မင်းရှုံးပြီ၊ မနက်ဖြန် လက်ထပ်ကြတာပေါ့
Vol. 1 Ch. 4
စုရွှမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းနှင့်တူပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင်။
စုရွှမ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်း ပွင့်အာလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လမ့်ရိုလီတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှုပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူမသည် အဓိပတိရိုးအကြောင်းကို သိသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေပေါင်း သုံးထောင်ထဲမှ အဆင့်အမြင့်ဆုံး နှစ်ဆယ်အတွင်း ပါဝင်သော ခန္ဓာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူမသည် အဓိပတိရိုး၏ အထွဋ်အမြတ်နည်းစနစ်အကြောင်းကိုလည်း သဘာဝကျကျ သိရှိ၏။
ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းဖြစ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား ပြစ်ဒဏ်ခတ်သည့်အနေဖြင့် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
သို့သော်၊ ဤပြီးပြည့်စုံသော အဓိပတိရိုးအထွဋ်အမြတ်နည်းစနစ်သည် လောကကြီးမှ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီမဟုတ်လော။
ယခု စုရွှမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်က မည်သို့ဖြစ်သနည်း။
ဘုန်း!
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နန်းတော်အလယ်တွင် တန်ခိုးစွမ်းအားများ အဆုံးမရှိ တိုးပွားလာသည်။ နတ်ဖီးနစ်မီးလျှံနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအလင်းတန်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အာကာသတစ်ခုလုံးကိုပင် ချေမှုန်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ရလဒ်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကွင်းပြင်ထဲတွင် တစ်ယောက်က ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်မားမား တောင့်တောင့်မတ်မတ် ရပ်နေသည်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိလေသည်။
မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသူကတော့ စုရွှမ်ဖြစ်ပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသူကတော့ လမ့်ရိုလီပင်။
“ငါ… ငါ တကယ်ကြီး ရှုံးသွားတာလား။”
လေထဲတွင် လမ့်ရိုလီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။
သူမနှင့် သက်တူရွယ်တူတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသူမှာ သူမဖြစ်နေသည်တဲ့လား။ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် လမ့်ရိုလီ၏ ဆောင်းဦးရေကန်ပမာ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး သူမရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
“ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအလင်းတန်း၊ အဓိပတိရိုးရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အထွဋ်အမြတ်နည်းစနစ်၊ ဒါက လောကကြီးမှာ မရှိတော့တာ ကြာပြီမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းဒါကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ။”
လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ မကျေမချမ်းနိုင်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်ကရရမှာလဲ။ မွေးရာပါပဲလေ”
စုရွှမ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မွေးရာပါ…”
စုရွှမ်၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် လမ့်ရိုလီမှာ ယုံရခက်နေသေးသော်လည်း နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်မှ အကြီးအကဲများ၏ အံ့အားသင့်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“သခင်မလေး ရှုံးသွားပြီ၊ သူ တကယ်လက်ထပ်ရတော့မှာပဲ…”
“အာ… ငါကတော့ သခင်မလေးရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆို အောင်ပွဲက သေချာနေပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ပိုပြီးကြောက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး…”
“ကောင်းပြီလေ၊ သခင်မလေး လက်ထပ်ရမယ်ဆိုလည်း လက်ထပ်ရတာပေါ့။ ဒါက လုံးဝလက်မခံနိုင်စရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်ကစပြီး ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မဟာမိတ်တစ်ခု ရှိလာတာပေါ့…”
“မင်းရှုံးပြီ၊ ဒါကြောင့် မင်းငါ့ကို လက်ထပ်ရမယ်။ အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်ကြရအောင်။”
စုရွှမ်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ လမ့်ရိုလီက သူနှင့် လောင်းကြေးထပ်ချင်မှတော့ အရာအားလုံးက ပိုပြီးရိုးရှင်းသွားပုံရသည်။
ဘာအံ့အားသင့်စရာမှမရှိဘဲ လူတိုင်းသည် ကိစ္စကို အေးချမ်းစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ ငါ့ကတိအတိုင်း ငါနေမှာပါ။”
လမ့်ရိုလီက စုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူမအနိုင်ရပြီဟု ထင်ခဲ့သော အလောင်းအစားတစ်ခုတွင် သူမကိုယ်သူမ လောင်းကြေးထပ်လိုက်ရသည့်အဖြစ်…
သို့သော်၊ ဧကရီဘုရင်မတစ်ပါးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူအနေဖြင့် သူမသည် ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် အရှုံးမပေးသည်မှာ သေချာသည်။
“အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး။ မနက်ဖြန်ပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။”
စုရွှမ်က လမ့်ရိုလီကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဟမ်"..."
အခုတော့ လမ့်ရိုလီတစ်ယောက် ထပ်ပြီး ကြောင်သွားပြန်သည်။
မနက်ဖြန်လား။ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီးလား။
မင်းနောက်နေတာလား။
လမ့်ရိုလီသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် စုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက ဒီလောက်တောင် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေတာလား။
“ဟားဟားဟား။ ကောင်းတယ်။ ရှောင်အာ ပြောပြီးမှတော့ မနက်ဖြန်ကိုပဲ ရက်သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ ခဏနေရင် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာတွေ ပို့ဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်”
စုယွင်ထျန်းသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး သူ၏ပေါင်ကို ပုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ စုရွှမ် ကြိုက်သ၍ ဘာမှ ပြဿနာမရှိ။ သူ ဘယ်အချိန် လက်ထပ်ချင်ချင် လက်ထပ်နိုင်သည်။
“ဟားဟား။ ရှောင်ရွှမ် ဒီလောက်မြန်မြန် လက်ထပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး။ အချိန်တွေက တကယ်ပဲ ကုန်တာမြန်လိုက်တာ!”
တစ်ဖက်တွင် စုလင်းထျန်းကတော့ ကောင်းကင်ကို လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီမော့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်… ကောင်းပြီလေ…”
လမ့်ရိုလီသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ သူမ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့။ အရာအားလုံးကို စုရွှမ်က ဆုံးဖြတ်မည်ဟု သူမအစောပိုင်းက ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူမပြောပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ကတိဖျက်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရီဘုရင်မတစ်ပါး၏ အခြေခံအရည်အသွေးပင်။
မကြာမီပင် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုမှ စုမိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ သူတော်စင်မနှင့် လက်ထပ်တော့မည်ဟူသော သတင်းသည် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပုံရသော ဤအင်အားစုနှစ်ခုသည် မည်သို့ဖြစ်၍ ရုတ်တရက် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသနည်း။ အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ကြသနည်း။
ထိုက်ချူမြင့်မြတ်နယ်မြေ။
တိမ်များဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုတွင်။
“ဘာ! စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်ရဲ့ သခင်မလေး လမ့်ရိုလီကို မနက်ဖြန် လက်ထပ်တော့မယ် ဟုတ်လား။”
“မဟုတ်ဘူး! ငါသဘောမတူဘူး!”
“သူ့ရဲ့ အဓိပတိရိုးလောက်လေးနဲ့ ငါသဘောကျနေတဲ့ မိန်းမကို လက်လှမ်းရဲတယ်ဟုတ်လား။”
“ငါ… သတို့သမီးကို လုယူမယ်!”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူတစ်ယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးနီရဲနေကာ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ရှုံ့မဲ့နေပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံပေါက်နေသည်။
ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည် ဒေါသထွက်နေသည်။
ဤသူကား ထိုက်ချူမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဤမျိုးဆက်မှ သခင်လေးပင်။
ဝမ့်ချုံး!
ဝမ့်ချုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံအာဏာရှင်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး သူ၏အသက်စွမ်းအင်မှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် မရှုံးနိမ့်နိုင်သလောက်ပင်။
သူ့အဆင့်တူပြိုင်ဘက်များထဲတွင် သူ့ကိုယှဉ်နိုင်သူမရှိသလောက်ပင်။ မည်သူမျှ သူ၏တစ်ကွက်တည်းသော တိုက်ကွက်ကိုပင် မခံနိုင်ပေ။
သူသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ စုရွှမ်နှင့်အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် တတိယအပြောင်းအလဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ သူ၏ ခုနက ဟိန်းဟောက်သံ။
၎င်းက သူချစ်မြတ်နိုးသော အမျိုးသမီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ သခင်မလေး လမ့်ရိုလီဖြစ်ကြောင်း အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။
မတတ်နိုင်ပေ။ အချစ်တွင် အမြဲတမ်း စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော မှော်အစွမ်းတစ်ခုရှိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် လမ့်ရိုလီကို မြင်တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဝမ့်ချုံးသည် သူမအပေါ် လုံးဝ စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်။
မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် အစားမစားနိုင်၊ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်ပြီး လမ့်ရိုလီကို မည်သို့ပြန်တွေ့ရမည်ကိုသာ တွေးတောနေခဲ့သည်။
သူသည် ပူးဝင်ခံထားရသကဲ့သို့ပင်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် လမ့်ရိုလီကို သူ၏ တားမြစ်ထားသော ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အခြားသူများကို မည်သို့ထိတွေ့ခွင့်ပြုမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် စုရွှမ်က လမ့်ရိုလီကို လက်ထပ်တော့မည်ဟု ကြားသောအခါ သူသည် ဤမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခြင်းဖြစ်သည်။
“သတို့သမီးကို လုမယ်ဟုတ်လား။ သခင်လေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာပြန်စဉ်းစားပါဦး! စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်နောက်မှာ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုလုံးရှိနေတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တိုင်းတာလို့မရအောင် နက်ရှိုင်းတယ်! ကိစ္စတွေ ပိုကြီးသွားရင် အင်အားစုနှစ်ခုကြားမှာ စစ်ပွဲကြီးဖြစ်လာနိုင်တယ်!”
သူ၏ သခင်လေး၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားရသောအခါ သတင်းယူလာပေးသော အကြီးအကဲသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။
အကယ်၍ ဝမ့်ချုံးသာ သတို့သမီးကို တကယ်သွားလုမည်ဆိုလျှင် အကျိုးဆက်များမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပြီး ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်…
“စုရွှမ်က ငါ့ကောင်မလေးကို ထိရဲမှတော့ ငါသူ့ကို တန်ရာတန်ကြေး ပေးဆပ်စေရမယ်!”
“ဒီသတို့သမီးကို ငါ မဖြစ်မနေ လုယူမှာပဲ! အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံတောင်မှ ငါ့ကို တားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး! ဒါ ငါပြောတာပဲ!”
......
ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ နန်းတော်အတွင်း၌။
နန်းတော်သခင်မ လင်းဝမ်သည် လမ့်ရိုလီ၏ လက်ကိုကိုင်ထားပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေကာ အလွန်ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောနေသည်မှာ
“ရိုလီ မင်းမနက်ဖြန် လက်ထပ်ရတော့မယ်။ အရမ်းရုတ်တရက်နိုင်လွန်းတယ်။ ငါဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး…”
“ရိုလီ နန်းတော်သခင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုပဲ အပြစ်တင်ပါ။ အရည်အချင်းမရှိတဲ့အတွက် မင်းအတွက် ဒီလက်ထပ်ပွဲကို မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ဘူး…”
လင်းဝမ်သည် လမ့်ရိုလီအပေါ် အကြွေးတင်နေသည်ဟု အမြဲခံစားနေရသည်။
သူမသာ လုံလောက်အောင် အားကောင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤသို့ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဟု သူမခံစားနေရသည်…
ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမသည် လမ့်ရိုလီအတွက် စုမိသားစု၏ လက်ထပ်ကမ်းလှမ်းမှုကို လုံးဝငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုတော့ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။
“ရိုလီ နောက်ကျရင် မင်းရဲ့ နန်းတော်သခင်ကို မုန်းမနေနဲ့နော်…”