စုမျိုးနွယ်၏ ဆယ့်ရှစ်ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး

စုမျိုးနွယ်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ကာ မျိုးနွယ်စုခွဲများစွာ ကွဲပြားတည်ရှိ၏။

စုရွှမ်ကတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပင်မမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သော်လည်း အခြားသော မျိုးနွယ်စုခွဲများတွင်လည်း ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပါရမီရှင်များစွာ ရှိလေသည်။

ဥပမာဆိုရသော် အခုမြင်တွေ့နေရသည့် စုမိုသည် စုမျိုးနွယ် မျိုးရိုးခွဲမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်အမျိုးအစားပေါင်း သုံးထောင်ထဲတွင် အဆင့် ၁၀၀ အတွင်း ချိတ်သည့် လျှပ်စီးခန္ဓာကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်သည့်အခါ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်ရစ်ဘဲ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသည်။ ထိုအချိန်တွင် စုမိုသည် ကောင်းကင်ယံမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ လက်မခံနိုင်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့က ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် မျိုးနွယ်စုခွဲမှ လာသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ပါရမီသည် စုရွှမ်ထက် မနိမ့်ကျဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် သူသည် စုရွှမ်ကဲ့သို့ အရင်းအမြစ်ခွဲဝေမှုမျိုး မရရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ယခုအချိန်ထိ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် (ဟွာလုံ)သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ သူ့အား စုရွှမ်နှင့် တူညီသော အရင်းအမြစ်များပေးအပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည်လည်း စုရွှမ်ကဲ့သို့ အမြင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ စုရွှမ်ကို ကျော်ဖြတ်ချေမှုန်းနိုင်မည်မှာပင် သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင်…

စုရွှမ်အပေါ် အမြဲတမ်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“စုရွှမ်၊ သူက ဘာမှထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ကိုသာ သူ့လိုမျိုး အရင်းအမြစ်တွေ ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါလည်း သူ့ထက်မညံ့ဘူး”

စုမိုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“စုမို၊ နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဘာကို မညံ့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလဲ”

စုမို၏ ဘေးတွင်ရှိသော လှပသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏အမည်မှာ စုလင်အာ ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း စုမျိုးနွယ်၏ မျိုးရိုးခွဲမှဖြစ်ပြီး ပါရမီက သိပ်မကောင်းလှသော်လည်း မဆိုးဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူမသည် စုရွှမ်ကို အားကျလေးစားသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

“ဘာ… ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”

ထိုသို့ အမေးခံလိုက်ရသောအခါ စုမိုသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် စုလင်အာအပေါ်၌ သဘောကျနေခဲ့၏။ သို့သော် ထိုမိန်းကလေးသည် သူ့ကိုမကြိုက်ဘဲ… စုရွှမ်ကို ကြိုက်နေသည်ကို သူသိသည်။

သူ့ရှေ့မှ မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း စုမို၏ နှလုံးသားက တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်။

*ဟားဟား၊ အခု စုရွှမ်က အိမ်ထောင်ကျသွားပြီဆိုတော့ လင်အာ သူ့ကို စိတ်လျှော့လိုက်လောက်ပြီ။အခု ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ*

“လင်အာ၊ တို့တွေ ဘိုးဘေးကျောင်းဆောင်ကို သွားကြည့်ရအောင်။ အဲ့ဒီက လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဖွင့်တော့မှာ”

စုမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကျောင်းဆောင်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုရှိပြီး ထိုနေရာတွင် တစ်ရက်ကျင့်ကြံခြင်းသည် အပြင်လောကတွင် နှစ်ရက်ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ လူအများအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။

စုရွှမ်အတွက်မူ ထိုနေရာတွင် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မှမရှိဘဲ ကျင့်ကြံခွင့်ရှိသည်။၎င်းသည်လည်း စုမိုက စုရွှမ်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ ငါလည်း ဧကရာဇ်သားတော်ကို သွားတွေ့ချင်နေတာ။ သူက ပိုပြီးတော့တောင် ခန့်ညားလာသလိုပဲ…”

စုမို“…”

စုရွှမ်သည် မကြာမီမှာပင် စုမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကျောင်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဘိုးဘေးကျောင်းဆောင်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် တောင်တစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်။

ဤတောင်ထဲတွင် ဘိုးဘေးကြီးများ သေဆုံး၍ ဤနေရာ၌ပင် မြှုပ်နှံထားသည်။ အချို့ဘိုးဘေးများမှာ မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံကာ မြင့်မြတ်ဆေးပင်များဖြင့် သက်ဆိုးရှည်စေပြီး စုမျိုးနွယ်တွင် ဘေးအန္တရာယ်ကြုံလာသည့်အခါ ပြန်လည်နိုးထလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ထိုအဘိုးကြီးများသည်သာ စုမျိုးနွယ်၏ တကယ့်အုတ်မြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင် လောကီရေးရာများနှင့် ကင်းကွာကာ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းမှုကို ရှာဖွေရင်း တကိုယ်တည်း သီးသန့်ကျင့်ကြံနေသော စုမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးတစ်ပါးလည်း ရှိသည်။ တောင်၏ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ စုရွှမ်က ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ " ၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်တော်ရောက်ပါပြီ၊ ထွက်တွေ့ပေးပါဦး"

“ဟေး၊ စုရွှမ်ကောင်လေး၊ မင်းနောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီကိုး။ ဘယ်လိုလဲ ငါလိုချင်တာ ပါလာရဲ့လား”

စုရွှမ် စကားဆုံးသည်နှင့် တောင်တန်းများထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ထိုအလင်းတန်းသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ စုရွှမ်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ တာအိုတောင်ဝှေ့ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မုတ်ဆိတ်ဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်တရာ ကျက်သရေရှိလှကာ တကယ့် အမတနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် စုရွှမ် မွေးဖွားလာစဉ်ကတည်းက သူ့ကို ကျင့်ကြံရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူသည် စုမျိုးနွယ်၏ ၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။ သို့သော် စုရွှမ်သိသည်မှာ ဤဘိုးဘေးကြီးသည် အနည်းဆုံး မဟာသူတော်စင်အဆင့် အထက်တွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာ လောကထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာမည်ဆိုလျှင် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား၊ ပါတာပေါ့ ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်တော် ကတိပေးထားတာပဲ”

ထိုသို့ပြောရင်း စုရွှမ်က သူ၏ အာကာသလက်စွပ်ထဲမှ ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အဘိုးအိုအား ပေးလိုက်သည်။ ၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် သူ၏လက်ထဲမှ တာအိုတောင်ဝှေ့ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စုရွှမ်၏ ဘူးကို ပြုံးကာ ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သင်းပျံ့သော သဘက်နံ့သည် နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဂလု၊ ဂလု၊ ဂလု…

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဘူးကို မြှောက်ကာ အားရပါးရ တစ်ကျိုက်မော့ချလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား! ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတဲ့သဘက်ပဲ! ကောင်းကင်ဘုံဂူလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ တကယ်ကို အရက်ကောင်းတွေ ရှိတာပဲ!”

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် ကလေးတစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်တော် ဘိုးဘေးကြီးကို မလိမ်ဘူးမလား။ ကျွန်တော် အရက်ယူလာပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ”

၁၈ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း စုရွှမ် အံ့ဩမနေတော့ပေ။ သူ၏ ၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် သေရည်သေရက်ကို စွဲလန်းနေခြင်းမှလွဲ၍ အရာရာတွင် ကောင်းမွန်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မိသားစုထံမှ အရက်တောင်းရန် အလွန်ရှက်နေခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စုရွှမ်အား အကြိမ်ကြိမ် အရက်သွားယူခိုင်းခဲ့၏။

ထို့အပြင် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် သောက်လေလေ၊ သူ၏တောင်းဆိုမှုများက မြင့်မားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ သာမန်အရက်များက သူ့ကို မကျေနပ်စေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် စုရွှမ်အား သူပြောပြသည့် နေရာအချို့သို့ သွားကာ အရက်ယူလာပေးရန် အမြဲတောင်းဆိုလေ့ရှိသည်။

“၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး ကျွန်တော် မနက်ဖြန် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ပြန်တော့မှာ။ ဒီနေ့လာတာက အဓိကအားဖြင့် ဘိုးဘေးကြီးကို ဧကရာဇ်ကျမ်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာလေးတွေ ရှိလို့”

စုရွှမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အိုး… မင်းက ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လိုသေးတာလား”

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ သူ၏လက်ဖွဲ့ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စုရွှမ်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ သူ့ကို ပြုံးကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းနားမလည်တာကို ပြော ငါသင်ပေးမယ်”

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စုရွှမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီနှင့် ကျင့်စဉ်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လမ်းညွှန်မှု မလိုအပ်တော့ဟု ထင်ခဲ့သည်။

“အင်း… ဧကရာဇ်ကျမ်းက မပြည့်စုံဘူးလေ။ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးနောက်မှာ ဒီလမ်းက ဆက်သွားလို့မရတော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်”

“ဆက်သွားလို့ မရတော့ဘူးလား။ ဟုတ်တယ်၊ မင်းသာ ဒီလမ်းကို အဆုံးထိ သွားနိုင်ခဲ့ရင် တကယ့်ကို နတ်ဘုရားလို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ဖြစ်လာမှာပဲ”

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပြီး သူ၏ နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

သူက “စုမျိုးနွယ်ရဲ့ ဧကရာဇ် ထားခဲ့တဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ ဧကရာဇ်ကျမ်းထဲမှာ အရေးကြီးဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပါဝင်တယ်၊ ဒါကို ငါမင်းကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ဘူး”

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးသည် စုရွှမ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ စုမျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်သည် အလွန်ပါရမီထူးချွန်သော်လည်း သူထားခဲ့သော ဧကရာဇ်ကျမ်းသည် မပြည့်စုံသေးပေ။

အစပိုင်းတွင် သူသည် စုရွှမ်ကို ဧကရာဇ်ကျမ်း ကျင့်ကြံရန် ခွင့်မပြုရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ စုရွှမ်အတွက် သူတော်စင်ဘုရင် အဆင့်ဖြစ်ရန် လုံလောက်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှ ဧကရာဇ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံရန် စဉ်းစားလျှင်လည်း နောက်မကျပေ။

သို့သော် ငယ်ရွယ်သော စုရွှမ်သည် အလွန်ခေါင်းမာပြီး ဧကရာဇ်ကျမ်းကိုသာ ကျင့်ကြံမည်ဟု တစိုက်မတ်မတ် ဆုံးဖြတ်ထားရာ မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီး၍မရခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို ဧကရာဇ်ကျမ်းကိုသာ ကျင့်ကြံခွင့်ပြုခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ ကျင့်ကြံလာခဲ့သည်မှာ ၁၈ နှစ်တိုင်တိုင် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဘာများလဲ”

စုရွှမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုခြင်း”

၁၈ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးက စကားလုံးလေးလုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုတယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ” စုရွှမ်က မျက်လုံးထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုတယ်ဆိုတာက မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ဖန်တီးထားတဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတရားတွေကို ငှားယူသုံးစွဲစရာ မလိုသလို၊ တခြားသော ကြားခံပစ္စည်းတွေကိုလည်း အသုံးမပြုဘူး။ မိမိရဲ့ ယုံကြည်ချက်သာလျှင် အခိုင်မာဆုံး၊ အစွမ်းအထက်ဆုံးလို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခြင်းကို ဆိုလိုတာပဲ!”

“ဒီလမ်းက ရှေးအတိတ်ကာလကနေ ယနေ့ထိတိုင်အောင် ဘယ်သူမှ တကယ်တမ်း အဆုံးထိ မဖြတ်သန်းနိုင်သေးဘူး…”