← Chapters

မွန်းစတားများ

Vol. 18 Ch. 261

မွန်းစတားများ

Vol. 18 Ch. 261

“လင်းရှန်၊ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ”

စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ရေများသည် လူတိုင်း၏ ဒူးအထက်သို့ ရောက်နေပြီ။ ချန်ဆီရွှမ်သည် ရွှံ့ရေများကို ဖြတ်လျှောက်ရင်း အောက်မှ နက်မှောင်နေသော အမှောင်ထုကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေသည်။

“ပြီးခါနီးပြီ”

【စကင်န်ဖတ်မှု တိုးတက်မှု- ၉၀%】

“အများဆုံး ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ လိုတော့တယ်”

လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို နှိပ်လိုက်သည်။

“အားလုံး...အခြေအနေ သတင်းပို့ပါ”

“ဒီဘက်မှာတော့ ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး”

ရှုချင်းဘက်မှ အကြောင်းပြန်သံ ရောက်လာသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဓာတ်လှေကားဆီကို ရေတွေ ရောက်နေပြီ”

ရှုချင်းသည် သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာဖြင့် ကီကီကို ဆက်သွယ်သည်။

“ကီကီ၊ ဒါရိုက်တာတင်း မင်းတို့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ”

ခရက် ဂျစ်ဂျစ်—

ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှ ဆူညံသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရေငုပ်ယာဉ်၏ ဖိအားလျှော့ခန်းအတွင်း၌ ကီကီသည် နားကြပ်ထဲမှ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ကိရိယာကို ချလိုက်သည်။

သူမ တင်းကျန်းရီဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ

“တစ်ယောက်ယောက် ခေါ်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ ပြန်သင့်ပြီ”

တင်းကျန်းရီသည် ယခုအခါ လုံးဝ ရေလွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်သော သုတေသနဧရိယာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ပြန်ရောက်ရင် အင်ဂျင်နီယာမှတ်တမ်းတွေကို ငါ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်မယ်”

“အခြေအနေက တော်တော်ရှင်းနေပြီလို့ ကျွန်မထင်တယ်” ကီကီက မကျေမချမ်း ပြောလိုက်သည်။

“ဖောင်ဒေးရှင်း မပါဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဂလုပ် ဂလုပ်—

ရုတ်တရက် ထိုအခန်း၏ ရေထုတ်ပိုက်မှ ထူးဆန်းသော လှိုဏ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီးနောက် ရေပွက်များ တက်လာသည်။

ကြမ်းပြင်သည် တုန်ခါသွားကာ ရေများက ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထသွားသည်။

ကီကီ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ တစ်စုံတစ်ရာ ဝင်ရောက်လာသည်— ရေထုတ်ပိုက်၏ အဝ၌၊ အနက်ရောင်လက်တံသဏ္ဌာန်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် လည်ပတ်နေသော ရေဝဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ရေစိုနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မှိန်သော အလင်းရောင်တွင် တောက်ပနေပြီး ထူးဆန်းသော မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေဟန်ရှိသည်။

“ဒီ... ဒီဟာက ဘာကြီးလဲ”

ကီကီသည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ...ရေများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် စုဝေးသွားသည်ကို အသုံးပြုကာ ထိုအနက်ရောင်သတ္တဝါကို ပိုက်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ ပို၍ ရှည်လျားလာသည်— ကြီးမားသော မြွေတစ်ကောင်နှယ်။ လေးမီတာ၊ ငါးမီတာခန့်အထိ ဆွဲထုတ်ပြီးနောက်၌ပင်....၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်အပြည့်အစုံသည် ရေထုတ်စနစ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တုန်ခါမှုများ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ကီကီရော တင်းကျန်းရီပါ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားမိလိုက်သည်။

ကီကီသည် ချက်ချင်းပင် အပေါ်မှ ရေငုပ်ယာဉ်တစ်စင်းကို ဆွဲယူကာ ထိုသတ္တဝါ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘန်း...

မြွေနှင့်တူသော သတ္တဝါကြီးသည် နာကျင်စွာ ရစ်ခွေသွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်သည် ရေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေသဖြင့် ရေလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုကြီးမားသောအင်အားကြောင့် အခန်း၏ မှန်ချပ်များပင် ကွဲအက်သွားသည်။

ထို့နောက်—ခရက် ခရက်— ကြမ်းပြင်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ဧရာမအနက်ရောင်ခေါင်းကြီးတစ်လုံးသည် ကြမ်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုသတ္တဝါသည် ရှေးခေတ် ပင်လယ်မြွေတစ်ကောင်နှယ် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခေါင်းပေါ်တွင် မီးအိမ်သဏ္ဌာန် မျက်လုံးများက အကြီးဆုံးမှ အသေးဆုံးအထိ အတန်းလိုက် စီတန်းနေသည်။ ၎င်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မှင်နက်ကဲ့သို့သော ရေများက အလုံးအရင်းဖြင့် ပန်းထွက်လာသည်။

ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမ အစောပိုင်းက ဆွဲကိုင်ခဲ့သော အနက်ရောင်သတ္တဝါ...၎င်းသည် ထိုပင်လယ်မြွေကြီး၏ သားကောင်ဖမ်းရန် လက်တံတစ်ခုသာ— ၎င်း၏ ခေါင်းမှ ပေါက်နေသော ဥမှင်အဖျားပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အပြည့်အစုံ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ၎င်းသည် လူ့မျက်နှာပုံစံ— ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာသွင်ပြင်များဖြင့်— ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ကျွန်မတို့ သွားမှ ဖြစ်မယ်—အခုပဲ”

ထိုအချိန်၌ပင် ကီကီသည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် ထိုမွန်းစတားကြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ...သူမသည် တင်းကျန်းရီကို ဆွဲကိုင်ပြီး စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ ပျံထွက်သွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း

အဆောက်အအုံ၏ အခြားတစ်နေရာတွင် ရှုချင်းနှင့် လုချန်တို့သည် မြေတုန်ခါမှုကို ခံစားမိကြသည်။ မျက်နှာကျက်မှ ဖုန်မှုန့်များ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်၊၊၊ မီးသီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာသည်...ရေများသည် ပြင်းထန်စွာ ဝဲထကုန်သည်၊၊

“ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

ဝေါ ဝေါ ဝေါ

ဓာတ်လှေကားတွင်းမှ ရေများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာပြီး ကိုးလွှာတွင် မီးများ ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်၊၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားလိုင်းများလည်း ပေါက်ထွက်ကုန်သည်၊၊

ဗီရိုတစ်လုံးပေါ်၌ ရပ်နေသော တာလို့သည် သူ၏ ဂတ်တလင်သေနတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ ခါးအထိ နစ်နေသော ရွှံ့ရေများကို သတိထား၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“သတိထား။ ရေထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်”

ရှုချင်းသည် သူမ၏ အကြည့်ကို အောက်သို့ ပို့လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖလက်

တိုးညင်းသောအသံတစ်ခုကြောင့် သူမသည် မသိစိတ်မှ စေ့ဆော်မှုဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်— ရေထဲမှ အနက်ရောင် အမွေးအမျှင်များနှင့် ငါးနှင့်တူသော လူသားပုံစံ ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာသည်။

၎င်း၏ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော ပါးစပ်တွင် မညီမညာရှိသော အနီရောင်သွားများ ပေါ်နေပြီး....၎င်း၏ အကြေးခွံများပါသော ကိုယ်လုံးသည် တောက်ပနေသည်။

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

ရှုချင်းဆီသို့ မရောက်မီမှာပင် သေနတ်ပြောင်းမှ မီးပွင့်များက စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် လင်းလက်လာသည်။

သူမသည် လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ခြေထောက်များ မြေကိုထိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှည့်၍ ခုန်လိုက်သည်၊၊

ဘန်းးး

မြန်နှုန်းမြင့် ၁၀-ဂိတ် Exorcist ကျည်ဆံသည် ထိုသတ္တဝါ၏ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်ကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ကျည်ဆံထိမှန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောက်များက ရေကို အငွေ့ပျံစေပြီး၊ သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်သော အပူရှိန်မြင့် စီးကြောင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

သွေးများနှင့် ရေများသည် လေထဲတွင် ပန်းထွက်သွားပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မီးရောင်များအောက်တွင် ထူးဆန်းသော မီးရှူးမီးပန်းများနှင့်တူစွာ တောက်ပနေသည်။

ရှုချင်း၏ ထက်ရှသော အကြည့်သည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုရေမွန်းစတားသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း မသေသေးပေ။ ၎င်းသည် ရေထဲသို့ ပြန်လည် တရွတ်တိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် လှိုင်းများအောက်၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမသည် တင်းမာသွားပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နံရံတစ်ခုပေါ်မှ ခုန်ချ၍ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုအတွင်းရှိ မြင့်မားသော စင်တစ်ခုပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်။

ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင်— မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်အရိပ်များသည် သူမ၏ အဖော်များဆီသို့ ကူးခတ်လာနေသည်။

“ရေထဲက ထွက်— အခုချက်ချင်း”

ရှုချင်း၏ အလျင်လိုသော အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တာလို့သည် ၎င်းတို့အောက်မှ ရစ်ခွေနေသော အကောင်အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝူးးးး

ဂတ်တလင်သေနတ်သည် စတင်လည်ပတ်လာပြီး သတ္တုမုန်တိုင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျည်ဆန်များက ရေများကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ကို ရှုပ်ထွေးသော လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ရေမွန်းစတား ဒါဇင်များစွာသည် အပိုင်းအစများအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ရှုချင်း၏ သတိပေးသံကို ကြားရသောကြောင့် အခြားသူများသည် ပိုမြင့်သောနေရာကို အလုအယက် တက်ရောက်ကြသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

တာ့လိုသည် ပစ်အားကို ဆက်လက် ထိန်းထားစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ဓာတ်လှေကားတွင်းမှ ဆိုးရွားသော ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည်— ကျိုင်းကောင်များ တစ်ပြိုင်တည်း ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထူထပ်ပြီး မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ဓာတ်လှေကား၏ နံပါတ်များသည် ရှုပ်ထွေးစွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာ ရေတွက်နေသည်။

ဒင်— ဒင် ဒင် အုန်းး

ဓာတ်လှေကားသည် ထိုးဆင်းလာသည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာသည် ပိတ်ထားသော သတ္တုတံခါးများကို အခြားတစ်ဖက်မှ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ခွက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်....နက်ရှိုင်းသော လက်သည်းရာများနှင့် ထူးဆန်းသော အချိုင့်ရာများသည် အပြင်သို့ ဖောင်းကြွလာသည်။

တာလို့နှင့် ရှုချင်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်— နှစ်ဦးစလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

“တာလို့ နောက်ဆုတ်” ရှုချင်းက အော်လိုက်သည်။

တာလို့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ဗီရိုပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်၌ပင် ဓာတ်လှေကားတံခါးများ ပွင့်ထွက်လာသည်။

ပုပ်အက်အက်အနံ့ဆိုးသည် လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဓာတ်လှေကားတွင်းမှ အမွှေးများဖုံးနေသော ရေမွန်းစတားအုပ်စု အလုံးအရင်းကြီးသည် ရေကာတာကျိုးသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

All Chapters