ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များ
Vol. 16 Ch. 229
လင်းရှန်သည် သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အဆောက်အအုံဟောင်းမှ ပြင်းထန်သော ဖုန်နံ့က နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မည်းနေသည်။ သူသည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဧရိယာကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။ သူ အစောပိုင်းက မြင်ခဲ့သော အလင်းမှာ ဒုတိယထပ်တွင် ရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အပေါ်သို့ ဦးတည်သော လှေကားကို ရှာရန် လိုအပ်သည်။
“ဒီဘက်မှာ”
သူသည် လှေကားကို အလျင်အမြန် ရှာတွေ့ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အပေါ်သို့ အပြေးတက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် မရှင်းပြနိုင်သော စိတ်မသက်မသာမှု ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာသည်။
“ကီကီ”
လင်းရှန် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်—ကီကီ ပျောက်သွားသည်။
“သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”
သူသည် အပြေးပြန်သွားပြီး သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံ ၏ ဝင်ပေါက်မှ ပြန်ထွက်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်ကမ္ဘာသည် လုံးဝ အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကစားကွင်း၊ ရင်ပြင်၊ ဝင်ပေါက်လမ်း, သူတို့ စီးလာခဲ့သော ဆိုင်ကယ်များပင်—အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။
ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သော်လည်း တံခါးဝသည် ယခုအခါ မှင်ကဲ့သို့သော အနက်ရောင်အမှောင်ထုဖြင့် ဝါးမျိုခံထားရသည်။
“သေစမ်း….ဒီ ပရိယာယ်ကို ထပ်သုံးပြန်ပြီလား”
လင်းရှန်သည် ထူးဆန်းသော 1542ကြိမ်နှုန်း အမှောင်ရေဒီယိုကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်ကလည်း သူသည် သူ၏ မူလနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ကြိမ်နှုန်းနယ်မြေ တွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်၊၊
သူသည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ကရက်ခ်—
“လင်းရှန်…လင်းရှန်”
ကီကီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရှင် ဘယ်မှာလဲ’”
“ငါ သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံရဲ့ ဝင်ပေါက်မှာ”
“ကျွန်မ ရှင့်ကို မတွေ့ရဘူး။ ခုနက ကျွန်မရှေ့က နံရံ ရွေ့သွားသလိုပဲ”
လင်းရှန်သည် သူမ၏ စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒါက ဒီစမ်းသပ်မှုနေရာရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ရမယ်။ ခဏလေးစောင့်”
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်အမှောင် ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားနစ်မြုပ်သွားသည်။ ဤနေရာကို ယန္တရားစနစ်တစ်ခုဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသည်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ဖြိုခွဲ ရန် သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
ဒုတ်... ဒုတ်...
ယခုအချိန်တွင် သူကြားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အသံမှာ သူ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှူသံသာဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို မှောင်မည်းနေသော တံခါးဝထဲသို့ ထိုးလိုက်ရာ ၎င်း၏ အဖြူရောင်အလင်းတန်း သည် အမှောင်ထုကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး အထီးကျန်၍ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွဲထုတ်ခံရသော ခံစားချက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။
လျှပ်စစ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လင်းရှန်သည် သူ၏ ကာကွယ်ရေးများကို မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံပေါ်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးအာရုံခံစနစ် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
【တိုက်ခိုက်ရေးအာရုံခံစနစ် အသက်သွင်းပြီး】
အပြင်ဘက်ကမ္ဘာသည် လုံးဝ အမှောင်ထုတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသော အအေးဓာတ်က သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ပိုဝေးသော အကွာအဝေးသို့ ထိုးလိုက်သော်လည်း အဆုံးမဲ့ ဗလာနတ္တိမှအပ ဘာမှ မမြင်ရပေ။ သို့သော် ထိုဗလာနတ္တိအတွင်းတွင် ရေတွက်လို့မရနိုင်သော အမည်မသိအရာများသည် သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေပုံရသည်။
လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မြေပြင်ပေါ် ဖိထားလိုက်သော်လည်း သူ၏ အောက်တွင် ခိုင်မာသော ကွန်ကရစ်သာ ရှိသည်။ သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသား သည် ၎င်းကို ဖြတ်၍ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသောကြောင့် သူသည် လုပ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အဆောက်အအုံထဲသို့ ဆုတ်ခွာပြီး သဲလွန်စများကို ရှာဖွေခြင်းသာဖြစ်သည်။
ပတ်ပတ်လည်တွင် အဆောက်အအုံများ ဝန်းရံထားပြီး သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဦးတည်ချက်မှာ အပေါ်ထပ်တွင် သူ အစောပိုင်းက မြင်ခဲ့သော အလင်းဖြစ်သည်—၎င်းသည် စနစ်၏ ထိန်းချုပ်နေရာဖြစ်ရမည်။
သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးသည် နက်ရှိုင်းသော ဝင်ပေါက်လမ်းများကို ဖြတ်၍ လှည့်ပတ်လိုက်စဉ် စင်္ကြံများမှာ အဆုံးမဲ့ပုံပေါ်နေသည်။ အနီးရှိ စာသင်ခန်းများ၏ တံခါးများ အားလုံးပွင့်နေပြီး စားပွဲခုံများ မှောက်လျက် ပြန့်ကျဲနေသည်။ မြင်ကွင်းတိုင်းသည် အတိအကျ တူညီနေသည်—တစ်ခုမှ လွဲ၍….
အလောင်းများ…
ဖုတ်ကောင်များ…မရှိပေ၊၊
ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်—
လင်းရှန်သည် သူ အစောပိုင်းက မြင်ခဲ့သော အလင်း၏ နောက်ကိုလိုက်၍ ဒုတိယထပ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားသည်။
ဒုတိယထပ်၏ ဝင်ပေါက်လမ်းသို့ ရောက်သောအခါ မီးလင်းနေသောအခန်းသည် လှေကားဘေးရှိ ပထမဆုံးအခန်း ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ စိမ့်ထွက်နေသော မှိန်ဖျော့သောအလင်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို အဖြူအမည်းပြောင်းသွားသည်ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။
တံခါးမှာ အနည်းငယ် ဟနေသည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို အတွင်းသို့ ထိုးလိုက်ရာ ၎င်းသည် သိုလှောင်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စာသင်ခန်းမဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်မှာ ထူးဆန်းစွာ သန့်ရှင်းနေပြီး အခြားအခန်းများ၏ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် လုံးဝကွာခြားသည်။
သူ၏ နှလုံးသားတင်းကျပ်သွားပြီး သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ပတ်ပတ်လည် လှည့်လိုက်သည်။
အလင်းရှိလျှင် ဝါယာကြိုး ရှိရမည်...
ဤနေရာသည် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုနေရာ ဖြစ်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် စမ်းသပ်မှုများ ကို ထိန်းချုပ်ရန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပစ္စည်းများ ရှိရမည်။ သူ၏ အစီအစဉ် မှာ ရိုးရှင်းသည်—သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ စနစ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ဖြိုခွဲရန်ပင်။
နံရံသို့ လျှောက်သွားပြီး သူသည် ယန္တရားနှလုံးသား၏ စကင်ဖတ်ခြင်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယန္တရားဖွဲ့စည်းပုံများကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
အထိုအခိုက် အခန်းအတွင်းရှိ မီးသည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက်—
၎င်းသည် ငြိမ်းသွားသည်။
သိုလှောင်ခန်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အမှောင်ထုဖြင့် ဝါးမျိုခံရပြီး လင်းရှန်၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးမှ အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။
ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို သတိကြီးစွာ ထားရှိစေသည်။
ကလစ်... ကလစ်...
မှိန်ဖျော့သောအသံတစ်ခု အမှောင်ထုထဲတွင် ပဲ့တင် ထပ်လာသည်။
၎င်းသည်... အဆစ်များကို သဘာဝနှင့်ဆန့်ကျင်စွာ လိမ်ချိုးနေခြင်းနှင့် တူသည်။
လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီး ကို အခန်းအလယ်ရှိ ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များ စုပုံထားရာသို့ ချက်ချင်း ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်—ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုမှ မတွေ့ရပေ၊၊
သို့သော် သူသည် အလင်းတန်းကို ချဲ့ လိုက်ပြီး အခန်း၏ထောင့်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သောအခါ သူ တောင့်တင်းသွားသည်။
သူ ဝင်လာခဲ့သော တံခါးသည် ယခုအခါ ပိတ်နေသည်။
မကောင်းသောခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပြည့်လာသည်။ သူသည် ၎င်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်ကိုင်ကို လှည့်လိုက်သည်—သော့ခတ်ထားသည်။
“ဒီဂိမ်းကို ကစားနေတာလား”
ကလစ်
သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသား အသက်ဝင်လာပြီး တံခါးကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်လိုက်သည်..
တံခါးပွင့်သွားသည့် တစ်ခဏတွင် အဖြူရောင်ကိုယ်ဟန်ပြကလေးအရုပ်တစ်ခု တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ထက်ရှလာပြီး သူ၏ လျှပ်စစ်ဓားကို အလိုအလျောက် မြှောက်လိုက်သည်။
အဖြူရောင်ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်သည် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်စေသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှအပ စတိုးဆိုင်များတွင် တွေ့ရသော ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များနှင့် မကွာခြားပေ။
ကလစ်... ကလစ်...
ထို ထူးဆန်းသော အရိုးဆစ်များချိုးဖဲ့အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်းရှန်သည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ကိုင်လျက် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို တစ်ခဏတွင်—
အေးစက်သောတုန်ယင်မှုတစ်ခုက သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ပြေးသွားသည်။ သူ၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံထိုင်းသွားသည်။
မူလက သိုလှောင်ခန်း အလယ်တွင် စုပုံထားသော အရုပ်များသည်—
ယခု သူ၏ နောက်တွင် အားလုံး ရပ်နေကြပြီ။
ခဏတာမျှ လေထုပင် ခဲသွားသလို ဖြစ်သည်။
လင်းရှန်၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိသော အဖြူရောင်ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များ အပေါ်သို့ ထိုးလိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသောအနံ့က အခန်းကို ပြည့်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူသည် အနီးဆုံးတစ်ခုကို လေအမြောက်ဖြင့် ချက်ချင်း ပစ်လိုက်သည်။
ဘန်းးး
ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်၏ ပလတ်စတစ်ဦးခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်း၏ ကွဲကြေနေသော မျက်နှာအောက်မှ သတ္တုတစ်ပုံစံတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မလှုပ်ရှားပေ။
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲဟ…ဖုတ်ကောင်တွေလား.ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေလား”
လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် ၎င်းတို့ကြားတွင် ရွေ့လျားသွားသည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူ သိသော်လည်း ဘာလဲဆိုတာကို သူ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူသည် လေအမြောက်များ ကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဘန်း ဘန်း ဘန်း
ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များ ပျက်စီးသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစုတ်ပြဲသွားသည်။
ခရက်—
သိုလှောင်ခန်းသည် ကွဲကြေနေသော အရုပ်များ၏ နားမခံသာသောအသံ ဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်စေသော အပြုံးများ ဖြင့် တောင့်တင်းနေသော ဤတိတ်ဆိတ်သော ပုံရိပ်များသည် ယခုအခါ အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားသည်။
လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့ကို အပြီးသတ် လိုက်သည်နှင့်—
သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီး မရောက်နိုင်သောထောင့်မှ—
သေးငယ်သော အရုပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို တွန့်လိမ်ကာ နံရံ ပေါ်သို့ တွားတတ်သွားသည်။
【သတိပေးချက်: ရွေ့လျားနေသော အရာဝတ္ထု ချဉ်းကပ်နေသည်】
သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံက သတိပေးချက် ထွက်လာသည်နှင့်—
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာတစ်ခု အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အရုပ်၏ ပါးစပ်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်လာပြီး ဓါးသွားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော သွားများ ဖြင့် ပြည့်နေသော ပုံပျက်ပန်းပျက် ပါးစပ်ကြီးကို ဖော်ပြလိုက်သည်၊၊
ရွှစ်…ကလောင်
လင်းရှန်၏ အလိုလျောက်ဗီဇဖြင့် သူသည် သူ၏ အနက်ရောင်လှံကို ရှေ့သို့ထိုးလိုက်ရာ လှံသွားသည် ရုပ်တု၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမိပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။ ပြန်ကန်အားက သူ့ကို ခြေလှမ်းများစွာ နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
“သေစမ်း”
လင်းရှန် သွားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စေ့ထားရင်း လှံဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ထောက်ကန်ပြီး သူ၏ ဟန်ချက်ကို ထိန်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်သည် လျှပ်စစ်များ စီးဆင်းလာသည်—
ဘဇ်ဇ်ဇ်—
လျှပ်စစ်စီးကြောင်း တစ်ခု ရုပ်တု ၏ ပွင့်နေသော ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ မီးပွားများထွက်ပေါ်လာပြီး ပလတ်စတစ်ညှော်နံ့များ ပြည့်သွားသည်။
အရုပ်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။
လင်းရှန် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို အလျင်အမြန်ယူပြီး လဲကျနေသော အရုပ်၏ ပါးစပ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်—
အတွင်းတွင် ရှုပ်ထွေးသော ယန္တရားဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
ဤအရာများ...
၎င်းတို့သည် သာမန်ကိုယ်ဟန်ပြအရုပ်များ မဟုတ်ကြပေ။