အခန်း (၅၁၇)

အမှန်တကယ်တွင် ကြော်လှော်ပြီးနောက် အရက်နံ့တစ်ဝက်ကျော်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ကျန်ရှိသော အရက်နံ့သည် ဘဲသားနှင့် အပြည့်အဝ ရောစပ်သွားခဲ့သည်။ အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ကြွယ်ဝသော ရနံ့သည် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ပါးစပ်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပြီး လူများကို ချက်ချင်း ချီးကျူးအော်ဟစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသော်လည်း ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ရနံ့သည် ပါးစပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပြီး အရသာရှိသော အရသာကို ဆက်လက်ခံစားနေနိုင်ခဲ့သည်သာ။

ပါးစပ်ထဲမှ ဘဲသားသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် အရသာခံနေသည့်အလား နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံး ဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူးပဲ၊ ကောင်မလေးရဲ့ လက်ရာက တော်တော်ကောင်းတာပဲ"

အဘိုးအိုသည် အလေးအနက်ထားဟန် ရှိနေသေးသော်လည်း သူ့လက်ထဲမှ တူသည် နာခံစွာဖြင့် နောက်ထပ် ဘဲသားတစ်ဖတ်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သူ့လုပ်ရပ်သည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

စကားပြောနေရင်း မော့ချူးသည် သူမဘေးရှိ ပန်းကန်လုံးလေးကို ယူကာ အကြီးအကဲ နျဥ် အတွက် တစ်ပန်းကန်ခပ်ပေးပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ၊ အဘိုး စွပ်ပြုတ်လည်း နည်းနည်းသောက်ပါဦး"

စွပ်ပြုတ်၏ နွေးထွေးသောရနံ့သည် သူ့မျက်နှာကို လာရောက်ရိုက်ခတ်သည်။ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်နှင့် အဘိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။ မော့ချူး အပေါ် သူ့နှစ်သက်မှုသည်လည်း တစ်ဆင့် တိုးလာခဲ့သည်။ ကြည့်ပါဦး၊ သူမသည် ချိုသာသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပင်။ နျဥ်ယွိယွမ် သာ ထိုအေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်၊ သူ့ဆီက ဘာကို မျှော်လင့်လို့ရမှာလဲ။

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စွပ်ပြုတ်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ မွှေးကြိုင်သော စွပ်ပြုတ်သည် သူ၏ လည်ချောင်းမှတဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး အဘိုးအို၏ နှလုံးသားကို နွေးထွေးသွားစေသည်။

"ကောင်မလေး၊ စိတ်မပူနဲ့။ အနာဂတ်မှာ ဒီကောင်လေးက နင့်ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းလာပြော၊ ငါ သူ့ကို စီမံပေးမယ်"

ဤစကားများက သူသည် မော့ချူး၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်ချင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဒါကိုကြားသောအခါ မော့ချူး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်ကိုပင် ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကြားတယ်မလား? အဘိုးက ပြောတယ်၊ ရှင်သာ အနာဂတ်မှာ ကျွန်မကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံရဲတယ်ဆိုရင် ရှင် ဒုက္ခရောက်မှာတဲ့"

"ကိုယ်က မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံရဲမှာလဲ"

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မပြတ်သားသော အကြည့်သည် မော့ချူး၏ မျက်နှာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်က မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ကိုယ့်ကို အချိန်မရွေး အနိုင်ကျင့်လို့ရတယ်"

နောက်ဆုံးတွင် 'အနိုင်ကျင့်' ဟူသော စကားလုံးသည် အထူးပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေခဲ့သည်။

အင်း... ထိုသို့ကြားသောအခါ မော့ချူးသည် သူမ စားနေတာပင် သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သေစမ်း! နျဥ်ယွိယွမ် ဒီလူရမ်းကားကတော့!

သူ စကားကို နောက်ပြောင်နေတာက သူမကို သေမလောက် ကြောက်အောင်လုပ်နေတာပဲ!

မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် အဘိုးအို၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် အဘိုးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ စကားများ နောက်ကွယ်မှ ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကို ကြားပုံမရပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဘီယာဘဲသားဟင်းကို အပြိုင်အဆိုင် စားသုံးနေခဲ့သည်။

ထိုသို့မြင်သောအခါ မော့ချူး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်၏ ခြေထောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ နျဥ်ယွိယွမ် နာကျင်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အာ .. ဒီငကြောင်မလေး!

သူမ၏ စွပ်ပြုတ်ထဲတွင် နစ်မြောနေသော မော့ချူးကို ကြည့်ရင်း နျဥ်ယွိယွမ် ရယ်မောမိသည်။ သူမ၏ ခွန်အားဖြင့် သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဆွဲဆိတ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူမ၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာလေးကို ကြည့်ရသည်မှာ မဆိုးလှပေ။

သူတို့သုံးယောက်သည် ဒီညစာအတွက် ထူးထူးခြားခြား ကျေနပ်နေခဲ့ကြသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အလုပ်ရှုပ်နေသော ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း အကြီးအကဲနျဥ် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်လာမိသည်။

ကလေးသည် အသက်ကြီးလာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များနေသောအခါ အိမ်အိုကြီးသည် ပိုကျယ်ဝန်းလာခဲ့သည်။ အများအားဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်း စကားပြောသောအခါ ပဲ့တင်သံ ပြန်ထွက်လာနိုင်လေ့ရှိသည်။

ယနေ့ သူတို့နှစ်ယောက် ရောက်လာသောအခါ မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော အိမ်သည် ချက်ချင်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး လူစည်ကားလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ချက်တည်းကို အခြေခံ၍ပင် အဘိုးအိုသည် မော့ချူးကို အလွန်နှစ်သက်နေခဲ့သည်။

"တစ်ရေးလောက် အိပ်ချင်လား" နျဥ်ယွိယွမ် ချူးလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ နေ့စဥ်ဘဝစည်းမျဉ်းများနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။ သူမက ဤအချိန်မတိုင်မီ ခဏတာ အနားမယူပါက လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမကို ကြည့်ရတာ နှလုံးသားကို နာကျင်စေသည်။

"အင်း"

"ဒါဆို ကိုယ့်အခန်းမှာ လာအိပ်လေ"

နျဥ်ယွိယွမ်က ဒီလိုပြောလိုက်ပြီး မော့ချူး၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင် အိမ်ကြီးထဲတွင် လွတ်နေသော အခန်းများစွာရှိပြီး သူတို့သည် အတော်လေး သန့်ရှင်းကြသည်။ သို့သော် နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို အခြားနေရာတွင် အိပ်ခွင့်ပြုနိုင်မည်လား။ ၎င်းမှာ သိသာစွာပင် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် သူ ဒီကောင်မလေးကို သူ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

မော့ချူး အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ် လှေကားမှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဒီကိုလာဦး" အကြီးအကဲ နျဥ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ရေနွေးခွက်နှစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူသည် ခွက်တစ်ခွက်ကို အကြီးအကဲ နျဥ်၏ ရှေ့တွင် ချထားပေးပြီးနောက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဒါကိုမြင်သောအခါ အကြီးအကဲ နျဥ်၏ နှလုံးသားသည် နွေးထွေးလာမိသည်။

ကြည့်ပါဦး၊ ဇနီးတစ်ယောက် ရှာတွေ့ခြင်းသည် အမှန်ပင် ကွဲပြားလှသည်။ အရင် နျဥ်ယွိယွမ်က ဤကဲ့သို့ အသေးစိတ်ကျပြီး စဉ်းစားပေးတတ်ခဲ့လို့လား။

သူသည် စားပွဲအောက်မှ လှုပ်ရှားမှုလေးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူ့မြေးက ချူးလေးကို အနိုင်ကျင့်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

"အော် ဟုတ်သား၊ အဲ့ဒါ… ချူးလေးက ငယ်သေးတယ်။ မင်း သတိထားသင့်တဲ့ အရာတချို့ရှိတယ်။ အရမ်းကြီး စိတ်ထင်တိုင်း မလုပ်နဲ့"

အကြီးအကဲ နျဥ်၏ စကားများသည် အတော်လေး မရှင်းမလင်းဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းက ထိုနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ကြသည်။

"ငါ ညစာစားပွဲမှာ ပြောခဲ့တာက နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲ နျဥ်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

"ချူးလေးက ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းသာ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲရင် အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"

သူသည်လည်း ထိုအရွယ်မှ လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ လူငယ်များသည် အများအားဖြင့် သွေးပူကြသည်ကို သူလည်း နားလည်သည်။ စိတ်ဆန္ဒများ ထကြွလာသည်နှင့် သူတို့သည် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နေကြသည်။ သို့သော် မော့ချူးမှာ ငယ်ရွယ်သေးသည်။ သူက သူ့မြေးကို ထိုသို့သော ဆိုးရွားသည့်အမှု ပြုနေသည်ကို ကြည့်မနေနိုင်ချေ။

"အဘိုး"

နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ့အဘိုးက ဤအကြောင်းကို ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ အမြဲတစေ အေးစက်နေသော မျက်နှာသည်ပင် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားမိသည်။

"ကျွန်တော် ဒါကို မှတ်ထားပါ့မယ်။ အဘိုး… စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

အကြီးအကဲ နျဥ်၏ လေသံသည် နောက်ဆုံးတွင် နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

"ခုတလော စစ်ဌာနချုပ်မှာ ကိစ္စတွေ အများကြီးဖြစ်နေတယ်။ မင်း အလုပ်များတော့မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ချူးလေးက လဲလှယ်ရေး အစည်းအဝေးကို သွားမယ်ဆိုရင် မင်း လုံခြုံရေးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမယ်"

မော့ချူးသည် မသွေးရသေးသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် တူသည်။

သူမသည် အပေါ်ယံတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဂရုတစိုက် သွေးပြီးနောက် အတွင်းထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်။ ဒါသည် အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းလှသည်။

မော့ချူး၏ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို အခြေခံရုံဖြင့် သူမသည် ဂလက်ဆီရှိ အခြားသော အထက်တန်းလွှာများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာမည်ရနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးကို ဘယ်သူက အားမကျဘဲ နေမည်နည်း။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ကျွန်တော် သေချာပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်" ဒီကိစ္စ ပြောလိုက်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည် - သူ့ကောင်မလေးက အဲ့ဒီလောက်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာ။

"တော်ပြီ၊ တော်ပြီ"

နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းသည် တွန့်သွားပြီး သူ့ကို ထွက်သွားရန် အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"မြန်မြန် အပေါ်တက်တော့"

သူ တကယ် မခံနိုင်တော့ချေ။ ဒီချစ်ကြည်နူးနေတဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပါဦး။ ဒီမျက်နှာက သူ့လို အဘိုးအိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို ကြက်သီးမွှေးညှင်းများ ထစေခဲ့သည်။

အဘိုးနျဥ်က သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် နျဥ်ယွိယွမ်သည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် အပေါ်ထပ်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် တက်သွားခဲ့သည်။

တံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ့ခြေလှမ်းများကို နှေးလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ကောင်မလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်... သူသည် သူ့အဘိုးကို ပေးခဲ့သော ကတိစကားသည် စောလွန်းနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အခု ကုတင်ပေါ်မှာရော ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုးရှိနေမလဲ? မော့ချူးသည် သူမ၏ ကိုယ်ကို ဘေးတစောင်းလှည့်ကာ တံခါးကို မျက်နှာမူထားသည်။

သူမ၏ လက်ကလေးများသည် စောင်တစ်ဝက်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူမသည် သက်တောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပူနွေးသောလေသည် သူမ မျက်နှာသို့ တိုးတက်လာပြီး သူမ၏ အသားအရေကို ပိုဖြူဖွေးနူးညံ့စေကာ ပန်းရောင်သန်းပြီး လှုပ်ရှားနေစေသည်။ သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် ဟနေပြီး အတွင်းထဲမှ သူမ၏ ပန်းရောင်လျှာလေးကို မသဲမကွဲ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လုံးဝကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

ထို့ပြင် ဤအနေအထားကြောင့်ပင် မော့ချူး၏ ညဝတ်ဂါဝန်သည် အနည်းငယ် လိပ်တက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ ပေါင်တံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည်လည်း ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။ ထိုနူးညံ့၊ ဖြူဖွေးပြီး မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများကို မျက်စိကျိန်းသွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ အသက်ရှုသံသည် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုပြင်းထန်လာသော်လည်း သူသည် မျက်နှာလွှဲ၍မရနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် မော့ချူးကို တောင့်တမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"သေစမ်း"

သူ့လက်သည် မော့ချူး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါမှသာ သူ တံခါးမှ မော့ချူး၏ ဘေးသို့ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြောင်းကို အံ့ဩစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ့လက်သည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ့လက်ကြီးကို ဆန့်လိုက်သည်။ သူသည် မော့ချူး၏ လိပ်တက်နေသော ညဝတ်ဂါဝန်နှင့် သူမ၏ ကိုယ်တစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော စောင်ကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမကို လုံးဝ ဖုံးအုပ်ပြီးမှသာ သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်ရဲခဲ့သည်။

နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော မော့ချူးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ နာကျင်မှုကို သဘာဝအတိုင်းပင် မသိရှိခဲ့ပေ။ သူသည် အသက်မှန်မှန်ရှူနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်သည် အတက်အကျ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"မြေခွေးမလေး၊ မင်းက ကိုယ့်ကို ညှဉ်းဆဲနေတာပဲ"

နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး ဆက်မနေရဲတော့ပေ။ သူသည် မျက်နှာပေါ်၌ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဘေးရှိ ရေချိုးခန်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ခံနိုင်ရည်ကို အထင်ကြီးလွန်းသွားပုံရသည်။