ဖောင်ဒေးရှင်း

“မီးနတ်ဘုရား…အဲဒီပိုးကောင်တွေကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း”

“တာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး အဲဒီကင်းခြေများကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းလိုက်…ကီကီ သူ့ကို ကာကွယ်ပြီး အဲဒီအရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်”

“ရှုချင်း…အဲဒီနျူကလီးယားရထားစက်ခေါင်းပေါ်က အမှိုက်တွေကို ရှင်းလိုက်”

ဒက် ဒက် ဒက် ဝုန်း အုန်း

အနန္တရထားပေါ်တွင် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည်။

ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် တောင်ဘက်သို့ ခုတ်မောင်းနေပြီး ပါးမားမြက်ခင်းပြင်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။—သို့သော် လင်းရှန်တွင် ပိုမို နက်ရှိုင်းသောအစီအစဉ် ရှိသည်။

ဤ အမှောင်အမှတ်အသားဖြင့် မှတ်သားထားသော သဲလွန်စသည် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယရှိသည်။

ဆိုတော့...

လူသားမျိုးနွယ် တတိယစမ်းသပ်မှုလား…

သူ၏ အမှောင်အမှတ်အသားသီအိုရီကို ယခင်က မည်သူမျှ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု သူသည် ၎င်းကို သက်သေပြရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် သူသည် ဖီးနစ်ကို အမြန် ရှာဖွေရန် လိုနေသည်။

ကရစ်…အနက်ရောင်ကင်းခြေများကဲ့သို့သော သတ္တဝါသည် ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ဆွဲခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခြေထောက်များသည် တွဲကို ခြစ်ကာ မီးပွားများ ပျံနှံ့သွားသည်။ ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အမြီးသည် ရထား၏ မျက်နှာပြင်မှ ချော်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ရှေ့ပိုင်းသည် တွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရုန်းကန်ကာ ရူးသွပ်စွာ တက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်ပြီး အရှိန်အပြည့်နှင့် ပြေးနေသည်။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်လှံရှည်၏ သံလိုက်တွန်းအားအင်ဂျင်သည် အသံမြည်လာသည်။ လှံရှည်သည် ရှေ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး ကင်းခြေများ၏ ခေါင်းကို တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားသည်။ လင်းရှန်သည် ခုန်ချလိုက်ပြီး လှံသွားကို သတ္တဝါကြီး၏ ကြီးမားသောမေးရိုးအောက်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူသည် ဟိုက်ဒရောလစ် ကုပ်မောင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်စေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နောက်ကျောမှ တတိယ ယန္တရားလက်မောင်းထွက်လာပြီး Guardian-86 လေယာဉ်ပစ်ဒုံးကျည်၏ တစ်ပေခွဲ ရှည်လျားသော ထိပ်ဖူးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်—ယခု သူ ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော သတ္တုဗုံးကိုပါ ထပ်ပေါင်းထားသည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူသည် ပေါက်ကွဲပစ္စည်းကို ကင်းခြေများ၏ ဟနေသော ပါးစပ်ထဲသို့ တည့်တည့် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် သူ၏ လှံကို ပြန်နှုတ်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ပြန် လှိမ့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကီကီသည် တွဲအမှတ် ၅မှ ပစ်ထွက်လာပြီး ကင်းခြေများ၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရထားမှ အရှိန်ဖြင့် ဆွဲချလိုက်သည်။

ဂျစ် ဂျစ် ကလန်

ကင်းခြေများ၏ ရေတွက်မရအောင် ချိတ်ထားသော ခြေထောက်များသည် ရထား၏ သံချပ်ကာကို ခြစ်မိပြီး ပြင်းထန်သော သတ္တုပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်ကာ သတ္တုအပိုင်းအစများကို ဆွဲဖြဲသွားသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး၌ ကီကီသည် ၎င်းကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

“သတိထား”

လင်းရှန်သည် ယန္တရားသံကြိုးတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကီကီကို လေထဲတွင် ဖမ်းကာ နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရှေ့တွင် ရေခဲဒိုင်းကာကို မြှောက်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် လုရှင်းချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင် အဖုံးမှတစ်ဆင့် တွဲအမှတ် ၅ အတွင်းသို့ အမြန် ပြန်ဝင်သွားသည်။

တီ တီ တီ

အုန်းးး

Guardian – 86 ဒုံးကျည်ထိပ်ဖူး—ကီလိုဂရမ် ၃၀ ပေါက်ကွဲပစ္စည်းများသည်— ကင်းခြေများ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုသည် လေထဲတွင် မီးလောင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးရေစက်များကို ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားစေသည်။ မွန်းစတား၏ ခြေလက်များနှင့် ကြေမွသော အသားများသည် အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး ကျည်ဆံများကဲ့သို့ ရထား၏ အပြင်ဘက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။

ဤထိပ်ဖူးသည် အနည်းငယ်ပျက်စီးနေသော ဒုံးကျည်မှ ထုတ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး လင်းရှန်သည် အကောင်းဆုံး အချိန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ၎င်းသည် သူ၏ တန်ဖိုးကို နောက်ဆုံး၌ သက်သေပြလိုက်သည်။

ဝီ ဝီ ဝီ

သူတို့ ကင်းခြေများကို ရှင်းလင်းလိုက်ချိန်တွင် အနက်ရောင်အတောင်ပံရှိသော ပိုးတောင်မာအစုအဝေးကြီးသည် ကောင်းကင်ကို မှောင်မိုက်စေပြီး လင်းရှန်နှင့် ကီကီဆီသို့ လှိုင်းတစ်ခုအလား ရိုက်ခတ်လာသည်။

ကီကီသည် ဤ ပိုးဟပ်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများကို အလွန်မုန်းသည်။ သူတို့ကို မြင်သောအခါ သူမသည် မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်၍ အံကြိတ်ကာ သူမ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို လက်များထဲသို့ ပို့လွှတ်သည်။

ဘန်းးး

အားပြင်းသော၊ မမြင်နိုင်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် စက်ဝိုင်းပုံပေါက်ကွဲမှုအဖြစ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ မီတာအနည်းငယ်အတွင်းရှိ မိုးရေသည် ခဏတာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အနန္တရထားကို တွယ်ကပ်နေသော သို့မဟုတ် လေထဲတွင် ဝိုင်းအုံနေသော အနက်ရောင် အတောင်ပံရှိသော ပိုးတောင်မာများသည် ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားသည်။

ဝူးးး

အနန္တရထားသည် ဟိန်းသံပေးကာ ရထားလမ်းပေါ်ရှိ အပျက်အစီးများကို လျစ်လျူရှုပြီး မြှင့်တင်ထားသော ရထားလမ်းတစ်လျှောက် ပြေးသွားသည်။ မကြာမီ ဟန်ရှန်းတောင်ကြားကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ရှီကျိုးကန်ရှိရာ ချင်းရွှေမြို့ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနေသည်။

“ဝင်ကြ”

လူတိုင်းသည် လုံးဝ မောပန်းနေကြသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့သည် နောက်ဆုံး၌ သူတို့သည် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ရထားအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သည်နှင့် ထူထပ်သော ယမ်းမှုန့်နံ့သည် သူတို့၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ လက်နက်တိုင်း၏ ပြောင်းဝများသည် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ထားမှုကြောင့် အနီရောင်တောက်ပနေသည်။ လင်းရှန်၊ ကီကီ၊ လို့ဟွာ၊ ဟွာကျဲ၊ ရှားရှား၊ လုချန်နှင့် မြောင်လုတို့သည် ချွေးများ ရွှဲနေပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေကြသည်။

“ကျွန်မ သံသယရှိတဲ့အတိုင်းပဲ”

ကီကီက တီးတိုးပြောပြီး လင်းရှန်၏ တွဲအမှတ် ၁ ရှိ ဆိုဖာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ကာ လက်များဖြင့် လေကို ယပ်နေသည်။

“အဲဒီ အမျိုးသမီးက မှတ်သားခံထားရတဲ့ ငါးစာပဲ... အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်”

ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် ရှေ့မှ လမ်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ မြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် အန္တရာယ် လျော့ပါးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အရှိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့လိုက်သည်။

“လင်းရှန်၊ ငါတို့ အဲဒီ မြို့ကို သွားနေတာလား”

ချင်းရွှေမြို့တွင် ဘူတာရုံ မရှိပေ။ လင်းရှန်သည် အဝေးမှ မြို့၏ အရိပ်ကို ကြည့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဓာတ်ခွဲခန်းက အဲဒီ မြို့ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာပဲ ရှိတယ်။ ရပ်ဖို့ ရှင်းလင်းတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုရှာ။ အတွင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနိုင်တယ်။—ငါတို့ အလျင်စလို မဝင်သင့်ဘူး”

“နားလည်ပါပြီ”

ရထားအနီးတွင် လတ်တလော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လူတိုင်းသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အဲဒီ မွန်းစတားအုပ်က ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ”

ရှုချင်းက လမ်းလျှောက်လာရင်း ပြောသည်။

“အဲဒီ အမှတ်အသားကို သယ်ဆောင်ရုံနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတွေ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်ဘူး”

လင်းရှန်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။

“ဒါက သူတို့ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီး လူသားတွေကို ခြေရာခံတယ်ဆိုတာ သက်သေပြတယ်။ အမှတ်အသားသာ မရှိရင် သူတို့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“အိုး ဘုရားရေ... အဲဒီဘူတာရုံ... အဲဒီလူတွေ အားလုံး...”

ရှားရှားသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်သည်။

“ကျွန်မတို့ ကပ်သီလေး လွတ်လာခဲ့တာ။ အဲဒီလူတွေ... သူတို့ အားလုံး...”

“သူတို့ကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ”

ကီကီ၏ မျက်နှာသည် စိတ်ပျက်စွာ ရှုံ့မဲ့နေသည်၊၊

“ကျွန်မတို့ အကြိမ်တစ်ရာလောက် သတိပေးခဲ့ပေမယ့် သူတို့ နားမထောင်ကြဘူး…သူတို့က ကျွန်မတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်လို့တောင် စွပ်စွဲခဲ့ကြသေးတယ်။ ကဲ၊ သူတို့ကို ကြည့်ပါဦး—နောင်တရဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘူး”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာမကောင်းဖြစ်နေသည်။

“နာမည်ကြီး စူပါစတားကို ငါးစာအဖြစ် သုံးခဲ့တယ်... ငါတို့မှာ ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်းသာ မရှိရင် သေကုန်ပြီပဲ”

အလှအပကို ဖယ်ထားဦး…လူသိများကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ငါးစာအဖြင် သုံးခြင်းသည် သံသယအများစုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်၊၊ ထိုအချက်တစ်ချက်တည်းကပင် သေစေနိုင်သောထောင်ချောက် ဖြစ်သည်။

“ရထားကို စစ်ဆေးမယ်”

လင်းရှန်က အမိန့်ပေးသည်။ ဤအခြေအနေသည် ဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် ဆက်စပ်နေခြင်း ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် သုတေသနစက်ရုံသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားရန် သူ လိုအပ်သည်။

“စမယ်”

ရှုချင်းနှင့် အခြားသူများသည် အလုပ်စလိုက်ကြသည်။

“လင်းရှန်”

ရုတ်တရက် ချန်ဆီရွှမ်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းမှ အော်လိုက်သည်။ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် အလျင်အမြန် ဝင်လာကြသည်။

“ဟိုကို ကြည့်စမ်း”

အနန္တရထားသည် ကန်ဘေးတစ်လျှောက် ချင်းရွှေမြို့သို့ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနေစဉ် အရှေ့မြောက်ဘက် ကောင်းကင်တွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မီးတောက်များသည် အက်ကွဲကြောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်—ကောင်းကင်ကို ကွဲထွက်သွားသော အတိုင်းအတာ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုခုနှင့်တူသည်။

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့၏ မျက်နှာထားသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လင်းရှန်...ဒါ သုတေသန စက်ရုံရဲ့ ကောင်းကင်အမိုးခုံးပဲ” ကီကီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်၊၊

“ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ...”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မယုံနိုင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“နာရီအနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်...ဘာဖြစ်သွားတာလဲပဲ”

“ရပ်သင့်လား”

ချန်ဆီရွှမ်က မေးသည်။

“မရပ်နဲ့ တည့်တည့်သွား…ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ ကြည့်ဖို့ လိုတယ်”

လင်းရှန်သည် ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းပြီး ရထားကို မြန်နှုန်းမြင့်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

သူတို့ ကောင်းကင်အမိုးခုံးနားသို့ ပိုနီးလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် ပိုမို ရှင်းလင်းလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်တောမှ သစ်ပင်များစွာသည် ပြိုကျနေပြီး လမ်းဘေးတွင် နက်ရှိုင်းသော တာယာ လမ်းကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘွစ်ဇ်ဇ်ဇ်ဇ်ဇ်

ကန်ဘေးရှိ မြက်ခင်းဘောင်များသည် ထူးဆန်းသော အသံဖြင့် တုန်ခါနေသည်။ ရေသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါနေပြီး ကြီးမားသောပမာဏသည် မြေအောက်သို့ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှန်သည် ရထားကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

“ဒီမှာ ပြင်းထန်တာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ...”

“ဝင်သင့်လား”

လင်းရှန်သည် ကီကီဘက်သို့ လှည့်သည်။

“သွားကြစို့။ အဲဒီ သုတေသနစက်ရုံမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဟွာရှောင်လင်းကို မတွေ့နိုင်ရင်တောင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အလိုအလျောက်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို ရရှိတာက ကြီးမားတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုပဲ”

ဟွာရှောင်လင်းက သူတို့ကို စက်ရုံတစ်လျှောက် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့စဉ်က ထိုကိရိယာကို သူ မြင်ဖူးသည်။ ၎င်းကို ရထားပေါ်တွင် တပ်ဆင်နိုင်လျှင် သူတို့သည် ဆရာဝန်ပင် မလိုတော့ချေ—ဒဏ်ရာအများစုကို အလိုအလျောက် ကုသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။