အခန်း (၅၂၁)

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မော့ချူးသည် နျဥ် မိသားစုဟု တရားဝင်သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် နျဥ် မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကောင်းစွာ သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်သည်။

ဒါသည် တစ်ချက်ခုတ် သုံးချက်ပြတ်စေသော အစီအစဉ်ကောင်းတစ်ခုပင်။

ကျုံးဝမ်သည် ထိုအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ သူမကို တားဆီးရန် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီစမ်းသပ်မှုက လုံးဝမတရားဘူး…"

အခြားအရာများကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် မော့ချူးသည် အာဟာရတိုက်ကျွေးသော အခန်းထဲတွင် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ အိပ်စက်နေခဲ့ရသည်။

သူမ နိုးထလာသည့်အချိန်မှစ၍ ဆေးဝါးများနှင့် စတင်ထိတွေ့ခဲ့သည် ဆိုလျှင်ပင် လေးငါးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ အတွေ့အကြုံနှင့် စွမ်းရည်အရဆိုလျှင် သူမသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သော ဤဝါရင့်ပညာရှင်ကြီးများနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အနိုင်ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

မော့ချူးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ကျုံးဝမ်၏ မပြီးသေးသော စကားများကို တားဆီးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

ယနေ့တွင် သူမသာ ကိုယ်တိုင် မတ်တပ်မရပ်နိုင်ပါက သူမသည် ဒူးထောက်၍သာ ထိုလမ်းကို ဆက်လျှောက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမသည် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသည်။

"ကျွန်မ လုပ်နိုင်တယ်" မော့ချူးသည် ကျုံးဝမ် ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။ "ကျွန်မကို ယုံပါ… ကျွန်မ လုပ်နိုင်တယ်"

မော့ချူး၏ တည်ငြိမ်ပြီး မတုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ကျုံးဝမ်၏ နှလုံးသားထဲမှ မလိုလားမှုများသည် ချက်ချင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ချူးလေးနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ရသော အချိန်ကာလအတွင်းတွင် ဤမိန်းကလေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် သူတို့အားလုံး၏ ပုံသေကားကျအတွေးများကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေခဲ့ကြောင်းကို သူ ဝန်ခံရပေမည်။ သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပသော အသွင်အပြင်အောက်တွင် အလွန်အမင်း ခိုင်မာပြီး အလျှော့မပေးသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

သူမ မလဲကျသရွေ့ မည်သူမျှ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ကျုံးဝမ်သည် သူ့ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင် သူသည် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

မော့ချူးက ထိုသို့ ပြောပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ သူမကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်မည်။

"ကျစ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အထင်ကြီးနေလိုက်တာ" ထိုနှစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သောအခါ ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် နှုတ်ခမ်းတင်းတင်းစေ့ပြီး မထီမဲ့မြင်အမူအရာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ကြွားဝါနေတာ မဟုတ်ပေ။ ဤတစ်ကြိမ်မှ ဆေးလုံးသည် သူ သုံးနှစ်တိတိ အချိန်ယူ၍ အောင်မြင်စွာ တီထွင်ခဲ့သော ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဆေး၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် လိုက်ဖက်ညီမှုသည် သာမန်လူတစ်ယောက် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သော အရာများ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် တော်တော်လေး မျက်နှာပြောင်တိုက်ပါပေသည်။ သူမသည် တိုက်ရိုက်ပင် ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ မပြောနိုင်ခဲ့ပါက ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်အမင်း ရှက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်းကို သူမ မတွေးမိဘူးလား။

အခြားဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤမျှကြာအောင် ကြည့်ရှုပြီးသည့်တိုင် သူတို့သည် ဆေးလုံး၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ဒီကောင်မလေး မော့ချူး တစ်ယောက်တည်းက သူတို့အားလုံးထက် ပိုစွမ်းဆောင်နိုင်မည်တဲ့လား။

အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် လူတိုင်းသည် မော့ချူးကို အမြင်တစ်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"… မင်းက ဒီဆေးရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သိတယ်ပေါ့" ရုတ်တရက် နူးညံ့သော အမျိုးသားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ မော့ချူး သူမ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ လူအုပ်၏ အစွန်အဖျားတွင် ကြင်နာတတ်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက သူမကို နူးညံ့သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အားပေးမှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့ကို အဘိုးအိုဟု ခေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် အသက် ၅၀ သို့မဟုတ် ၆၀ အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အသက်အရွယ်၏ အရေးအကြောင်းများ ရှိနေသော်လည်း ထိုအရာသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထုတ်ဖော်ပြသနေသော ဉာဏ်ပညာနှင့် နက်ရှိုင်းမှုကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

"အရှင်သူမြတ်"

လူတိုင်းသည် ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြပြီး ရောက်လာသူ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပမသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

မူလက အလွန်အမင်း မာနကြီးခဲ့သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ယခုအခါတွင် သူတို့၏ အိုင်ဒေါ များကို တွေ့လိုက်ရသော ပရိသတ်ငယ်လေးများနှယ်ပင်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပီတိဖြစ်မှုများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လူအများအပြားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်ပင် ရှိသေးသည်။

"ဘုရားရေ၊ ဒီမီတင်မှာ အရှင့်လိုလူမျိုးကို တွေ့ရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တကယ်ကံကောင်းတာပဲ"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်" ထိုစကားကို ပြောလိုက်သောအခါ လူအများအပြားက ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

သူသည် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးတွင် နံပါတ်တစ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

ကောလဟာလများအရ သူသည် သူတစ်ဦးတည်း တီထွင်ခဲ့သော ဆေးဝါးများဖြင့် ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ လူများ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ ဆောင်ရွက်ချက်များသည် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဂလက်ဆီရှိ မည်သည့် အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ရိုသေလေးစားရပြီး သူ၏ သဘောထားမှာ နှိမ့်ချမှုအပြည့်ပင်။

ထိုအချက်များကို ကြည့်လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားကြောင်း မြင်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ဝန်ပိနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါးကိစ္စရပ်များ၏ သုတေသနတွင်သာ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ သူ မီတင်သို့ မတက်ရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်ရာကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း မည်သူမျှ သူ၏ တည်ရှိမှုကို လျှော့မတွက်ရဲကြပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူတို့၏ လေးစားကြည်ညိုမှုမှာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုနှစ် ဖလှယ်ပွဲတွေ့ဆုံပွဲသို့ အရှင်သူမြတ် စုယွမ် တက်ရောက်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းစွာပင် ပျော်ရွှင်ဖွယ် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အရှင်သူမြတ် စုယွမ် ပေါ်လာသည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းနီးပါး၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လူတိုင်း၏ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များ၏ ဗဟိုတွင် ရှိနေသော အရှင်သူမြတ် စုယွမ်သည် နူးညံ့သော အသွင်အပြင် ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အနည်းငယ် ကွေးတက်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤစွမ်းအားကို လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်ပေ။

"ပြောကြစမ်း၊ ဒီဆေးလုံးထဲမှာ မင်းတို့ ဘာဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ တွေ့ကြလဲ"

သူက ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ဆေးလုံးကို ကိုင်ထားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်သည် ထီပေါက်သွားသကဲ့သို့ ပီတိဖြစ်သွားကြသည်။

အရှင်သူမြတ်ထံမှ မှတ်ချက်ပေးခံရခြင်းသည် သူတို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ်လေ့လာခြင်းထက်ပင် ပို၍ အသုံးဝင်နိုင်ကြောင်း သိထားရမည်။

"ဒီဆေးလုံးထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ စွမ်းအင်ကို နတ်မြတ်ကနေ ထုတ်ယူထားတာပါ၊ ပြီးတော့ အယ်လ်ဖင်န်နဲ့ ကြောင်မြှီးပန်းကနေ… ပြီးတော့… ပြီးတော့…"

ဆေးဖက်ဝင်အပင် သုံးလေးမျိုးခန့် ပြောပြီးနောက်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်သည် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ မကောင်းလှပေ။

သူတို့အတွက် အရှင်သူမြတ် စုယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ အိုင်ဒေါ များရှေ့တွင် အကောင်းဆုံးဘက်ကို ပြသလိုကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"ရပါတယ်"

အရှင်သူမြတ် စုယွမ်သည် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့ထံသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်"

ဤအကဲဖြတ်ချက်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်သည် သေလုနီးနီး အခြေအနေမှ ပြန်ကျန်းမာလာသကဲ့သို့ ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းက ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်နေသည် - အရှင်သူမြတ် စုယွမ်က ငါ့ကို ချီးကျူးတယ်၊ အရှင်သူမြတ် စုယွမ်က ငါ့ကို ချီးကျူးတယ်၊ ချီးကျူးတယ်…

"မင်းကရော" ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း အရှင် စုယွမ်သည် မော့ချူးဘက်သို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ သူက ဘာသိမှာလဲ"

ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မော့ချူးကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူမအပေါ်တွင် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မှ မထားရှိကြောင်းမှာ သိသာလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် မော့ချူးကို မကြည့်ကြပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အတွေ့အကြုံရှိသော ဝါရင့်ပညာရှင်ကြီးများပင် သုံးလေးမျိုးသာ ဖြေနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ မော့ချူး ကဲ့သို့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က အခြား ဘာကိုများ သိနိုင်ဦးမည်နည်း။

မော့ချူးသည် လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"ခုနက ပြောသွားတဲ့ အမျိုးအစားတွေအပြင် သစ်၊ ကျောက်၊ ဝိညာဉ်ထွင်းကျောက်တွေနဲ့ သားရဲ အကျွင်းအကျန်တွေလည်း ပါသေးတယ်…"

မော့ချူးက ကျန်ရှိသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ပြောဆိုနေစဉ်တွင် မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်နေသော အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းမှ မယုံနိုင်ခြင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် မော့ချူးက ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးကို ပြောပြသည်ကို ပထမဆုံးကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တီးတိုးရေရွတ်နေမိသေးသည်။ ဒီကောင်မလေးက ကျပန်း ခန့်မှန်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက ကံကောင်းပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာ မှန်သွားတာပဲ။

သို့သော်လည်း ကျန်ရှိသော အရာများကို ကြားပြီးနောက်တွင် သူ၏ မူလ မာနကြီးပြီး ဂုဏ်ယူနေသော သဘောထားသည် မပြောင်းလဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဆေးပင်တစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုး မှန်ကန်ခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မော့ချူးသည် သူ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကံကောင်းခြင်း၏ ဘောင်အတွင်းတွင် ရှိမနေနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဤအရာသည် မော့ချူး၏ အစွမ်းအစကို သံသယကင်းကင်းဖြင့် ပြသနေသည်။

"… ဒါတွေလောက်ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်"

ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဆယ်မျိုးကျော်ကို ဆက်တိုက်ပြောပြီးနောက်တွင် မော့ချူး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

တကယ်တော့ မော့ချူးသည် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ပြုလုပ်နေစဉ်တွင် မျက်လှည့်ဆန်သော အပင်များ၊ မျက်လှည့်ဆန်သော သားရဲများနှင့် များစွာ ထိတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။ သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားရင်းပင် ခံစားနိုင်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ အမျိုးအစားများကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူများမှာမူ ဤအကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မသိကြပေ။

သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ မော့ချူး၏ ၁၀၀% တိကျမှန်ကန်မှုပင်။

"သိပ်ကောင်းတယ်" အရှင်သူမြတ် စုယွမ်၏ အပြုံးသည် ပိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ရှဲ့ချွင်ရှီးကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ "ဒီကောင်မလေး ပြောတာ မှန်ရဲ့လား"

သူ ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ အခြားသူများသည် ရှဲ့ချွင်ရှီးကို လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ ဤကောင်လေး၏ မျက်နှာအမူအရာက အမှန်တရားကို ဖော်ပြနေပြီးဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အတည်ပြုသည်ကို မကြားရဘဲ သူတို့သည် မယုံနိုင်ကြသေးပေ။

တက်ရောက်နေသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည် အရွယ်မရောက်သေးသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်နှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ယခင်က သူတို့၏ အခြေအမြစ်မရှိသော ယူဆချက်များအတွက် သူမကို တမင်တကာ ဖယ်ကျဉ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာအိုကြီးများသည် ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်အားထက်သန်သော အကြည့်များအောက်တွင် ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ နှုတ်ခမ်းများက တုန်ယင်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… သူပြောတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အားလုံး မှန်တယ်"

ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည့်အခါ နေရာတစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

လူတိုင်း၏ မော့ချူးအပေါ်ရှိ အကြည့်များသည် မပြောင်းလဲဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ မော့ချူးသည် ဒီအားကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို သက်သေပြခဲ့သည်။ သူမသည် တက်ရောက်နေသူများထဲရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ထက်မျှ အားမနည်းပေ။