ကန်ရေပြင်အောက်မှ သုတေသနဌာန ၂
Vol. 17 Ch. 249
တင်း—
ထိန်းချုပ်ခန်းတံခါး ပွင့်သွားသည်။ လင်းရှန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ သုတေသနဌာနကို စုံစမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။
သူတို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကန်ရေပြင်မှ စိုထိုင်းပြီး အေးစက်သော ညလေညင်းသည် သူတို့အား ကြိုဆိုလိုက်သည်၊၊
တင်းကျန်းရီသည် အဖွဲ့၏ နောက်မှလိုက်လာပြီး သူမ၏ လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်ထားသည်။ ညအချိန်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော ဌာနတစ်ခုအား စူးစမ်းရှာဖွေမှု နီးကပ်နေသော်လည်း သူမသည် မတုန်လှုပ်ပေ။ သူမ၏ အမူအရာသည် သိပ္ပံပညာ ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုသို့ ရိုးရှင်းစွာ ဦးတည်သွားနေသည့်နှယ် လျစ်လျူရှုနေခဲ့သည်။
လင်းရှန် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ သိပ္ပံပညာရှင်အဖော်အား စောင့်ကြည့်ရန် ရှုချင်းအား အချက်ပြလိုက်သည်။
တင်းကျန်းရီ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သေးငယ်ပြီး မထင်မရှား အစိမ်းရောင် အပင်ပေါက်လေးသည် သူမ၏ စွမ်းရည်တစ်ခုခုကို ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြသနေသော်လည်း လင်းရှန်သည် သူမအား သုညအဆင့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိသူဟု သတ်မှတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့ ငါးယောက်သည် ယာဉ်တစ်စီးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။ ပလက်ဖောင်းမရှိသောကြောင့် ကီကီသည် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို သုံးကာ လမ်းကြမ်းယာဉ်ကို ရထားပေါ်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းရှန်သည် အဝေးရှိ ပြိုကျနေသော သစ်တောဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းရှန်သည် ယာဉ်များ—လေယာဉ်များပင်လျှင်—တစ်ချိန်က ထိုနေရာတွင် ရပ်နားထားခဲ့သည့် ခြေရာများကို သတိပြုမိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြန့်ကျဲနေသည်မှာ ဗလာဖြစ်နေသော စက်ပစ္စည်း သေတ္တာများ၊ စွန့်ပစ်ထားသော စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အခြား အမှိုက်များပင် ဖြစ်သည်။
“သူတို့ အလျင်စလိုရွှေ့ပြောင်းသွားပုံရတယ်”
ရှုချင်းက သုံးသပ်ပြီး သူမ၏ စူးစမ်းသော မျက်လုံးများသည် အသေးစိတ်ခွဲခြမ်းနေသည်။
“ရှုပ်ထွေးနေပေမဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ဒါမှမဟုတ် အလောင်းတွေရဲ့ လက္ခဏာ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရဘူးလို့ ထင်ပါတယ်”
ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသော တင်းကျန်းရီသည် အပြင်ဘက်ရှိ မညီမညာဖြစ်နေမှုအား ကြည့်သည်။
“ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သုတေသနဌာနတစ်ခုကို စွန့်ပစ်ဖို့ဆိုတာ ခိုင်မာတဲ့ယုံကြည်ချက်ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူတို့က ဖြစ်ပေါ်လာတော့မယ့် အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ခံစားမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်—ဥပမာ၊ ဒီရေထဲမှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရေဒြပ်စင်မွန်းစတားကြီးတစ်ကောင်က ညဘက်မှာ သုတေသနစင်တာတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတာမျိုးပေါ့”
လင်းရှန်၏ လက်များမှာ စတီယာရင်ဘီးပေါ်မှ ချော်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“ဟေး အစ်မကြီးတင်း အဲ့လိုမျိုး မခြောက်ပါနဲ့လား”
ကီကီက မျက်လုံးပြူးပြီး သူမအား စိုက်ကြည့်သည်။
“အဲ့လိုဆိုရင် ကျွန်မတို့ အားလုံး ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူး”
တင်းကျန်းရီက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြန်ဖြေသည်။
“ရှင်တို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် အနည်းဆုံး တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက်တော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်တယ်”
လင်းရှန် “....”
သူတို့သည် ဌာန၏ ကျိုးပဲ့နေသော နံရံများမှတစ်ဆင့် မောင်းနှင်လာပြီး မြေအောက်ကားရပ်နားရန်နေရာနှင့် တူသောနေရာအတွင်း၌ ကားကို ရပ်နားလိုက်သည်။ သုတေသနစင်တာ၌ ဓာတ်အားရှိနေသေးပြီး စင်္ကြန်လမ်း အချို့သည် လင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် သူတို့ငါးယောက်သည် လေထဲရှိ တိတ်ဆိတ်သော ဖိအားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝူး~
မြေအောက်စင်္ကြန်လမ်းများမှ ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုသည် စိုစွတ်သောအအေးဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။
တင်းကျန်းရီသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်နေကာ မှတ်ချက်ပြုသည်။
“အောက်က ကန်ရေက ဝင်နေတာကြောင့် လေကို အပြင်ဘက်ကို တွန်းထုတ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာကို သွားရင် ရေကြီးတာကို သတိထားသင့်တယ်”
“အင်း”
လင်းရှန်သည် ဤဌာနသည် ကန်ရေပြင်အစွန်၌ တည်ဆောက်ထားကြောင်းနှင့် ၎င်း၏အောက်၌ ရှီကျိူးကန်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော အနက်ရောင်ရေစမ်းသပ်နေရာများ ရှိနေသည်ကို သိသည်။ အကယ်၍ ရေများ စိမ့်ဝင်နေပါက မြေအောက်အဆောက်အဦများ ထိခိုက်ခဲ့ပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
“ရပြီ”
ကီကီသည် ဒစ်ဂျစ်တယ် သတင်းအချက်အလက်ပြားအနားတွင် ရပ်နေပြီး ၎င်းသည် ရွှေ့ပြောင်းမှု သတိပေးချက်ကို ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။
“စနစ် သတိပေးချက်—မြေအောက်အဆင့် ၁၁ နဲ့ ၁၂ လုံးဝ ရေလွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီ။ ရေကြီးတာကြောင့် သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားတာ ဖြစ်ပုံရတယ်”
အဖွဲ့သည် စူးစမ်းရှာဖွေမှု ဆက်လက်ပြုလုပ်ပြီး ဌာနတစ်ခုလုံး လုံးဝ လူသူရှင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ဓာတ်အားစနစ်သည် ဆက်လက် လည်ပတ်နေသောကြောင့် ကီကီသည် သူမ၏ တတ်ဘလက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြီး ဌာန၏ စနစ်များနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“အတွင်းပိုင်းစနစ်ကို ဖျက်လိုက်ပြီ—ဌာနကို လည်ပတ်နေအောင် ထားဖို့ အခြေခံ လည်ပတ်မှု စနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်”
ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် တတ်ဘလက်အား စစ်ဆေးနေပြီး သူမ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုသည် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။
“ခဏလေး—ချင်ရွှေမြို့ စမ်းသပ်ကွင်း...”
သူမ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏ တတ်ဘလက်ကို လက်ထဲ၌ ကိုင်ဆောင်ကာ လင်းရှန်ထံ အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်။
“လင်းရှန် ဒီမှာ ကြည့်စမ်း။ စမ်းသပ်ခန်းတွေရဲ့ ထိန်းသိမ်းခန်းတံခါးတွေ ချို့ယွင်းနေပြီ။ စမ်းသပ်စခန်းနဲ့ အဓိကဌာနကြားက ကာကွယ်ရေးယန္တရားတွေလည်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး”
လင်းရှန်၏ နဖူးသည် တွန့်ချိုးသွားသည်။
“အဲ့တော့ မင်း ပြောချင်တာက သူတို့ ဒီမှာ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သတ္တဝါတွေ... အားလုံး လွတ်သွားနိုင်တယ်ပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
ကီကီ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ပြီး ဌာန၏ ကျယ်ပြန့်သော သုတေသနဇုန်များအား သတိဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆိုလိုတာက... ချင်းရွှေမြို့ စမ်းသပ်ကွင်းမှာ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ သတ္တဝါတွေဟာ ဒီနေရာရဲ့ အတွင်းမှာ ရှိနေနိုင်ပြီ”
ဘန်း...
မြေအောက်လေများ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာမှုသည် သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းတံခါးကို ကျယ်လောင်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး အသံသည် ဗလာဖြစ်နေသော ဌာနအတွင်း၌ ထူးဆန်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဘီဇ်~
ဗို့အား အတက်အကျကြောင့် စင်္ကြန်လမ်း မီးများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလာပြီး နံရံများပေါ်၌ ရှည်လျားပြီး တုန်ယင်နေသော အရိပ်များအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထူးဆန်းသော လေထုသည် ပို၍ စိတ်မသက်မသာဖွယ် ဖြစ်လာသည်။
လေထဲရှိ အေးစက်သော တင်းမာမှုကို ခံစားမိသော လော့ရီသည် သူ၏ K23 လျှပ်စစ်ဂတ်လင်သေနတ်ကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်အား သတိအပြည့်ဖြင့် စစ်ဆေးနေသည်။
“ကပ္ပတိန်လင်း ဒီမှာ ရှင် အရင်က ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလဲ”
ရှုချင်းက မေးသည်။
“ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါ မဟုတ်သလို ဖုတ်ကောင်လည်း မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ”
လင်းရှန်၏ အသံသည် တင်းမာနေသည်။
“ဒါက ဖောင်ဒေးရှင်းက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ငါ ထင်တယ်။ သူတို့ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတွေလည်း ရှိတယ်။ ငါ ကြီးမားတဲ့ ထိန်းသိမ်းရေးကန်ကြီးထဲမှာ တစ်ကောင်ကို မြင်ခဲ့တယ်”
တင်းကျန်းရီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ “ဆိုတော့ သူတို့က သန္ဓေပြောင်းတွေ ဖန်တီးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပေါ့”
“ဒါက ငါ့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်ပဲ။ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး” လင်းရှန်က ပြန်ဖြေသည်။
ယခုအချိန်၌ သူတို့သည် မြေအောက်ဓာတ်လှေကားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆက်လက် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
လင်းရှန်သည် ကီကီဘက်သို့ လှည့်သည်။
“ငါ မှတ်မိတာ မှန်ရင် အဆင့် ၉ မှာ အကြီးစားစွမ်းရည်မြင့် သုတေသနခန်းမတစ်ခုကို ငါတို့ မြင်ခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား”
ကီကီသည် သူမ၏ တတ်ဘလက်အား စစ်ဆေးရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ပြီးတော့ ရှင်က ဆေးဘက်ဆိုင်ရာခွဲစိတ်ကုသစက် ရှာနေတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက...’”
သူမ စကားမဆုံးမီ တင်းကျန်းရီသည် တတ်ဘလက်အား ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း ပြောသည်။
“အဆင့် ၇—လက်တွေ့ စမ်းသပ်စင်”
“လူသားတွေကို စမ်းသပ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြားတစ်ခုခုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒီမှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာခွဲစိတ်ကုသစက်တွေ အပြည့်အစုံ ရှိသင့်တယ်။ ဒီစက်တွေက အရိုးနဲ့ ပြင်ပဒဏ်ရာတွေကို ကုသရာမှာ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်။ သူတို့က DNA ဆက်တိုက် စကင်ဖတ်ခြင်းကနေ ဆဲလ်တွေကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ဆာတာသွေးခုန်နှုန်း စီစဉ်မှုကိုတောင် သုံးနိုင်တယ်”
“အဖြစ်များတဲ့ ရောဂါ အများစုက ငါးမိနစ်အတွင်း ပျောက်တယ်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ အလွန်အမင်း ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ၎င်းတို့ လည်ပတ်ဖို့အတွက် အလွန်ရေဒီယိုသတ္တိကြွတဲ့ ဆာတာရှားပါးမြေဓာတ် လိုအပ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပဲ”
ရှုချင်းသည် သူမအား စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပြုသည်။
“ဒါက ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့သူတွေရဲ့ TV မှာ ကြားဖူးတဲ့ အရာမျိုးပဲ။ သူက သွေးကင်ဆာကိုတောင် မိနစ် သုံးဆယ်အတွင်း ကုသနိုင်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်—သုံးသန်းဆိုတဲ့ ဈေးနှုန်း သက်သာတဲ့ စရိတ်နဲ့ပေါ့”
“မှန်တယ်”
တင်းကျန်းရီက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါတို့ ရထားရဲ့ Gemini 11R နျူကလီးယားဓာတ်အားစနစ်က ဒီကိရိယာရဲ့ လည်ပတ်မှုကို အထောက်အကူပေးနိုင်တယ်။ တစ်လုံး တပ်ဆင်လိုက်ရင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းတွေတောင် မလိုအပ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကိရိယာမျိုးက အရမ်းထိခိုက်လွယ်တယ်။ လွယ်လွယ်ကူကူ ပျက်စီးနိုင်ပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရာမှာ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်”
လင်းရှန် စတင်၍ ခေါင်းကိုက်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာခွဲစိတ်ကုသစက်များသည် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ—ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု အန္တရာယ်ကဲ့သို့သော ထပ်လောင်း ပြဿနာကို ထည့်မပြောတော့ပေ။
“ကောင်းပြီ၊ အရင်ဆုံး သွားစစ်ကြည့်ရအောင်။ ဒါတွေက နောက်မှ ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတွေပဲ။ တင်းကျန်းရီပြောသလို၊ ဒီလိုမျိုး စျေးကြီးတဲ့ကိရိယာက... ယူဆောင်သွားခံရပြီး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဒင်—
လင်းရှန်သည် ဓာတ်လှေကား ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ တံခါးများ ပွင့်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည်။
ထူထဲပြီး ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော သွေးနံ့သည် ချက်ချင်းပင် လှိုက်ထွက်လာသည်။
ဓာတ်လှေကားအတွင်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းများအား ဖရိုဖရဲ စုပုံနေသည်။ သွေးများသည် နံရံများတစ်လျှောက် ပက်ကျဲနေပြီး ဓာတ်လှေကားတစ်ခုလုံးကို အော်ကလီဆန်ဖွယ်အနီရောင်ဖြင့် ဆိုးထားသည်။ အလောင်းများသည် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်သည်—သေဆုံးသွားသည်မှာ မကြာသေးပေ၊၊
“သူတို့က အောက်က သုတေသနဝန်ထမ်းတွေလား” ကီကီသည် ရွံရှာသော မျက်နှာဖြင့် ခြေလှမ်းများစွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူမသည် အလောင်းများကြားမှ ဖောင်ဒေးရှင်း၏ ယူနီဖောင်းများကို မှတ်မိခဲ့သည်။
“သူတို့ အောက်မှာ ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလဲ”
လင်းရှန်သည် မြင်ကွင်းအား စစ်ဆေးပြီးနောက် အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ပြုသည်။
“သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စမ်းသပ်ခံသတ္တဝါတွေက သူတို့ရဲ့ ပိုင်ရှင်တွေကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ပုံရတယ်”