမလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သက်ညှာပေးပါ"

"ဟွန့်"

ရှောင်ပင်းသည် အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး "ငါပြန်လာတဲ့အထိစောင့်ပြီး မင်းကို ငါဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ပင်းသည် သရဲဂူဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။