ကိစ္စပြီးမြောက်လျှင် အမတဆေးလုံးဆယ်လုံး

"မင်း ကျင့်ကြံတဲ့အခါ မင်းထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဟွမ်သွမ့်ချီစွမ်းအင်နဲ့ ဟွမ်သွမ့်ကြာစိမ်း ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်”

"ငါ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်သွားတဲ့အခါ အမတဆေးလုံးကိုသုံးပြီး ဒုတိယဘဝကို နေထိုင်လို့ရပြီပေါ့”

“ဒါကြောင့် မင်းကို နေ့တိုင်း ငါ့ဆီလာပြီး နာရီဝက်လောက် ကျင့်ကြံစေချင်တယ်”

ဟမ်

ငါရဲ့ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာနဲ့ ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်း ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဒီလိုစွမ်းမျိုးရှိနိုင်တာလား။

သို့သော် ဘိုးဘေးကြီး ပြောစကားအရ ဤအရာသည် သူ့အတွက် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အချိန်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

“ဒီကိစ္စပြီးသွားရင် မင်းကို အမတဆေးလုံး နောက်ထပ် ဆယ်လုံး ပေးမယ်”

"သဘောတူတယ်”

စုရွှမ်သည် အလွန်ပင် ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ အမတဆေးလုံးသည် အရေးမကြီးလှပေ။ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဘိုးဘေးကြီးကို ကူညီရန်မှာ သူလုပ်သင့်သည့် အရာပင် မဟုတ်ပါလော။

“ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး လေ့ကျင့်ကြတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် အများဆုံး ခြောက်လအတွင်းမှာ ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မယ်”

"စုရွှမ်၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက်ပင် လင်းလက်တောက်ပသွားလေသည်။ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက တာအိုစောင့်ရှောက်သူဖြစ်ပေမည်လား။ ဒါ တကယ်ကို ကောင်းလှသည်မလား။

စုရွှမ် စိတ်လှုပ်ရှားလွား၏။

“ဘိုးဘေးကြီး၊ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အဆင့်က ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား။ အစောက ဓားကျောက်တိုင်ပေါ်က တာယန်ဓားကိုးစင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဖတ်လိုက်ရတုန်းက ကျွန်တော် တော်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီအရာတွေက ဧကရာဇ်တောင်မှ မထိတွေ့နိုင်ဘူး မဟုတ်လား”

"မင်းက အဆင့်ကို ပြောနေတာလား”

ဘိုးဘေးကြီးတာယန်သည် စုရွှမ်အား ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တရပ်တန့်ကာ ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့... အမတဘုရင်အဆင့်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်”

"..."

အမတဘုရင်...။ ထိုအရာက မည်သည့်အဆင့်ဖြစ်သနည်း။

စုရွှမ်သည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွား၏။ လောကသုံးထောင်၏ အထွတ်အထိပ်မှာ မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ အမတဘုရင်ဟူ၍ကား စုရွှမ်သည် တစ်ခါတစ်ရံမှပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

“ဟားဟား၊ စုရွှမ်ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ပါရမီက ငါ့ထက် အများကြီးသာတယ်။ ငါတုန်းက သာမန်ခန္ဓာ ပထမအဆင့်ပဲ ရှိခဲ့တာ”

"မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်လောက်တောင်မှ မတော်ဘူးလို့ထင်နေတာလား”

ဘိတာယန်ဘိုးဘေးကြီး ပြုံးလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပင် အရောင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။

“ရှီး... သာမန်ခန္ဓာ ပထမအဆင့်ကနေ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားတယ်...”

စုရွှမ်သည် အမှန်ပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါနေလေသည်။ သူ့ထံတွင် စနစ်ရှိနေလျှင်ပင် အနာဂတ်၌ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးထက် ပို၍ ရှေ့ဆက်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

"ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ တန်းပြီး ကျင့်ကြံရမှာလား”

စုရွှမ်က ထိုသို့ပြောရင်း ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ မင်း ကျင့်ကြံရမယ့်နေရာက တခြားတစ်နေရာမှာ။ အရမ်းတိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်နေရာပေါ့”

စကားသံ ကျဆုံးသည်နှင့် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု လှိုင်းထန်လာလေသည်။ ရုတ်တရက် ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ချာချာလည်သွား၏။

သူ မျက်လုံးများကို ပြန်လည်ဖွင့်လိုက်သောအခါ စုရွှမ်သည် အေးခဲနေသော အအေးဓာတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြေအောက်လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် ဆင်တူသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ။

ရှီး

စုရွှမ်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုအရာမှာ ခေါင်းတလားတစ်လုံးပင်။ နှစ် ၁၀၀၀၀ရှိ ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခေါင်းတလားတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ အနားသို့ မချဉ်းကပ်မီမှာပင် စုရွှမ်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက တာယန်ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာလား၊ ဒါမှမဟုတ်... အလောင်းကောင်လား”

“ဟားဟား၊ မင်းကောင်စုတ်လေး၊ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလား ဟုတ်လား။ ငါ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်လေ...”

ရုတ်တရက်ပင် တာယန်ဘိုးဘေးကြီး၏ အသံသည် စုရွှမ်၏ နားထဲတွင် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာရာ စုရွှမ်အား ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ ဘိုးဘေးကြီးမှာ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိဘူးလား။ ဘာလို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောရတာလဲ” စုရွှမ်သည် သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို တန်းပြီး သုံးလို့ရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား”

တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ဆိုလေသည်။

"ဪ... သိပြီ။ ဒီခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့ ရေခဲခေါင်းတလားထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတာကိုး”

စုရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ကဲ... ကျင့်ကြံတော့။ ဒီမှာ တိတ်ဆိတ်တယ်၊ ဘယ်သူမှလည်း မင်းကို နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား”

စုရွှမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သို့သော် ဤနေရာသည် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်လွန်းနေသည်။

စုရွှမ်သည် ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်းကို စတင်၍ ကျင့်ကြံလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း၌ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထူးဆန်းသော ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်းပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆုံးမရှိသော ဟွမ်သွမ့်ချီစွမ်းအင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။

တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေလေသည်။

ဤမျှ ကြွယ်ဝသော ဟွမ်သွမ့်ချီစွမ်းအင်နှင့် ဟွမ်သွမ့်ကြာစိမ်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်...

ခြောက်လပင် ကြာမြင့်မည် မဟုတ်ပေ။ အများဆုံး သုံးလအတွင်း၌ သူမသည် ဒုတိယဘဝကို နေထိုင်နိုင်ပေတော့မည်။

"ငါ့ရဲ့တပည့်လေးက တကယ်ကို တော်တာပဲ”

"ရုပ်ချောရုံတင်မကဘူး၊ ပါရမီလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ ငါသာ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် မင်းက ငါ့လက်ထဲကို ကျိန်းသေ ကျရောက်သွားမှာပဲ”

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် စုရွှမ်သည် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"စုရွှမ်ကောင်လေး၊ မင်း ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်လာတာလား။ ဘယ်လိုလဲ။ တကယ်ပဲ တာယန်ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေတာလား” သူ ထွက်လာသည်နှင့် မြင့်မြတ်သခင်သည် စုရွှမ်အား စိုက်ကြည့်ကာ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူသည် များစွာ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးသည်။

"အင်း”

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စုရွှမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်”

"အင်း... ဒါက သာမန်ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...”

"ဘာဖြစ်တယ်။ စုရွှမ်ကောင်လေး၊ မင်းပြောတာ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ တာယန်ဘိုးဘေးကြီး တကယ်ရှိနေတယ် ဟုတ်လား။ သူ မသေသေးဘူးပေါ့။ ဟုတ်လား။”

တစ်ခဏအတွင်း၌ တာယန်မြင့်မြတ်သခင်သည် တည်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသာ အမှန်တကယ် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပါက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် အမှန်စင်စစ် နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်လော။

မဟုတ်ပေ။ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပါက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် တာအိုရွှမ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ နံပါတ်တစ် အင်အားစု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

တာယန်ဘိုးဘေးကြီး မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း သူကမူ အနည်းငယ် သိရှိထားသည်။ သူသည် လောကသုံးထောင်ကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးက သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပေမဲ့ အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်သေးဘူး” စုရွှမ်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

“ဟမ်... စုရွှမ်ကောင်လေး၊ မင်းပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ တစ်ဝက်သေနေတာလား”

"မဟုတ်ဘူး။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော် ပြောပြလို့မရဘူး။ ဘိုးဘေးကြီးက ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီအကြောင်း မပြောပြဖို့ တားမြစ်ထားတယ်” စုရွှမ် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလိုလား။ ကောင်းပြီလေ”မြင့်မြတ်သခင်သည် ခေါင်းခါကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ဘိုးဘေးကြီးက ပြောဆိုထားသည့်အတွက် သူသည် မည်သည့်အခါမှ ထပ်မံ၍ မေးမြန်းဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် စုရွှမ်သည် သူ၏ မြင့်မြတ်သားတော်နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အမတဆေးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်လေသည်။ တစ်ခဏအတွင်း၌ စုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအားတစ်ရပ် ပွင့်ထွက်လာသည်။

ဘုန်း...။

နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ခြောက်

နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ခုနစ်

နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှစ်

တစ်ဆက်တည်း အဆင့်သုံးဆင့်ကိုပင် ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသွား၏။

"ဒင်...။ ပိုင်ရှင်သည် အမတဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်သည့်အတွက် ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ နိုးထလာမှု တိုးတက်နှုန်း ၃% တိုးမြင့်သွားပါသည်"

စနစ်၏ရည်ချင်းပြဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အမည်: စုရွှမ်

ဂုဏ်ပုဒ်: မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ စုမိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော်၊ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်သားတော်

အဆင့်: နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှစ်

ကျင့်စဉ်: တာယန်မြင့်မြတ်ကျမ်း၊ စုမိသားစု ဧကရာဇ်ကျမ်း (မပြည့်စုံ)၊ ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်း

အစွမ်းများ: ဓားကိုးစင်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်

ခန္ဓာကိုယ်: အဓိပတိရိုး၊ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ (နိုးထမှု ၀.၀၆...)

အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ရင်း စုရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အမတဆေးလုံး နာမည်အတိုင်းပဲ တကယ် ထိုက်တန်ပါပေတယ်။ အာနိသင်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ အမတဆေးလုံးတစ်လုံးက ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာကို ၃% နိုးထစေနိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါက အမတဆေးလုံး အလုံးသုံးဆယ်ကျော်လောက်ရရှိရုံနဲ့ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာကို အပြည့်အဝ နိုးထစေနိုင်မှာ မဟုတ်လား”

စုရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် စုရွှမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူ အလွန်အကျွံ တွေးတောနေမိသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ တာအိုရွှမ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၌ အမတဆေးလုံး ဆယ်လုံး ရှာတွေ့နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာပင် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့ တွေးကြည့်လျှင် တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက သူ့အား နောက်ပိုင်းတွင် ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသော အမတဆေးလုံး ဆယ်လုံးသည် လောကတစ်ခုလုံး၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် ညီမျှနေသည်...။

အံ့ဖွယ်ပါပေ။

စုရွှမ်သည် တွေးလေလေ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ခံစားမိလေလေ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တာသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။

"ဒင်၊ လက်ထပ်ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့တွင် ဆုလာဘ်အဖြစ် ‘မြင့်မြတ်ဓားနှလုံးသား’ ကို ရရှိပါသည်"