ရွေ့ပြောင်းခြင်း
Vol. 17 Ch. 253
“တာလို့၊ ကီကီ...မင်းတို့နှစ်ယောက် ၇ လွှာကို သွားပြီး အဲဒီကုသစက်ကို ရထားပေါ် အရင်ပြန်ယူသွား…ပြီးတော့ လူအနည်းငယ်ကိုပါ ထပ်ခေါ်ခဲ့”
လင်းရှန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
သူသည် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ စွန့်ပစ်ထားသော သုတေသန ကိရိယာများစွာဖြင့် ပြည့်နေသည့် ကျယ်ဝန်းသော သုတေသနခန်းမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်၊၊
“ရေမတက်ခင် ဒီသုတေသန စက်ရုံကို သေချာဝင်မွှေကြစို့…ဒီမှာ ဝန်ထမ်းအနားယူခန်းတွေနဲ့ ရုံးခန်းတွေ အများကြီး တွေ့တယ်။ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းတွေကိုတောင် လျစ်လျူမရှုသင့်ဘူး။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက ခဏခဏ မရနိုင်ဘူး”
“အင်း”
ရှုချင်းသည် သဘောတူညီကြောင်း ထောက်ခံကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“နင် ပြောတာ မှန်တယ်။ အခုဆိုရင် တွင်းနက် အမှတ် ၅ နဲ့ အမှတ် ၇ က ပျံ့နှံ့နေပြီဆိုတော့ နောက် ဘယ်လမ်းကြောင်းကိုသွားသွား၊ ငါတို့က တွင်းနက်ထဲကို တည့်တည့် ဦးတည်နေတာပဲ။ ငါတို့ မြန်မြန် ရွေ့လေ၊ ညရောက်ဖို့ မြန်လေပဲ။ ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားက ရေဒီယိုကနေ အရှေ့ဘက်၊ မြောက်ဘက် လမ်းကြောင်းနဲ့ ပါမားမြက်ခင်းပြင်တွေမှာ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းတွေ ကျရောက်နေပြီလို့ သတင်းပို့တယ်။ အလွန်အေးတဲ့ လေပွေအများအပြားက ငါတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာနေပြီး တွင်းနက် အမှတ် ၃ လည်း မဝေးတော့ဘူး”
တင်းကျန်းရီသည် မစ္စဟွာ၏ ရုံးခန်းတစ်လျှောက် ပျံ့ကျဲနေသော စာရွက်များကို အသုံးဝင်သည့် အချက်အလက်များ ရှာဖွေရင်း အလုပ်များနေသည်။ သူမသည် မော့မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်၊၊
“ယန်ကျန်းလွင်ပြင်က ရှီကျိူးကန် ရေခိုးရေငွေ့တွေနဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာက အစိုဓာတ်တွေဟာ တွင်းနက် နယ်မြေ အမှတ် ၈ နဲ့ အမှတ် ၄ ရဲ့ ဒီရေတွေထဲကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အတွက် အလွန်အေးတဲ့ လေပွေတွေ ဖြစ်ပေါ်နေတာ….အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းတွေက အရင်နဲ့ မတူလောက်ဘူး၊၊ ဖက်ဒရေးရှင်းက ဒါကို အဓိကသဘာဝဘေးအန္တရာယ်အဖြစ် အကဲဖြတ်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ပုံရတယ်”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် သူမ၏ စကားများကြောင့် မှောင်မိုက်သွားသည်။
“အတိအကျပဲ။ ဟန်ရှန်းတောင်ကြားထဲမှာ အအေးဓာတ် ပိုလာပြီ။ ဒီဘူတာရုံကနေ ငါတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ တွင်းနက် အမှတ် ၅ နဲ့ အမှတ် ၇ ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုထဲက တစ်ခါတည်း ဖြတ်ကျော်ရလိမ့်မယ်။ လမ်းမှာ ပစ္စည်းတွေ ရှာဖွေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖြည့်တင်းဖို့ အခွင့်အရေးများများစားစား ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အခု အခွင့်အရေးရတုန်း ယူထားရမယ်”
ကီကီသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ “ငါ အဲဒီအရာကို တစ်ယောက်တည်း သယ်ထုတ်နိုင်တယ်။ ဘာလို့ တာလို့က ငါနဲ့ အတူတူရမှာလဲ”
လင်းရှန်သည် သူမကို ငတုံးတစ်ယောက်အလား ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီအရာက တန်ဖိုးရှိတယ်။ လမ်းမှာ အနှောင့်အယှက်တွေ့ရင် အရန်အင်အား လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကို သဲအိတ်အဖြစ် သုံးပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။ မင်းက အဲဒါကို ရိုက်ခွဲလိုက်ရင် ငါ ဘယ်မှာ နောက်တစ်ခု သွားရှာရမလဲ”
ကီကီသည် သူမ၏ လျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူမသည် ထိုသို့ တကယ်လုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
“ကောင်းပြီ အစ်ကိုရှန်…ငါတို့ အရင် ထွက်သွားမယ်”
တာလို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်းရှန်၏ အမိန့်ကို ပြန်၍မမေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပေ။
“ဂရုစိုက်။ ကျွန်မ ပြန်ရောက်တာနဲ့ လူတွေခေါ်လာပြီး ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းမယ်”
ကီကီသည် တာလို့နှင့်အတူ ၇ လွှာသို့ ဦးတည်မသွားမီ အော်ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှန်သည် စာရွက်စာတမ်းများ ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည့် ဒါရိုက်တာတင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှုချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊၊
“သွားကြစို့။ ဒီအလွှာက ရေလွှမ်းတော့မယ်။ ငါတို့ အမြန် စစ်ဆေးပြီး ရသမျှ ယူမယ်၊ ပြီးရင် အပေါ်ကို တက်သွားမယ်။ ငါ ထင်တယ် ၅ လွှာက လက်နက်တိုက်မှာ အသုံးဝင်တဲ့ လက်နက်တွေ ကျန်နေသေးတယ်”
“အင်း”
ရှုချင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရီမင်တန် M96 ကို ထုတ်ကာ သူတို့ သုံးဦးသည် စင်္ကြံအဆုံးရှိ သုတေသနခန်းမဆီသို့ ရွေ့လျားခဲ့သည်။
သူတို့သည် လှေကားပေါ်သို့ မတက်မီကပင် ရေများ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းလာသည့် အသံသည် စက်ရုံတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး မီးများစွာသည် ဝါယာရှော့ခ်ကြောင့် လင်းလိုက် မှိတ်လိုက် ဖြစ်နေသည်။
သူတို့ ဆင်းသက်ချိန်တွင် အောက်ဘက် စင်္ကြံများ၌ ရေများ လွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေသည်။ ရေခဲတမျှ အေးသော အအေးဓာတ်သည် သူတို့၏ အရိုးများဆီသို့ ချက်ချင်း စိမ့်ဝင်လာသည်။
ဝှီး— နက်ရှိုင်းပြီး တိုးလျသော လေတိုက်ခတ်သံသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြည်ဟည်းလာသည်။
“ရေက ဒီအလွှာကို ရောက်နေပြီ”
ရှုချင်းက သတိပြုမိသည်။
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ရှာဖွေမည့် စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
“မေ့လိုက်တော့။ ၈ လွှာကို တက်သွားကြစို့”
ဘေးကင်းရေးသည် ပထမဖြစ်သည်။ သုတေသနခန်းမတွင် သူ ဝါးမျိုနိုင်သည့် ကိရိယာများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ထုတ်ယူရန် အချိန်ကြာလွန်းပြီး သုတေသနစက်ရုံတစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းနေသည်။ ဤအန္တရာယ်ကို ထိုက်တန်မှု မရှိပေ။
လင်းရှန်သည် ရိတ်သိမ်းခြင်းလုပ်ငန်းကို အမိန့်ပေးရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ပထမဦးစားပေးမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ရွှေ့ပြောင်းရန် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ယန္တရားဝါးမျိုမှု စွမ်းရည်ကို အစာကျွေးရန် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် နောက်ပိုင်း ညဘက်တွင် Dragon-Classသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလေသင်္ဘောသို့ အချိန်မရွေး ပြန်လာပြီး ၎င်း၏ ညတာရာ-၂ နျူကလီးယားတာဘိုင်ပရိုဆက်ဆာကို ဝါးမျိုနိုင်သည်...၎င်းသည် ပို၍ဘေးကင်းပေသည်။
“ခဏလေး”
တင်းကျန်းရီသည် နံရံပေါ်ရှိ ပုံစံပြမြေပုံကို ထောက်ပြလိုက်သည်။
“သတင်းအချက်အလက် မှတ်တမ်းတင်ခန်းက ရှေ့နားလေးမှာပဲ။ ငါတို့ အဲဒါကို စစ်ဆေးသင့်တယ် ထင်တယ်။ ဒီသုတေသနစက်ရုံမှာ ရှင်းပြလို့မရတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်တွေ ရှာတွေ့နိုင်ရင် သေချာပေါက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်”
လင်းရှန်သည် သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ သိပ်မဝေးတော့ဘူး”
တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့ သုံးဦးသည် ရေလွှမ်းနေသော စင်္ကြံကို ဖြတ်ကျော်ကာ သတင်းအချက်အလက်မှတ်တမ်းတင်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
၉ လွှာ၏ မျက်နှာကျက်များသည် သာမန်အမြင့်၏ သုံးဆနီးပါး ရှိသောကြောင့် လျှို့ဝှက်သုတေသန ဌာနခွဲများနှင့် အချက်အလက် မှတ်တမ်းများသည် သီးခြား အပိုင်းများတွင် ခွဲခြားထားသည်။ သူတို့သည် ထောင့်ချိုးကို ကွေ့လိုက်သည်နှင့် ရေလှိုင်းထနေသော ကျယ်ပြန့်သည့် စင်္ကြံတစ်ခုတွင် သူတို့တွေ့လိုက်ရသည်။
ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်— သူတို့၏ ခြေသံများမှ ထူးဆန်းသောအသံသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
မကြာမီ သူတို့သည် ၉ လွှာ၏ အခြားအပိုင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး လှေကားကို တက်ကာ ယခင်က ပိတ်ထားခဲ့သည့် စင်္ကြံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤအပိုင်းသည် ရေမလွှမ်းမိုးသေးပေ။ စင်္ကြံ၏ အဆုံးတွင် သော့စနစ်နှင့်
ဇီဝ-မက်ထရစ်စကင်နာများတပ်ဆင်ထားသည့် အဝါရောင်လုံခြုံရေး တံခါးတစ်ခု တည်ရှိသည်။
“ဒါ သတင်းအချက်အလက်မှတ်တမ်းတင်ခန်း ဖြစ်ရမယ်”
လင်းရှန်သည် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားပေ။ အတွင်းပိုင်းကွန်ရက်ကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်အချက်အလက်များကို စာရွက်ပုံစံဖြင့် ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် စစ်ဆေးကြည့်သင့်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းက အမှောင်အမှတ်သားဖြင့်ငါးစာချသော ဖြစ်ရပ်သည် ဖက်ဒရေးရှင်း၊ ဖီးနစ်တို့နှင့် သုတေသနနယ်ပယ်များစွာတွင် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေသည့် ဖောင်ဒေးရှင်းက ကြိုးကိုင်ခဲ့သည်ဟု သူ သံသယရှိနေခဲ့သည်။
သို့သော် ဖောင်ဒေးရှင်းသည် ဖီးနစ်၏ အမှတ်အသားကို အဘယ်ကြောင့် တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့ရသည်ကိုမူ သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ရှုချင်းသည် ပုံစံကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“ဒီမှာ လှေကားရှိတယ်။ ငါတို့ နောက်ပြန်သွားစရာမလိုဘဲ ဒါနဲ့ တိုက်ရိုက် ၈ လွှာကို တက်လို့ရတယ်”
လင်းရှန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တံခါးသော့ပေါ်တွင် သူ၏ လက်ကို တင်ကာ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ရှုပ်ထွေးသော လုံခြုံရေးယန္တရားများ ပွင့်သွားသည်။
ကျွီ— တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးတန်းများသည် လင်းလက်လာပြီး သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည့် သတင်းအချက်အလက် ဗီဒိုများကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊
သို့သော် စာရွက်စာတမ်းများအစား ဗီဒိုများတွင် ယခင်က ဒေတာဆာဗာများကို ထည့်သွင်းထားပြီး ယခုမူ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ စက်ရုံ၏ အခြေခံ အခြေခံအဆောက်အအုံကို ဆက်လက် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည့် terminal server တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိသည်။
လင်းရှန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ သူတို့ ထွက်သွားဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရခဲ့ပုံရတယ်။ သူတို့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
ရှုချင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“အရေးကြီးတဲ့ ဘာတစ်ခုမှ ချန်မထားခဲ့ဘူး၊ တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ လက္ခဏာလည်း မတွေ့ရဘူး။ ဒါက စနစ်တကျ နောက်ဆုတ်တာပဲ...ငါ လောင်းရဲတယ်၊၊ တကယ်လို့ တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် ရေလွှမ်းနေတဲ့ အောက်ထပ်တွေမှာပဲ ဖြစ်ခဲ့လိမ့်မယ်”
လင်းရှန်က ထပ်ဖြည့်သည်။
“ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ဇုန်တွေမှာ..."