အရက်သောက်ခြင်း
Vol. 4 Ch. 114
“သူ့အကြောင်း မပြောတော့ဘူး။”
အဖွားချန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး အံဆွဲထဲမှ မဖွင့်ရသေးသော အနီရောင် စာအိတ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ အာချိုးကို ပြုံးရင်း ပေးလိုက်သည်။
“ဒါက သတို့သမီးက သမီးဆီ ပေးဖို့ အဘွားကို မှာထားတာ။ သမီးပန်းထိုးပေးတဲ့ အပိုင်းတွေကို သူမက အရမ်းကြိုက်တယ်တဲ့။ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခိုင်းလိုက်သေးတယ်။ ကောင်မလေး၊ မြန်မြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့။ အဲ့ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပါလဲ။”
အာချိုးက အလျင်အမြန် အနီရောင်စာအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အထဲမှာ ငွေဒင်္ဂါး နှစ်ပြားပါသည်။ အစက သဘောတူထားသည့် ဈေးထက် နှစ်ဆပင်။ အာချိုးက ဝမ်းသာလွန်းလို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ ထရပ်ပြီး အဖွားချန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“အဖွား၊ ဒီပန်းထိုးအလုပ်ကို ကျွန်မကို လုပ်ခိုင်းလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“အဘွားကို ဘာကျေးဇူးတင်စရာလဲ ။ သမီးရဲ့ လက်ရာက ဒီလောက်တန်ဖိုး မရှိဘူးလား”
အဖွားချန်က အလျင်အမြန် အာချိုးကို လာကူထူပြီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အားချိုး သမီးက ပန်းထိုးတာ တော်တယ်။ နှစ်ကုန်ခါနီးရင် အဝတ်အသစ်လုပ်မယ့်သူတွေ ပိုများလာမှာ။ အဲဒီအခါကျ သမီးအတွက် အလုပ်အနည်းငယ် ထပ်ယူလာပေးမယ်။ သမီးနဲ့ မိသားစုက နှစ်သစ်ကို ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းနိုင်မှာပါ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွားချန်။ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
အာချိုးက သိပ်ကို ကျေးဇူးတင်လွန်းလို့ စကားတွေတောင် ရှိုက်သွားလေသည်။
“အဖွားချန်၊ အဖွားက ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကောင်းတယ်…”
“အားချိုး။ နင်းဂုတက ဒီလောက်ကြီးတာကို။ ဒါပေမယ့် သမီးက ဒီမှာပဲ နေနေတာလေ။ ဒါ ဘာလို့လဲ သိလား။ အဘွားတို့က ကံစပ်လို့ပဲ မဟုတ်လား။”
အဖွားချန်က သူမကို ထိုကဲ့သို့ မြင်သောအခါ သနားသွားပြီး မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ကာ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အားချိုး။ အဘွား သမီးကို တကယ်ချစ်တယ်။ သမီး စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် နောက်ပိုင်း အဘွားကို သမီးအဖွားလိုမျိုး သဘောထားလို့ရတယ်။”
“အဖွား။
အာချိုးက စကားမဆုံးခင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အဖွားချန်ကို သုံးကြိမ်ဆက် ကန်တော့လိုက်သည်။
အဖွားချန်က အလျင်အမြန် အာချိုးကို ကူထူလိုက်ပြီး သူမ၏ နီရဲနေသော နဖူးကို ကြည့်ရင်း နာကျင်သွားသည်။
“ဒီလောက် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ လုပ်တာပဲ။ နာသွားလား ကလေး။”
သူမဒီလိုဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ အဖွားချန်က ပိုသနားသွားပြီး အာချိုးအတွက် မုန့်တွေ ရှာပေးရင်း တွေ့ဆုံပွဲလက်ဆောင်ပေးဖို့ ကြံရွယ်လိုက်သည်။သို့သော် အာချိုးကို လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာမို့ သူမ အချိန်ရတုန်း ဝါးခြင်းတောင်းနဲ့အတူ အပြင်ကို အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ပိုက်ဆံတစ်ပြားပိုရတာကြောင့် အာချိုးက စိတ်ကောင်းဝင်နေလေသည်။ သူမ မုန့်ဆိုင်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ ဝင်ပြီး လမုန့် နှစ်ပိဿာ ဝယ်လိုက်သည်။ တစ်ပိဿာက အဖွားချန်နဲ့ ချန်ချင်းရွှမ်အတွက်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ပိဿာက သူမနှင့် ကျုံးမင်းဝေတို့ အတွက်ပင်။ မီးဖုတ်ပြီးစ ဇီးသီးလမုန့်တွေက မွှေးလွန်းလို့ နှာခေါင်းထဲထိ တိုးဝင်လာသည်။ လမုန့်ပေါ်မှာ ‘ပန်းလှ လပြည့်’ ဆိုသော စာလုံးတွေကို မြင်သောအခါ အာချိုးက မစားချင်တော့ပေ။ လမုန့်တွေကို ထုပ်ပြီး ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
အရက်ဆိုင်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ အာချိုးက အပြင်မှာ ခဏကြာ ရပ်နေသည်။ နောက်ဆုံး အရက်ဆိုင်က စာပွဲထိုးလေးက ထွက်လာပြီး နှုတ်ဆက်သောအခါမှ အာချိုးက တစ်လှမ်းချင်း ဝင်သွားလေသည်။
ဆိုင်က စားပွဲထိုးလေးက အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဆောင်းလပွဲတော်အတွက် အရက်ဝယ်သော ဧည့်သည်တွေ များသောကြောင့် သူတို့လည်း ရောင်းကောင်းနေသည်။
အာချိုးက တံခါးဝမှာ လူတစ်ဝက်စာ အမြင့်ရှိသော အရက်အိုးကြီးကို လက်ညိုးထိုးပြပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်။ လောင်ကျွမ်းနေသော ဓားတဲ့လေ။ နင်းဂုတမှာ နာမည်အကြီးဆုံး အရက်ပါ။ အစ်မက ဘယ်လောက် ဝယ်ချင်လဲ။”
စားပွဲထိုးလေးက အရက်ဇွန်းကို ယူလာပြီး အာချိုးကို မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်မ တစ်အိုး ဝယ်ချင်တယ်။”
အာချိုးက ပြောပြီး အလျင်အမြန် စကား ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
“အိုးအသေးဆုံးက နှစ်ပိဿာ၊ ငွေ ၃၀၀ ပါ။ ယူမှာလား။”
စားပွဲထိုးလေးက ပြောရင်း ကောင်တာနောက်က အရက်အိုးတစ်လုံးကို ယူပြီး အာချိုးကို ပေးလိုက်သည်။
အာချိုးက အရက်အိုးပေါ်က ‘အရက်’ ဆိုတဲ့ စာလုံးကြီးကို ကြည့်ပြီး အံကို ကြိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
စာရေးက အရက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထည့်ပြီး အိုးကို အလုံပိတ်ကာ အာချိုးကို ပေးလိုက်သည်။ အာချိုးက ပိုက်ဆံပေးပြီး အရက်အိုးနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုအရက်အိုးကို ကျုံးမင်းဝေအတွက် ဝယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျုံးမင်းဝေက ကျန်းမာရေး ကောင်းသေးသည် မဟုတ်သောကြောင့် သူ သောက်ချင်ရင်တောင် အာချိုးက မသောက်ဖို့ တားဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအရက်ကို ကုန်းဝမ်ကျဲအတွက် ဝယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။