← Chapters

ဂိမ်း-ယုံကြည်ခြင်းဓားသွား ၄

Vol. 16 Ch. 240

ဂိမ်း-ယုံကြည်ခြင်းဓားသွား ၄

Vol. 16 Ch. 240

ဟန်တုံ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေကာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြည့်နေပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်၊၊

“မဟုတ်ဘူး…မိန်းမ ငါပြောတာကို နားထောင်….ဓား ၉ လက်၊ အပေါက် ၁၄ ပေါက်။ ဓား ၆ လက် ပြီးသွားပြီ၊ အတု ၃ ပေါက်၊ အစစ် ၃ ပေါက်။ ငါ့ ခြေထောက်မှာ ဓားတစ်လက်၊ မင်း ခြေထောက်မှာ ဓားနှစ်လက်။ ဆိုလိုတာက ကျန်တဲ့နေရာ ၈ နေရာမှာ အတု ၆ ပေါက်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဓား ၃ လက်ပဲ ကျန်တော့တယ်”

ဟန်တုံသည် သင်္ချာဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သတိအပြည့်ရှိနေရန်မှာ အလွန်မလွယ်ကူပေ၊၊

ဟန်တုံ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချောင်မင်၏ စိတ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အကြည့်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်၊၊

“မှန်တယ်၊ ဓား ၃ လက် ကျန်သေးတယ်...”

“ငါတို့ တည်ငြိမ်ဖို့ လိုတယ်”

ဟန်တုံက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“တည်ငြိမ်ရမယ်လား”

ချောင်မင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်နှင့် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

“ရှင်က ဓားတစ်လက်ပဲ ထိုးခံရသေးတာ၊ ကျွန်မက ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ဓားထိုးခံရတာ၊ ကျွန်မ သေတော့မယ်၊ ရှင် သိလား”

“ဒါပေမဲ့ ကိုယ် မင်းရဲ့ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ဘယ်တော့မှ မရွေးချယ်ခဲ့ဘူး”

ဟန်တုံက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်။

“ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး”

ချောင်မင်၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်နေသည်။

“ဓား ၃ လက် ကျန်သေးတာမို့လို့ အဲဒါတွေ အားလုံး ရှင့်အတွက် ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ ဒါ မျှတတယ်”

ဟန်တုံ၏ မျက်နှာ ဖြူသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ မယုံနိုင်စွာ တုန်ယင်နေသည်။

“မင်း ရူးနေတာလား…ကိုယ့် ပခုံးတစ်ဖက်ပဲ ကျန်တော့တာ၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက နှစ်ကြိမ် ဓားထိုးခံရပြီးပြီ…ကျန်နေသေးတာက ရင်ဘတ်နဲ့ ခါးပဲ…ပြီးတော့ မင်း ပခုံးကိုတောင် မထိသေးဘူး၊ ဒါက ဘယ်လို မျှတတာလဲ…ငါ့ ရင်ဘတ် ဒါမှမဟုတ် ခါးအပေါက်ထဲက တစ်ခုခုက အစစ်ဖြစ်ရင် ငါ သေသွားပြီပဲ”

“မင်း အဲဒီ ဓား ၃ လက်ကို ငါတို့ ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားမှာ ခွဲဝေနိုင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒါတွေ အားလုံးက အပေါက်တုတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်၊၊ အဲဒီအခါ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ရှင်သန်နိုင်မယ်”

ဟန်တုံက သူမကို သတိပြန်ဝင်ပြီး နားလည်အောင် ကြိုးစားနေသည်၊၊

“အဲဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ချောင်မင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ ပခုံးမှာ ဓားနှစ်လက်လေ…ရှင် ရူးနေတာလား”

“ငါ မရူးဘူး…ဒီ ဂိမ်းက နှစ်ဦးစလုံး ရှင်သန်မှ နိုင်မှာ….ငါ အမှန်တရားကိုပဲ ပြောနေတာပါ - ငါ သေရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးအတွက် ပြီးသွားပြီ”

ဟန်တုံက ပြန်ပြောသည်။

ရှင်သန်ခြင်း...

ရှင်သန်ခြင်း...

ဟန်တုံ၏ စကားလုံးများသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်များကို ထိုးဖောက်ခဲ့သော အေးစက်သောဓားနှင့် သူမကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်စေသော ဖိစီးမှုက သေခြင်းသည် သူမဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးဆန်သောအတွေးတစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

သူမ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်တုံသည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချောင်မင်၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံမှ သွေးများ ဆက်လက် စီးကျနေပြီး သေခြင်းအနံ့ဖြင့် လေကို ပြည့်နှက်စေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အရူးအမူး ခံစားရစေသည်။

အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ချောင်းမင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သူမ၏ ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လစ်ဟာနေသော မျက်လုံးများက အနီရောင်ခေါင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဓား ၃ လက် ကျန်... ကျန်သေးတယ်... ဒါဆို ကျွန်မမှာ အခွင့်အရေးနှစ်ကြိမ် ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား”

အခန်းသည် တုန်လှုပ်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲရှိ အခြားလူလေးဦး၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ေသာ တစ်စုံတစ်ရာကို စတင်သတိပြုမိလာကြသည်။

“ဟေး”

ချောင်မင်သည် အနီရောင်ခေါင်းကို ရုတ်တရက် အော်မေးလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက် သေသွားရင် ကျန်ရှိတဲ့ အပေါက်တွေကို ဓားထိုးဖို့ ဆက်သုံးလို့ ရလားဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်တယ်”

ဟန်တုံ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူသည် မယုံနိုင်စွာ ချောင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

“ဟေး၊ ချောင်မင်၊ မိန်းမ... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ”

ချောင်မင်သည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ သွေးရူးသွေးတန်းဖြစ်နေသောမျက်လုံးများဖြင့် အနီရောင်ခေါင်းကို ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရုတ်တရက် အနီရောင်ခေါင်းသည် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးဆန်သောအသံသည် ကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းသည် ကြိုက်နှစ်သက်သော အရာတစ်ခုကို အနံ့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

“စည်းမျဉ်းတွေက အဲ့လိုမလုပ်ရဘူးလို့ မပြောထားဘူး”

၎င်း၏ အသံ တိုးလျစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါဆို အသက်ရှင်သူတွေက သေဆုံးသူတွေဆီကို ဓားဆက်ထိုးလို့ ရတယ်”

ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဟန်တုံ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

“မိန်းမ…ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့…မင်း ငါတို့ရဲ့ ကတိကို မေ့နေတာလား…ငါတို့ အတူတူရှင်သန်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“ငါတို့ နှစ်ဦးစလုံး ရှင်သန်မှ နိုင်မှာ”

ဟန်တုံက ဆက်ပြောသည်။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”

အခန်းအတွင်းရှိ တင်းမာမှုသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဂိမ်းကို စောင့်ကြည့်နေသော လူလေးဦးစလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ပထမတွင် အလွန်ရိုးရှင်းပုံရသော စည်းမျဉ်းများသည် ယခုအခါ အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

တစ်ဦးသေဆုံးခြင်းသည် အခြားတစ်ဦး ထွက်ခွာနိုင်သည်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤဂိမ်းသည် အနီးစပ်ဆုံး လူများကြားရှိ ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်သည်။

ဤအရာကို ပြုလုပ်ရန် အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းမှာ လိမ်ညာပြီး သင် အယုံကြည်ဆုံးသူကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

Telegram Channel- https://t.me/linxian2069

All Chapters