ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်း

လမ့်ရိုလီသည် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် နတ်အာရုံမှာ မဟာဧကရာဇ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ညီမျှလေ၏။ စုရွှမ်က တကယ်ပဲ ဤမျှ ပါရမီကောင်းနေသည်လော။

သူက ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကြီးကို ရရှိခဲ့သည်လော။

နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံသည့်အခါ ငါ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လမ့်ရိုလီ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီလေးကို ကိုက်ကာ ပြောစရာမရှိအောင် လှပသော မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာလေသည်။

သို့သော်လည်း လမ့်ရိုလီသည် တစ်ချိန်က အမတဘုံလောက၏ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ရာ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသောကြောင့် လျင်မြန်စွာပင် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဒါက မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ လမ်းစ တစ်ခုလောက်ပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းကဆိုရင် ငါက မဟာဧကရာဇ်ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်ခဲ့ပြီး သာလွန်လုနီးပါးတောင် ဖြစ်ခဲ့တာ..."

"နောက်တစ်ခေါက် ငါတို့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါ စုရွှမ်က ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လမ့်ရိုလီသည် သူမ၏ စိတ်အတွင်း၌ မိမိကိုယ်မိမိ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။

"ရိုလီ... တကယ်တော့ စုရွှမ်ကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ သူက ရုပ်ရည်ချောမောတယ်၊ မိသားစုနောက်ခံကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ပါရမီလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ သူက တာအိုလက်တွဲဖော်အတွက် ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခုပဲ။ ဖြစ်နိုင်ရင် မင်း သူ့ကို လက်ခံဖို့ တကယ် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်..." လင်းဝမ်သည် လမ့်ရိုလီ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမအား ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အမြင်၌ စုရွှမ်သည် အမှန်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်လေသည်။

ချောမောသောရုပ်ရည်၊ ထိပ်တန်းမိသားစုနောက်ခံ၊ စိတ်ကိုညှို့ယူနိုင်သော ပါရမီ၊ အရာအားလုံးမှာ အကောင်းဆုံးများသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လက်ထပ်ပြီး ဖြစ်ရာ လမ့်ရိုလီက လက်မခံလျှင်ပင် မည်သို့ ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

ဘေးမှ အကဲခတ်သူတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် လင်းဝမ်က လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်ကို လက်ခံရန် အမှန်တကယ် ကြိုးစားသင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ သို့သော် သူမသည် လမ့်ရိုလီ မဟုတ်သောကြောင့် လမ့်ရိုလီ၏ စိတ်အတွင်းမှ မာနကိုမူ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"နန်းတော်သခင်မ... ကျွန်မ သူ့ကို လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး"

လမ့်ရိုလီသည် စဉ်းပင် မစဉ်းစားတော့ဘဲ တင်းမာသော လေသံဖြင့် အဖြေကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ စုရွှမ်၌ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ပါရမီ ရှိနေလျှင်ပင် သူသည် လမ့်ရိုလီ၏ စစ်မှန်သော အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စုရွှမ်ကို နိုင်ယူလို၏။ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ မည်သို့သောသူ ဖြစ်သည်ကို သူ့အား သိစေလို၏။

"ဟင်... ရိုလီ... မင်းကတော့လေ"

လင်းဝမ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ လမ့်ရိုလီသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲကာ အလှအပမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။

သူမသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရှိရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာထက်တွင် မှိန်ဖျော့သော အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"နောက်သုံးရက်နေရင် အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပွင့်တော့မယ်။ ငါ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေကို တကယ် သွားရတော့မယ်..."

အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပွင့်လေ့ရှိပြီး အခွင့်အလမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထို့ပြင် ချမ်းသွမ့်အဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိလေသည်။ ဖွင့်လှစ်သည့် အကြိမ်တိုင်း၌ ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ လမ့်ရိုလီသည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုပေ။

"ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အမတဖီးနစ်သစ်သီးလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဆေးတစ်မျိုး ရှိတယ်လို့ သတင်းထွက်နေတယ်။ ငါသာ အဲဒါကို ရနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုပြီး တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်..."

...

တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ သခင်၏ ခန်းမဆောင်။

"ဟားဟားဟား... မြင့်မြတ်သားတော်... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းက ငါ့ကို တကယ် မျက်စိပွင့်သွားစေတာပဲ။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဓိပတိရိုး နည်းစနစ်၊ သာမန်ထက်လွန်ကဲတဲ့ ဟွမ်သွမ့်မျိုးစေ့ ကြာပန်းစိမ်း။ ဒီလို ပါရမီမျိုးက ကျုံးကျိုးမှာတောင် အကောင်းဆုံးတွေထဲမှာ ပါဝင်တာ သေချာတယ်။

မင်းက အောင်မြင်ကျော်ကြားပြီး လောကကြီးကို စိုးမိုးဖို့ ကံပါလာတာပဲ။"

"မြင့်မြတ်သားတော်... အရင်က ကျွန်တော်တို့က သခင်လေးရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို မျက်စိမမြင်ခဲ့ကြဘဲ သခင်လေး ထီးနန်းဆက်ခံတာကိုတောင် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသေးတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ မှားခဲ့မှန်း သိပါပြီ..."

"မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ မြင့်မြတ်သားတော်လို လူမျိုး ရှိတာက တာယန်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ..."

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် စုရွှမ်သည် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲများ၏ ချီးကျူးထောပနာပြုခြင်းကို ခံနေရသည်။ ထိုအပေါ်၌ စုရွှမ်သည် မျက်နှာထက်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိဘဲ မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"စုရွှမ် ကောင်လေး... မင်းက ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို တကယ် ဂုဏ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ။ အခုဆိုရင် အပြင်က အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေကတောင် မင်းကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောလာကြတယ်။ ဟားဟားဟား... အရင်တုန်းကတော့ သူတို့ ဒီလို မဟုတ်ခဲ့ဘူး..."

မြင့်မြတ်သခင်ယန်သည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း မျိုးဆက်သစ် မရှိဟု အပြောခံရသည့် အကျပ်အတည်းကို မရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခု စုရွှမ်က သူ၏ ရွယ်တူများကို ကျော်လွန်သည့် ပါရမီကို ပြသလိုက်သောအခါ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မြင့်မြတ်သခင်... ကျွန်တော့်ကို လက်ခံတွေ့ဆုံမှာမဟုတ်လို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်နေလို့ သူတို့ကို တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ ပြောပေးပါ" စုရွှမ်သည် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျော်ကြားမှုကြောင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လာသူ အများစုသည် အောက်ခြေသို့ ရောက်သည့်အခါ ထွက်ခွာသွားရန် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။

စုရွှမ်သည် ထိုသို့သော လူမျိုးကို မသိကျွမ်းလိုပေ။ယခု သူ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံပြီး ပို၍ အားကောင်းလာရန် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းက သူတို့ကို မတွေ့ချင်ဘူးဆိုတော့ ငါ သူတို့ကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်" မြင့်မြတ်သခင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဪ... မြင့်မြတ်သခင်... ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်

သုံးရက်နေရင် အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်တော့မှာ ဟုတ်တယ်မလား" စုရွှမ်သည် ဤကိစ္စကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေက သုံးရက်နေရင် ပွင့်တော့မှာ။ ဒါနဲ့ မင်း သွားချင်လို့လား" မြင့်မြတ်သခင်သည် စုရွှမ်ကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ စုရွှမ်ကို သိသည်။ သူသည် အခြားအရာများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်နေရာများကိုမူ စိတ်ဝင်စားလေသည်။

"ဒါပေါ့... လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်ကတည်းက ကျွန်တော် သွားချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်သခင်က ကျွန်တော့်ကို ခွင့်မပြုခဲ့ဘူးလေ..."

"ဟားဟား... မင်း အသက် ရှစ်နှစ်တုန်းက ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သွားခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ..."

...

မြင့်မြတ်သားတော်ခန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စုရွှမ်သည် အချိန်မဖြုန်းလိုဘဲ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

ဟွမ်သွမ့်မျိုးစေ့ ကြာပန်းစိမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော စုရွှမ်သည် ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်မှာ ပို၍ပင် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှ မည်သည့်ပါရမီရှင်ကိုမဆို ကျော်လွန်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟွမ်သွမ့်နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ၏ ထူးခြားချက်များကြောင့် စုရွှမ်သည် အဆင့်တက်ရန် အခြားသူများထက် များစွာ ပိုသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လိုအပ်၏။ ဤသည်မှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စုရွှမ်မှာမူ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် စနစ်တစ်ခုနှင့်အတူ ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်...

"ဒင်။ လက်ထပ်ပြီး ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်းကို ဆုချီးမြှင့်ပါမည်။"

"ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်း - ဧကရာဇ်ကျမ်းပေါင်း ထောင်ချီကို ပေါင်းစပ်ကာ၊ ကျောင်းတော်ရာပေါင်းများစွာ၏ အားသာချက်များကို ယူ၍ နေနှင့်လကို မျိုချကာ၊ နတ်များနှင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော ရှေးအစဉ်အဆက်မှ ပထမဆုံးကျမ်း ဖြစ်သည်။"

ရှီး

မိတ်ဆက်စာကို မြင်ပြီးနောက် စုရွှမ်သည် အသက်ကို မရှူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရှေးအစဉ်အဆက်မှ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်ကျမ်းတဲ့လော။ စနစ်၏ ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

စုရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှေရောင်စာလုံးများ စီးဆင်းသွားသည်။ သူ ဖတ်လေလေ ပို၍ ကြောက်လန့်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဦးရေပြားမှာ ထုံကျင်လာသည်အထိ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထာဝရ ဧကရာဇ်ကျမ်း၌ အဆုံးမဲ့သော နက်နဲမှုများနှင့် အတိုင်းမသိသော အမှန်တရားများ ရှိလေသည်။ ၎င်းသည် ရှေးအစဉ်အဆက်မှ အကောင်းဆုံးကျမ်းဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။ ထို့အပြင် စုရွှမ်သည် စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်း၌ ဗဟိုကျသော အတွေးအခေါ်တစ်ခု ရှိသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

၎င်းမှာ -

မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းပင်။

သို့သော် ၎င်းသည် စုမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်က ဖန်တီးခဲ့သော ဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့် များစွာ ကွဲပြားခြားနားသည်။ စုမိသားစု၏ ဧကရာဇ်ကျမ်းသည် မည်သည့် ပြင်ပအရာကိုမှ အားမကိုးဘဲ သက်ရှိများအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။

ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်းမှာမူ လောက၏ နိယာမအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကာ မိမိထံသို့ စုစည်းပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြု၍ သာလွန်ရန် ဖြစ်လေသည်။

"စုမိသားစု ဧကရာဇ်ကျမ်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အတွေးအခေါ်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားပေမယ့် လက်တွေ့တော့ သိပ်မကျဘူး။ ဒီ ထာဝရ ဧကရာဇ်ကျမ်းက ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်။ ဒါက နိယာမအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်ကို ပုံဖော်ပေးတယ်"

စုရွှမ်သည် ထာဝရ ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကျမ်းကို ရှေးအစဉ်အဆက်မှ အကောင်းဆုံးကျမ်းဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ဆိုနိုင်ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

၎င်းမှာ အမှန်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အရာရာ၌ ပြီးပြည့်စုံလှသည်။ထာဝရဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့်အတူ စုရွှမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းသည် လုံးဝ ပွင့်လင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည့်အခါ မိမိ၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် မဆိုးသော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

စုရွှမ်သည် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ စာလုံးများကို ရှုမှတ်လိုက်သည်။ သူသည် မကြာမီမှာပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေတစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားသည်။

မှုန်ဝါးဝါး အခြေအနေ၌ စုရွှမ်သည် စကြာဝဠာထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ထိုင်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် သက်ရှိအားလုံးကို ကျောခိုင်းထားပြီး မဟာတာအို၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းပြနေလေသည်။

ဘုန်း...

စုရွှမ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေစဉ် မြင့်မြတ်သားတော်ခန်းဆောင်၏ အပြင်ဘက်၌ တာအို၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ညကောင်းကင်၌ အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အင်းကွက်များသည် အမှောင်ထုကို ဆွဲဖြဲကာ အချင်းချင်း ယှက်နွယ်နေကြသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု၊ ဟွမ်သွမ့်အရှိန်အဝါတစ်ခုပင် လွင့်မျောနေလေသည်။

"အမ်"

"ဒီအရှိန်အဝါ ဒီလှုပ်ရှားမှု ဒါက အဲဒီကောင်လေးလား"