ဆန်းကြယ်ထိန်းသိမ်းကိရိယာ ၁

“မင်းကို ကုသစက် အရင်ပြန်ယူခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“လင်းရှန်၊ မြန်မြန်လာ…ကျွန်မ အတော်ကောင်းတာ တစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”

ကီကီ၏ အသံမှာ အလျင်စလို ဖြစ်နေသည်။

လင်းရှန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အနက်ရောင်လှံရှည်ကို ဆွဲယူပြီး တင်းကျန်းရီကို ခေါ်လိုက်သည်၊၊

“သွားမယ်။ ၉ လွှာကို ဆင်းမယ်”

တင်းကျန်းရီသည် စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့နှင့် ခွဲခွာရန် မလိုလားသေးဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ သို့သော် လင်းရှန်သည် သူမကို ရွေးချယ်ခွင့် မပေးတော့ပေ—သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲယူကာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူတို့သည် ဓာတ်လှေကားဆီသို့ သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာကြသည်။ လင်းရှန်သည် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး တံခါးများ ပွင့်သည်နှင့် တင်းကျန်းရီနှင့်အတူ အတွင်းသို့ ဝင်ကာ ၉ လွှာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် ဟွာရှောင်လင်း(မစ္စဟွာ) သူ့ကို ယခင်က ခေါ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် နေရာဖြစ်သောကြောင့် လင်းရှန်၌ ၎င်း၏ ပုံစံအဆင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤအလွှာသည် အခြားအလွှာများနှင့် များစွာ ကွာခြားသည်—၎င်းသည် အံ့သြစရာကောင်းအောင် ကျယ်ဝန်းပြီး မျက်နှာကျက်အမြင့်မှာ အပေါ်လွှာများထက် သုံးဆနီးပါး ရှိသည်။ မျက်နှာကျက်ကို အပြာရောင်ကောင်းကင်နှင့် အဖြူရောင်တိမ်များကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ပုံရိပ်ပြသနေသည့် ကောင်းကင်အမိုးခုံးနှင့် ဆင်တူသော ရောင်ပြန်ဟပ်ပစ္စည်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

စင်္ကြံတစ်လျှောက်ရှိ ပြတင်းပေါက်အတုများကပင် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများနှင့် စိမ်းလန်းသော တောနက်များ၏ ပုံရိပ်များကို ပြသနေပြီး...မြေအောက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလုပ်လုပ်သော ဖောင်ဒေးရှင်း သုတေသီများအတွက် စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချရန်၊ စိတ်ကျဥ်းကျပ်မှုကို မခံစားရစေရန် ရည်ရွယ်၍ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပုံရသည်။

လင်းရှန်သည် တင်းကျန်းရီကို ကြီးမားသော ရုံးခန်းနေရာများစွာကို ဖြတ်ကျော်၍ တည့်တိုး စင်္ကြံအတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ မကြာမီပင် သူတို့သည် အခန်းဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော တာလို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုရှန်”

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။

သူသည် တံခါးပေါ်ရှိ အမည်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်—၎င်းတွင် “မစ္စဟွာ” ဟူသော အမည်ကို ရေးထိုးထားသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ရုံးခန်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

တာလို့သည်ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး။ အစ်ကိုကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်”

လင်းရှန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးကို ပထမဆုံးဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ ကျယ်ပြန့်လှသော အခန်းပင်ဖြစ်သည်။ ဧရာမမြင်ကွင်းကျယ် ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် သူနှင့် ကီကီတို့ ယခင်က လေ့လာခဲ့သည့် သုတေသနရင်ပြင်ကို မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုမူ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေသည်။

မှန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိန်းသိမ်းခန်းများသည် ကွဲကြေနေပြီး အတွင်းပိုင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။ အလိုလျောက်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးစင်မြင့်များသည်လည်း လူသူမဲ့နေပြီး၊ အရေးမပါဟု ထင်ရသည့် သုတေသနကိရိယာအချို့သာ ပျံ့ကျဲ ကျန်ရစ်နေသည်။

“ကပ္ပတိန်လင်း”

အကွယ်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းရှန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နံရံရှိ လျှို့ဝှက်လမ်းကြားတစ်ခုအနီးတွင် ကီကီ မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားပြီး သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ် နှစ်မျိုးလုံး ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။ သူမသည် သူမဘေးနားရှိ နှစ်မီတာအကျယ်ရှိသော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံ သတ္တုဂိုဒေါင်တံခါးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

“ကျွန်မ ဒါကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား”

လင်းရှန်သည် လျှောက်သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

“မစ္စဟွာရဲ့ မီးခံသေတ္တာလား။ ဒါပေမဲ့... ဒါက နည်းနည်း ကြီးမနေဘူးလား”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်…အတွင်းထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရှိတယ်”

ကီကီသည် နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ အလှဆင် ရုပ်တုတစ်ခုဆီသို့ လှည့်ကာ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းပြီး နံရံယန္တရားကို ပြန်ပိတ်စေခဲ့သည်။

“မြင်လား…မိုက်တယ် မဟုတ်လား”

“ဖွင့်လိုက်”

လင်းရှန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်နေ၏။

ကီကီသည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြားကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ လင်းရှန်သည် ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး သူ၏ လက်ကို လေးလံသော ဂိုဒေါင်တံခါးပေါ် တင်လိုက်ကာ ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို စကင်ဖတ်ရန် ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

“ဒါက ရှုပ်ထွေးတယ်။ ဒီတံခါးနောက်မှာ နေရာလွတ်က အတော်ကျယ်တယ်….သတိထားကြ”

ဤအသံကို ကြားလျှင် တာလို့နှင့် ရှုချင်းတို့သည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ဝင်ပေါက်ပတ်လည်တွင် ခုခံကာကွယ်ရေး တြိဂံပုံစံ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ဖြောင်းးး

သတ္တုသော့များ ပွင့်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ ဂိုဒေါင်တံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။ သို့သော် အပေါက်ကျယ်လာသည်နှင့်အမျှ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး သူတို့၏ အရေပြားကို ကျင်တက်စေသည်။

“သတိထားကြ”

ဖျတ်

ကီကီသည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တံခါးကို ပို၍ကျယ်လာစေရန် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အဖွဲ့သည် အတွင်းသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ မှောင်မည်းသော စင်္ကြံတစ်ခု ရှိသည်။ သူတို့ ကြည့်နေစဉ်၊ ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက်တွင် နူးညံ့သောအလင်းများ လင်းလက်လာပြီး အဝေးသို့ ရှည်လျားစွာ ရောက်ရှိနေသည့် လမ်းကြောင်းကို ထွန်းလင်းပေးသည်။ စင်္ကြံ၏အဆုံးတွင် အနီရောင်အလင်းရောင်ဖျော့သည် အခန်းတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လင်းရှန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ကီကီသည်လည်း နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။

သူတို့သည် တံခါးကို ဖြတ်ကျော်သည့်အချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်၊၊ ကြမ်းပြင်သည် အစွန်းအထင်းမရှိဘဲ သန့်ရှင်းနေပြီး သူတို့၏ လမ်းလျှောက်ခြင်းကပင် မည်သည့်အသံမျှမထွက်ချေ—စင်္ကြံသည် အဆင့်မြင့် အသံလုံပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်မသွားခင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း သူတို့သည် အနီရောင်အလင်းရှိသော အခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်—ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အေးခဲသွားသည်။

“ဒါ ဘာကြီးလဲ”

ကီကီ၏ အသံသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းသည် ကျယ်ဝန်းသည်။ ဗဟိုတွင် စက်ဝိုင်းပုံ သတ္တုပလက်ဖောင်းတစ်ခု တည်ရှိပြီး ၎င်းပတ်လည်တွင် စိန်ပုံသဏ္ဌာန် တိုင်များက တိကျသော ပုံစံဖြင့် စီစဉ်ထားကာ အားလုံးသည် မှိန်ဖျော့သောအနီရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ပလက်ဖောင်း၏ အထက်တွင် ပါးလွှာသော စက်ရုပ်လက်တံတစ်ခုဖြင့် ထူးဆန်းသောကိရိယာတစ်ခုကို ထိန်းထားသည်။ ၎င်းသည် တစ်မီတာခန့် မြင့်သော သေးငယ်သည့် ထိန်းသိမ်းခန်းကိရိယာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်း၏ ဗဟိုရှိ ဆလင်ဒါပုံ အခန်းသည် အနီရောင်အရည်ဖြင့် ပြည့်နေသော်လည်း အတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

“ဒါက အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ထိန်းသိမ်းရေးယူနစ်တစ်ခုလိုပဲ”

လင်းရှန်က တွေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး”

“ဘာဖြစ်လဲ…အနီးကပ်ကြည့်ရအောင်”

ကီကီသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုကိရိယာကို သူမဆီသို့ ဆွဲယူရန် လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် ၎င်းကို အနီးကပ်ဆွဲယူလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားသည်။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး သူမသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားကာ ထိုကိရိယာသည် မြေပြင်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖမ်းယူရန် ရှေ့သို့ ခုန်လိုက်သည်။

ဘန်းး ဝှစ်…

သူ၏ စွမ်းအားမြင့်ဝတ်စုံမှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သောအားတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူ၏ ကျောရိုးလှုပ်ရှားစက်သည် အလေးချိန်ကို တန်ပြန်ရန် အလိုအလျောက် ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များသည် ဝန်အားကြောင့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အား”

ကီကီသည် နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ဒါက ထူးဆန်းတယ်...ကျွန်မရဲ့ စွမ်းရည်က လုံးဝမတည်ငြိမ်ဖြစ်သွားတယ်”

လင်းရှန်သည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်သည်၊၊ သူသည်လည်း သူမကဲ့သို့ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။ သူသည် ဤခံစားချက်ကို မှတ်မိသည်—၎င်းသည် မိုးရေမြို့၏ ဓာတုစက်ရုံတွင် တင်းချီနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ခံစားခဲ့ရသည့်အတိုင်း အတိအကျပင်။

သူ၏ စွမ်းအားမြင့်ဝတ်စုံ မရှိလျှင် သူသည် ထိုကိရိယာကို လုံးဝ ကိုင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“သတိထား”

သူက အတွင်းရှိ အနီရောင် အရည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သတိပေးလိုက်သည်။

“ဒီအရာမှာ အရင်က သန္ဓေပြောင်းကပ်ပါးကောင်ဆီက ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းမျိုး ပါဝင်နေနိုင်တယ်”

ကီကီသည် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

“ဒါဆို ဒါက စွမ်းရည်တားမြစ်ပစ္စည်းတစ်မျိုးလား။ စွမ်းအားရှင်တွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လက်နက်လား”

“အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး...”

လင်းရှန်သည် အရည်ကို လေ့လာလိုက်သည်၊၊ သို့သော် သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အတွင်း၌ ဘာရှိသည်ကို မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ဖွင့်နိုင်သည့် အဖုံး သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ခလုတ်များကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

သူသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးနောက် ထိုကိရိယာကို ဆန်းစစ်ရန် ယန္တရားစကင်ဖတ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

【စကင်ဖတ်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ အမည်မသိ ကိရိယာ ၀၃ (အ‌‌ခြေခံပုံကြမ်း) ရယူပြီးပါပြီ။】

သူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စကင်ဖတ်မှုသည် ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်သော်လည်း ရလဒ်များသည် မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေသည်။ ထိုကိရိယာကို အလိုအလျောက် ထိန်းသိမ်းရေးကိရိယာအဖြစ် ဖော်ထုတ်ထားပြီး ဝင်ရောက်ရန် စကားဝှက် လိုအပ်သည်။

သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်:

【Matrix Code: _________ ကို ရိုက်ထည့်ပါ】

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“စကားဝှက်လား”

ကီကီက မေးသည်။

“ရှင့် ယန္တရားစွမ်းရည်နဲ့ ကျော်လို့ မရဘူးလား”

လင်းရှန်သည် ထိုသော့ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ကိရိယာ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းသို့ ပို၍ နက်နက်နဲနဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ ကြိုးစားလိုက်သည့်အချိန်တွင်—

သတိပေးချက်: အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ပါက “Resuspension Liquid”သည် မတည်ငြိမ်တော့ဘဲ ထိန်းသိမ်းထားသော အရာဝတ္ထုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။

လင်းရှန် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“Resuspension Liquidက…ဘာကြီးလဲ”

“ကျွန်မလည်း မသိဘူးလေ”

ကီကီက ရေရွတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ပို၍ ဆုတ်သွားသည်။ သူမသည် အကွာအဝေး အနည်းငယ် ရောက်သည်နှင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒီနေရာတစ်ခုလုံးက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်”

လင်းရှန်သည် လုံခြုံရေးကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ စကားဝှက်သည် ဂဏန်း ၁၁ လုံး လိုအပ်သည်—စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ရှုပ်ထွေးသော သော့ခလောက်တစ်ခု။

သက်ပြင်းချကာ သူ ထရပ်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် အားနည်းသလို ခံစားရသော်လည်း မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ထိန်းသိမ်းခန်း၏ အကာအကွယ်သည် အတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုများနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ခြင်းကို တားဆီးပေးပုံရသည်။

“ရှင် ဖောက်ဝင်လို့ မရဘူးလား”

ကီကီက မေးသည်။

လင်းရှန်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“လုံခြုံရေးစနစ်က အရမ်းအဆင့်မြင့်တယ်…အတင်းအကျပ်ဖွင့်ရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်”

“ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

လင်းရှန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

“လွှတ်ပစ်လိုက်”