နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်ရန် ကူညီပါ

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ စုရွှမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာခဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး။ သူသည် ထိုကဲ့သို့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံချင်နေမိ၏။

ထိုအသံ၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်၍ စုရွှမ်သည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်ပြင်သည် မှောင်မိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ဤနေရာ၌ နေရခြင်းသည် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

စုရွှမ်သည် ပျံ့နှံ့လာသော အေးစိမ့်မှုကို မထင်မရှား ခံစားမိနိုင်သည်။

စုရွှမ်သည် ထိုအေးစိမ့်မှုကို ခံစားမိသောအခါ တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

“ဒီနေရာက အသံက ငါ့ကို လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ နေရာပဲ။ ဒါက... ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူးပဲ”

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားများနှင့် ရှေးဟောင်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များ နေရာအနှံ့ ရှိနေလေသည်။ အထက်ပါအရာများ အားလုံးသည် တာယန်ဘိုးဘေးကြီး၏ ဓားလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်သော သိမြင်နားလည်မှုများနှင့် အမွေအနှစ်များပင် ဖြစ်လေသည်။

စုရွှမ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။ သူသည် တာယန်ဓားကိုးစင်း၏ အမွေအနှစ်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တာယန်ဓားကိုးစင်းသည် အဆင့်အတန်း မသိရှိရဘဲ နားလည်ရန် ခက်ခဲကာ အလွန်အမင်း သေစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုရွှမ်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ၎င်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လေသည်။

စုရွှမ်သည် မူလက သူ၏ ဓားသိုင်းပညာ ပါရမီ မလုံလောက်သောကြောင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် ခက်ခဲနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့ ဤသိမြင်နားလည်မှုများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ စုရွှမ်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်နားလည်သွားလေသည်။

တာယန်ဓားကိုးစင်းဟု ခေါ်ဆိုကြရာ၌ ဓားကွက်လေးဆယ့်ကိုးကွက်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ကွက်မှာမူ လူသားတို့ထံမှသာလွန်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး ချန်ရစ်ခဲ့သော တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ လေးဆယ့်ကိုးခုသာ ရှိပြီး ပျောက်ဆုံးနေသော တစ်ခုမှာမူ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

မှတ်တမ်းများအရ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထို တစ်ခု ကို မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါက တာယန်ဓားကိုးစင်းသည် အဓိပတိတန်ခိုးစွမ်းအား ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး လောကသုံးထောင်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေပေလိမ့်မည်။

“အဓိပတိတန်ခိုးစွမ်းအားတစ်ခုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ ခက်ခဲတာကတော့ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒါက အကြီးအကျယ် ဂယက်ရိုက်သွားမှာ သေချာတယ်” စုရွှမ်သည် သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“ကောင်လေး... မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ”

ရုတ်တရက် နူးညံ့သာယာသော အသံတစ်ခုသည် ဤနေရာလွတ်အတွင်း၌ အနည်းငယ် ရုတ်ခြည်းဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အမ်။

စုရွှမ်သည် လန့်ဖျပ်သွားကာ ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ကမ္ဘာမြေတုန်လောက်သည့် ပြောင်းလဲမှုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာနှစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မူလက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကျောက်တိုင်များသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ဝါးတောတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ စောင်းသံသည် လေပြေ၏ တိုက်ခတ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားလေသည်။ ဤနေရာသည် နတ်ဘုံနန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ရှေးဟောင်း မုခ်ဦး၊ ကျောက်တောင်၊ စိမ်းလဲ့ရောင် ဝတ်စုံနှင့် စောင်းတီးနေသည့်လူတယောက်။

စုရွှမ် မှင်တက်မိသွားသည်။ ဒါက ဘယ်လိုတန်ခိုးနည်းစနစ်မျိုးလဲ။

ခဏအကြာတွင် စောင်းတီးသံသည် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်၌ လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤပုံရိပ်သည် အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိဟန်တူသော သူမ၏ မျက်လုံးများဖြင့် စုရွှမ်အား စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေလေသည်။ သူမ၏ လက်တွေ့မဆန်လောက်အောင်ပင် လှပလွန်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ အသံမှာမူ သဘာဝတရား၏ တေးသံတစ်ခုနှယ်ပင် ဖြစ်နေ၏။

“ကောင်လေး...မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ”

ထိုအမျိုးသမီးသည် စုရွှမ်အား ပြုံးပြရင်း မေးလိုက်သည်။ စုရွှမ်သည် သတိပြန်ဝင်လာကာ တစ်ဖက်လူအား မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဒါက တာယန်ဘိုးဘေးကြီးလား။ တကယ်မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် လှပလွန်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တဲ့လား။

“တပည့် စုရွှမ်... ဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

စုရွှမ်သည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဦးစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခုနက တန်ခိုးနည်းစနစ်သည် မိမိအား အလွန်အမင်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား...။

“စုရွှမ်... ကောင်းလိုက်တဲ့ နာမည်ပဲ။ မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း ငါတွေ့မြင်ဖူးသမျှ တပည့်တွေထဲမှာ ပါရမီအရှိဆုံးပဲ” ထိုအရိပ်သည် နူးညံ့သော အသံဖြင့် ဆိုလေသည်။

“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

စုရွှမ်သည် မာနထောင်လွှားခြင်းလည်းမရှိ၊ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းလည်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... မနေ့ညက တပည့်ကို တားမြစ်နယ်မြေထဲလာခိုင်းတာက တပည့်ရဲ့ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ နိုးထလာတာကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ တကယ်ပဲလား” စုရွှမ်သည် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း အကျိုးကျေးဇူးမရှိပါက စုရွှမ်သည် သူနှင့် အချိန်ဖြုန်းရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

“ဟားဟား... ကောင်စုတ်လေး ငါက လောကသုံးထောင်ကို ခရီးသွားလှည့်လည်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ စကားကို ဘယ်သူကမှ မေးခွန်းမထုတ်ဖူးဘူး”

ထိုအရိပ်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကဲ... ဒါက မင်းအတွက်ပဲ။ စုပ်ယူကြည့်လိုက်”

ထိုအရိပ်သည် တစ်ဖန် စကားဆိုပြန်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။

မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အသီးနှစ်လုံးသည် စုရွှမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။

၎င်းမှာ အပင်နှစ်ပင်မှ အသီးများ အတူတကွ ဆက်စပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်လုံးမှာ နီရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်လုံးမှာ ပြဒါးငွေရောင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ယင်နှင့်ယန် စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားတို့ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ဒါက......

ဤအသီးနှစ်လုံးထဲတွင် ပါဝင်သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ စုရွှမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤအရှိန်အဝါသည် သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအမျိုးမျိုး၌ ရရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့်ဆေးပင်များထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆုံးမဲ့သက်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အမတဆေးလုံးများ ဖြစ်နိုင်မလား။

အကယ်၍သာ အမှန်ဖြစ်ပါက ဤအရာသည် သူ၏ ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ နိုးထလာရန်အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။ အမတဆေးလုံးတစ်လုံးသည် အရလူသေကိုပင် ပြန်လည်အသက်ရှင်စေနိုင်သည်ကို သိထားရမည်။ မြောက်ပိုင်းဒေသနှင့် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေကို မဆိုထားနှင့် တာအိုရွှမ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၌ပင် ၎င်းသည် အလွန်တရာ ရှားပါးသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံကြိုက်မှသာ ရရှိနိုင်သော အရာဖြစ်လေသည်။

စုရွှမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စုမျိုးနွယ်၌ ထိုကဲ့သို့သော အပင်တစ်ပင် ရှိဟန်တူသည်။ ၎င်းကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ မိသားစုအမွေအနှစ်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှနေ၍ သိနိုင်သည်မှာ ဤအရာသည် ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် မည်မျှ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်ကိုပင်။

“ဒီအမတဆေးကို မင်းအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်မယ်”

နူးညံ့သော အသံသည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သောက်ကျိုးနည်း။ ဒါ တကယ်ပဲ အမတဆေးလား။

တာယန်ဘိုးဘေးကြီး၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စုရွှမ်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ဗုံးခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက အမတဆေးလုံးပင်။

တွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင်အဖြစ် သူ့အား ပေးလိုက်သည်တဲ့လား။

တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသည် မည်မျှ ရက်ရောလှပါသနည်း။

“ဘိုးဘေး... တပည့်ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်တာလဲ”

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် စုရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်ကပင် ဤမျှ ရက်ရောလှရာ တစ်ဖက်လူက သူ၏အကူအညီ မလိုအပ်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

“ဟားဟား... စုရွှမ် မင်းရဲ့ တွေးခေါ်ပုံက သာမန်လူတွေနဲ့ မတူဘူးပဲ”

တစ်ခဏမျှ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးပင် မှင်တက်သွားသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာ အမတဆေးလုံးကို ရရှိပါက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အသိစိတ်ပင် လွတ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာမူ ထိုအခြေအနေမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်နိုင်ကာ သူမအား အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းက သူအား စုရွှမ်ကို ပို၍ပင် သဘောကျစေသည်။

“မင်းကို ငါ့အတွက် နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်ပေးစေချင်တယ်”

ဘုန်း...

တာယန်ဘိုးဘေးကြီး၏ စကားသည် စုရွှမ်အား ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားစေသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်သန်ခြင်း...

ဘဝတစ်ခု

ဒါက ဘယ်လို စကားလုံးအသစ်အဆန်းမျိုးလဲ။ သူသည် အမတတစ်ပါး မဖြစ်သရွေ့ သူမည်မျှပင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင် မြေမှုန့်တစ်ပုံမျှသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၏ နိယာမပင်။

သူ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာလျှင်ပင် ထာဝရမရှင်သန်နိုင်သေးပေ။

သို့ဖြစ်ပါလျက် တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက သူအား နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်ရန် ကူညီပေးမည်ဟု ဆိုနေ၏။

သူသည် နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးပင် မဟုတ်သေးရာ သူမကို မည်သို့ ကူညီနိုင်မည်နည်း။

“ဘိုးဘေးကို ဘယ်လို ကူညီစေချင်တာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘေးက ကျုပ် ကူညီနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား” စုရွှမ်သည် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းကာ မေးလိုက်သည်။

“တခြားသူတွေတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ လုပ်နိုင်တယ်”

တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အခိုင်အမာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း နေ့တိုင်း ငါ့နေရာကို နာရီဝက်လောက် လာပြီး ငါ့ကို ကျင့်ကြံရာမှာ ကူညီပေးရုံနဲ့ လုံလောက်ပါပြီ”

ဟမ်။ စုရွှမ်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူလေးတစ်ဦးဖြစ်သော မိမိက တည်ထောင်သူဘိုးဘေးကြီး ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မည်သို့ ကူညီနိုင်မည်နည်း။

၎င်းသည် တားမြစ်ထားသော နည်းစနစ်တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေမလော။

ကိုယ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းလား။ နှစ်ယောက်ပေါင်း ကျင့်ကြံခြင်းလား။

စုရွှမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး ကျေးဇူးပြုပြီး တိတိကျကျ ပြောပြပေးပါလား။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကို ထိခိုက်စေမယ့် ဒါမှမဟုတ် ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရောင်းစားရမယ့် ကိစ္စမျိုးဆိုရင်တော့ ကျုပ် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကြိုပြောထားပါရစေ”

“ဟားဟား... ကောင်လေး၊ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။

ဘိုးဘေးကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းလို မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် မကောင်းတာ လုပ်ရက်မှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းအပေါ်မှာ အဲ့ဒီလို အတွေးမျိုးတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ မင်း တကယ်ပဲ အများကြီး တွေးလွန်နေတာပဲ” တာယန်ဘိုးဘေးကြီးသည် အနည်းငယ် ရယ်ချင်စိတ် ဖြစ်မိသွားသည်။

ဒီကောင်လေးရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။