အခန်း (၁၁၀)

လုနန် ဒါရိုက်တာလန်၏ အတွေးများကို မသိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဖေးကျန့်က နှစ်သစ်ကူးအတွက် ဒီကိုလာမှာ၊ ရက်သိပ်မကျန်တော့ဘူး"

မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီ ဖေးကျီအန်းက ဖေးကျန့်အား နှစ်သစ်ကူးအတွက် တောင်ပိုင်းသို့ ခေါ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဖေးကျီအန်းသည် တာဝန်ဖြင့် ခရီးထွက်နေသောကြောင့် ဖေးကျန့်ကို သွားခေါ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လွှတ်ဖို့ သူသတိရရဲ့လားဆိုသည်ကို သူမ မသေချာပေ။

သို့သော်လည်း ဖေးကျန့် လစဉ်ပို့သော စာများ၏ အကြိမ်အရေအတွက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့ကို လာခေါ်မည့်သူမရှိလျှင်ပင် သူသည် ဤနေရာသို့ သူ့ဘာသာသူ လာနိုင်လောက်သည်။

လုနန်သည် ဖေးကျန့်၏ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးနိုင်စွမ်းအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိသည်။

ဒါရိုက်တာလန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ရှောင်လု မင်းရဲ့အလုပ်ကို မသတ်မှတ်ပေးရသေးဘူးဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်။ စစ်နယ်မြေမူလတန်းကျောင်းမှာ အခုပဲ ဆရာမတစ်ယောက် လျော့သွားလို့ နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိလာတယ်။ မင်း စိတ်ဝင်စားလား"

သူမစကားဆုံးသည်နှင့် ဟူမေ့က ဒါရိုက်တာလန်ဆီသို့ အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူမသည် မူလတန်းပြဆရာမနေရာအတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြိုးပမ်းနေခဲ့ပြီး ယခင်ကလည်း ဒါရိုက်တာလန်ကို ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း လုနန်ကို ပေးသကဲ့သို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးခြင်းမျိုး သူမအား မကမ်းလှမ်းခဲ့ပေ။

ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဒါရိုက်တာလန်သည် သူမကို ကျော်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကမှ ရောက်လာသော လုနန်ကို အလုပ်ပေးရန် စီစဉ်နေခြင်းလား။

ဟူမေ့၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုလှိုင်းတစ်ခု ထိုးတက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး လျိုအာ့နျိုက ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမက ဟူမေ့ကို တို့လိုက်ပြီး သူမ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

လုနန်သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ တိတ်တဆိတ် အပြန်အလှန် အချက်ပြမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမအတွက်မူ မူလတန်းပြဆရာမနေရာသည် အရေးကြီးသော်လည်း အလွန်အကျွံတော့ မဟုတ်ပေ။

တောင်တန်းများထဲရှိ စစ်နယ်မြေတွင် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး မူလတန်းပြဆရာမရာထူးသည် တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကျောင်းတက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ပညာအရည်အချင်း အကန့်အသတ်ရှိပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်သော ဟူမေ့ ကဲ့သို့သော စစ်သားဇနီးများအတွက် အဓိကဖြစ်သည်။

စာမဖတ်နိုင်၊ စာရေးစာချီအလုပ်များ မလုပ်နိုင်သော ဝမ်ရှို့ကျစ်နှင့် လျိုအာ့နျိုကဲ့သို့သော စစ်သားဇနီးများမှာမူ လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်၍ အလုပ်မှတ်များ ရယူခြင်းကဲ့သို့သော ကာယလုပ်အားဖြင့် သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုဝင်ငွေကို ဖြည့်တင်းရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။

သို့သော် လုနန်မှာမူ ကွဲပြားသည်။ စစ်နယ်မြေသည် အရည်အချင်း ရှိသူများကို လိုအပ်နေသည်။ သူမ၏ အဆင့်မြင့်ပညာရေးနှင့် တကယ့်ကျွမ်းကျင်မှုများဖြင့် သူမတွင် အလုပ်သမားသမဂ္ဂ၊ ပြန်ကြားရေးဌာန၊ အမျိုးသမီး ကယ်ဆယ်ရေးအသင်းနှင့် ဆေးရုံများအပါအဝင် အခြားသော အလုပ်အကိုင်ရွေးချယ်စရာများစွာ ရှိနေသည်။

လုနန်သည် ဒါရိုက်တာလန်၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်ရန် ဝန်လေးမိသည်မှာ သဘာဝကျသောကြောင့် သူမက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာလန် စိတ်ချလို့ရပါတယ်။ ဒီအလုပ်အခွင့်အလမ်းကို ကျွန်မ သေချာစဉ်းစားပါ့မယ်"

ဒါရိုက်တာလန်သည် လုနန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံသည် နှိမ့်ချနေသော်လည်း သဘောတူလိုက်ချိန်တွင် မသေချာမှု သို့မဟုတ် ဝန်လေးမှုအရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ ဒါရိုက်တာလန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဒီအမူအရာက သူမသည် ရာထူးအတွက် မှန်ကန်သောလူကို အမှန်ပင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ နောက်မှ ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ မင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးတာနဲ့ သူ့ဆီကို သွားတွေ့လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ၊ ငါက ထောက်ခံပေးတဲ့သူသက်သက်ပဲ။ မင်းကို ခန့်မခန့်က ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းက ဆုံးဖြတ်မှာ။ သူက မင်း မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရရင် ငါ ဘာမှလုပ်ပေးလို့မရဘူး"

ဒါရိုက်တာလန်၏ သတိပေးစကားသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားသုံးသပ်ချက်များမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် လုနန်ကို အကဲဖြတ်မှားပြီး ဆရာမတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် မသင့်တော်ကြောင်း တွေ့ရှိပါက သို့မဟုတ် သူမသည် အပေါ်ယံရုပ်လှရုံသက်သက်သာ ဖြစ်နေပါက ကျောင်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းသာ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်သူဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ကျွန်မကို ဒီအလုပ်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါရိုက်တာလန်"

လုနန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်" ဒါရိုက်တာလန်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သဟဇာတဖြစ်စွာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံနေကြပြီး အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ဟူမေ့မှာမူ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တတ်သူ သို့မဟုတ် ဒေါသကြီးသူတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း သူမ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့သော အလုပ်အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို လုယူခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါတွင်မူ သူမအနေဖြင့် ဆက်သည်းခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ဒါရိုက်တာလန်၊ အလုပ်ကောင်းတွေကို အသစ်ရောက်လာတဲ့ ရဲဘော် လု အတွက်ပဲ သီးသန့်ထားလို့ မရဘူးလေ။ ကျွန်မတို့ လူဟောင်းတွေလည်း လိုအပ်တာပဲ" သူမက ပြောလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာလန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နူးညံ့နေဆဲပင်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ရဲဘော် ဟူမေ့။ စစ်သားဇနီးတွေကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးရတာက ငါ့အလုပ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါ၊ ပြီးတော့ ငါ လူတိုင်းကို တန်းတူဆက်ဆံပါတယ်"

"အရင်က ဆရာမအလုပ်အတွက်ဆိုပြီး မင်း ငါ့ဆီကို လာခဲ့ဖူးတယ်။ မင်းကို ငါပေးခဲ့တဲ့အဖြေက ဒီနေ့ ရဲဘော် လုနန်ကို ပြောခဲ့တာနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ မင်းကို ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းနဲ့ အင်တာဗျူးသွားဖြေဖို့ ငါပြောခဲ့ပြီး မင်းကိုယ်စား ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းဆီက ပြန်ကြားချက်ကတော့ မင်းက လက်ရှိမှာ ဆရာမရာထူးအတွက် မသင့်တော်သေးဘူးဆိုတာပဲ"

ဟူမေ့၏ မျက်နှာသည် မဲမှောင်သွားပြီး ဒါရိုက်တာလန် ၏ စကားများသည် အပြောသက်သက်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူမသည် လူတိုင်းကို အမှန်တကယ် တန်းတူဆက်ဆံပါက သူမပိုင်ဆိုင်သော အလုပ်အခွင့်အလမ်းကို လုနန်အား အဘယ်ကြောင့် ပေးမည်နည်း။

အင်တာဗျူးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းစရာမလိုဘဲ အလုပ်ကို တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်လိုက်လျှင် မပြီးဘူးလား။

မှန်သည်၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းက သူမသည် ယခင်တစ်ကြိမ်က မသင့်တော်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခံရခြင်းက သူမသည် အမြဲတမ်း မသင့်တော်ဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်ပေ။ နောက်ဆုံးအင်တာဗျူးအပြီးတွင် ဟူမေ့သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်း၏ အကဲဖြတ်စံနှုန်းများကို ကောင်းစွာနားလည်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ်ကြိုးစားပါက အောင်မြင်ရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။

ဟူမေ့သည် ဒါရိုက်တာလန်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ်ချဉ်းကပ်ရန် စီစဉ်နေစဉ်မှာပင် ဒါရိုက်တာလန်က အလုပ်ကို လုနန်ဆီသို့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်ကို အံ့အားသင့်စွာ မြင်လိုက်ရသည်။

မျက်နှာလိုက်မှုရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဖေးကျီအန်းသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးဖြစ်ပြီး တပ်ရင်းမှူးအတွက် အဓိကလေ့ကျင့်ပေးခံရသူဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့မိသားစုမှ သနားစရာ လောင်စုန့်သည် ရာထူးတိုးအခွင့်အလမ်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူ့ဇနီးသည်မှာမူ အိမ်တွင် အနိုင်ကျင့်ခံနေရသည်။

အမှန်စင်စစ် စိတ်ကောင်းရှိသူများသည် မကြာခဏ အနိုင်ကျင့်ခံရတတ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မတိုက်ခိုက်လျှင် မည်သည့်အခွင့်အလမ်းကောင်းမှ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါရိုက်တာလန်၊ ကျွန်မရဲ့ အားနည်းချက်တွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီးပါပြီ၊ ပြီးတော့ အချိန်အကြာကြီးလည်း ပြင်ဆင်နေခဲ့တာပါ။ ဘယ်လိုထင်လဲဟင်" ဟူမေ့က စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာလန်က ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ "နင့်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု အလဟဿဖြစ်သွားစေတာကတော့ မတရားဘူးပေါ့။ ဒီလိုလုပ်ကြမလား။ ငါ ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းနဲ့ ထပ်ပြောကြည့်မယ်။ ဒါကို စာမေးပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ပြီး ဘယ်သူ အမှတ်ပိုများလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်"

"ဒါက ကျောင်းသားတွေကို သင်ကြားပေးရမယ့်ကိစ္စဖြစ်တဲ့အတွက် ဆရာမရဲ့ အရည်အချင်းက အရေးကြီးတယ်။ စာမေးပွဲနဲ့ ဆရာမတွေကို ခန့်အပ်တာက အမျှတဆုံးနည်းလမ်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အလုပ်ရတဲ့သူကလည်း မအောင်မြင်ရင် ညည်းညူလို့မရတော့ဘူးပေါ့"

ဒါရိုက်တာလန် စကားမဆုံးမီမှာပင် ဟူမေ့သည် ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုလှိုင်းတစ်ခု ထိုးတက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းသည်။ သူမ အနိုင်ရမှာ သေချာသည်။

တကယ်တော့ ဒါရိုက်တာလန်၏ အကြံသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်း၏ အကြံနှင့် တူညီသည်။ ဟူမေ့၏ ယခင်အင်တာဗျူးအတွင်း ကျောင်းအုပ်ကြီးစွင်း သည် သူမအား နေရာတွင်ပင် ဖြေဆိုရန် စာမေးပွဲတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

စာမေးပွဲမဖြေမီ ဟူမေ့သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်းနှင့် သာယာစွာ စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့ပြီး သူက သူမအပေါ် ကျေနပ်နေသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စာမေးပွဲကြောင့် သူမသည် အခွင့်အလမ်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ပြဿနာမှာ သူမသည် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အသိပညာနည်းပါးမှုကြောင့် မေးခွန်းအများစုကို နားမလည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဒါရိုက်တာလန်က စာမေးပွဲရလဒ်များအပေါ် အခြေခံ၍ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို ရွေးချယ်လိုသောကြောင့် ဟူမေ့ ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ဤကိစ္စတွင် သူမတွင် အားသာချက်များစွာ ရှိနေသည်။

ပထမဦးစွာ သူမသည် စာမေးပွဲကို တစ်ကြိမ်ဖြေဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများ ရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူမသည် လွန်ခဲ့သော သုံးလအတွင်း အိမ်တွင် စာမေးပွဲမေးခွန်းများကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး စွင်း ဘာမေးမည်ကို သူမ ၁၀၀% မသေချာသော်လည်း အနည်းဆုံး ၈၀% ယုံကြည်မှုရှိသည်။

အခြေအနေအရ ဤအခြေအနေသည် ဟူမေ့ ဘက်သို့ မျက်နှာသာပေးနေကြောင်း မည်သည့်အမြင်ရှိသူမဆို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်သည်။ ဟူမေ့ သာမက လျိုအာ့နျို နှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ် တို့ပါ လုနန် အတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိကြသည်။ သူတို့သည် ဒါရိုက်တာလန်၏ တွေးခေါ်ပုံကို အနည်းငယ် နားလည်ကြသည်။

အကယ်၍ သူမသည် အလုပ်ကို လုနန်ဆီသို့ မိတ်ဆက်ပေးရန် ရည်ရွယ်ပါက အဘယ်ကြောင့် သူမကို ဟူမေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်စေသနည်း။

အကယ်၍ သူမသည် အလုပ်ကို ဟူမေ့အား ပေးလိုပါက ရဲဘော် လုကို အဘယ်ကြောင့် ပါဝင်စေသနည်း။

ဟူမေ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ရယ်မောလုမတတ် ပျော်ရွှင်နေပြီး လုနန်ကို အားရကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေရင်း ဒါရိုက်တာလန်၏ ထင်ရှားသော ဘက်လိုက်မှုကို မမှုတော့ပေ။

လုနန် - "..."

လုနန်၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူမ ယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် သူမ တစ်ခါမှ မရှုံးနိမ့်ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဓိကစိုးရိမ်မှုမှာ ဟူမေ့ အတွက် တရားမျှတမှုမရှိမည်ကို ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟူမေ့က သူမ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုကို စိန်ခေါ်မှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲသွားသည်။ သူမက လုနန်ကို နှစ်သိမ့်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရဲဘော် လုနန်၊ နင် ကြောက်နေရင် ဝင်မပြိုင်လည်း ရပါတယ်။ အိမ်မှာ ပိုလေ့ကျင့်ထားပေါ့၊ မူလတန်းကျောင်းမှာ နောက်ထပ်နေရာလွတ်တစ်ခု ပေါ်လာတဲ့အခါ နင် ထပ်ကြိုးစားလို့ရတာပဲ"

လုနန် - "..." အစ်မ၊ ကျွန်မ မကြောက်ပါဘူး။ ကျွန်မက အစ်မအတွက် စိတ်ပူနေတာပါ။

ဒါရိုက်တာလန်သည် လုနန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိပြီး အလိုလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမ လုနန်ကို အထင်မှားသွားခဲ့ပြီလား။ လုနန်သည် အရည်အချင်းများ ဖုံးကွယ်ထားသော ရိုးသားသည့် ပညာတတ်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ အပေါ်ယံတွင်သာ ကြည့်ကောင်းသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်လား။

စာမေးပွဲစစ်မည်ဟု ကြေညာလိုက်ခြင်းက သူမ၏ ပြိုင်ဘက် ဟူမေ့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြင်ဆင်ထားသောကြောင့် သူမကို နောက်တွန့်သွားစေခဲ့သည်လား။

ဒါရိုက်တာလန်၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူမသည် လုနန် အပေါ် မျှော်လင့်ချက်များလွန်းနေသည်ဟု သူမကိုယ်သူမ အမြန်ပြန်လည် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်မှု ခံစားရခြင်းမှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် လုနန်ကို နူးညံ့သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ရှိလို့လား၊ ရဲဘော် လုနန်"

လုနန်သည် ချွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။

အစပိုင်းတွင် သူမသည် ဒါရိုက်တာလန်၏ စေတနာကို မငြင်းပယ်လိုသောကြောင့် အလုပ်ကမ်းလှမ်းချက်ကို သဘောတူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် စစ်နယ်မြေနှင့် မရင်းနှီးသေးသောကြောင့် ဒါရိုက်တာလန်၏ မူလတန်းကျောင်းတွင် ဆရာမအဖြစ် အကြံပြုချက်သည် အခြားအလုပ်များထက် ပိုမိုလွယ်ကူပုံရပြီး သူမအတွက် အချိန်ဆွဲနိုင်မည့် ကာလတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လုနန်သည် ဒါရိုက်တာလန် အကြံပြုခဲ့သော အလုပ်ကို အလေးအနက်ထား စဉ်းစားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဟူမေ့သည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး စာမေးပွဲဖြင့် တူညီသောရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အကယ်၍ လုနန်သည် စာမေးပွဲကို သဘောတူလိုက်ပါက မတရားသလို ခံစားရပေမည်။ သူမသည် ပေကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ထိပ်တန်းကျောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဟူမေ့ နှင့် မူလတန်းကျောင်းဆရာမရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အလွန်အမင်း အသာစီးရနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေမည်။

သို့သော် သူမသာ စာမေးပွဲ သို့မဟုတ် ဆရာမရာထူးကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလျှင်ပင် ဟူမေ့နှင့် ဒါရိုက်တာလန် နှစ်ဦးစလုံးက သူမ ကြောက်သွားသည်ဟု ထင်ကြပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် အစပိုင်းတွင် သဘောတူခဲ့သော်လည်း ဟူမေ့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလာသည်နှင့် သူမ၏စိတ်က ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ လူများက သူမသည် ဟူမေ့ ကို ကြောက်သည်ဟု ယူဆကြပေလိမ့်မည်။

ဟူမေ့နှင့် ဒါရိုက်တာလန်တို့က သူမကို ခက်ခဲသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ စာမေးပွဲကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဝန်ခံရာရောက်ပေမည်။

လုနန်သည် သူမ ငြင်းပယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းများကို ရှင်းပြရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမသည် လူကိုယ်တိုင် ငြင်းပယ်ရသည့်အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြပါက သူမ၏ အရည်အချင်းများကြောင့် ဟူမေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မသင့်တော်ကြောင်း ပြောဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ဒါက သူမကို အထင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သူမ မည်သို့ပင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါစေ ကောင်းမွန်သောပုံစံ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် လုနန်သည် သူမအနိုင်ရသွားပြီဟု ထင်ကာ ပြုံးရွှင်နေသော ဟူမေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာလန် ဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာလန်၊ ကျွန်မမှာ အခက်အခဲမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ စာမေးပွဲမှာ မပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်"

ဒါရိုက်တာလန်က မေးလိုက်သည်။ "သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား၊ ရဲဘော် လုနန်"

ဟူမေ့သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ လုနန် ကို ကျေနပ်အားရသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမလက်ကို ဆွဲထားသော လျိုအာ့နျို၏ လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ နှိမ့်ချရန် တိုက်တွန်းနေသော လျိုအာ့နျို၏ မျက်လုံးများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

လျိုအာ့နျိုက ဟူမေ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အခြားတပ်ရင်းမှူးများ၏ ဇနီးများသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး၏ ဇနီးဖြစ်သူ လုနန်သည် ဒုတပ်ရင်းမှူး၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဟူမေ့ကို အရှုံးပေးလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရောထွေးသော ခံစားချက်များကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် အချို့က သူမကို အထင်သေးစပြုလာကြသည်။

ဒါက နားလည်နိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။ ဒါရိုက်တာလန် သည် တပ်ရင်းမှူး၏ ဇနီးဖြစ်သောကြောင့်သာမက သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် စွမ်းဆောင်နိုင်မှုများကြောင့်ပါ လေးစားမှုရရှိခဲ့ပြီး စစ်သားဇနီးများကြားတွင် လူချစ်လူခင်များစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ရာထူးဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သောကြောင့် အခြားသူများက သူမကို လေးစားပြီး အားကျကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် လုနန်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်လွန်းသည်။ အစပိုင်းတွင် လူများသည် ဖေးကျီအန်း ကြောင့် သူမကို လေးစားခဲ့ကြသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုလေးစားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းသည် သူမ၏လုပ်ရပ်များအပေါ်တွင် မူတည်ပေလိမ့်မည်။

ယနေ့အခြေအနေသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မည်သူက လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ လုနန်သည် အကျိုးအပြစ်များကို ဂရုတစိုက် ချိန်ဆခဲ့သည်။ သူမသည် စာမေးပွဲမှ နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ သေးငယ်သော ရန်ပွဲတစ်ခုကို အနိုင်ယူလို၍မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုကြီးမားသော ပုံစံကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဇာတ်လမ်းသည် မပြီးဆုံးသေးပေ။

လုနန်သည် ဟူမေ့၏ ရန်စမှုများကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ နေခဲ့သည်။ သူမ ဒါရိုက်တာလန်ကို ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ဒါရိုက်တာလန်ကို စိတ်ပျက်စေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ဒါရိုက်တာ ကျိုးက ကျွန်မဆီကို လာခဲ့ပြီး နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် စစ်တပ်ရဲ့ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနမှာ အလုပ်လုပ်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်"

အမှန်တကယ်တွင် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနတစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ဖေးကျီအန်း စစ်နယ်မြေသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းဖိုင်သည်လည်း ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖိုင်ကို ကိုင်တွယ်သော ဝန်ထမ်းရေးရာဌာနတွင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော မျက်နှာများ - လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနမှ ရဲဘော်များ၊ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနမှ ဒါရိုက်တာ ကျိုးနှင့် အဖွဲ့အစည်းဌာန၏ အကြီးအကဲတို့ ပါဝင်သည်။ ဤလူများသည် အလွတ်သဘော စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း သူမ၏ ပညာအရည်အချင်းအကြောင်း ကြားသိပြီးဖြစ်သည်။

လက်ရှိ စစ်တပ်တွင် အဘယ်အရာ လိုအပ်နေသနည်း။ အရည်အချင်းရှိသူများပင် ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာများသည် တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ပရိယာယ်ရှိကြပြီး သူမကို ခေါ်ယူလိုကြသော်လည်း အခြားသူတစ်ဦးဦးမှ လုယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူမ၏ ပညာအရည်အချင်းနှင့် အလုပ်အတွေ့အကြုံကို လျှို့ဝှက်ထားကြသည်။

သီးသန့်အနေဖြင့် သူတို့သည် "မတော်တဆ" ဆိုသလို သူမထံ ချဉ်းကပ်ကာ သူတို့၏ ဌာနများတွင် အလုပ်လုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စစ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လုနန်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် "မက်မွန်ပန်းဥယျာဉ်" ကို တည်ဆောက်ရန် ပိုအာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။