← Chapters

ရှင်နိုင်ရင် ကျွန်မလက်ထပ်မယ်၊ ရှင်ရှုံးရင် ကျွန်မကိုလကလျော့ရမယ်

Vol. 1 Ch. 3

ရှင်နိုင်ရင် ကျွန်မလက်ထပ်မယ်၊ ရှင်ရှုံးရင် ကျွန်မကိုလကလျော့ရမယ်

Vol. 1 Ch. 3

နန်းတော်သခင်မ လင်းဝမ်သည် သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အတွေးများကို စုစည်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လမ့်ရိုလီထံ လွှဲအပ်လိုက်သည်။

လမ့်ရိုလီက ဘာမှမပြောဘဲ စုရွှမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။အကြည့်နှစ်ခုက လေထဲမှာ ဆုံတွေ့သွားကြသည်။

ဟင့်

ခုနက လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်၏ ဘေးတစ်စောင်းပုံစံကိုသာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျသော လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများမှာ နှင်းများထက်ပင် ဖြူစင်ကာ ဖုန်တစ်စက်မျှ မစွန်းထင်းပေ။

သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာမှာ ပန်းပုဆရာတစ်ယောက်က ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့နေသည်။ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် သိမ်မွေ့သော ယုံကြည်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအရာသည် မောက်မာခြင်းလည်း မဟုတ်၊ ချုပ်တည်းထားခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် သဘာဝကျလှသည်။ လမ့်ရိုလီ သိလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော စိတ်နေသဘောထားမျိုးကို မိမိကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်မှုရှိသူတစ်ဦးသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သို့သော် သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးသည် ထိုသို့သော ယုံကြည်မှုကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထိုက်ပါရဲ့လား။

"ရှင်က ကျွန်မကို လက်ထပ်ချင်တဲ့သူလား။"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လမ့်ရိုလီ၏ ခပ်တိုးတိုးအသံသည် ပင်မခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

စုရွှမ်က လမ့်ရိုလီကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

" ကျွန်မကို လက်ထပ်ချင်တာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

လမ့်ရိုလီက ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စကားသံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ရင် မင်းကို လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ။"

စုရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ စည်းကမ်းချက်များ ရှိနေသေးသည်ဆိုလျှင် လက်ထပ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်သေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

"ဒီဘဝမှာ ကျွန်မက ခေတ်တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုပဲ လက်ထပ်နိုင်မယ်။"

လမ့်ရိုလီက စုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟလာကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ စကားများဆုံးသည်နှင့် ပင်မခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဆောင်းရာသီမှ ပုစဉ်းများကဲ့သို့ ငြိမ်သက်၍ ဆိတ်ငြိမ်သော တောင်ကြားတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အသံတစ်စက်မျှ မကျန်တော့ပေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် လမ့်ရိုလီ၏ အိမ်ထောင်ဖက်ရွေးချယ်သည့် စံနှုန်းများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးမည်လော။ ပြိုင်ဘက်ကင်းရမည်လော။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စကားများ ဖြစ်ပါသနည်း။

ယခုအချိန်သည် ရွှေခေတ်ဖြစ်ပြီး တာအိုရွှမ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မဆိုထားနှင့် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုတည်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။

ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ပါရမီရှင်ထဲမှ အချို့မှာ သူတော်စင်ခန္ဓာဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး သူတို့အတွက် မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ထက်မြင့်သောသူများကို အနိုင်ယူခြင်းမှာ လွယ်ကူလှသည်။

အချို့မှာ သူတော်စင်များ ပြန်လည်ဝင်စားလာကြသူများဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ အသိပညာများဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များနှင့် မြင့်မြတ်သောစွမ်းရည်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

အချို့မှာ မျက်လုံးနှစ်သွယ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး လူ့လောကတွင် တစ်ခါမျှ ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်းမရှိပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ခေတ်ကြီးတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ပါရမီရှင်များပြားကျဆုံးပြီး ဘုရင်အသစ်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ သာမန်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပင်။

ဘယ်သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်မည်နည်း။

ဘယ်သူက ရှုံးပွဲမရှိဟု ပြောရဲမည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံအောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော စကားကို မည်သူမျှ ပြောရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"မကြာခင်မှာပဲ မင်းပြောသလို ခေတ်တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးပြီး ဘယ်သူနဲ့မှမယှဥ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူ ဖြစ်လာမှာပါ။"

လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် စုရွှမ်၏ ခပ်အေးအေးစကားသံသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြန်သည်။

သူ၏အသံသည် မကျယ်လောင်ဘဲ၊ ပေါ့ပါးကာ အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစကားသံသည် နန်းတော်ထဲရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် စကားပြောလိုက်သော လူငယ်ထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူပြောလိုက်သည်မှာ ဖြစ်ပျက်ပြီးသား အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

ဝုန်း!

ချက်ချင်းပင် နန်းတော်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

"ယုံကြည်မှု အားကောင်းလိုက်တာ၊ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော် က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေတာလား။"

"ဟားဟား ရွှေခေတ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပါရမီရှင်တွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါ်ထွက်လာနေတာ။ အဓိပတိအရိုး တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ လုံလောက်မှာမဟုတ်လောက်ဘူးထင်တယ်။"

"သူက တကယ်ပဲ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်မသိဘဲ ကြွားလုံးထုတ်နေတာပဲ။ ဒီလောကမှာ ပါရမီရှင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင်ရှိနေတာ၊ ဘယ်သူက ဒီလိုစကားမျိုးပြောရဲလို့လဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ အကြီးအကဲအများစုသည် စုရွှမ်၏ စကားကို မယုံကြည်ကြသော်လည်း ကျယ်လောင်စွာ မပြောရဲဘဲ တီးတိုးသာ ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဒီလောက်တည်ငြိမ်နေတာ၊ သူက တကယ်ပဲ ဒီလို ယုံကြည်မှုမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။"

စုရွှမ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ လမ့်ရိုလီလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် လူငယ်လေးကိုကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမမြင်တွေ့ရသည်မှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ တည်ငြိမ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က လမ့်ရိုလီကို စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤလူငယ်လေးထံမှ ယုံကြည်မှုသည် သူမ၏ ကျယ်ပြန့်သော ဗဟုသုတဖြင့်ပင် မမြင်ဖူးသော အရာဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးလွန်းလှသည်။

လမ့်ရိုလီသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သိနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ယုံကြည်မှုမျိုးဖြင့် မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အခြားအရာများသည် အရေးမပါတော့ချေ။

စုရွှမ်၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများသည် ဧကန်မုချ နိမ့်ကျလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း၊ ဤမျှလောက်ဖြင့် သူမကို လက်ထပ်ရန် လုံလောက်ပြီလား။

"ငါ့သားပီသပါပေတယ်၊ ဒီလိုယုံကြည်မှုမျိုးက ခေတ်တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ ကံပါလာတာပဲ! အဓိပတိအရိုးက အဓိပတိဖြစ်ဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတာပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်မှ လူများ၏ သံသယများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စုယွင်ထျန်းသည် စုရွှမ်၏ စကားများကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်ပြီး သူ့ကို ချီးကျူးထောပနာပြုလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား! ငါတို့ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော် ပီသပါပေတယ်။ ဒီခေတ်ကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာက စုမိသားစုရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်!"

စုရွှမ်၏ ဒုတိယဦးလေးဖြစ်သူ စုလင်းထျန်းသည် သူရဲကောင်းပီသသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

" စကားပြောနေရုံနဲ့ အသုံးမဝင်ဘူး။ ကျွန်မတို့ တိုက်ခိုက်ကြည့်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ ရှင်နိုင်ရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်မယ်။ ရှင်ရှုံးရင် ဒီမှာပဲ အရာအားလုံး အဆုံးသတ်မယ်။"

ရုတ်တရက် လမ့်ရိုလီ၏ အသံက အေးစက်စက် သံစဉ်တစ်ခုဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမသည် နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ကာ သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်ဖီးနစ်ခန္ဓာသည်လည်း စတင်နိုးထနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမရှေ့မှ စုရွှမ်မှာမူ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်း တတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများဖြင့် သူမသည် စုရွှမ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံးရှိ လေထုသည် ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ရိုလီ၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ သူက နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ပြီးပြီဆိုပေမဲ့ စုရွှမ်ကောင်လေးက နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်း တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ..."

"ရိုလီက သူ့ကို တကယ်ပဲ လက်ထပ်ချင်နေတာလား။"

နန်းတော်သခင်မ လင်းဝမ်သည် အံ့အားသင့်စွာ တွေးလိုက်သည်။ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း၏ အပြောင်းအလဲ ကိုးခုတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုစီတိုင်းသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ပြီးတော့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုစီကြားတွင် မကျော်လွှားနိုင်သော ကွာဟချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်! ရိုလီ၏ ပါရမီ မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ သူမသည် အဆင့်နှစ်ခု၏ ကွာဟချက်ကို အမှန်တကယ် ကျော်လွှားနိုင်မည်လော။

"မင်း သေချာလို့လား။"

စုရွှမ်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ရေးရေးအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ပဲ ဒီလိုတောင်းဆိုမှုကို အဆိုပြုလိုက်တာပဲ။

သူမက သူ့ကို တကယ်ပဲ လက်ထပ်ချင်နေတာလား။

ထို့ကြောင့် စုရွှမ်သည် သူမ စကားပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမကို အတည်ပြုမေးလိုက်သည်။

"အတည်ပြုတယ်။ ရှင်နိုင်ရင် ကျွန်မလက်ထပ်မယ်။ ရှင်ရှုံးရင် ရှင်ထွက်သွားရမယ်။"

လမ့်ရိုလီက ခပ်တိုးတိုး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် အေးစက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"

စုရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည်။ စနစ်၏ ပိုမို ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များသည် သူ လမ့်ရိုလီကို လက်ထပ်ပြီးမှသာ ရရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း...

စနစ်၏ စတင်သူလက်ဆောင်ထုပ်က သူ့ကို အဓိပတိအရိုး၏ ရတနာအစွမ်း အပြည့်အစုံကို ပေးထားသည်။

【ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအလင်း】!

အဓိပတိအရိုး၏ ရတနာအစွမ်း အပြည့်အစုံဖြင့် စုရွှမ်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ပေ။

"မြင့်မြတ်ဖီးနစ်မီးလျှံ လောင်ကျွမ်းစေ!"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် နန်းတော်အတွင်း၌ နူးညံ့သော အော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ လမ့်ရိုလီ ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြက်သွေးရောင်မီးလျှံတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

ဤသည်မှာ လမ့်ရိုလီ၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်ဖီးနစ်ခန္ဓာ၏ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်ဖီးနစ်မီးလျှံ၊ ကောင်းကင်ဘုံအောက်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။

"ရိုလီ၊ ဒါက ဘယ်လိုနည်းစနစ်မျိုးလဲ။ ငါ သူ့ကို မသင်ပေးဖူးဘူး... ဒါက သူ အသစ်နိုးထလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်လား။"

လမ့်ရိုလီ၏ ဆရာဖြစ်သူ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်မ လင်းဝမ်သည် နန်းတော်ထဲတွင် တိုးဝင်လာသော မီးတောက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သူတော်မ ဒီလို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။ ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖိအားက ချမ်းသွမ့်အဆင့် ရောက်နေတဲ့ ငါ့ကိုတောင် တုန်လှုပ်စေပါလား။သူတော်စင်မ ရှုံးမှာမဟုတ်လောက်ဘူးထင်တယ်။"

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးတောက်တွေပဲ၊ ဒီကောင်မလေးက ရွှမ်အာကို စိန်ခေါ်ရဲတာ မဆန်းတော့ပါဘူး!"

စုယွင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက အံ့ဩမှုဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မီးတောက်များသည် ခံစားကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

"ရှောင်ရွှမ် ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး၊ မွေးရာပါ အဓိပတိရိုးက အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မယ်!"

စုလင်းထျန်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး စုရွှမ်ကို မျက်တောင်မခတ် ကြည့်ရှုကာ သူ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် စုရွှမ်သည် သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရုံသာ ပြုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအလင်းတန်း!"

All Chapters