ပစ်မှတ်စောင့်ကြည့်မှု
Vol. 16 Ch. 230
“စက်ရုပ်လား”
လင်းရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နေသည်။ သူသည် ၎င်းပေါ်သို့ သူ၏ လက်ကို ချက်ချင်း တင်လိုက်ပြီး ယန္တရားစကင်ဖတ်မှုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ၎င်းသည် သံလိုက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်အားမဲ့စက်ရုပ် ဖြစ်သည်—၎င်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်ရင်းမြစ်မရှိဘဲ ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ထားသော ယန္တရားအရုပ်စနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“စက်ရုပ်တွေက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာလား မဆိုးဘူး...”
ကလစ် ကလစ်...
ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သော ခြေသံများ အပြင်ဘက် ဝင်ပေါက်လမ်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
အသံသည် တဖျတ်ဖျတ် ဖြစ်နေပြီး အမှောင်ထု ကို ဖြတ်၍ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“တစ္ဆေက တံခါးခေါက်နေတာပေါ့လေ”
တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လင်းရှန်သည် စွမ်းအားမြင့်မီးတစ်ခုကို ထုတ်လုပ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသောအခန်းကို နေ့အလင်းရောင်အလား ချက်ချင်း ဖြစ်သွားစေသည်၊၊
ထို့နောက် သူသည် တံခါးဘောင်ကို ဆုပ်ကိုင် လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံဖြင့် သူ၏ ခွန်အားကို တိုးလာစေသည်—
ဘန်း
တံခါးတစ်ခုလုံး ၎င်း၏ ပတ္တာများ စုတ်ပြဲထွက်သွားသည်။
လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူသည် တောက်ပသော အလင်းတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်—
ကလန် ကလန် ကလန်
တိုက်တေနီယမ် သတ္တုအတုံးအခဲများ လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အသက်ရှူအကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် မူလတံခါးနှင့် ဆင်တူသော ၄၀ စင်တီမီတာ အထူရှိ သံမဏိတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အခန်းကို လုံးဝ ပိတ် လိုက်သည်။
ထို တံခါးသည်—
လက်ကိုင် မရှိ…သော့ မရှိပေ။
တံခါးပေါ်တွင် လင်းရှန်သည် ဗို့အားမြင့်လျှပ်စီးပစ်လွှတ်ကိရိယာတစ်ခုကို ၎င်းတွင် ဝါယာကြိုးဆက်သွယ်လိုက်ပြီး သတ္တုမျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် လျှပ်စီးကြောင်းကို စီးဆင်းစေသည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒီ တံခါးကို တစ္ဆေတံခါးခေါက်စမ်းသပ်မှုအတွက် တရားဝင်ဖွင့်လိုက်ပြီ။ စမ်းသပ်ရန် စိတ်ကြိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်”
သူ၏ ဖန်တီးမှုကို ကျေနပ်စွာဖြင့် လင်းရှန်သည် သူ၏ အာရုံကို အခန်း၏ ဝါယာကြိုးများဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် အလင်း၏ ပတ်လမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံ စတင်ပြီး အဆောက်အအုံ၏ လျှပ်စစ်ဖွဲ့စည်းပုံကို စကင်ဖတ်ရန်နှင့် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်စက်များကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
သုတေသနစက်ရုံ၏ စောင့်ကြည့်ရေးခန်းမ အတွင်း...
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းအတွင်းတွင် F-ဇုန် စမ်းသပ်ပစ်မှတ်များကို တာဝန်ခံထားသော နည်းပညာရှင်သည် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ လက်များသည် ကီးဘုတ်အပေါ်တွင် တောင့်တင်းနေကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်။
“ဟေး”
သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူ့ကို အလျင်အမြန် တိုက်တွန်း လိုက်သည်။
“စမ်းသပ်ပစ်မှတ် ၀၇၂ ပေါ်လာသင့်တယ်။ မြန်မြန်လုပ်…အချိန်မဖြုန်းနဲ့”
“တစ်ခုခု... ပြဿနာရှိနေတယ်”
“ဘာလဲ…သူ တံခါးကို မဖွင့်ဘူးလား”
နည်းပညာရှင်သည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ဖန်သားပြင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ခြစ်နေသည်—သို့သော် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော သံမဏိတံခါးသည် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားပေ။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ—
ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်ကိုင် မရှိပေ။
“သူ... သူ တံခါးကိုတောင် မထိနိုင်ဘူး”
“ဖာ့ခ်…ဒါဆိုလည်း ‘ငိုကြွေးသော စာသင်ခန်း’ စမ်းသပ်မှု ဘာလို့ မစသေးတာလဲ”
လုံခြုံရေးမှူးဖုန်းချွမ်သည် သူ၏ နာရီကို လှမ်းကြည့်ပြီး မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ နားကြပ်ကို ဖိပြီး စိတ်မရှည်စွာ မေးသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
သုတေသီတစ်ဦး အားတင်းပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်-
“ဆရာ…စမ်းသပ်ခံ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါက ဧရိယာအတွင်းကို ဝင်လို့ မရဘူး”
“ဘာ..”
ဖုန်းချွမ်သည် အော်လိုက်ကာ စောင့်ကြည့်ရေးဖန်သားပြင် ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“သိုလှောင်ခန်းရဲ့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာကို ပြောင်း—အခုပဲ”
အခြားနည်းပညာရှင်တစ်ဦးက တွန့်ဆုတ် သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ ဖုန်းချွမ်ဘက် လှည့်လိုက်ပြီး သူသည် အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ပြောလိုက်သည်၊၊
“ဆ...ဆရာ... ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ အတွင်းပိုင်း စောင့်ကြည့်ရေးကို ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားပြီ”
ဖုန်းချွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင် သွားသည်။
“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”
“ကျွန်တော် ပြောတာက... ကျွန်တော်တို့ အတွင်းပိုင်း စောင့်ကြည့်ရေး အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ”
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းတစ်ခုလုံး ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
“ဒါဆို ဝင်ပေါက်လမ်းက ကင်မရာတွေကို ပြောင်း”
အခြေအနေ၏ အရေးကြီးမှုကို သဘောပေါက်၍ ဖုန်းချွမ် အမြန်ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊၊
“ဌာနချုပ်က ယန္တရားစွမ်းရည်ဆိုင်ရာတိကျတဲ့ ဒေတာတွေကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ ငါတို့ ပစ်မှတ်ရဲ့ အခြေအနေကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေဖို့ လိုတယ်—ဘာမှ မှားယွင်း လို့ မရဘူး”
“နားလည်ပါပြီ”
“ဝင်ပေါက်လမ်း ကင်မရာများ အလုပ်လုပ်နေသည်—ယခုအထိ သက်ရှိများကို မတွေ့ရသေး”
“ဒါဆို ပစ်မှတ်က သိုလှောင်ခန်းထဲမှာပဲ ရှိနေရမယ်”
သိုလှောင်ခန်းအတွင်း၌…
ရှေ့လျှောက်အန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားရန် လင်းရှန်သည် ဖျက်ဆီးခံရသော ကိုယ်ဟန်ပြစက်ရုပ်များ အားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကုန်ကြမ်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ကွဲကြေနေသော ပလတ်စတစ် အစအနများသာ ကျန်ရစ်သည်။
ယခု အခန်းသည် ကျယ်ဝန်းပြီး ရှင်းလင်းနေသည်။
ယာယီလှေကားပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် လင်းရှန်သည် ယန္တရားနှလုံးသားကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝါယာကြိုးများနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ အဆောက်အဦး၏ ယန္တရားပုံစံကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။
“ကီကီ…မင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
ကရက်ခ်...
ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ၏ အချက်ပြသည် ရုတ်တရက် အားနည်းသွားသည်။
“လင်းရှန်...ရှင့်ကို ကျွန်မ ရှာမတွေ့ဘူး၊၊ ရှင် ဘယ်မှာလဲ”
“ငါ သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံရဲ့ ဒုတိယထပ်မှာပါ”
“ကျွန်...ကျွန်မ သင်ကြားရေးအဆောက်အအုံကို မတွေ့ရဘူး”
ကီကီ၏ အသံသည် စိတ်မသက်မသာမှုဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
ထို့နောက်—တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဆက်သွယ်ရေး လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားသည်။
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူတို့၏ နှိုင်းယှဉ်တည်နေရာကို ထောက်ရှုလျှင် သူတို့သည် အလွန်ဝေးကွာနေသင့်သည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤသုတေသနစက်ရုံအတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ခုက နှောင့်ယှက် နေသည်။
သူ၏ အကြည့်သည် သူ၏ သံမဏိတံခါး အပြင်ဘက်မှ လာနေသော အသံများဆီသို့ ပြောင်းသွားသည်။
ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများသည် သူတို့၏ ဆက်သွယ်ရေး ကို ပိတ်ဆို့ရန် အမှောင်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လုပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
“ဒီ သုတေသနစက်ရုံ... သူတို့က အတော်ဆိုးရွားတဲ့ မွန်းစတားတွေကို ခေါ်လာတာပဲ”
သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစဉ် ယန္တရားနှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည်၊၊
သူသည် လှေကားအောက်သို့ ဆင်းလာပြီး နံရံတစ်ခုဆီသို့ ရွှေ့သွားသည်။
သူ၏ လက်ကို မျက်နှာပြင် ပေါ် တင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဝှက်ထားသော စွမ်းအင်စနစ်ကို ထိန်းချုပ် လိုက်သည်။
ထို့နောက်—
ကျီ—
စတုဂံပုံတံခါးပုံစံတစ်ခု နံရံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အမှောင်ဖုံးနေသော လမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းမ အတွင်း...
“ပစ်မှတ်သည် ဝင်ပေါက်လမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြောင်း အတည်ပြုပါသည်”
“ဇီဝကမ္မဗေဒ ဒေတာကို စုဆောင်းပါ။ သက်ရှိလက္ခဏာများ ပုံမှန်-ဒဏ်ရာ မရှိ- နှလုံးခုန်နှုန်း တည်ငြိမ်”
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းသည် လုပ်ဆောင်မှုများ ဖြင့် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ သုတေသနအဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ဖန်သားပြင်များပေါ်တွင် လင်းရှန်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဖုန်းချွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ နားကြပ်ကို ဖိလိုက်သည်။
“ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်လိုက်။ ရူးသွပ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို လွှတ်လိုက်ပါ။ တိုက်ခိုက်ရေးဒေတာကို စုဆောင်းပါ”
“နားလည်ပါပြီ။ ရူးသွပ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ဝင်ပေါက်လမ်းထဲသို့ လွှတ်လိုက်ပါပြီ”
ဝင်ပေါက်လမ်းအတွင်း...
တောက်ပသော မီးများ ရုတ်တရက် စင်္ကြံကို လွှမ်းသွားသည်။
လင်းရှန် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကာလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်—
ရှည်လျားပြီး အဆုံးမဲ့သောအဖြူရောင်စင်္ကြံတစ်ခုသည် ဆန့်တန်းနေသည်။
ဂရွားးးးးး
သူ မလှုပ်ရှားမီ ပုံပျက်နေသောအော်သံတစ်ခု အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြမ်းပြင်သည် စတင်တုန်ခါလာသည်။
လင်းရှန် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ရှိ တံခါး—သူ အတင်းအကျပ် ဖွင့်ခဲ့သော တံခါး—
ယခုအခါ ပြန်ပိတ်သွားပြီး….။
နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။
သူ၏ အကြည့်သည် အပေါ် သို့ ရွေ့ သွားသည်—
ဖုံးကွယ်ထားသော စောင့်ကြည့်ကင်မရာများဆီသို့…
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းအတွင်း...
“ဖုတ်ကောင် သိပ်သည်းဆကို ထိန်းချုပ် ပါ။ တစ်ခါထဲ ဖိအား အရမ်းများများမပေးနဲ့—ငါတို့ ပစ်မှတ်ကို အသက်ရှင်စေဖို့ လိုတယ်”
“နားလည်ပါပြီ။ သိပ်သည်းဆကို အဆင့် ၁ သတ်မှတ်”
ဖုန်းချွမ် ဖန်သားပြင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်—
ရုတ်တရက် လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများက ကင်မရာကို ကြည့်နေသည်၊၊ သူတို့ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။
ဖုန်းချွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာတောင့်တင်း သွားသည်။
“သူ... သူ ငါတို့ စောင့်ကြည့်နေတာကို သိနေတာလား”
မည်သူမျှ မဖြေမီ—
ဖန်သားပြင် မှောင်ကျသွားသည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”
ဖုန်းချွမ် ထအော်လိုက်သည်။
“အခု စစ်ဆေးနေပါတယ်—စွမ်းအင်စနစ်များ တည်ငြိမ်သည်”
နည်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ချွေးများထွက်နေပြီး ခလုတ်ကို အရူးအမူး နှိပ်နေသည်။
ထို့နောက်—
ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်
သေနတ်ပစ်သံများ စပီကာများမှ ထွက်ပေါ် လာပြီး ကြာလေ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။
“ပစ်မှတ် တိုက်ခိုက်နေသည်…မီးများကို ပြန်လည် ရယူပါ”
ဖန်သားပြင်များ ပြန်လင်းလာသည်—
လူတိုင်း ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
စင်္ကြံသည် သွေးနှင့် ဖုတ်ကောင်အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
အလောင်းများကြားတွင် ရပ်နေသည်မှာ—လင်းရှန်။
သူ၏ ဘေးတွင်—
K23 လျှပ်စစ်ဂက်တလင်သေနတ်တစ်ခုသည် တွန်းလှည်းပေါ်တွင် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားပြီး ၎င်း၏ အနီရောင်သန်းနေသောပြောင်းမှ အငွေ့ များထွက်နေဆဲပင်။
“သူ အဲဒါကို ဘယ်ကနေ ဆွဲထုတ် လာတာလဲ”
“လှည်းတောင် ဘယ်လို ရှိနေတာလဲ”
“အဲဒီအရာက ကြီးလိုက်တာ… သူက လေဟာနယ်ထဲကနေ ဆင့်ခေါ် လိုက်တာလား”
ဖုန်းချွမ် သူ၏ မေးရိုးများ တင်းကျပ်သွားသည်၊၊
“သူရဲ့ ဘယ်နေရာက ဖြစ်ဖြစ်…သောက်— ဘောင်းဘီထဲကနေ ဆွဲထုတ်လာလာ…ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး—သူ့ ဘယ်လက် ဒါမှမဟုတ် ညာလက် ကို ကြည့်…သူ ဘယ်လို လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ရှာကြစမ်း”
“ရူးသွပ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို အဆင့်မြင့်ဆုံးထား လွှတ်လိုက်”
ဂယားးးး
စင်္ကြံ၏ အဝေးဆုံး အစွန်အဖျားမှ မရေတွက်နိုင်သော သန္ဓေပြောင်းဖုတ်ကောင်များ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်—
ဝီးးး—ဂက်တလင်သေနတ်က အသက်ဝင် လာသည်—
လင်းရှန် လှည်းကိုတွန်း၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သေနတ်ကို အဆက်မပြတ်ပစ်ခတ်လိုက်ကာ ကျည်ဆန်များသည် သံမဏိမုန်တိုင်းကဲ့သို့ အုပ်စုကြီးကို ဖြတ်၍ ထိုးဖောက်နေသည်။