အခန်း (၅၂၀)

သူ၏ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းကြောင့် ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အမြဲတစေ အောင်မြင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် မော့ချူး၏ လက်ထဲ၌ နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မာနကြီးပြီး မောက်မာသော ကောင်လေးသည် ထိုကဲ့သို့ အရှက်ရခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

သူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ သူက စိတ်ထဲမှ 'ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက ငါ့ကို မျက်နှာသာမပေးချင်မှတော့ ငါက မင်းမျက်နှာကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် နင်းခြေမိလည်း ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့' ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်ရင်း ထိုလူငယ်သည် လှည့်ထွက်ကာ သူ့ဘေးရှိ စင်ရှည်ပေါ်မှ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ယူလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ နောက်ဆုံးဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးပဲ။ နင်က ဒီဖလှယ်ပွဲကို ပါဝင်နိုင်မှတော့ နင့်မှာ အရည်အချင်းနည်းနည်းတော့ ရှိရမှာပေါ့"

"ဒါဆို ပြောစမ်း၊ ဒီဆေးလုံးထဲမှာ ဘာပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပါလဲ" ထိုလူငယ်သည် သူ၏ခေါင်းကို မာန်ပါပါ မော့လိုက်ပြီး မော့ချူးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို အနိုင်ကျင့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင် ပါဝင်ပစ္စည်း ငါးမျိုးကို မှန်အောင်ဖြေနိုင်သရွေ့ ငါ နင့်ကို အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်။ နင် မပြောနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့သာ ပြန်သွားလိုက်တော့။ ဒီမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရှက်မခွဲနဲ့"

"ဘယ်လိုလဲ? နင် သတ္တိရှိလား"

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ လှုပ်ရှားမှုသည် မသေးငယ်လှပေ။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အာရုံစိုက်ခံနေရသော ရှဲ့ချွင်ရှီးနှင့် ဤဖလှယ်ပွဲတွင် ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ ရောက်လာသော မော့ချူး တို့ ပါဝင်နေချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ မည်သူပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ အရေးကြီးသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခု သူတို့နှစ်ယောက် ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် လူအုပ်၏ အတင်းအဖျင်းပြောလိုစိတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့နှင့်ပင် အချို့သူများသည် အဖျော်ယမကာများ ယူခြင်းနှင့် ဆေးဝါးများကို ကြည့်ရှုခြင်းဟူသော အကြောင်းပြချက်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့ထံသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။

လူများ ပိုများလာသောအခါ ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ အရှိန်အဝါသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ မေးစေ့လေးသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးချင်လောက်အောင်ပင် မြင့်တက်နေခဲ့သည်။

"အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိလား"

မော့ချူး ခပ်ရေးရေးပြုံးပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားသောအခါ ရှဲ့ချွင်ရှီး ကြောင်အသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ မြင့်မြတ်သောခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ပြီး မော့ချူးကို မဆိုစလောက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဤမေးခွန်းကို မစဉ်းစားထားခဲ့ပေ။ မော့ချူး အနေဖြင့် ဒါကို မပြောဘဲ နေနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမက အကြောင်းရင်းကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် အချိန်မပြည့်သေးဟု ပြောနိုင်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက အစကတည်းက အချိန်ကို မသတ်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် မော့ချူး၏ မေးခွန်းနှင့်အတူ သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုတ်ခွာရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေပြီ။

သို့သော်လည်း မော့ချူး၏ စကားများသည် လူအများအပြား၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော အမြင်များကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သူမက ဟန်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်သရွေ့ သူမ၏ ပင်ကိုစရိုက်နှင့် အကျင့်စာရိတ္တမှာ များစွာကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။ ခဏတာအတွက် လူတိုင်းသည် မော့ချူး အပေါ် ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိလာကြသည်။

"ဒါဆို လေးနာရီဆိုရင်ရော" ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် ကျက်သရေရှိသော မျက်နှာဖြင့် မော့ချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်မိကြသည်။

ဤကောင်ဆိုးလေးသည် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့ပြီ။ နံနက်ပိုင်း ဖလှယ်ပွဲတစ်ခုသည် လေးနာရီသာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူသည် မော့ချူးကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ရတယ်လေ"

မော့ချူး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် စမ်းသပ်မှုဟု မသတ်မှတ်နိုင်သော ဤစမ်းသပ်မှုသည် လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် တရားဝင် စတင်ခဲ့လေသည်။

တရားမျှတမှုကို ပြသရန် ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် ပုလင်းထဲမှ ဆေးလုံးလေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုထဲမှ တစ်လုံးကို မော့ချူးအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကျန်သုံးလုံးကိုမူ သူ့ဘေးရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အမြင်အရဆိုလျှင် သူသည် လူတိုင်းကို သူ၏ ဆေးလုံးများထဲတွင် မည်သည့်ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်ကို ခန့်မှန်းခိုင်းရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ယခုမှပင် ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ခါးသီးစွာ ရယ်မောမိကြပြီး သူတို့သည်လည်း ဤကောင်ဆိုးလေး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မော့ချူးအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သူတို့အတွက်လည်း စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဤကောင်လေးသည် အလွန်အမင်း မောက်မာသည်ဟု ယခင်က ကြားဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်တော့ ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤအဆင့်တွင် သူတို့သည် မည်သို့ ငြင်းဆိုနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် သူတို့၏ လက်ထဲမှ ဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက်သာ စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆေးကို နှာသီးဖျားသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရွှေ့ကာ အနံ့ခံကြည့်ပြီး သူတို့၏ လက်များကို အသုံးပြုကာ ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအချို့သည်လည်း ‘ပွဲကို ကြည့်ရုံသက်သက်က ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပါဘူး’ ဟူသော စိတ်ကောင်းဖြင့် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ဘေးမှနေ၍ ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အနားသို့ တိုးကပ်ကာ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ စာရိတ္တသည် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ဆေးပညာနယ်ပယ်တွင် သူ၏ အရည်အချင်းသည် အမှန်ပင် အားကျဖွယ်ကောင်းသည်ကိုမူ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ။

သူသည် ဆေးပညာနယ်ပယ်တွင် အတွေးအခေါ်အသစ်များနှင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းများ ရှိရုံသာမက ထုတ်ကုန်၏ အရည်အသွေးသည်လည်း ပျမ်းမျှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူထက် အဆင့်အနည်းငယ် ပိုမြင့်မားသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤဖလှယ်ပွဲသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်တော့ မော့ချူးသည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ကျော်ကြားမှုသည် မကြာသေးမီကမှ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ ကျွမ်းကျင်သော ဆေးဝါးများစွာ မရှိခဲ့ဘဲ ကုသပျောက်ကင်းသွားသော လူနာအရေအတွက်မှာပင် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက်သာရှိ၍ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ လူတိုင်းက သူမအပေါ် သံသယများ ရှိနေကြသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

"အလျင်လိုစရာမလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အေးအေးဆေးဆေး အချိန်ယူကြပါ" ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် ယခုအချိန်တွင် တောက်ပစွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပို၍ အသက်ဝင်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများထဲရှိ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုသည် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှ လွတ်မြောက်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့၏ လက်ထဲသို့ ဆေးလုံး ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်တော့ ရှဲ့ချွင်ရှီးက အချိန်ကို လေးနာရီအထိ အဘယ်ကြောင့် ကန့်သတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤဆေးလုံးသည် ဒီကလေးငယ်မှ တီထွင်ထားသော ပစ္စည်း အသစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ ထို့အပြင် ဖော်စပ်နည်းသည်လည်း အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ သူတို့သည် ဆေးလုံးကို ဆယ်မိနစ်နီးပါး ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်း နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုကိုသာ မသဲမကွဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ မသေချာသော တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနေရခက်သော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရှဲ့ချွင်ရှီး ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်တော့ သူသည် မှင်သက်သွားမိသည်။

ဤကောင်မလေးသည် ဆေးလုံးကို သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ဆေးလုံးကို နှာသီးဖျားသို့ ယူသွားကာ အကြိမ်အနည်းငယ် အနံ့ခံကြည့်နေသည်။

ဤရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးတစ်စုံတွင် အနည်းငယ်မျှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှု မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအစား ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသည်က ကြည့်ရှု့သူများ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်...

ထိုအခိုက်အတန့်လေးတွင် ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စား သွားမိသည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများ၊ ဆေးရောင်ခြယ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား တည်ရှိနေသော မျက်ခုံးလေးများ...

မော့ချူး၏ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များနှင့် ဆုံလိုက်မိချိန်တွင် သူ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာကာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာကာ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ သူက မော့ချူးကို ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မုန်းတီးနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကြည့်တာလဲ။ မင်းမှာ အစီအစဉ်ရှိတဲ့ပုံစံ လုပ်ပြနေတိုင်း မင်းကို ငါက ယုံမယ်လို့ မထင်နဲ့။ ကျွတ်စ်၊ မင်းက အောက်တန်းကျတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ချို့ကိုပဲ သုံးတတ်တာမလား"

မော့ချူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမသည် ကလေးတစ်ယောက်ကို သွားမစခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျုံးဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဝန်းရံထားသည့် လူအုပ်ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ခွန်အားရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ မော့ချူး၏ ဘေးသို့ တိုးဝှေ့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ချူးလေး၊ မင်းတို့က…"

သူနှင့် မော့ချူးတို့သည် ဖလှယ်ပွဲကျင်းပရာနေရာသို့ အတူရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း အဆင်‌ ပြေ ချောမွေ့ခဲ့သော ယခင်အဆင့်များတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။ မသိရှိနိုင်သော အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ နာရီဝက်ကျော်ကြာအောင် နောက်ကျန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် အဖွဲ့ချုပ်မှ မဟုတ်ကြပေ။ ကျုံးဝမ်သည် ပြဿနာကို အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သော်လည်း သူသည် မော့ချူး၏ အရှိန်ကို မမီနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယခုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အဖြစ်မှန်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒီလိုဆို ချူးလေး အနိုင်ကျင့်ခံနေရခြင်းပင်။

သူ့အနားရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်သည် ကျုံးဝမ် အပေါ် အထင်အမြင် အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့အနားသို့ ပိုတိုးကပ်လာကြပြီး ထိုကိစ္စ၏ ဇာစ်မြစ်နှင့် တိုးတက်မှုအခြေအနေကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်ကြသည်။

ကျုံးဝမ်သည် နားထောင်လေလေ မျက်မှောင်ပိုကြုတ်မိလေလေ ဖြစ်လာသည်။

ထိုကိစ္စသည် ရိုးရှင်းသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ သက်ရောက်မှုများမှာ မသေးလှပေ။

အကယ်၍သာ ချူးလေး ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ဖလှယ်ပွဲမှ မောင်းထုတ်ခံရပါက အနာဂတ်တွင် သူမအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဖလှယ်ပွဲများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြေမှာ အလွန်အမင်း နည်းပါးသွားလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤသတင်းသာ အဖွဲ့ချုပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက မော့ချူး၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေရုံသာမက နျဥ် မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နျဥ် မိသားစု၏ တစ်ဖက်မှ နိုင်ငံရေးသမားများသည် နျဥ် မိသားစုကို ဝေဖန်ရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွှတ်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။