အမြစ် အရိုး ပြီးမြောက်ခြင်း...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

နင်ချီသည် ခပ်ဖွဖွသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်

တစ်ခု တက်ကြွလာခဲ့သည်။

မဟာယန်၏ သိုင်းသူတော်စင်တွင် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပါစေ၊ အချိန်သာပေးလိုက်လျှင် သူ့ကို ကျော်လွန်သွားရန်မှာ လုံးဝပြဿနာ မရှိဟု သူ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

မဟာယန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် သူ့အတွက် နောက်ထပ် သတိပေးချက် တစ်ခုအဖြစ် အသုံးဝင်ခဲ့၏။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူသာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ထာဝရ အသက်ရှည်ခြင်း(ဝါ)အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရသေးပါက နယ်နိမိတ်များကို ချိုးဖျက်ကာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် မျက်နှာကြက်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပိုမိုမြင့်မားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်ချီ၏ အတွေးများသည် ပိုမို ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

"မဟာယန်မင်းဆက်ရဲ့ သိုင်းသူတော်စင်တွေက အဆုံးမရှိဘူး။ သူတို့က ဒီမြေကြီးကို အကန့်အသတ်မရှိ အုပ်ချုပ်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာများလား။"

ထိုအခါ ယဲ့ချင်းဟယ်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလိုတော့လည်း အမြဲတမ်း မဟုတ်ဘူး။"

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဧကရာဇ်အာဏာအပေါ် ရိုသေ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ထိုအစား မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

နင်ချီ နားလည်နိုင်ပါ၏။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကြာအောင် သိုင်းဂိုဏ်းများသည် ဧကရာဇ် အာဏာကို မှီခိုခဲ့ကြရာ ပဋိပက္ခပေါင်းများစွာကို မွေးဖွားပေးရန် လုံလောက်နေပြီး အချိန်ကာလ တစ်လျှောက် ဖိနှိပ်ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

လိုအပ်နေသည်မှာ မီးပွားလေးတစ်ခု၊ ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေမည့် အခိုက်အတန့်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"နင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်မ၊ ဒီတစ်ခေါက် တောင်အောက်ဆင်းတုန်းက ချင် ပြည်နယ်အတွင်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ခြေရာတွေ မကြာမကြာပေါ်လာတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက မရိုးရှင်းဘူး၊ အရင်မင်းဆက်နဲ့ ဆက်စပ်နေပုံပဲ "

"ဒါတင်မကဘူး၊ ပြည်နယ်အသီးသီးက သိုင်းဂိုဏ်းတွေရဲ့ သဘောထားတွေကလည်း တော်တော်လေး မရှင်းမလင်းဖြစ်နေပြီး မဟာယန်ရဲ့ နယ်စပ်တွေကလည်း မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားနေတယ်။"

“နင် သိအောင် ပြောရရင် မဟာယန်ရဲ့ နောက်ဆုံးသိုင်းသူတော်စင် လှုပ်ရှားခဲ့တာ နှစ်တစ်ရာပဲ ရှိသေးတာ၊ နောက်ဆုံး တစ်ခေါက်တုန်းက တစ်ခုခုတွေ့ရှိခဲ့တာမျိုး မရှိရင် သူတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်စမ်းသပ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုအခါ ယဲ့ချင်းဟယ်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"ကိုးလေး၊ နင်..ဒီလို ထင်လား၊ မဟာယန်မှာ ပြည်တွင်း

မငြိမ်မသက်မှုတွေ ဖြစ်နိုင်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးခါနီးနေပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းသူတော်စင် အသစ် တစ်ယောက် ပေါ်မလာသေးလို့လား။"

နင်ချီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခင်က စီနီယာအစ်ကိုငါး လေ့ကျင့်ရာမှ ပြန်လာစဉ်ကလည်း သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ခြေရာများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ယခု တတိယ စီနီယာ အစ်မကလည်း တွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ အတော်လေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေပုံ ရ၏။

ယဲ့ချင်းဟယ်၏ ခန့်မှန်းချက်များကို နားထောင်ရင်း သူအသာပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါတွေထဲက ဘယ်တစ်ခုမှ ကျွန်တော်တို့ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။"

သူသည် သိုင်းပညာကိုပင် စတင် မလေ့ကျင့်ရသေးပေ။

လောက၏ ဤကြီးမားသော လမ်းကြောင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်လျှင် အမှန်ပင် အနည်းငယ် အရေးမပါဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ပရမ်းပတာ အခြေအနေ အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာလျှင်ပင် သူသည် ရေလိုက်ငါးလိုက်သာ သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို စိုးရိမ် ပူပန်နေမည့်အစား မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်စေရန် အချိန်တိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ လုံလောက်သော အင်အား ရှိလာလျှင် အရာအားလုံးသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်တယ်။"

ယဲ့ချင်းဟယ်က စကား အနည်းငယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူမသည် တစ်နှစ်သားအရွယ်ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံနေရသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ နင်ချီ၏ ပါးပြင်များကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေးက သိပ်တော်တာပဲ။"

နင်ချီ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပါ။

သူက မဟာယန်မှတ်တမ်းကို ချထားလိုက်ပြီး ဖုန်းရွှေအထွေထွေစာအုပ်တစ်အုပ်သို့ လှည့်ကာ ဖတ်ရှုနေလိုက်သည်။

ဤအပြုအမူက ယဲ့ချင်းဟယ်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေပြီး သူမသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သူမ၏ဆံပင်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ကာ ဆို၏-

"တစ်ခါတလေ ငါစဉ်းစားမိတယ် ကိုးလေး၊ နင့်ကိုယ်ထဲမှာ ဘိုးဘေးကြီးတစ်ယောက်များ ဝင်နေသလားလို့။"

နင်ချီ၏ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။

"အား၊ စာမဖတ်နဲ့တော့။ အလုပ်နဲ့အနားယူချိန်ကို မျှတအောင်လုပ်ရမယ် ကိုးလေး။ နင်သာ ကြိုးစားချင်တယ်ဆိုရင် သိုင်းပညာစလေ့ကျင့်တဲ့အထိစောင့်၊ အဲ့ဒီအခါမှ ဒုက္ခတွေအများကြီးတွေ့ရမှာ။ လောလောဆယ်တော့ ဒီရှားပါးတဲ့ အေးဆေးတဲ့အချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားသင့်တယ်။"

ယဲ့ချင်းဟယ်က တတွတ်တွတ်ပြောနေတော့သည်။

နင်ချီက တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"သိုင်းပညာလေ့ကျင့်တာက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ခက်လို့လား။"

ယဲ့ချင်းဟယ်က အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ သိုင်းပညာမှာ အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ပါရမီသက်သက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ လုံလောက်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အချိန်အလုံအလောက်သုံးဖို့ လိုတယ်။"

"မင်းရဲ့စီနီယာအစ်ကိုရှစ်ကို ဥပမာအနေနဲ့ကြည့်လေ။ သူ့ရဲ့ပါရမီက မဟာယန်မှာတောင် ထူးချွန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နင်ချီက စာမျက်နှာများကို လှန်လိုက်ရာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုးထွင်းဉာဏ်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အနှစ်သာရကို သူ၏ဖုန်းရွှေစနစ်ထဲသို့ စုပ်ယူနေခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် ယဲ့ချင်းဟယ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေသေးသည်။

"ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်လား။"

ယဲ့ချင်းဟယ်က တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်-

"ကြည့်ရတာ ကိုးလေး၊ နင့်အရှေ့မှာစောင့်နေတဲ့ ခက်ခဲတဲ့ဘဝကို နင် သဘောမပေါက်သေးဘူးပဲ။"

"ငါ နင့်ကို ပြောပြမယ်၊ အသက် ခုနစ်နှစ်ကနေ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အထိ၊ တစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တိတိပဲ။

ချင်ယွင်က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်မှုကို ပြီးမြောက်ပြီး အတွင်းစွမ်းအင် နယ်ပယ်ထဲကို ခြေမချခင်အထိ နေ့ရောညပါ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်ခဲ့ရတာ။"

"အဲ့လောက်တောင်ကြာတာလား။"

ဤသည်ကတော့ နင်ချီကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"ဒါတောင် မင်းရဲ့စီနီယာအစ်ကိုရှစ်ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ပါရမီနဲ့နော်။ တခြားသူတွေအတွက်ဆိုရင် အချိန်ပိုတောင်ကြာဦးမှာ။ မဟာယန်မှာ အသက်သုံးဆယ်အောက်မှန်သမျှကို မျိုးဆက်သစ်လို့ သတ်မှတ်ကြပြီး အသက်နှစ်ဆယ်မှာ အတွင်းစွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲကို ခြေချတဲ့သူတွေကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တွေလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်လေ။"

"ဒါပေမဲ့ ကိုးလေး၊ နင်က ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်တာတော့ သေချာတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဖို့ ဆယ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရတာကတော့ တော်တော်လေး ပုံမှန်ပဲ။"

"အခုတော့ သိပြီမလား၊ ရှေ့မှာ ဒုက္ခတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ လောလောဆယ် အလျင်လိုစရာ မရှိဘူး။ ဆိုရိုးစကား တစ်ခု ရှိတယ်၊ နင်သာ ဒုက္ခခံချင်တယ်ဆိုရင် ခံစရာဒုက္ခတွေ အဆုံးမရှိရှိတယ်တဲ့။ ဟုတ်တယ်မလား။ စီနီယာအစ်မက နင့်ကိုအပြင်ခေါ်သွားပြီး ကစားပေးရမလား။ စီနီယာအစ်မက ကလေးဘဝရဲ့ စိတ်အေးလက်အေး ရှစ်နှစ်တာကာလက တိုလွန်းတယ်လို့ မကြာခဏ နှမြောတသဖြစ်မိတယ်။"

ယဲ့ချင်းဟယ်၏ မရပ်မနား စကားပြောဆိုမှုများနှင့် မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်ရင်း

နင်ချီက ခပ်ပါးပါးတစ်ချက်ကြည့်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အော်။"

သူသည် ထိုမျှ ကြာမြင့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးဆိုတာ သာမန်လူတွေ နားလည်နိုင်တဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ။

ယဲ့ချင်းဟယ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားပြီး သူမ၏စကားများ အလဟဿဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်..

သူမ မည်သို့ပင် စကားစရန် ကြိုးစားပါစေ နင်ချီက သူမကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏နားလည်မှုကမ္ဘာထဲတွင် အပြည့်အဝ နစ်မြောနေခဲ့သည်။

ယဲ့ချင်းဟယ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲမှ လဲလျောင်းကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်ရာ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နင်ချီက ယဲ့ချင်းဟယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှစ်ခနဲ ပြုံးလိုက်သည်။

တတိယစီနီယာအစ်မက စကားများပေမယ့် အစ်မက တကယ်တော့ သူ အထီးကျန်နေမှာကို စိုးရိမ်နေတာပဲ။

သို့သော်လည်း သူ အထီးကျန်သည်ဟု မခံစားရပါ။

အဆင့်ပြည့်ဉာဏ်အလင်းဖြင့် အခိုက်အတန့်တိုင်းသည် အသီးအပွင့်များ ပေးစွမ်း၏။ ထိုခံစားမှုမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် အခြားသူများ၏ အတွေ့အကြုံထက် ကျော်လွန်နေသည်။

...

အချိန်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ တရွေ့ရွေ့ကုန်လွန်သွားသည်။

အစစ်အမှန် သိုင်းတောင်ပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော နေ့ရက်များမှာ အတော်လေး သာယာလှ၏။ သူ၏အတိတ်ဘဝမှ အိပ်ရာထဲတွင် လှုပ်ရှားမရနိုင်ဘဲ လဲလျောင်းနေရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤဘဝမှာ အမှန်ပင် အလွန်အမင်း အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေးငယ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ လွတ်လပ်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီး သူ့ကို အလွန်ချစ်ခင်သော ဆရာ၊ စီနီယာအစ်ကိုအစ်မများ ရှိနေသည်။ ဤအချက်က

နင်ချီကို အတော်လေး ကျေနပ်စေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တာအိုဆရာ

လုံရှန်းနှင့် အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးနောက် နှစ်နှစ်ခွဲတာ ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။

နင်ချီသည် ယခုအခါ သုံးနှစ်သားအရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခွဲအတွင်း စီနီယာအစ်ကိုအစ်မအချို့က နင်ချီအပေါ် ကြီးစွာသော ဂရုစိုက်မှုကို ပြသခဲ့ကြပြီး တောင်အောက်သို့ ဆင်းသည့်အခါတိုင်း သူ့အတွက် ပစ္စည်းများစွာ ယူဆောင်လာပေးကြသည်။ နင်ချီ၏ ရှားပါးစာအုပ်များမက်မောမှုကို သိရှိကြသည့်အခါ

သူတို့သည် ထိုစာအုပ်များကို သတိရှိစွာ စုဆောင်းကာ ပြန်ယူလာပေးကြသည်။

သူတို့၏ အားလပ်ချိန်များတွင် သူတို့သည် နင်ချီနှင့် လာရောက် ကစားပေးကြသည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည်လည်း

မခြွင်းမချန် စိတ်ရှည်စွာ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး နင်ချီကို သိုင်းပညာနှင့် အလွန်စောစီးစွာ ထိတွေ့ခွင့်

မပြုခြင်းမှ လွဲ၍ အခြား မည်သည့် အရာကိုမျှ ကန့်သတ်မထားရာ၊ ၎င်းက အခြား တပည့်များကို အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် နင်ချီသည် သူ၏ဆရာ တောင်အောက်သို့ အကြိမ်များစွာ ဆင်းသွားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သုံးနှစ်အကြာ နှင်းဆီးပန်းစံအိမ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူသတ်သမားကို လိုက်လံရှာဖွေနေပုံရသော်လည်း အခြေအနေမှာ

သိပ်ကောင်းမွန်ပုံ မရလှပါ။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် ထိုနှစ်က အဖြစ်အပျက်များကို နင်ချီအား ဘယ်သောအခါမျှ လိုလိုလားလား မပြောပြခဲ့ပေ၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နင်ချီအား အမုန်းတရားများဖြင့် မျက်စိမကွယ်ဘဲ စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်စေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို နင်ချီ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

နင်ချီ အလျင်မလိုခဲ့ပါ။

သူ ကြီးပြင်းရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

အချိန်တန်သည့်အခါ သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဖြစ်သည်။

ဤသုံးနှစ်တာကာလအတွင်း သူသည် လုံလောက်သော ဉာဏ်ပညာကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ တာအိုဆရာ လုံရှန်းနှင့် လော့ဝမ်ထျန်းတို့အား

နင်ချီ သိုင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ခြေချပြီးနောက် မည်မျှအံ့မခန်းဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်စေခဲ့သည်။

သူတို့သည် နင်ချီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရိုး ဖွဲ့စည်းမည့်အချိန်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

သူတို့အများစုက ခြောက်နှစ်သားအရွယ်တွင် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ နင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာခဲ့ခြင်းပင်။

တစ်နေ့သော နံနက်ခင်းတွင် နင်ချီ နိုးထလာခဲ့သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အရာအားလုံးမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များအတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ပုံမှန်အတိုင်းပင် သူသည် မူလ ကျင့်ကြံခြင်းအရိုးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏အတွင်းမှ အလွန်သိမ်မွေ့သော မူလချီ၏ ကြွင်းကျန်သောအရိပ်အယောင်များသည် နောက်ဆုံး သံသရာနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ လုံးဝပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွန်းလောင်း ဝင်ရောက်လာသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မကြုံစဖူးသော ပြည့်စုံမှု ခံစားချက် တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းမှ ပျောက်ဆုံးနေသော အရာ တစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသွားသည့်အလားပင်၊ သူသည် ယခင်ကထက် လောကကြီးနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဆက်သွယ်မှုကိုပင် မသိမသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများမရှိဘဲ နင်ချီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဝမ်းမြောက်မှုအသွင် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

နှစ်နှစ်ခွဲ။

ရက်ပေါင်းကိုးရာနှင့် ညပေါင်းများစွာ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းအရိုးက နောက်ဆုံးတော့ အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်း ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ။