ဇီဝဓါတုသုတေသနအလွှာ
Vol. 17 Ch. 250
“ဒီက စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်ကို ဝင်ကြည့်ပြီး အောက်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲ ကြည့်လို့ရမလား”
“ကြိုးစားကြည့်မယ်”
ကီကီသည် သူမ၏ တတ်ဘလက်ပေါ်တွင် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး မကြာမီတွင် အဆောက်အအုံ၏ အွန်လိုင်းစောင့်ကြည့်ရေးစနစ်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပေါ်လာသည်။
“အဆင့် ၁၁ နဲ့ ၁၂ က အဆက်ပြတ်သွားပြီ”
ကီကီသည် အများသုံးနေရာများရှိ ကင်မရာမှ ရုပ်သံများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။
“အောက်ဘက်မှာ ရေကြီးနေတာ သေချာတယ်”
“တခြားအလွှာတွေရော”
လင်းရှန်က မေးသည်။
“လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး”
ကီကီက ခေါင်းယမ်းသည်။
“အတိအကျ ပြောရရင် သက်ရှိလူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ မွန်းစတားတစ်ကောင်မှလည်း မတွေ့ဘူး”
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
“ဒါ ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီလူတွေ ဘယ်လို သေသွားတာလဲ”
“ကင်မရာတွေ မရောက်နိုင်တဲ့ အောက်ထပ်တွေကနေ သူတို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
ရှုချင်းသည် ဓာတ်လှေကား၏ အစွန်းကို စစ်ဆေးရန် ဒူးထောက်လိုက်ရာ ရေကွက်ရာများကို သတိပြုမိသည်။ သူမသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောသည်။
“ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခု ရှိတယ်။ ရေကြီးတာ မစခင်ကတည်းက သူတို့ သေဆုံးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ဓာတ်လှေကားက အလုံပိတ်နေတာကြောင့် ရေမဝင်လာတာ။ ဒါမှမဟုတ်... တစ်ခုခုက ဓာတ်လှေကားထဲမှာ သူတို့ကို သတ်လိုက်တာပဲ”
“အဆင့် ၇ ကို စစ်ကြည့်။ အန္တရာယ်ကင်းတယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး အဲ့ဒီကို သွားမယ်”
လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်—လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာများ ရှာဖွေခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ထားသည်။ အခြားသောထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများသည် ဒုတိယဖြစ်သည်။
“ရပြီ”
ကီကီသည် အဆင့် ၇ မှ ရုပ်သံသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပြီး စတင်ရှာဖွေသည်။
“ဒီသုတေသနဌာနက ကြီးမားတယ်…ဇုန်အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားတယ်။ လျှို့ဝှက်သုတေသနနဲ့ အဓိကဧရိယာတွေမှာ အတွင်းပိုင်းက ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သီးခြားစောင့်ကြည့်ရေးစနစ်တွေ ရှိတယ်။ ကျွန်မက အများသုံးနေရာတွေကိုပဲ ဝင်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့...”
သူမ ပြောနေစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။
“အိုး...တစ်လုံးတွေ့ပြီ...ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုထဲမှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်.....ဝိုး၊ ဒီမှာ စက်ပစ္စည်းတွေ အများကြီးပဲ။ သူတို့ ထွက်သွားတုန်းက တစ်ခုမှ ယူမသွားဘူး”
လင်းရှန်လည်း ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ”
“အရေးပေါ် ရွှေ့ပြောင်းတဲ့အခါ ဦးစားပေးတာက အဓိက သုတေသနအချက်အလက်၊ တန်ဖိုးမြင့်ပိုင်ဆိုင်မှု၊ အလယ်အလတ်တန်ဖိုး ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ပြီးမှ သာမန် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပဲ။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်က စျေးကြီးတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းအတွက်က အလယ်အလတ်တန်းစား ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ။ ဒီအတိုင်းထားခဲ့တာ အံ့သြစရာမဟုတ်ဘူး”
တင်းကျန်းရီက ရှင်းပြသည်။
“သုတေသီတွေကကော”
ရှုချင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးသည်။
တင်းကျန်းရီသည် သူမ၏ မျက်မှန်ကို ပြင်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“အဆင့်တန်းမြင့် အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ ထိပ်တန်းကြီးကြပ်သူ အနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေက အလယ်အလတ်တန်းစား ဒါမှမဟုတ် သာမန်လို့ သတ်မှတ်တယ်။ တကယ်တော့ ဇီဝသုတေသန နမူနာအချို့ကတောင် ရွှေ့ပြောင်းမှုအစီအစဉ်မှာ သုတေသီတွေထက် ပိုတန်ဖိုးကြီးနေတယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ဒီအပေါ် အာရုံမထားကြတော့နဲ့”
လင်းရှန်သည် သူ၏ အနက်ရောင်လှံရှည်ကို ထုတ်ပြီး အဖွဲ့အား ပြောသည်။
“ရေတွေ နောက်ထပ် မတက်လာခင် အဆင့် ၇ ကို သွားပြီး အဲ့ဒီဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို လုံခြုံအောင် ယူလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ အဲ့ဒီနောက်မှ တခြားထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို စစ်ကြည့်မယ်”
သူသည် ဓာတ်လှေကား ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး သူတို့ ငါးယောက်သည် မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။
ဓာတ်လှေကားတံခါးများ အဆင့် ၇ ၌ ပွင့်လာသောအခါ ပြင်းထန်သောပိုးသတ်ဆေးနံ့သည် လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေသည်—မည်သည့် ဆေးရုံထက်မဆို များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်သည်။
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အခြားသူများသည်လည်း သတိအပြည့်ဖြင့် ထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်အား စစ်ဆေးလိုက်သည်။ နေရာသည် ကြီးမားပြီး ဇုန်မျိုးမျိုး ခွဲခြားထားသည်။
“မျိုးရိုးဗီဇ သုတေသနဧရိယာ၊ တစ်သျှူး ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ဆဲလ် မွေးမြူရေး၊ မော်လီကျူး မျိုးရိုးဗီဇ၊ ဇီဝဓါတု... ဒီနေရာက မြေအောက်မြို့ အမှတ် ၉ က ဇီဝသုတေသနဌာနထက်တောင် ပိုကြီးတယ်”
လင်းရှန် ရေရွတ်သည်။
ဝှစ်
လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုသည် စင်္ကြန်လမ်းများတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် မြေပြင်တွင် သေးငယ်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု လိုက်လာသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော သုတေသန စာရွက်စာတမ်းများသည် နေရာတိုင်း၌ လွင့်ပျံနေသည်၊၊
တင်းကျန်းရီသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဖမ်းယူကာ ဖတ်ရင်း သူမ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။
“ဒီ သုတေသနဌာနရဲ့ အမှောင်သတ္တဝါတွေအပေါ် စမ်းသပ်တာတွေက ဖက်ဒရေးရှင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တယ်။ ဒီက အချက်အလက်တွေက ကြီးမားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုက ကျွန်မကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတယ်”
လင်းရှန်သည် လမ်းလျှောက်သွားပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
“အောက်မှာ ရေတွေ တက်နေပြီ။ နောက်မှ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ရတယ်။ အရင်ဆုံး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို ရှာကြမယ်”
“ကောင်းပြီလေ”
သူတို့သည် ဌာနအတွင်း၌ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော အလုံပိတ်သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်—အချို့သည် ခဲဖြင့် ကာရံထားသော ဓာတ်ရောင်ခြည်ဒဏ်ခံတံခါးများဖြင့်ပင် အားဖြည့်ထားသဖြင့် လေထုသည် ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။
သူတို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အမူအရာများ မှောင်မည်းလာသည်။
ယခုတွင် သူတို့သည် ကြီးမားသော ဇီဝဓါတုသုတေသနခန်းများအား ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အားဖြည့်ထားသော ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် စောင့်ကြည့်ပြတင်းများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းသော လူ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားသတ္တဝါများ၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် အမျိုးအစားခွဲခြား၍ မရသော ဇီဝနမူနာများသည် ထိန်းသိမ်းရေးကန်များထဲ၌ ရှိနေသည်၊၊
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော၊ ပိုးသတ်ထားသောဓာတ်ခွဲခန်းများသည် ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်သော ထူးဆန်းသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးထားသည်၊၊
“ချင်းရွှေမြို့မှာ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ထူးဆန်းသတ္တဝါတွေက ဒီမှာဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ပုံရတယ်” လင်းရှန်က တင်းမာစွာ မှတ်ချက်ပြုသည်။
သို့သော် တင်းကျန်းရီသည် စိတ်ဝင်စားပုံရသည်။ သူမသည် နမူနာများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီး သူမ၏ အမူအရာသည် ပိုမို တင်းမာလာသည်။
“ကျွန်မ ဖက်ဒရေးရှင်းအတွက် အလုပ်လုပ်တုန်းက အမှောင်သတ္တဝါသုတေသနက အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်မ ဒီမှာ မြင်နေရတဲ့ လူသားဗီဇပြောင်းခြေလက်ပေါင်းစပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုမျိုးကို... မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ယူဆခဲ့ကြတယ်”
သူတို့သည် အခြားသော ဇီဝသုတေသနဇုန်တစ်ခုသို့ ကွေ့ဝင်သွားပြီး လုံခြုံရေးအပြည့်ရှိနေသော ဓာတ်ခွဲခန်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ အမာစားမှန်ပြတင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် အလယ်ဗဟိုရှိ ကြီးမားသော အဖြူရောင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို မြင်နိုင်ပေသည်—၎င်းသည် အအေးခန်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။
၎င်းသည် လင်းရှန် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုကြီးသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်တန်ကျော် အလေးချိန်ရှိသည်ဟု သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
“ဒါပဲလေ”
စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လင်းရှန် အော်လိုက်မိသည်၊၊ အရာရာသည် ဤမျှ ချောမွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ဟွာရှောင်လင်းက သူ့အား မြေအောက်သုတေသနဌာနတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဖောင်ဒေးရှင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော နည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းအတွက် ပုံကြမ်းတစ်ခုကို စကင်ဖတ်ပြီး ရထားပေါ်၌ သူကိုယ်တိုင် တစ်ခုလောက် ထုတ်လုပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သေမင်းကစားပွဲဂိမ်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပြီးနောက် ဤဖောင်ဒေးရှင်းသည် ရူးသွပ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် နီးစပ်ရန် အခွင့်အလမ်း မရှိခဲ့ပေ။
တင်း—
ကီကီသည် သူမ၏ တတ်ဘလက်ကို သုံးကာ ဓာတ်ခွဲခန်း၏ လုံခြုံရေးကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီး တံခါးသော့များ ပွင့်သွားသည်။
လင်းရှန်သည် အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ပြေးဝင်သွားပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို စတင် စကင်ဖတ်ရန် သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
စကင်ဖတ်ခြင်းဖြင့်သာ ၎င်း၏ စနစ်များကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကိရိယာသည် အခြေအနေကောင်းပါက သူသည် ၎င်းအား ဖြုတ်ယူပြီး ရထားသို့ ပြန်သယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တာလို့နှင့် ကီကီတို့ရှိနေသည့်အတွက် သယ်ယူရာတွင် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ့အား အစကနေ စတင် တည်ဆောက်ရမည့် အခက်အခဲကို သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။
“ငါ မိနစ် ၃၀ လောက် လိုတယ်”
လင်းရှန်က တခြားသူများအား ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
“ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတွေကို ရှာဖွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ သတိထား—ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထူးဆန်းသတ္တဝါတွေ ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်”
“ကောင်းပြီ”
ကီကီ သဘောကျစွာ လက်ဖျစ်တီးလိုက်သည်။
“ဟေး...ဒီမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးပဲ။ အားလုံး ယူမသွားနိုင်ရင်တောင် ရှင် ဝါးမျိုလို့ ရတယ် မဟုတ်လား”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပြဿနာမရှိရင် အဲ့ဒါက အစီအစဉ်တိုင်းပဲ။ ကန်ရေတွေ ဝင်လာနေတာကြောင့် လုံခြုံရေးကို ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ငါတို့ ယူနိုင်သမျှ ယူရမယ်”
“ဒါဆို တခြားအလွှာတွေကိုလည်း ကျွန်မတို့ စစ်ကြည့်သင့်တယ်”
ကီကီသည် သူမ၏ စနစ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
“ကြည့်—အဆင့် ၅ မှာ လက်နက်တိုက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ အရင်က ရှိခဲ့တဲ့ အဆင့် ၉ က အဓိက သုတေသနဌာနဗဟို ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဌာနကြီးဆိုရင် ပိုပြီး အသုံးဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိကို ရှိရမယ်”
လင်းရှန်သည် ကီကီက စက်ရုပ်ဝတ်စုံ ရရှိရန် အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြောင်း သိသည်။
သူသည် ရှုချင်းနှင့် တာလို့ဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ သုံးယောက် အဆင့် ၉ ကို သွားကြ။ တင်းကျန်းရီက ဒီမှာနေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ လူအကုန် ခွဲထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်ကို အဆင်ပြေရင် ငါတို့ ယူပြီး ထွက်သွားမယ်—အာရုံစိုက်များစရာ မလိုဘူး”
“ရှင်က အရမ်းကို သတိထားနေတာပဲ”
ကီကီက ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရုပ်သံတွေကို စစ်ပြီးပြီ—မွန်းစတားတွေရဲ့လက္ခဏာတစ်ခုမှ မရှိဘူး။ ရှိရင်တောင် ရေလွှမ်းမိုးခံရတဲ့ အောက်ထပ်တွေမှာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
လင်းရှန်သည် သူမအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“သွားတော့။ စကားနည်းနည်းပြော...သတိများများထား”
သူသည် ယခုအခါ ရှင်းလင်းသောမဟာဗျူဟာ ရှိပေသည်—ဦးစားပေးပစ်မှတ်များကို အရင်လုံခြုံအောင် လုပ်၊ ပြီးမှ ဒုတိရည်မှန်းချက်များကို စဉ်းစားရမည်။ ဘာမှန်းမသိရသေးသောဧရိယာများကို လောဘတကြီး စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဦးတည်စေနိုင်သည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသက်ကယ်ကုသစက်သည် အရင်ထဲက သူလိုချင်ခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ဒဏ်ရာများအတွက် ပတ်တီးများကို မှီခိုခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကီကီ၏ ဖြစ်ရပ်မှလွဲ၍ သူတို့အဖွဲ့ရှိ မည်သူမျှ အသက်အန္တရာယ်ရှိသောဒဏ်ရာများ မခံစားခဲ့ရပေ။
သို့သော် ၎င်းသည် အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်စရာအဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။
ဒဏ်ရာများသည် အမှောင်ကျူးကျော်မှု အန္တရာယ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါ ယာဉ်တန်းတစ်ခု၏ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းနှင့် ကုသမှုစွမ်းရည်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤဆေးဘက်ဆိုင်ရာခွဲစိတ်ကုသစက်ကို လုံခြုံအောင် ရယူနိုင်ပါက ဆရာမချန်နှင့် မြောင်လုတို့အပေါ်ရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သိသိသာသာ သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။—ပတ်တီးများဖြင့် ပြေးလွှားနေစရာ မလိုတော့ပေ။
“ကောင်းပြီ၊ မင်းလည်း သတိထားဦးနော်”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် တာလို့အား ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“တာလို့”
“အင်း...ဘာလိုလဲ အကိုရှန်”
“အဆင့် ၉ မှာ ဟွာရှောင်လင်းရဲ့ ရုံးခန်း ရှိတယ်။ သူ လက်ဖက်ခြောက် ကျန်ခဲ့လား ကြည့်ပြီး လုရှင်းချန်အတွက် ပြန်ယူလာပေး”
“အိုး ရပြီ”
သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လင်းရှန်သည် စကင်ဖတ်ခြင်းအပေါ် ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
[ပစ်မှတ်အား စကင်ဖတ်နေသည်... တိုးတက်မှု- ၁၅%]
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တင်းကျန်းရီသည် သုတေသနစာရွက်စာတမ်းများ စုဆောင်းရာ၌ လုံးဝ နှစ်မြှုပ်နေသည်။
ထိုအချိန်၌ ကီကီ၏ အသံသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်—သူမ၏ လေသံသည် အရေးတကြီးနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
“လင်းရှန်...မြန်မြန်...အဆင့် ၉ ကို လာ—အခုပဲ”
“ငါတို့ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခုကို တွေ့လိုက်ပြီ”