တာအိုဆရာ လုံရှန်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း…

~အချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

တောက်ပအလင်း သိုင်းခန်းမဆောင်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသား လူသားနယ်ပယ်က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကိုတက်ရသလို ခက်ခဲတာပဲ။ ငါမူလအမြုတေနယ်ပယ်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေခဲ့ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားအာရုံကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ အပြည့်အဝ ပဲ့တင်ထပ်စေချင်တာကတော့ လိုအပ်နေတုန်းပဲ။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်းက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

တစ်လကျော်လောက်က နင်ချီကို သင်ကြားပေးပြီးနောက် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဘေးအန္တရာယ်ခံစားမှု မှိန်ဖျော့ဖျော့တစ်ခုနှင့်အတူ ဤအရှိန်အဟုန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အကျပ်အတည်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ သူသည် မအောင်မြင်နိုင်သေးဘဲ သူလိုအပ်နေသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဖွံ့ဖြိုးရန် အချိန်လိုအပ်နေသေးသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူစိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပါ။

ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးတွင် သက်တမ်းမှာ နှစ်ရှစ်ရာအထိ ရှိ၏။ အသက်တစ်ရာတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသားအများစုမှာ အသက်နှစ်ရာဝန်းကျင်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိကြပြီး အချို့မှာမူ သူတို့၏နှစ်လေးရာသက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီးမှသာ အဆင့်ချိုးဖြတ်ကြသည်။

ပြီးတော့ တာအိုဆရာ လုံရှန်းမှာမူ ရှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်တွင်သာ ရှိသေးပြီး အလွန်ငယ်ရွယ်လှသည်။

သူသည် မကြာသေးမီက အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မဟာယန်မင်းဆက်၏ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသော အခြေအနေကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရခြင်းဖြစ်သည်ကို သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤသည်မှာ မမှန်ကန်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ဤတံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုသို့ ဦးမတည်ခဲ့သော်လည်း အကျိုးအမြတ် မရှိဘဲတော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက သူ့အား မှန်ကန်သော စိတ်အခြေအနေကို ပြန်လည် ရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

"တစ်လကျော်သွားပြီပဲ။ ကိုးလေး အခု ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။ ကိုးလေးက သိုင်းလမ်းစဉ်ကို အခုမှ စထိတွေ့ခါစမှာ ငါက သူ့ဆရာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ နည်းနည်း ပေါ့ဆခဲ့မိတယ်။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်း အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မိသည်။

သူသိုင်းလမ်းစဉ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည့် နေ့ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း သူသည် မနေနိုင်ဘဲ ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ထိုစဉ်က သက်ရောက်မှုက သူ့အား အဆင့်ချိုးဖြတ်ရန် သော့ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏အလျင်စလို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ကိုးလေးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ကျောက်မျက် ရတနာ တစ်ပွင့်ပဲ၊ ပါရမီက ငါ့ထက် အများကြီး သာတယ်။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ရင် ကိုးလေးက သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် အကြီးကြီးရှိတယ်။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မြေကြီးကိုကျုံ့စေသည့်အလား ခန်းမဆောင်ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ခန္ဓာ နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် သူ၏တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ပထမဦးစွာ နင်ချီထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ကြံရွယ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တပည့်မည်မျှပင် ပါရမီထက်မြက်ပါစေ နားမလည်သောအရာများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ခန္ဓာကျင့်စဉ်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နင်ချီ သင်ယူနိုင်သည့် အရာတစ်ခုခုတော့ အမြဲရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤကြီးမားသော ပါရမီကို မဖြုန်းတီးမိစေရန် နင်ချီအတွက် သင့်တော်သော လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို နေရာယူထားသော်လည်း ခန်းမဆောင်များကို တောင်စောင်း၏ အနှစ်သာရရှိသောနေရာတွင် အမှန်တကယ် တည်ဆောက်ထားကြခြင်းပါ။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းနှင့် လက်ရင်းတပည့်ကိုးယောက်မှာ အဓိကနေရာတွင် နေထိုင်ကြပြီး ကျန်အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်းတပည့်များ၏ နေအိမ်များကိုမူ အပြင်ဘက်တွင် ဆက်တိုက်စီစဉ်ထားသည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ အရှိန်ဖြင့် နင်ချီ၏ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်မကြာလိုက်ပေ။

သူသည် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး လက်များကို နောက်ပစ်ကာ သူ၏တာအိုဝတ်ရုံမှာ လှုပ်ခတ်နေပြီး ကြိုးကြာငှက်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် အဝေးမှ သက်ရှိအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဝူး။"

မှိန်ဖျော့သော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခုသည် ရှေ့မှခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန့်ညားထည်ဝါမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"ဒါက..."

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ မျက်ဆံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး သူ၏

နှလုံးသားမှာ ခုန်တက်သွား၏။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ခြံဝင်း အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အရှေ့မှ မြင်ကွင်းက သူ့ကို နေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ အဖြူရောင်မြူခိုးများ လှည့်ပတ်နေပြီး အဆက်မပြတ် လူးလွန့်နေခဲ့သည်။ ထိုထဲတွင် နဂါးဟိန်းသံမှာ မကြာမကြာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစစ်အမှန် နဂါးလေး တစ်ကောင် ပျံဝဲ ခုန်ပျံနေသည့် အလားပင်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ မျက်စိအမြင်ဖြင့် ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် နဂါးလေးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ပါရမီ ထက်မြက်သော တပည့်ငယ်လေး

ဖြစ်ကြောင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် ရှင်းလင်းနေလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နင်ချီ၏ အရေပြားမှာ ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော်လည်း ထိုအောက်တွင် သူ၏ကြွက်သားများနှင့် အသားများမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့နီရဲနေပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေခဲ့သည်။

တစ်လအကြာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊

နင်ချီ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပို၍အရပ်ရှည်ပြီး ပို၍ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ အထင်ရှားဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ သက်ရှိအရှိန်အဝါဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ များစွာပို၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

"အသားကိုသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်တဲ့လား။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် လျင်မြန်လာခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်နေစိတ်ထားဖြင့်ပင် တည်ငြိမ်နေရန် ခက်ခဲလှသည်။ ဤအရှိန်မှာ လုံးဝကို အံ့မခန်းပင်။ သူသည် နင်ချီ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မည်ကို မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေဆဲဖြစ်သည်။ သူအချိန်ကို မှန်ကန်စွာ မှတ်မိရဲ့လား၊ သူတစ်လထက်ပို၍ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သလားဟုပင် သံသယဝင်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအရာမှာ အတုန်လှုပ်ဆုံးအပိုင်းမဟုတ်သေးပါ။

"ဒီခန္ဓာကျင့်စဉ်က...ပိအန်း ခန္ဓာကျင့်စဉ်မဟုတ်ဘူး။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ အဆင့်ဖြင့် သူသည် ဤမရင်းနှီးသော ခန္ဓာကျင့်စဉ်မှ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကိုးမျိုး၏ ခြေရာများကို ချက်ချင်းပင် ထောက်လှမ်းမိခဲ့ပြီး ခန္ဓာကျင့်စဉ်တိုင်း၏ အရိပ်ကိုပင် မြင်တွေ့ရနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ၎င်းကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူအံ့ဩသွားခဲ့ရ၏။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၌ စိုးမိုးနိုင်မှုအတိုင်းအတာမှာ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကိုးမျိုးထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

သူဆက်လက်ကြည့်ရှုနေစဉ်မှာပင်၊

ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းဉာဏ်တစ်ခုက တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါက... အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်လား။"

သူ၏အသက်ရှူသံမှာ လျင်မြန်လာပြီး စိတ်ခံစားမှုများ လှိုင်းထန်လာကာ သူ၏မူလက ဖုံးကွယ်ထားသော အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်မှာ အတက်အကျဖြစ်သွားသည်။

နင်ချီသည် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် အခြားအရှိန်အဝါတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုကို ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူက သူ၏ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်-

"ဘယ်သူလဲ။"

သူ၏စူးရှသော အကြည့်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ နင်ချီသည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ၊ ဆရာတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီလား။ ဘယ်လိုတိတ်တဆိတ် ရောက်လာတာလဲ။"

သူသည် မနေ့ကမှ သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကို ဤအကြောင်းမေးမြန်းခဲ့သေးရာ မထင်မှတ်ဘဲ ယနေ့တွင် သူ၏ဆရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွား၏။ သူသည် မူလက သူ၏တပည့်ငယ်လေး၏ သိုင်းပညာတိုးတက်မှုကို လျှို့ဝှက်စွာ လေ့လာပြီးနောက် သူ၏သင်ကြားမှုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဤသို့အံ့မခန်းဖွယ်မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပါ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် နင်ချီ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် နင်ချီကို စေ့စေ့စပ်စပ် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ မေးလိုက်သည်-

"ကိုးလေး၊ မင်းဆရာ့ကိုပြော၊ မင်းကို အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ။ ဒီဆရာက အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်မှာ ရှိနေသေးလား။ သူတခြားဘာတွေ ပြောခဲ့သေးလဲ။"

တာအိုဆရာ လုံရှန်းက အဆက်မပြတ် မေးမြန်းနေတော့သည်။

နင်ချီမှာ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားသည်။

သူက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ဆို၏-

"ဆရာ၊ ဆရာပြောနေတဲ့ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ဆိုတာက..."

"မင်းခုနက လေ့ကျင့်နေတဲ့ ခန္ဓာကျင့်စဉ်ပဲ။"

နင်ချီ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး အချို့အရာများကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ၏ယခင်ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တရားနှင့် နီးစပ်နိုင်ပြီး အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကိုးမျိုး အလွန်တွင် အမှန်ပင် ပိုအစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခု တည်ရှိနေပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ဟု အမည်ရနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ဆရာ၏ အမူအရာအရ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်မှာ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

သူက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေ၏-

"ဆရာ၊ ဒါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အစစ်အမှန် နဂါးခန္ဓာကျင့်စဉ်ပါ၊ ဆရာပြောတဲ့ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်မဟုတ်ပါဘူး။"

ထိုစကားများ လေထုထဲ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်၊ တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ လှုပ်ခတ်နေသော မုတ်ဆိတ်မှာ ရပ်တန့်သွား၏။ သူသည် နင်ချီကို ပန်းပုရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ကြည့်နေပြီး သူကြားလိုက်ရသည်များကို သံသယဝင်နေသည်။

"မင်းပြောတာ... ဒါကို မင်းဖန်တီးခဲ့တာ ဟုတ်လား။"

ဤသည်မှာ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အမွေအနှစ်ချန်ထားခဲ့ပြီး လက်ဆင့်ကမ်းပေးခြင်းထက်ပင် ပို၍မဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သော်လည်း တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် သူ၏တပည့် အကြောင်းကို သိရှိပါသည်။ နင်ချီက ငယ်ရွယ်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောလေ့မရှိသည်မှာ သေချာသည်။

နင်ချီသည် တာအိုဆရာ လုံရှန်းအား ဖွင့်ဟဝန်ခံရန် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ တာအိုဆရာ လုံရှန်းက သူ့ထံသို့ ဦးစွာချဉ်းကပ်လာခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ့ကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ ဆရာတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီးနောက် ကျွန်တော် တခြားခန္ဓာကျင့်စဉ်အတော်

များများကို ကျွန်တော့်စီနီယာအစ်ကိုအစ်မတွေဆီက သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ အစစ်အမှန်သိုင်း

ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် ကျွန်တော်ဒီ ခန္ဓာကျင့်စဉ် ကိုးမျိုးကြားမှာ တူညီတဲ့အရာတစ်ခုရှိတယ်လို့ အမြဲခံစားခဲ့ရတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဉာဏ်အလင်းရတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခုရှိခဲ့ပြီး ကျွန်တော် ခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပြောင်းပြန်တွက်ချက်ခဲ့တာပါ..."

နင်ချီသည် အစစ်အမှန် နဂါးခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးရာတွင် သူ၏အတွေးဖြစ်စဉ်နှင့် နည်းစနစ်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အစစ်အမှန် နဂါး ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စေ့စေ့စပ်စပ် ပြင်ဆင်ထားသည့် လက်စွဲစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းတံပိုးများမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင်နေကာ သူ၏လက်ထဲမှ လက်စွဲစာအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တပည့်ငယ်လေး၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းများ လှုပ်ခတ်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။

သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကိုးမျိုး

ကြားမှ ဆက်နွယ်မှုကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိပါ၏။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ထိုဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ခြင်းမှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုအသုံးပြု၍ အစစ်အမှန်သိုင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးတွက်ချက်ခြင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အသစ်ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်းကဲ့သို့ပင် စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှသည်။

၎င်းမှာ လုံးဝကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသည်။