ထိပ်သီးပါရမီရှင်သုံးဦးကို ဖိနှိပ်ကာ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် နာမည်ကျော်ကြားလာခြင်း။
Vol. 2 Ch. 20
ဘုန်း...
တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲအရှိန်အဝါသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ လဟာနယ်ကိုပင် စုတ်ဖြဲသွားလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသဖြင့် သက်ကြီးမျိုးဆက်မှ ကျင့်ကြံသူအချို့သည်ပင် သက်ပြင်းချကာ မြည်တမ်းကြလေသည်။
အမှန်ပင် မြစ်ဝါမြစ်၏ နောက်လှိုင်းက ရှေ့လှိုင်းကို တွန်းပို့ပြီး ရှေ့လှိုင်းမှာ ကမ်းခြေမှာပင် သေဆုံးရချေ၏။
နောက်ဆက်တွဲအရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ တိုက်ပွဲ၏ရလဒ်မှာ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်သာလျှင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေနိုင်တော့သည်။ ထိုသူမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူလွှသော ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော စုရွှမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ရှေ့တွင် သေလုမျောပါး လဲလျောင်းနေသော လူသုံးဦးကို ကြည့်ရင်း စုရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်တက်သွားသည်။
"မဖြစ်သေးပါဘူး... ပြန်သွားပြီး ထပ်ကျင့်ကြံလိုက်ပါဦးလား"
"ဝေါ့"
"ဝေါ့"
"ဝေါ့"
စုရွှမ်၏ စကားလုံးများမှာ လူကို သတ်သည်နှင့်ပင် တူလှပြီး ရက်စက်လှသောကြောင့် သူတို့သုံးဦးစလုံး သွေးတစ်လုပ်စီ အန်ထုတ်လိုက်ကြရလေသည်။
"မြင့်မြတ်သားတော်"
"မြင့်မြတ်သမီးတော်"
"ဓားသားတော်"
ရုတ်တရက်ပင် ထိုသုံးဦး၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများ စိုးရိမ်လာကြပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် ပြေးတက်လာကာ ထိုသုံးဦးကို ထူမပေးလိုက်သည်။
"တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်... အနိုင်အရှုံးကတော့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပါပြီ။ ငါတို့တွေ ရည်ချင်းမပြည့်မှီခဲ့ဘူး။ ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်တန့်လိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"
မြင့်မြတ်နယ်မြေနှစ်ခုမှ မြင့်မြတ်အရှင်သခင်များနှင့် ဓားခန်းမသခင်တို့သည် ထရပ်ကာ စုရွှမ်အား ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူတို့၏ မျိုးဆက်များက အခြားသူများလောက် စွမ်းရည်မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ရာ စုရွှမ်ကို အပြစ်တင်၍ မရပေ။
"အကြီးအကဲတို့... ကျုပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုတဲ့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် အားအနည်းငယ်ကိုသာ သုံးပြုခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က..."
စုရွှမ်က စကားဆိုလိုက်ရာ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ပို၍ပင် စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေလေသည်။
"အင်း..."
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မြင့်မြတ်အရှင်သခင်နှစ်ဦးနှင့် ဓားဆောင်ပိုင်ရှင်တို့သည် သူတို့၏ လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်နေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို အသုံးချကာ သြဇာအာဏာ တည်ထောင်လိုသော လူသုံးဦး အရှက်တကွဲဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ တာယန်မြင့်မြတ်အရှင်သခင်သည် စိတ်ထဲ၌ လျှို့ဝှက်စွာ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
ခွေးမသားတွေ။
ဒီနေ့ကစပြီး ဒီလူတွေ ငါ့မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ လူသူမရှိဘူးလို့ ပြောဝံ့ကြဦးမှာလား။ ငါ စုရွှမ်က မင်းတို့အားလုံး ခေါင်းပင်မဖော်နိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
"လူကြီးမင်းတို့... ကျုပ်တို့ရဲ့ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တောင်ထွတ်ကိုးခုပြိုင်ပွဲဟာ ဒီနေ့မှာ ပြီးဆုံးပါပြီ"
"အခြားကိစ္စများ မရှိပါက မိမိသဘောအလျောက် ထွက်ခွာနိုင်ကြပါပြီ"
"ဒါပေါ့... အကယ်၍ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ နေပြီး လည်ပတ်လိုတယ်ဆိုရင်လည်း ကျုပ်တို့က ခွင့်ပြုပါတယ်"
"အရာအားလုံးက ခင်ဗျားတို့ သဘောပါပဲ"
"တာယန်မြင့်မြတ်သခင် ခင်ဗျားရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက သာမန်ထက်ထူးကဲတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးလိုက်တာပဲ"
"တာယန်ြမင့်မြတ်သခင် ဒါက လက်ဆောင်ပစ္စည်းလေးတစ်ခုပါ၊ လက်ခံပေးပါ"
"တာယန်မြင့်မြတ်သခင် ကျုပ်နဲ့ လက်ဖက်ရည်လေး သောက်ဖို့ အချိန်ပေးနိုင်မလား"
သူ စကားဆုံးသည်နှင့် လူအများအပြားက ရှေ့တိုးလာကာ တာယန်မြင့်မြတ်သခင်နှင့် ရင်းနှီးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ယနေ့မှစ၍ တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် စုရွှမ်သည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် လုံးဝ နာမည်ကျော်ကြားလာမည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။
တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် အနာဂတ်တွင် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ အကြီးဆုံးအင်အားစုအဖြစ်သို့ တိုးတက်လာနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် အထက်လူကို မြှောက်ပင့်ကာ အစောဆုံး တွယ်ကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
အပြင်လောက ဘူထျန်းဂိုဏ်း
"ဘာ... တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်က အဓိပတိရိုး ပြည့်စုံခြင်းကို နိုးထလာပြီး ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်း ကျင့်ကြံထားပြီး ကျီဖူမြင့်မြတ်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော်နဲ့ ဓားသားတော်ဆိုတဲ့ ပါရမီရှင်သုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တယ် ဟုတ်လား"
"အဲဒီလူက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား"
စံအိမ်တစ်ခုအတွင်း၌ လူငယ်တစ်ဦးသည် အောက်မှလာသော သတင်းများကို နားထောင်ရင်း သူ၏ ဦးရေပြားမှာ ထုံကျင်သွားသည်အထိ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ထိုလူငယ်မှာ ဆံပင်ထူထဲပြီး ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်၊ ဓားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးနှင့် ကြယ်တာရာကဲ့သို့သော မျက်လုံးများရှိကာ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိလေသည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဘူထျန်းဂိုဏ်း၏ မြင့်မြတ်သားတော် တောက်ရီ ပြီး ပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် တတိယအဆင့်၌ ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တောက်ရီ သည် မယုံနိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သတင်းများအရ တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်၏ ပါရမီမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
နတ်အာရုံ ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်း။
ထိုအရာမှာ ရှေးခေတ်မဟာဧကရာဇ်များသာ ရရှိနိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့သာ မကျဆုံးခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် အနိမ့်ဆုံးအောင်မြင်မှုမှာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ရှီး... စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
"တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ... မကြာသေးခင်က အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ခဲ့လို့ ငါ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သွားပြီး တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်နဲ့ တွေ့ဆုံဖြစ်မှာ သေချာတယ်" တောက်ရီ ညင်သာစွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျဲ့ထျန်းဂိုဏ်း...
"ပြည့်စုံတဲ့ အဓိပတိရိုး တန်ခိုးကျင့်စဉ်ကို နိုးထစေခဲ့တယ်။ ဟုတ်လား။
ထူးဆန်းတဲ့ နတ်အာရုံ ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ် ဟုတ်လား။
ကျီဖူမြင့်မြတ်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော်နဲ့ ဓားသားတော် ဆိုတဲ့ မဟာပါရမီရှင်သုံးယောက်နဲ့ တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့တယ် ဟုတ်လား။
တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်က ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား။"
ကျဲ့ထျန်းဂိုဏ်း၏ မြင့်မြတ်သားတော် နျဲချန်းသည်လည်း စုရွှမ်နှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်း။ ရှေးဟောင်းမဟာဧကရာဇ်။
တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်သည် သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်လမ်းစဉ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ကို နျဲချန်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
"အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေပြီးရင် မင်းဆီကို ငါ သေချာပေါက် အလည်လာခဲ့မယ်"
မှန်ပေသည်။ ဘူထျန်းဂိုဏ်း၏ မြင့်မြတ်သားတော်ကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း အဓိပတိလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွက် တာယန်သို့ မသွားခဲ့ဘဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အဓိကနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုသာမက ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ မဟာဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ကြီးလေးခုသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့မျိုးနွယ်စုမှ ဧကရာဇ်သားတော်လေးပါးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကောလာဟလများထွက်ပေါ်နေသော တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်နှင့် တွေ့ဆုံလိုကြသည်။
မကြာမီတွင် စုရွှမ်၏ ကျော်ကြားမှုသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ သူသာမသေခဲ့လျှင် အနာဂတ်တွင် အနည်းဆုံး မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုရွှမ်၏ ကျော်ကြားမှုသည် ကျယ်ပြောလှသော ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ပြီး နယ်နိမိတ်နီးပါး ထိစပ်နေသည်။ သတင်းသည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဧကရာဇ်စုမျိုးနွယ်
"တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်က အဓိပတိရိုးရဲ့ ပြည့်စုံခြင်းကို နိုးထလာတယ်"
"ထူးဆန်းတဲ့ ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ်"
"ကျီဖူမြင့်မြတ်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော်နဲ့ ဓားသားတော် ဆိုတဲ့ ပါရမီရှင်သုံးယောက်နဲ့ တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့တယ်..."
"တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်ဆိုတာ ရွှမ်အာ မဟုတ်ဘူးလား"
သတင်းရရှိပြီးနောက် စုယွင်ထျန်းသည် မှင်သက်သွားပြီး ကျန်းယွဲ့သည်လည်း မှင်သက်နေလေသည်။
ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။ စုရွှမ် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ နှစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ဒီလောက် အစွမ်းထက်လာရတာလဲ။
"အဓိပတိရိုးဆိုတော့ ရွှမ်အာဆိုတာ သေချာတယ်... ဟားဟားဟား... ယွဲ့အာ... ငါတို့သားတော်က သေချာပေါက် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... သူ သေချာပေါက် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဟားဟားဟား၊ မဖြစ်ဘူး၊ ငါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေပြီ။ငါ ဒီသတင်းကို ဘိုးဘေးကြီးဆီ သွားတင်ပြရမယ်" စုယွင်ထျန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။
"ရွှမ်အာက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... သူက အရမ်းတော်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက သူ့မိဘတွေကိုတောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရတာလဲ..." အခန်းထဲတွင် ကျန်းယွဲ့သည် ညင်သာစွာ တီးတိုးရေရွတ်နေပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ပို၍ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
...
ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်
လမ့်ရိုလီရှိရာ တောင်ထိပ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများကြွယ်ဝပြီး အင်းကွက်များမှာ ရောယှက်နေသည်။
နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် လမ့်ရိုလီသည် အဆင့်သုံးဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် တာအိုရွှမ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားလေသည်။
"ငါလျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းစဥ်ကို ပြန်လျှောက်ကြည့်ရတာ ငါထင်ထားတာထက် ပိုချောမွေ့နေသလိုပဲ..."အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လမ့်ရိုလီသည် မြေကမ္ဘာသို့ သက်ဆင်းလာသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ရှိနေသည်။
ဤကျင့်ကြံမှုအရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် သူမသည် မကြာမီ စုရွှမ်ကို ကျော်လွန်သွားပေလိမ့်မည်။ အချိန်တန်သောအခါ သူမသည် ထိုညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာအတွက် လက်စားချေရန် သူ့အား ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်မည် ဖြစ်သည်။
"ရိုလီ... စုရွှမ်အကြောင်း သတင်းနည်းနည်း ရထားတယ်။ နင် နားထောင်ချင်လား" ရုတ်တရက် နန်းတော်သခင်မ လင်းဝမ်၏ အသံသည် လမ့်ရိုလီ၏ နားနားတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းဝမ်သည် လမ့်ရိုလီ၏ နောက်တွင် ရပ်နေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူမကို ပြုံးကာ ကြည့်နေသည်။
စုရွှမ်အကြောင်း ဟုတ်လား။
လမ့်ရိုလီ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"နန်းတော်သခင်မ... ပြောပြပါ"
"ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ မြင့်မြတ်သားတော် စုရွှမ်။
သူက အဓိပတိရိုးရဲ့ပြည့်စုံခြင်းကို နိုးထနိုင်ခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ဟွမ်သွမ့်ကြာပန်းစိမ်းကိုလည်း ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။
သူက ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်သုံးဦးဖြစ်တဲ့ ကျီဖူမြင့်မြတ်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော်နဲ့ ဓားသားတော် တို့ကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့တယ်..."