အခန်း (၁၀၉)

ဖေး မိသားစု၏ ခြံဝင်းမှာ မသေးငယ်လှဘဲ အရှေ့ဘက်ခြံနှင့် အနောက်ဘက်ခြံ စုစုပေါင်း စတုရန်းမီတာ နှစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ရေဆွဲအိမ်သာ၊ ထင်းထားရန်အခန်းနှင့် ရေချိုးခန်းတို့ကို ဖယ်လိုက်လျှင် အသုံးမပြုရသေးသော မြေနေရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

လုနန်သည် ဒီဇိုင်းပုံများကို အပြီးသတ်ရန် ညဉ့်နက်သည်အထိ နေခဲ့ပြီး အစီအစဉ်များအတိုင်း ဥယျာဉ်ကို စတင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ပထမဦးဆုံးအဆင့်မှာ ဂိတ်တံခါးမှ အနောက်ဘက်တံခါးပေါက်အထိ လမ်းဖောက်ရန် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင်မူ မြေလမ်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ခြံထဲရှိပေါင်းပင်များကို ရှင်းလင်းထားပြီး မြေဆီလွှာကို အသစ်ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသည်။ အကယ်၍ ကျောက်ပြားလမ်းမခင်းပါက မိုးရွာသောနေ့များတွင် ရွှံ့ဗွက်ထမည်ဖြစ်ပြီး ဖိနပ်များတွင် ရွှံ့များပေကျံပေလိမ့်မည်။

လုနန်သည် သူမ၏ ဖိနပ်များကို ကာကွယ်ရန် ဖေးကျီအန်းအား အပြင်တွင် ကျောက်ပြားများ ရှာခိုင်းခဲ့ပြီး သူမကိုယ်တိုင်က လမ်းကောက်လေးတစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သည်။ သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက် မြေကြီးကိုတူးဆွပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သော ကျောက်တုံးများကို မြှုပ်နှံခဲ့သည်။

ကျောက်တုံးများချထားပြီး မြေကြီးပြန်ဖြည့်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် ကျောက်တုံးများကြားရှိ ကွက်လပ်များထဲသို့ မြေဖုံးအပင်မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့သည်။

ပန်းမျိုးစေ့ရောင်းသော တောင်သူလယ်သမားအဘိုးကြီးက သူမအား ဤမျိုးစေ့အိတ်ထဲတွင် ပိုင်လီရှန်ဟွာပန်း၊ နေကြာပန်းနှင့် clover ပင်များ ရောနှောပါဝင်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ပန်းပွင့်သောရာသီတွင် ခရမ်းရောင်၊ အဖြူရောင်၊ ပန်းရောင်နှင့် အနီရောင် မြေဖုံးပန်းခင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မြေဆီလွှာကို တည်ငြိမ်စေသည့်အပြင် လှပစေမှာလည်း ဖြစ်သည်။

လမ်း၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် သူမသည် လာဗင်ဒါ၊ ဟိုက်ဒရမ်ဂျီယာပန်း (ခြောက်လပန်း) နှင့် ဂန္ဓမာပန်း မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့သည်။ ဤအပင်သုံးမျိုးသည် မြေဖုံးပင်များထက် ပိုမြင့်မားစွာ ပေါက်ရောက်ပြီး တစ်လှည့်စီ ပွင့်လန်းကြမည်ဖြစ်သောကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသောအလှကို ဖန်တီးပေးပေလိမ့်မည်။

လာဗင်ဒါမျိုးစေ့များကို မြို့တော်မှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးစေ့တို့သည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စိုက်ပျိုးခြင်းမရှိသေးသောကြောင့် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။

လမ်းခင်းပြီးနောက် လုနန်သည် ဖေးကျီအန်းအား အိမ်အနီးတွင် ဒန်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။ ဒန်းဘေးတွင် သူမသည် စပျစ်ပင်နှင့် ဝစ်စတီးရီးယား နွယ်ပင်များအတွက် ပန်းစင်တစ်ခုစီကို စိုက်ထူကာ စပျစ်မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့သည်။

ဝစ်စတီးရီးယား ပန်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ လုနန်သည် သူမဦးလေး ဥယျာဉ်ထဲမှ ပန်းများကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး ဤနေရာသို့ လာစဉ်က မျိုးစေ့များစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝစ်စတီးရီးယား အမြစ်များသည် သယ်ဆောင်ရန် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် လောလောဆယ်တွင် ချန်ထားခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေးရမှ စိုက်ပျိုးရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ဝစ်စတီးရီးယား ပန်းစင်ကို နှင်းဆီပန်းစင်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ဦးတည်နေသော လမ်းငယ်လေး၏ အဆုံးတွင် လုနန်သည် သစ်သားပျဉ်ပြားများဖြင့် ဝရန်တာငယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နွေရာသီတွင် သူမသည် ဝါးဖျာတစ်ချပ်ကို အပြင်သို့ရွှေ့ပြီး ဝရန်တာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ကြယ်ကြည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းတံခါးနှင့် ပတ်ပတ်လည်နံရံများကို သစ်သားခြံစည်းရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ လုနန်သည် ဂိတ်တံခါးနှင့် နံရံများဘေးတွင် နွယ်တက်နှင်းဆီများနှင့် ရာသီအလိုက်ပွင့်သော ပန်းများကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ နှင်းဆီကိုင်းများ သန်စွမ်းကြီးထွားလာပြီး ခြံစည်းရိုးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုအကိုင်းတို့သည် သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးပေလိမ့်မည်။

ပန်းများပွင့်လန်းလာသောအခါ ပန်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်ပွင့်ဖတ်များ စုပြုံပွင့်နေသည့် ပန်းခိုင်များသည် စိမ်းစိုသော အကိုင်းအခက်များကို အလှဆင်ထားပြီး ပန်းပွင့်ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

ခြံတစ်ထောင့်တွင် သူမသည် သံပရာပင်၊ မက်မွန်ပင်နှင့် တရုတ်ဇီးပင်များကို စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး အားလုံးကို တောင်ပေါ်မှ တူးယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် တောနှင်းပန်းများနှင့် ဂန္ဓမာခြုံများအပြင် လိပ်ပြာသစ်ခွပင် အစုအဝေးကြီးများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မည်သည့်လျှို့ဝှက်ဥယျာဉ်မဆို နှင်းဆီပန်းများမပါဘဲ ပြည့်စုံမည် မဟုတ်သောကြောင့် သူမသည် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် ဥယျာဉ်နှစ်ခုလုံးကို ကျယ်ပြန့်သော နှင်းဆီခြုံများဖြင့် ဖြည့်စွက်ခဲ့သည်။

ထင်းတဲအနီးတွင် သူမသည် ဘဲဥပုံ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်တစ်ခုကို ခြံစည်းရိုးခတ်ခဲ့ပြီး သစ်သီးပင်များ၊ စတော်ဘယ်ရီနှင့် ဖရဲသီးမျိုးစေ့များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ လီဥယျာဉ်၏ အနောက်ဘက်ခြံပုံစံအတိုင်း ပုံတူကူးယူခဲ့သည်။

လုနန်သည် ညအခါပွင့်သော ညမွှေးပန်း မျိုးစေ့များကို အရိပ်ရသောနေရာတွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ သူမငယ်စဉ်က သူမသည် ဝမ်းကွဲ အစ်ကို၊အစ်မများနှင့်အတူ ညမွှေးပန်း ပန်းပွင့်ရန် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ဖူးပြီး ဒါက သူမအတွက် မှော်ဆန်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ကလေးများကိုလည်း ထိုအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားစေချင်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ညအခါပွင့်သော ညမွှေးပန်းသည် မျိုးစေ့မှ စိုက်ပျိုးရန် မသင့်တော်သောကြောင့် အပင်ပေါက်မပေါက်မှာ ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

ပန်းမျိုးစေ့များ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ဥယျာဉ်ကို ရေလောင်းရန် လိုအပ်သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် ဝါးလုံးများကို အသုံးပြု၍ တောင်ပေါ်စမ်းရေကို လုနန်၏ လျှို့ဝှက်ဥယျာဉ်သို့ သွယ်ယူပေးခဲ့ရာ မိသားစုအတွက် ရေရရှိရန်လည်း ပိုလွယ်ကူသွားစေသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဖေးကျီအန်း ခရီးထွက်နေသည့်အခါတွင်ပင် လုနန်နှင့် အန်တီဝူတို့သည် မြစ်ထဲမှ ရေကို သွားခပ်စရာမလိုတော့ပေ။

ဥယျာဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပုံပေါ်လာသောအခါ တပ်ရင်းမှူးများ စစ်ထွက်ရမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နံနက်သုံးနာရီတွင် ဖေးကျီအန်းသည် သူ၏ စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ အိပ်ရာဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း အိပ်မောကျနေသော လုနန်ကို နှိုးရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ ဆံပင်အချို့ကို ညင်သာစွာ သပ်တင်ပေးပြီး သူမ၏ ချောမွေ့ဖြူဥသော နဖူးပြင်ကို နမ်းရှိုက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကလေးပုခက်ဆီသို့ သွားကာ ဖေးရှလေးကို နမ်းရှိုက်ခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်စွာပင် ရှောင်ရှ နိုးလာခဲ့ပြီး သူမ၏ အနက်ရောင် စပျစ်သီးကဲ့သို့သော မျက်လုံးများက ဖေးကျီအန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ကျယ်လောင်စွာ သမ်းဝေလိုက်ရာ ဖေးကျီအန်းက သူမထံသို့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးပြလိုက်သည်။

"လိမ်လိမ်မာမာနေနော်၊ မားမားက အိပ်နေတုန်း"

ရှောင်ရှသည် ခေါင်းကိုစောင်းကာ သူမ၏အဖေကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အကြည့်များဖြင့် ငေးကြည့်နေရသည်မှာ ငြီးငွေ့လာသောအခါ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် သမ်းဝေကာ ခေါင်းလွှဲပြီး ပြန်လည်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် သမီးလေးအတွက် စောင်ကို သေချာခြုံပေးကာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်အောင်ပြင်ဆင်ကာ ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ငါးနာရီတွင် လုနန် နိုးလာပြီး သူမတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် စောင်ကိုဖယ်၍ အိပ်ရာမှထလိုက်ရာ ခရီးဆောင်အိတ်များလည်း မရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် သူထွက်သွားချိန်တွင် သူမကို မနှိုးခဲ့ပေ။

လုနန် ဆံပင်ဖြီး၍ အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာစဉ် အန်တီဝူသည် ဖေးကျီအန်း ယ‌နေ့တွင် ထွက်သွားမည်ကို သိသောကြောင့် နံနက်စာပြင်ဆင်ရန်နှင့် စားပွဲခင်းကျင်းရန် စောစောထနေခဲ့သည်။ လုနန် ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက တိုးတိတ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"သမက်လေးကော၊ သူ ဒီနေ့သွားမှာသိလို့ အမေ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ထားတာ"

လုနန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူ သွားပြီ"

အန်တီဝူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ "ဘာ"

"နင်က ဘာလို့ ငါ့ကို မနှိုးလိုက်တာလဲ"

လုနန် အကြည့်ကို အောက်သို့ချလိုက်သည်။ "သူ ဘယ်တုန်းက ထွက်သွားလဲမသိလိုက်ဘူး။ တပ်မှာ စုဝေးချိန် စောလို့ဖြစ်မယ်၊ သူက သမီးတို့တွေကို မနှိုးချင်လို့နေမှာပါ"

အန်တီဝူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီခေါက်ဆွဲတွေတော့ နှမြောစရာပဲ။ ငါတို့ပဲ စားလိုက်ကြရတော့မလား"

စစ်သားများအားလုံး ထွက်သွားကြသောအခါ တောင်တစ်လုံးလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ များသောအားဖြင့် စကားများပြီး တက်ကြွနေတတ်သော စစ်သားဇနီးများပင်လျှင် မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သောကများဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

အစပိုင်းတွင် လုနန်သည် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမှုကိုသာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ညဘက်အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင်မူ သူမသည် အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ဘေးသို့လှိမ့်လိုက်ရာ သူမကျင့်သားရနေသည့် နွေးထွေးခိုင်မာသော ရင်ခွင်အစား လစ်လပ်နေသော နေရာလွတ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အလေ့အကျင့်ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနိုင်သည်။ ထိုအလေ့အကျင့်တို့နှင့်အတူ ပါလာတတ်သော လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် အထီးကျန်မှုတို့သည် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကို မထင်မှတ်ဘဲ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဖေးကျီအန်း ထွက်သွားပြီး တစ်လအကြာတွင် အော်ဒါမှာထားသော ပရိဘောဂများ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ သူ မထွက်ခွာမီ ဖေးကျီအန်းသည် ထောက်ပံ့ရေးဌာနနှင့် ညှိနှိုင်းပေးခဲ့ပြီး လုနန်သည် ပရိဘောဂများကို ပြန်သယ်ဆောင်ရန် ယာဉ်တစ်စီး ငှားရမ်းခဲ့သည်။

ထောက်ပံ့ရေးဌာနမှ စစ်သားများသည် အလွန်အကူအညီရပြီး လုနန်အား ပရိဘောဂများကို သူမ၏ အိမ်အတွင်း နေရာချထားပေးရန်ပင် ကူညီခဲ့ကြသည်။

ရှဲ့လောင်စန်း၏ လက်ရာသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီသည် လုနန်၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီရုံသာမက အချို့နေရာများတွင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုကောင်းနေသဖြင့် လုနန်ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဤပရိဘောဂများသည် လက်ဖြစ်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ခေတ်သစ်ကာလတွင်မူ ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိမည်မှာ မှတ်သားဖွယ်ရာပင်။

ပရိဘောဂအသစ်များ ထပ်ထည့်ပြီးနောက် အိမ်သည် အသစ်တဖန် လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဧည့်ခန်းကို ဧည့်သည်များအတွက် ဆိုဖာထိုင်ရန်နေရာနှင့် ထမင်းစားရန်နေရာဟူ၍ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ သူမသည် ဆိုဖာကို မွေ့ရာများနှင့် အစွပ်များတပ်ဆင်ပြီး ဖက်ခေါင်းအုံးများကို နေရာတကျစီစဉ်လိုက်ရာ နူးညံ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော ထိုင်စရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထမင်းစားပွဲကို လူများများစားနိုင်ရန် လေးထောင့်ပုံစံစားပွဲဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ ထိုင်ခုံများ ချပြီးနောက်တွင် သူမသည် ပေကျင်းရှိ သူမမိသားစု ထိုင်ခုံနေရာချထားပုံကို ပြန်ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

လေးထောင့်စားပွဲအဟောင်းကိုမူ အန်တီဝူက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများကို စီစဉ်နိုင်ရန်အတွက် နံရံကပ်စင်အဖြစ် အသုံးပြုရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းတပ်ဆင်ခဲ့သည်။

လုနန်ကို အပျော်ရွှင်ဆုံးဖြစ်စေသည့်အရာမှာ အောက်တွင် စာရေးစားပွဲပါသော ထပ်ခိုးကုတင်နှစ်လုံးဖြစ်သည်။ ရှဲ့လောင်စန်းသည် လုနန်ဆီမှ မည်သည့်ပုံကြမ်းမှ မရရှိဘဲ လှေကားအနီးရှိ ဘေးဘက်ကို သိုလှောင်ခန်းဗီရိုများအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ပြီး စာရေးစားပွဲအတွက် စင်များပါ ထပ်တိုးပေးခဲ့သည်။

ထပ်ခိုးကုတင်များအပြင် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီအတွက် အဝတ်ဗီရိုတစ်လုံးစီပါရှိပြီး ထိုဗီရိုတို့ကို တစ်ဖက်စီတွင် အချိုးကျထားရှိထားရာ ရှောင်ဟွိုက်နှင့် ဖေးကျန့် တို့၏ အခန်းကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော နေရာနှစ်ခုအဖြစ် ထိရောက်စွာ ပိုင်းခြားပေးထားပြီး နေရာကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ခဲ့သည်။

အသစ်အလှဆင်ထားသော ဖေး မိသားစုအိမ်သို့ လုနန် နှင့် ရင်းနှီးသော စစ်သားဇနီးအချို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။ ဒါရိုက်တာလန်သည် စိတ်အားအထက်သန်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုနန်နှင့်အတူ ရှဲ့လောင်စန်း၏ နေရာသို့ ယခင်က လိုက်ပါသွားခဲ့ဖူးပြီး ကပ်စေးနဲသော ရှဲ့လောင်စန်းကို ပုံကြမ်းအတွက် ပိုက်ဆံသုံးချင်စိတ်ဖြစ်စေလောက်အောင် လုနန် ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သော ပရိဘောဂအမျိုးအစားကို မြင်ချင်နေခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့တံခါးမှ ဝင်လာသည့်အချိန်မှစ၍ စကားသံများသည် ဘယ်တော့မှ မစဲတော့ပေ။

ဒါရိုက်တာလန်က လုနန်ကို စနောက်လိုက်သည်။ "အမလေး၊ နင့်မှာ စပျစ်သီးစင်တွေရော ဒန်းတွေရောတောင် ရှိတာပဲ။ ဒါတွေ နင်တကယ်ကိုယ်တိုင်လုပ်တာလား"

ဖေးကျီအန်း ဈေးမှ လုနန်ကို သွားကြိုခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ ဇနီးကို အလိုလိုက်သည့်ဂုဏ်သတင်းသည် စစ်နယ်မြေတစ်လျှောက်လုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖေး မိသားစုကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာစေခဲ့သည်။ ဒီအလည်လာရောက်မှုက မျက်စိပွင့်စရာပင်။

ဘုရားဘုရား၊ သူ့ဇနီးကို သွားကြိုခြင်းသည် ဖေးကျီအန်း၏ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုများထဲမှ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်ပင်။

'ရေခပ်ခြင်း၊ ထင်းခွဲခြင်း၊ ကလေးအနှီးလျှော်ခြင်း၊ သူ့ဇနီးအတွက် အိမ်သာပြင်ပေးခြင်း…'

ညစ်ပတ်ပြီး ပင်ပန်းသော အလုပ်အားလုံးသည် ဖေးကျီအန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး ဖေး မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများမှာမူ လုံးဝဝင်မပါကြပေ။

"ဒန်းလောက်ကတော့ ဘာဟုတ်သေးလို့လဲ။ ရေပိုက်သွယ်ထားတာကို မမေ့နဲ့လေ အစ်မ လန်တို့ရဲ့ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေးက ရဲဘော် လု ရေခပ်ရမှာ ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ တောင်ပေါ်က စမ်းရေကို အိမ်အထိ သွယ်ပေးထားတာ"

လျိုအာ့နျိုသည် အားကျသည့်လေသံဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေးရဲ့ အေးစက်စက်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး တမျိုး မထင်လိုက်နဲ့၊ သူက ပြောတာထက် ပိုလုပ်တဲ့သူ။ ငါ့ယောက်ျား အဘိုးကြီးကျောက်သာ သူ့ရဲ့တစ်ဝက်လောက် အလိုက်သိတတ်ရင် ငါတော့ ကျေနပ်နေမှာပဲ"

ဒါရိုက်တာလန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "စမ်းရေအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် ရှောင်ဖေးကို ကျေးဇူးတင်ရမှာ။ သူသာ တပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်ပြီး တောင်ပေါ်တက်လိုက်ဆင်းလိုက်နဲ့ စမ်းချောင်းကိုရှာပြီး ရေသွယ်ဖို့ မြောင်းတူးမပေးခဲ့ရင် တို့တွေ အခုထိ မြစ်ထဲကနေ နေ့တိုင်း ရေသယ်နေရဦးမှာ"

ဝမ်ရှို့ကျစ်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုနန်သည် သူတို့၏ စနောက်မှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာပြီး နဖူးတွင် ချွေးတစ်စက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမအမြင်တွင် ဖေးကျီအန်း လုပ်ခဲ့သည့်အရာများသည် ခင်ပွန်းတစ်ယောက် လုပ်သင့်သည့်အရာများသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဒါရိုက်တာလန်နှင့် အခြားသူများအတွက် အလွန်အကျူးချဲ့ကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသနည်း။

"အထဲကို အမြန်ဝင်ကြရအောင်" လုနန်က အကြံပြုလိုက်သည်။ အကယ်၍ အပြင်မှာ ကြာကြာနေပါက ဇာတ်လမ်းများက ပိုချဲ့ကားလာမည်ကို သူမစိုးရိမ်မိသည်။

အိမ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် လျိုအာ့နျိုသည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖေး အိမ်၏ ကြမ်းပြင်သည် အလွန်ချောမွေ့သန့်ရှင်းနေသောကြောင့် သူမကို လျှောက်သွားရန်ပင် တုံ့ဆိုင်းစေသည်။ လုနန် ဝင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိမ်တွင်းစီးဖိနပ် လဲလှယ်လိုက်သည်က လျိုအာ့နျို၏ အတွေးများကို အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

လျိုအာ့နျိုက မေးလိုက်သည်။ "ဝိုး၊ ရဲဘော် လု နင်တို့မိသားစုက တကယ်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတာပဲ။ တို့တွေလည်း ဖိနပ်လဲရမှာလား"

လုနန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့လိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီတိုင်းပဲ ဝင်လာလို့ရပါတယ်"

လျိုအာ့နျို အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမကိုယ်သူမ သန့်ရှင်းသူတစ်ယောက်ဟု မှတ်ယူပြီး အိမ်ကို သပ်ရပ်စွာ ထားရှိသော်လည်း ဖေးမိသားစုအိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏နေရာသည် ဟောင်းနွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့အပြင် ဖေး အိမ်သည် သန့်ရှင်းရုံသာမကဘဲ အနုစိတ်လှပသည်။ လျိုအာ့နျိုသည် လုနန် သို့မဟုတ် ဖေး မိသားစုကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိသောသူမျိုးကို ဒါရိုက်တာလန်ကလွဲပြီး မည်သူ့ကိုမှ မမြင်ဖူးပေ။

ဒါရိုက်တာလန် ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့အားသင့်နေသည်။ ပညာတတ်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် စစ်မှုထမ်းအများစု၏ ဇနီးများသည် လယ်သမားနောက်ခံမှလာပြီး ခင်ပွန်းများနှင့်အတူ ရာထူးတက်လာကြသည့် ရိုးရှင်းသော စစ်မှုထမ်းဘဝနှင့် ကျင့်သားရနေခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာလန်၏ အိမ်သည် လှပစွာ အလှဆင်ထားသော်လည်း လုနန်၏ အိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရိုးရှင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူမသည် လုံးဝကို အထင်ကြီးသွားခဲ့သည်။ အလှဆင်မှုသည် အလွန်လှပသည်။ ရှဲ့လောင်စန်းက လုနန်၏ ဒီဇိုင်းများကို ဝယ်ယူရန် အတင်းကြိုးစားခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏အိမ်ကို ပြန်လည်အလှဆင်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ" ဝမ်ရှို့ကျစ်က ဆိုဖာကို လက်ဖြင့်ထိုးကြည့်ကာ လုနန်ကို မော့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ပျော့လိုက်တာ၊ ဒါက ကုတင်လား"

ဒါရိုက်တာလန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါကို ဆိုဖာလို့ခေါ်တယ်။ တို့တွေရဲ့ ကုလားထိုင်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ထိုင်ကြည့်လိုက်လေ"

ဝမ်ရှို့ကျစ်၊ ဟူမေ့နှင့် လျိုအာ့နျိုတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

လျိုအာ့နျိုက ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အနေအထားပြင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်လို့ ကောင်းလိုက်တာ"

"ငါတော့ မထချင်တော့ဘူး"

ဟူမေ့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နင့်ဗီရိုပေါ်မှာ ဘာလို့ ခွက်တွေ တင်ထားတာလဲ။ နေရာ နှမြောဖို့ကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

လုနန်က ရယ်မောပြီး သူမ၏ခွက်များသည် ဗီရိုထက် များစွာပိုအရေးကြီးသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ခွက်တွေ စုရတာကြိုက်လို့။ ခင်းကျင်းပြစရာ နေရာမရှိလို့ ဗီရိုပေါ်မှာ တင်ထားရတာပါ"

ဒါရိုက်တာလန်က လုနန်ကို မေးလိုက်သည်။ "နင် ကုတင်နှစ်လုံး ရွှေ့လာတာ ငါသတိထားမိတယ်။ ဘယ်မှာလဲ။ ငါ ကြည့်ချင်တယ်"

လုနန်သည် လူတိုင်းကို ဖေးကျန့် နှင့် ရှောင်ဟွိုက်တို့၏ အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ရှင်းပြသည်။ "အပေါ်ထပ်မှာပါ။ ကျွန်မသားတွေအတွက် အထူးလုပ်ခိုင်းထားတာ။ အောက်မှာ စာရေးစားပွဲပါတဲ့ ထပ်ခိုးကုတင်လို့ခေါ်တယ်"

သူမတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဒါရိုက်တာလန်၊ လျိုအာ့နျို နှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့က အော်လိုက်ကြသည်။ "အမလေး၊ ဒီကုတင်က အရမ်းကောင်းပြီး နေရာလည်း မယူဘူးပဲ"

လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ် နှစ်ဦးစလုံးတွင် ကလေးများစွာ အခန်းတစ်ခန်းတည်း မျှဝေနေထိုင်ရသောကြောင့် နေရာလုပြီး မကြာခဏ ရန်ဖြစ်တတ်ကြသည်။ အလွန်ကျပ်တည်းသော်လည်း ကလေးများကို အပြစ်တင်၍မရပေ။ အိမ်တွင် တကယ့်ကို နေရာအလုံအလောက် မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့တွင် ရဲဘော် လု အိမ်မှ ကုတင်မျိုးရှိပါက လူသုံးယောက်သာမက လူလေးယောက်အတွက် ကုတင်လေးလုံးပင် ပြဿနာမရှိဘဲ ဆံ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လျိုအာ့နျို၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရဲဘော် လု နင့်ဆီကလို ကုတင်မျိုး တို့တွေ မှာလို့ရမလား။ ငါ့ကလေးတွေကိုလည်း အဲ့လိုကုတင်မျိုးနဲ့ ထားချင်လို့ပါ"

"ရတာပေါ့။ ရှဲ့လောင်စန်းကို ဖေး မိသားစုရဲ့ ထပ်ခိုးကုတင်ကို လိုချင်တယ်လို့သာ ပြောလိုက်ပါ။ သူသိပါလိမ့်မယ်" လုနန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ" လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့သည် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်နှာများ ဝင်းပသွားကြသည်။

လုနန်၏ အိမ်ရှိ ပရိဘောဂတိုင်းသည် လှပသော်လည်း လုနန်ကဲ့သို့ အိမ်ကိုပြန်အလှဆင်ပြီး ပရိဘောဂအသစ်များအားလုံး ဝယ်ယူရန်မှာမူ ကုန်ကျစရိတ် အလွန်များပြားပေလိမ့်မည်။ သူတို့ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါက နင့်ရဲ့သားကြီးနဲ့ ရှောင်ဟွိုက် အတွက်လား။ နင့်သားကြီး လာမှာလား"

ဒါရိုက်တာလန်သည် ဖေးကျီအန်းနှင့် လုနန်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်အိမ်ထောင်ပြုထားကြပြီး ဖေးကျီအန်းတွင် မြို့တော်၌ ပညာသင်ကြားနေသော ဖေးကျန့် အမည်ရှိ သားအကြီးတစ်ယောက် ရှိသည်ကို သိသည်။

လုနန်သည် သူမ၏ အိမ်တွင်းပြင်ဆင်မှုများတွင် လင်ပါသားဖြစ်သူ ဖေးကျန့်ကို မမေ့မလျော့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဒါရိုက်တာလန် သည် တိတ်တဆိတ် သဘောကျသွားသည်။ လုနန်သည် အလိုက်သိတတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒါသည် သူမ တည်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်နှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသည်။