အသက်လုထွက်ပြေးခြင်း
Vol. 201 Ch. 3001
အာဒိကပ္ပသမဂ္ဂ လျှို့ဝှက်အတတ်သည် လုံလောက်အောင် သန်မာရှိလေသည်။ ဆူဇီမို၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်၏ လက်ရှိခွန်အားအရ တင်းခြောက်ပါးနှင့် ကျားခြောက်ပါး နတ်ဘုရားများ၏ ကိုယ်ကာယများက အန္တိမဘုရင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း တင်းခြောက်ပါးနှင့် ကျားခြောက်ပါး နတ်ဘုရားများသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ အစစ်အမှန်ဘုရင်များ မဟုတ်ကြပေ။
သွေးချီ၊ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူများ မရှိဘဲ သူတို့သည် မည်သည့်နတ်ဘုရားစွမ်းအား သို့မဟုတ် မည်သည့်လျှို့ဝှက်အတတ်ကိုမှ မထုတ်ဖော်နိုင်ကြပေ။
ဒါ့အပြင် တိုက်ခိုက်လိုက်သူ နှစ်ယောက်က အထွတ်အထိပ်ဘုရင်များ ဖြစ်နေ၏။
မြင်းမျောက်မျိုးရိုးမှာ တစ်မူထူးခြားသော ကိုယ်ကာယများနှင့် မျိုးဆက်သွေးများ ရှိပြီး သူတို့က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရည်မှာ တော်ကြလေသည်။
အထွတ်အထိပ်ဘုရင်နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ကာယနှင့် မျိုးဆက်သွေးသက်သက်နှင့်ပင်လျှင် တင်းခြောက်ပါးနှင့် ကျားခြောက်ပါး နတ်ဘုရားများကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
ဆူဇီမိုသည် သူ၏ နည်းလမ်းများအားလုံးကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုပြီးတာတောင် သူသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိကာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိစေဖို့ ခဏသာ အချိန်ဆွဲထားနိုင်သည်။
ဝုန်း…
မျောက်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော အထွတ်အထိပ်ဘုရင်က သူ၏ တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားပြီး တောင်တစ်လုံး၏ စွမ်းပကားနှင့်အတူ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို ခြေမွှဖျက်ဆီးကာ မျောက်၏ ရှေ့မှာရှိသော ကျားခြောက်ပါး ယန်နတ်ဘုရားများကို ဖိနှိမ်လိုက်၏။
တောင်ဝှေးမှာ ခွန်အားကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်၍ ဖိချေကျဆင်းလာ၏။
ကျားခြောက်ပါး ယန်နတ်ဘုရားများ၏ တဒင်္ဂဟန့်တားမှုအပေါ် မှီခိုပြီး မျောက်က အလိုလိုရှောင်တိမ်းကာ သူ၏ ခေါင်းကိုမော့၍ နောက်ဆုတ်လိုက်၏။
မျောက်သည် အထွတ်အထိပ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကနေ လုံလုံးလျားလျား မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာမည့် သေစေနိုင်သော ပျက်စီးထိခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်ကပင် အလွန်တရာ ကံကောင်းလှပြီဖြစ်သည်။
ဘန်း…
နက်မှောင်နေသော တောင်ဝှေးက ဆင်းသက်လာပြီး မျောက်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခတ်သွား၏။
နောက်ခဏ၌ မျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးများက ကြေမွကာ သွေးမြူတစ်ခုအဖြစ် ပစ်လွင့်သွား၏။
မျောက်က တောင်ဝှေးရိုက်ချက်ဖြင့် စင်ထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးက မှေးမှိန်ကာ သူ၏ အသက်ဓာတ်အားက ဆုတ်ယုတ်သွားလေသည်။
သူသည် အစကတည်းက သူ၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကနေ သက်သာကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးပေ။ သူက ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး သူက သေအံ့ဆဲဆဲအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
“ဟမ်…”
အထွတ်အထိပ်ဘုရင်သည် သူက ရိုက်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် မျောက်ကို မသတ်ဖြတ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။
ကျားခြောက်ပါး ယန်နတ်ဘုရားများ၏ ဟန့်တားနှောင့်ယှက်မှုနှင့်ပင်လျှင် သူ၏ တောင်ဝှေးရိုက်ချက်က မျောက်ကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် ကောင်းကောင်းလုံလောက်နေသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ တောင်ဝှေးသည် မျောက်ကို ထိခတ်သောအခါ သူသည် အဟန့်အတားတချို့နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရဆဲ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် သဲအိတ်တစ်အိတ်ကို ထိခတ်မိသွားသည့်အလား ပျက်စီးထိခိုက်မှုများစွာက လျော့ကျသွား၏။
ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာ သက်ရှိမြေဆီလွှာ…
ဆူဇီမိုသည် ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကနေ ဆင်းသက်လာသော ထိပ်တန်းအဆင့် ခုခံရေးစိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကို သူ့အတွက် ချန်မထားခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် မျောက်ကို ကူညီပေးလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့မှာ အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ၏ ကိုယ်ကာယ ရှိထား၏။ သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားမည်ဆိုလျှင်တောင် သူသည် နေရာမှာတင် မသေဆုံးသေးသရွေ့ သူ၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းနှင့်အတူ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေသေး၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တတိယမြောက် အထွတ်အထိပ်ဘုရင်၏ လှံက တင်းခြောက်ပါး ယင်နတ်ဘုရားများ၏ ကိုယ်ကာယများကို ထိုးဖောက်ကာ ဝင်ရောက်လာ၏။
ချွင်…
လှံက ဆူဇီမို၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ဖန်တီးခြင်းကြာခုံက ရုတ်တရက် သူ့လက်ထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ရှေ့ကနေ ပိတ်ကာကာ လှံဖျားကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်၏။
ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် လှံကနေ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားသည် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်၍ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းနေဆဲဖြစ်၏။
ချက်ချင်းပင် ဆူဇီမိုသည် ခေါင်းလေးလုံး လက်ရှစ်ဖက် အခြေအနေကနေ သူ၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။
ဖောက်…
ဆူဇီမိုက သွေးများစွာကို ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် သူ့လက်က သွင်သွင်ကျိုးသွားပြီး သူ၏ အရေပြားက ပေါက်ကွဲထွက်သွား၏။ သွေးများက သူ၏ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို နီစွေးသွားစေလေသည်။
သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ အကြည့်က လောင်ကျွမ်းနေ၏။ သို့သော်လည်း သူက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပြီး အခြေအနေကို ချိန်ဆကာ နောက်သို့ဆုတ်ခွာသွား၏။
ထိုအခိုက်တန့်မှာ မျောက်သည် ဒုတိယမြောက် အထွတ်အထိပ်ဘုရင်၏ တောင်ဝှေးရိုက်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်ထွက်သွားခါစဖြစ်သည်။
သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျဆင်းခင် ဆူဇီမိုက သူ့ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာလာပြီး မျောက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲကာ သူ့ကျောပေါ်ကို ပစ်တင်လိုက်၏။ သူ၏ ပုံရိပ်က အဆက်မပြတ် တရိပ်ရိပ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ယခုတင် စုဖွဲ့လာသော အာကာသဥမင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက ချောမွေ့နေပြီး လုံးဝရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
သူတို့နှစ်ယောက်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဟာကွက်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ အထွတ်အထိပ်ဘုရင်သုံးဦး၏ ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့မှုကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့၏။
ဆူဇီမိုအနေဖြင့် အထွတ်အထိပ်ဘုရင်သုံးဦး၏ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံဖို့အတွက် စွမ်းအင်အမြောက်အများ သုံးစွဲခဲ့ရသည်။
ထိုအသက်နှစ်ရှိုက်စာမှာ ဆူဇီမိုသည် သူ၏ ဝှက်ဖဲများ အားလုံးနီးပါးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ရ၏။ သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကပင် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ အားအင်ဆုတ်ယုတ်မှုကို ခံစားလာရသည်။
အာကာသဥမင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးလျှင်တောင် အန္တရာယ်က မပြေလည်သေးသည်ကို ဆူဇီမိုက သိရှိထား၏။
သူသည် အားအင်ဆုတ်ယုတ်မှုကို တောင့်ခံပြီး သတိကပ်ထားလေသည်။ သူက အင်မော်တယ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချပြီး သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို နောက်တစ်ဖန်လှည့်ပတ်ကာ ဆန်းကြယ်တောင်ပံများ၊ မိုးကြိုးလေပြေတောင်ပံများ၊ ဖန်းတောင်ပံများနှင့် အခြားသော လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
ဆူဇီမိုသည် မျောက်ကို ကျောထက်မှာတင်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ အာကာသဥမင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။
“အဲဒါ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာလား”
“အဲဒါက အဆင့် ၁၂ ကိုတောင် ရောက်နေပြီ”
မျောက်ဘုရင် နီရဲပင်လယ်က ဆူဇီမိုနှင့်မျောက် အာကာသဥမင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာပြီး တီတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ဤအခွင့်အလမ်းကို အသုံးချပြီး နီညိုရောင်မျောက်ဝံမျိုးရိုးကို ဆန့်ကျင်ရန် သူ၏ စွမ်းပကားကို တည်ဆောက်နိုင်ရုံသာမက သူသည် အနှိုင်းမဲ့ရတနာတစ်ခုကိုပါ ရရှိနိုင်ဦးမည်ဖြစ်၏။
ထိုစဉ်မှာပင် ကျန်ရှိနေသော ဘုရင်ဆယ်ဦးကျော်ကျော်က ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာ၏။
“သေစမ်းကွာ… ဒီကောင်လေးက ငါတို့ လေဟာနယ်ကို ချိပ်မပိတ်ရသေးခင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတယ်”
မြင်းမျောက်ဘုရင်တစ်ဦးက အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
မျောက်ဘုရင် နီရဲပင်လယ်၏ မူလအစီအစဉ်သည် အခြားသောဘုရင်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ လေဟာနယ်ကို ပိတ်ဆို့ပြီး ဆူဇီမိုနှင့် မျောက်အတွက် ထွက်လမ်းများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားဖို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုသည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသည့်ခဏမှာပင် ဤနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်၏။
ထို့ကြောင့်ပင် မျောက်ဘုရင် နီရဲပင်လယ်က ပြတ်သားစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မျောက်ဘုရင် နီရဲပင်လယ်သည် သူ၏ ယင်ယန်မျက်လုံးကို နောက်တစ်ဖန်ထုတ်ဖော်ကာ အကဲစမ်းပြီးနောက် လှောင်ရယ်လိုက်၏။
“ဒီကောင်လေးက ငါ့လက်ကနေ မလွတ်နိုင်ပါဘူး”
“အားလုံးပဲ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့”
မျောက်ဘုရင် နီရဲပင်လယ်က လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး မြင်းမျောက်ဘုရင်များကို အာကာသဥမင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့နောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားလေသည်။
ဆူဇီမိုသည် မျောက်ကို သူ၏ ကျောပေါ်မှာ ထမ်းပိုးထားပြီး သူ၏ အစွမ်းကုန်ရှိသမျှနှင့် အာကာသဥမင်ထဲမှာ ပြေးလွှားနေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာက သူ၏ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနေ၏။
သူ၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများက အဆင်ပြေလေသည်။ သို့သော်လည်း မျောက်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေက အတော်လေးဆိုးဝါးနေပြီး သူက သူ၏ လမ်းဆုံးကို ရောက်ရှိလုဆဲဆဲဖြစ်၏။
သူ့ကို အချိန်မီမကုသနိုင်လျှင် သူသည် သိပ်ကြာကြာတောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆူဇီမိုက လမ်းတစ်လျှောက် အလောတကြီး ပြေးလွှားလာစဉ် သူက မျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အသက်ဓာတ်အား တစ်စွန်းတစ်စကို လှည့်ပတ်ကာ ပို့လွှတ်ပေးလိုက်၏။
ခဏနေပြီးနောက် ဆူဇီမိုသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပြီး သုန်မှုန်နေသော အမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူ့နောက်ဘက် အဝေးကနေ တလိပ်လိပ်တိုးဝင်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို သူက အာရုံခံမိနေပြီဖြစ်သည်။
အဲဒါ စောစောက ဟိုဘုရင်တွေပဲလား…
ဆူဇီမိုက ရင်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆို့နင့်သွား၏။
သူသည် သူ့နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာသော မြင်းမျောက်ဘုရင်အုပ်စုကို ခါမချနိုင်ဘူးဆိုလျှင် သူသည် တစ်လမ်းလုံး ဤကဲ့သို့သော ပုံစံဖြင့် သိပ်ကြာကြာပြေးလွှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေမှာပင်လျှင် သူ၏ အလျင်အဟုန်သည် အထွတ်အထိပ်ဘုရင်တစ်ပါးကို မယှဉ်နိုင်လောက်ပေ။
ဒါ့အပြင် သူက ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က အားနည်းနေ၏။ သူက သူ၏ ကျောထက်မှာ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကိုလည်း ထမ်းပိုးထားရသေးသည်။
“ဟီးဟီးဟီး”
ထိုစဉ်မှာပင် မုန်းတီးမှုနှင့် လှောင်ပြောင်သရော်လိုမှု ရောထွေးနေသော ရယ်သံက နောက်ဘက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ကောင်စုတ်လေးတွေ… မင်းတို့ ဘယ်လွတ်နိုင်ပါ့မလဲ”
မည်သည့်အသံကိုမှ မကြားရသည့်အလား ဆူဇီမိုက ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက်ပြေးလွှားနေ၏။
“အစ်ကိုကြီး… ငါ့ကိုထားခဲ့တော့… မင်းဘက်သာမင်း ထွက်သွား… အဟွတ် အဟွတ်”
မျောက်က ထိုသို့ပြောလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သွေးများစွာက ဆူဇီမို၏ အင်္ကျီပေါ်သို့ နွေးထွေးစွာ ဖိတ်စင်ကျဆင်းလာ၏။
ဆူဇီမိုက နှုတ်ဆိတ်နေ၏။
“အစ်ကိုကြီး… ငါဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး… ငါ့ကို ထမ်းပိုးထားရင် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
မျောက်၏ ဦးခေါင်းက ဆူဇီမို၏ ပခုံးပေါ်မှာ အားနည်းစွာဖြင့် ငိုက်စိုက်ကျနေပြီဖြစ်၏။ သူ၏ အသံက အားပျော့နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကနေ သွေးများက တပွက်ပွက် စီးကျနေ၏။
“မင်းဘာတွေ ပေါက်တတ်ကရ ပြောနေတာလဲ”
ဆူဇီမို၏ မျက်လုံးက နီရဲနေပြီး အော်ငေါက်လိုက်၏။
“ငါတို့တွေ သေမှာ မဟုတ်ဘူး… ငါတို့တွေ ကောင်းကောင်းရှင်သန်ရမယ်… ငါတို့ ကျား၊ ချင်ချင်နဲ့ တခြားသူတွေကို သွားရှာရဦးမယ်”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ညီအစ်ကိုမောင်နှမခုနစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသောက်စားကြရလိမ့်မယ်”
ကျားနှင့် ချင်ချင်၏ နာမည်ကို ကြားရချိန်မှာ မျောက်၏ မျက်လုံးများက နောက်တစ်ဖန်တောက်ပလာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က ပိုမိုကောင်းမွန်လာပုံရသည်။
မျောက်က ခွန်အားမကျန်ရှိတော့သည့်အလား ဆက်လက်၍ စကားမပြောဆိုတော့ပေ။ သူ၏ ထွက်သက်မှာ သွေးနံ့ပြင်းပြင်းက ရောထွေးပါဝင်နေပြီဖြစ်၏။
“ငမျောက်…”
မျောက်ကို သတိကပ်နေစေချင်သည့်အလား ဆူဇီမိုက ရုတ်တရက်ပြုံးပြီး အော်ပြောလိုက်၏။
“ငါ တစ်ခုကို အမှတ်ရမိတယ်… ကန်းလန်ရိုးမမှာတုန်းက ငါ့ကို ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဂိုဏ်းက ဟိုလူအုပ်စုတွေ လိုက်ဖမ်းတုန်းက မင်း ငါ့ကို အခုလိုထမ်းပိုးပြီး တစ်လမ်းလုံး ပြေးလွှားနေခဲ့တာပဲ”
ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ဆူဇီမိုက ပြောလိုက်၏။
“အခု ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါထမ်းပိုးပြီး ပြေးရမယ့်အလှည့်ပေါ့”
ဆူဇီမို၏ စကားကို ကြားရချိန်မှာ မျောက်၏ စိတ်ထဲတွင် အတိတ်ကာလက မြင်ကွင်းများက တဖျပ်ဖျပ်ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စိုစွတ်လာ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆူဇီမိုက သူ့ကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိထား၏။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သေရမည်ဆိုလျှင်တောင်…။