← Chapters

နယ်မြေသခင်နှင့် သက်ဆိုင်နေသလား။

Vol. 27 Ch. 379

နယ်မြေသခင်နှင့် သက်ဆိုင်နေသလား။

Vol. 27 Ch. 379

"ရှောင်ပင်း၊ လော့ယန်၊ မင်းတို့သွေးကိုသုံးပြီး သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာ လိမ်းလိုက်"

ရဲယင်သည် နှစ်ဦးသားကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို အဆုံးသတ်နည်းကို ချက်ချင်းပြောပြလိုက်၏။

ဤစကားကိုကြားသော် နှစ်ဦးသားသည် သူတို့၏ရှည်လျားသောဓားများကို ကောက်ယူကာ သူတို့၏လက်မောင်းများကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏လက်မောင်းများမှ စီးဆင်းလာသောသွေးကို လှုပ်ခါထုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကို ခန့်ညားပြီး ချောမွေ့သည်ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ရုပ်တုများမှာ ရွေ့လျားခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ရုပ်တုများမှာ ရှောင်ပင်းနှင့် လော့ယန်ထံသို့ ဆက်လက်ပြေးဝင်နေဆဲပင်။

"ဘာကြီးတုန်း။ ဘာလို့ ဒါက အလုပ်မဖြစ်ရတာလဲ"

ရဲယင်သည် သွေးလိမ်းကျံသည့်လှည့်ကွက်မှာ ရှောင်ပင်းနှင့် လော့ယန်အတွက် အလုပ်မဖြစ်လောက်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မှားယွင်းသောထောက်လှမ်းချက်ကြောင့် ရှောင်ပင်းနှင့် လော့ယန်တို့မှာ သေလုနီးပါးဖြစ်သွားသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့၏ပင်မကိုယ်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

၁၀၀% လက်ဗလာဖြင့် ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းတစ်ကွက်တည်းဖြင့် ရုပ်တုအားလုံးကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

သူ၏ဖခင် ရုတ်တရက်သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ ၁၀၀% လက်ဗလာဖြင့် ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤအရာများမှာ အတုအယောင်များသာဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဖခင်နှင့်တစ်ပုံစံတည်းတူသောတစ်စုံတစ်ယောက် သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကိုမြင်ရသည့်အခါ အနည်းငယ်မသက်မသာဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရုပ်တုများထလာပြီးနောက် သူတို့သည် လော့ယန်နှင့် ရှောင်ပင်းအပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ခုန်အုပ်ရန် ချက်ချင်းရွေ့လျားသွားကြ၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မီးအိမ်ငယ်ကိုထုတ်ယူကာ လော့ယန်နှင့် ရှောင်ပင်းအပေါ်သို့ အလင်းရောင်တစ်ခုထွန်းပေးလိုက်သည်။

သေးငယ်သွားသောလူနှစ်ဦးမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိကြတော့ပေ။

ဤအတောအတွင်း ရုပ်တုများမှာ လေဟာနယ်သို့ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပစ်လွှတ်နေကြသည်။

"ဒီကောင်တွေ မကောင်းဘူးပဲ။ သူတို့မှာ ဦးနှောက်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အရမ်းကို လိုက်လျောညီထွေမရှိဘူး"

သူနှင့်တစ်ပုံစံတည်းနီးပါးတူသော ရုပ်တုက လေဟာနယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်ကို တုံးအစွာထုတ်လွှတ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့တုံးအမှုကို အခုရပ်လိုက်စမ်း"

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားဆုံးသည်နှင့် ရုပ်တုအားလုံးမှာ ချက်ချင်းရွေ့လျားခြင်းကို ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲယင်တို့သည်လည်း ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက… ဒီအရာတွေက တကယ်ပဲ ငါတို့အမိန့်ကို နာခံမှာလား"

စကားပြောနေစဉ် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲယင်ကိုညွှန်ပြကာ ရဲယင်ရုပ်တုကို ပြောလိုက်၏။

"သူ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်"

အမိန့်ကိုကြားပြီးနောက် ရဲယင်ရုပ်တုသည် စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ရဲယင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ရဲယင် - “…”

"ခဏ၊ ရပ်"။

ရဲယင်သည်လည်း ရုပ်တုကို အမိန့်ပေးရန်ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝအသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

"ဒီကောင်တွေက ငါ့စကားကိုပဲ နားထောင်ပုံရတယ်"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လေ့လာမှုဖြင့်ခေါင်းညိတ်ကာ အလွန်ကျေနပ်စွာဆိုလေသည်။

လိုက်လံရှာဖွေခံနေရသော ရဲယင်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို အော်ပြောလိုက်၏။

"ဟေး…။ ဦးလေး…။ အဲ့ဒါကို ရပ်ခိုင်းလိုက်စမ်းပါ"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲယင်ကိုလျစ်လျူရှုကာ မီးအိမ်ငယ်ကိုအသုံးပြု၍ ရှုပ်ထွေးနေသော လော့ယန်နှင့် ရှောင်ပင်းကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

"တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ နယ်မြေသခင်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့အစောင့်အရှောက်ရုပ်တုတွေက ဘာလို့ ရဲရှင်းဟွေ့စကားကို နားထောင်ရတာလဲ"

ရှောင်ပင်းသည် မယုံကြည်နိုင်စွာမေးလိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ်ရင်းနှီးသော "နယ်မြေသခင်" ဟူသောအသုံးအနှုန်းကိုကြားသောအခါ ကြောင်ငေးသွားသည်။

သူ နယ်မြေသခင်အကြောင်း ပထမဆုံးကြားဖူးသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်သီးတောင်ကြားရှိ သုကူပါးထျန်းနှင့် သုကူအောက်ထျန်းတို့ထံမှဖြစ်သည်။

သူတို့သည် နယ်မြေသခင်အကြောင်း သိပ်မသိသော်လည်း သူတို့သိသည်မှာ နယ်မြေသခင်၏တည်ရှိမှုမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးထက်ပင် ပို၍ရှေးကျသည်ဟူ၍ပင်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီကြေးလက်သီးစွပ်တွေက နယ်မြေသခင်ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေပဲ။

ထိုအချိန်က ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင်ပေါင်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ နယ်မြေသခင်ဖြစ်လေသလားဟု တွေးတောမိခဲ့၏။

သူသံသယရှိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်ပေါင်းသည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သူမသည် ယခုအခါ ရဲပေါင်ပေါင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု "နယ်မြေသခင်" ဟူသောစကားလုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြားရသည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ ၎င်းကိုအာရုံစိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤရုပ်တုများ၊ သို့မဟုတ် ရှောင်ပင်းခေါ်သည့်အတိုင်း အစောင့်အရှောက်ရုပ်တုများမှာ သူ၏မိသားစုနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူနေသည်။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမှန်တကယ်ပင် ညည်းညူလိုသည်။ ဤအစောင့်အရှောက်ရုပ်တုများမှာ ယခုအခါ လူအရွယ်အစားရှိ လှုပ်ရှားနိုင်သောရုပ်တုများနှင့် တစ်နည်းတစ်ဖုံတူနေသည်ဟု အဘယ်ကြောင့်ခံစားနေရသနည်း။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရှောင်ပင်းကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မင်းပြောနေတဲ့ နယ်မြေသခင်နဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်းသိတာတွေ ငါ့ကိုပြောပြစမ်း"

ရှောင်ပင်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ သူမသည် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ သူမသိသမျှအရာအားလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခုနက သူမ၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့၏။

ထို့အပြင် သူမသည် နယ်မြေသခင်၏အစောင့်အရှောက်ရုပ်တုများနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲတံစဉ်ဟူသောလူနှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း သိလိုသည်။

သူတို့သည် အစောင့်အရှောက်ရုပ်တုနှစ်ခုနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူရုံသာမက သူတို့သည် ဤရုပ်တုများကို အမှန်တကယ်ထိန်းချုပ်နိုင်သည်မှာ အနည်းငယ်ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

ရှောင်ပင်းသည် ဤရုပ်တုများ၏စွမ်းအားကိုလည်းကောင်း သူတို့ဖြစ်စေနိုင်သောဒုက္ခအဆင့်ကိုလည်းကောင်း မြင်ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤရုပ်တုများကို အပြင်သို့ခေါ်ဆောင်သွားပါက ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲတံစဉ်တို့သည် မကြာမီ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းထက်မနိမ့်ကျသော နယ်မြေတစ်ခု သို့မဟုတ် အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ဖွယ်ရှိ၏။

"ဒါဆို… ဒီရုပ်တုတွေကို နယ်မြေသခင်က ဖန်တီးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ နယ်မြေသခင်က ဒီနေရာကထွက်ခွာသွားပြီး သူက ရုပ်တုတွေကို ထားခဲ့တာပေါ့။ ဒါ့အပြင် မထွက်ခွာခင် သူက အပေါ်ကတောင်ကို ဓားတစ်ချောင်းလိုပုံစံဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်ပေါ့"

"ဟုတ်တယ်"

ရှောင်ပင်းသည် ခေါင်းညိတ်ကာ

"တကယ်တော့ ငါတို့ဒါတွေအားလုံးကို သိရတဲ့အကြောင်းရင်းက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ထောင်က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ဒီသရဲဂူထဲကနေ အောင်မြင်စွာလွတ်မြောက်ခဲ့လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲသိတယ်"

"အခု အပြင်လောကကလူတွေက သရဲဂူက အရမ်းရှေးကျတဲ့ဂူတစ်ဂူဖြစ်ပြီး အတိတ်က ကမ္ဘာ့သခင်တစ်ချိန်က ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့နေရာဖြစ်တယ်လို့ပဲ သိကြတယ်။ ဒါကြောင့် လူတွေက သူ့ထဲမှာ အမွေအနှစ် ဒါမှမဟုတ် မှော်လက်နက်တွေရှိရမယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်"

"ဟားဟား…"။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းတို့ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းက တော်တော်ယုတ်မာတာပဲ"

ရဲရှင်းဟွေ့၏စကားများမှာ ရှောင်ပင်းကို ရှုပ်ထွေးသွားစေ၏။

ထိုအစား သူမ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော လော့ယန်သာလျှင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လော့ယန်သည် ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်ပြီး

"အပြင်လောကက ဒါက ဘဏ္ဍာဂူဖြစ်တယ်လို့သိကြတယ်။ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ အားကြီးတဲ့လူတွေက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အခွင့်အလမ်းရှာဖွေဖို့ ဂူထဲကို နက်နက်နဲနဲဝင်ရောက်ကြလိမ့်မယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ ဒီသရဲဂူက ဘဏ္ဍာဂူမဟုတ်ရင်တောင် နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ တကယ့်ဘဏ္ဍာဂူအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လော့ယန်သည် သူ၏ရှေ့မှ မြေပြင်ကို အခြေခံအားဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော သလင်းကျောက်ဖြူအရိုးများကို နက်နက်နဲနဲတစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က အသေခံတပ်သားအနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာရုံပဲလိုပြီး ဂိုဏ်းချုပ်က အလောင်းတွေကို ရှာဖွေဖို့တာဝန်ယူလိမ့်မယ်။ ရှာဖွေပြီး ဂိုဏ်းချုပ်က အသေခံတပ်သားတွေကို ဒီအစောင့်အရှောက်ရုပ်တုတွေကို တားဆီးခိုင်းပြီး ဘဏ္ဍာတွေနဲ့အတူ သရဲဂူထဲက တစ်ယောက်တည်းထွက်ခွာသွားရုံပဲ"

လော့ယန်၏ရှင်းပြချက်ကိုနားထောင်ပြီးနောက် ရှောင်ပင်းသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွား၏။

အကြောင်းမှာ သူမသည်လည်း ဤအစီအစဉ်မှာ အမှန်တကယ်တွင် တော်တော်ယုတ်မာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဦးလေး… စကားမပြောနဲ့တော့၊ ဒီရုပ်တုကို အရင်ဆုံးရပ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

ရဲယင်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏တူအကြီးဆုံးမှာ ရဲယင်ရုပ်တု၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို ခံနေရဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်၏။

ရဲယင်ရုပ်တုကို သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ခိုင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး

"အခု မင်းမှားတယ်ဆိုတာ သိပြီလား"

"ဟူး၊ ဟူး၊ ဟူး…"။

ရဲယင်သည် မောဟိုက်စွာဖြင့်

"ဦးလေး၊ ကျွန်တော်မှားသည်ဖြစ်စေ မှန်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်းမှားတာပါပဲ…"

ရဲယင် ရဲရှင်းဟွေ့ကို သူ၏ဦးလေးဟုခေါ်သည်ကိုကြားသော် နောက်တွင်ရပ်နေသော လော့ယန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ရဲရှင်းဟွေ့၊ ဒါဆို မင်းက ရဲတံစဉ်ပြောခဲ့တဲ့ ဦးလေး၊ ချီးတွေ ဦးနှောက်ထဲရောက်သွားတဲ့တစ်ယောက်ပေါ့"

ရဲရှင်းဟွေ့ - “...”

ရဲယင် - “....”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လော့ယန်ဘက်သို့ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ယန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏မျက်လုံးများကိုမြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းသူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲယင်ကိုညွှန်ပြကာ

"ဒါက ရဲတံစဉ်က ငါတို့ကိုပြောခဲ့တာ။ မင်းငါ့ကိုမယုံရင် ရှောင်ပင်းကိုမေးလို့ရတယ်"

ရှောင်ပင်းသည်လည်း ဤစကားကိုကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လော့ယန်လိမ်မပြောကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းက ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ငါ့ကို ဒီလိုပရိယာယ်ဆင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ ချီးတွေ ဦးနှောက်ထဲရောက်သွားတာလား။ မင်းက တကယ်ပဲ ဇာတ်လမ်းတွေလုပ်တတ်တာပဲ"

ဤစကားကိုကြားသော် ရဲယင်သည် အခြေအနေမကောင်းကြောင်းသိလိုက်ပြီး သူသည် ချက်ချင်းဂူ၏အတွင်းပိုင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကိုအရင်ကတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရဲယင်ရုပ်တုသည်လည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲမိသားစုဝင်များ၏ အခြားရုပ်တုများကို ဦးဆောင်ကာ အတွင်းပိုင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာလျှောက်သွား၏။

လော့ယန်သည် သူနှင့် ရှောင်ပင်းတို့သာ ကျန်တော့သည်ကိုမြင်သည်။ သူသည် ရှောင်ပင်းဘက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ

"ငါတို့ဝင်သွားကြမလား"

ရှောင်ပင်းသည် ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ

"ဝင်သွားမယ် မမေ့နဲ့၊ ဒါက ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း"

ထို့နောက် ရှောင်ပင်းက လော့ယန်ကို ကြည့်လိုက်ကာ

"ပြီးတော့… ဆရာ… ဆရာက ခုနက တမင်တကာလုပ်ခဲ့တာလား"

ဤစကားကိုကြားသော် လော့ယန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ရဲတံစဉ်က ငါတို့ကိုလိမ်ခဲ့တာ။ ငါခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီနာမည်ကလည်း အတုပဲ။ ငါတို့သူ့ကိုမနိုင်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က ဒီနည်းလမ်းကိုသုံးပြီး လက်စားချေမှုသေးသေးလေးတစ်ခုလုပ်ရုံပဲ"

လော့ယန်၏စကားကိုကြားသော် ရှောင်ပင်းသည်လည်း အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်၏။

All Chapters