အခန်း (၁၁၁)

သူမသည် ဤဌာနများက သူမအား အလုပ်များလွန်းစွာ တာဝန်ပေးမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး သူမ၏ အဓိကစိတ်ဝင်စားမှုများမှ အာရုံလွှဲသွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကမ်းလှမ်းချက်များကို ဆုံးဖြတ်ချက်မချဘဲ ဆက်စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူမအား သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်နာရန် အားပေးခဲ့ရာ သူမကို ပို၍ပင် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာ ခံစားစေခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာလန် - "…" တောင်းပန်ရန် မလိုအပ်ပေ။ မည်သည့်သာမန်လူမဆို ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနကို ရွေးချယ်မည်သာဖြစ်သည်။

ဟူမေ့ - !? မဖြစ်နိုင်ဘူး!

လျိုအာ့နျို/ဝမ်ရှို့ကျစ် - OO

ဒါရိုက်တာလန်သည် လုနန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူမ လိမ်ညာနေပုံမပေါ်သော်လည်း မူလတန်းကျောင်းဆရာမတစ်ဦးအဖြစ်မှ စစ်တပ်၏ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော ကွာခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မူလတန်းကျောင်းဆရာမဖြစ်ခြင်းသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်သော်လည်း မူလတန်းကျောင်းတွင် သင်ကြားသော အကြောင်းအရာများသည် အတော်အတန် ရိုးရှင်းပြီး အထူးသဖြင့် အဓိကမဟုတ်သော ဘာသာရပ်များမှာမူ ကလေးများအတွက် ကစားချိန်သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ကလေးကစားစရာမဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် အစီရင်ခံစာများရေးသားခြင်းနှင့် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများ ရေးဆွဲခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ တီထွင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း၊ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု၊ လူထုရှေ့စကားပြောဆိုနိုင်မှု၊ လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် အင်တာဗျူးနိုင်စွမ်းများပင် လိုအပ်သည်။

မူလတန်းကျောင်းသင်ကြားခြင်းမှ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ခုန်ကူးခြင်းသည် ကစားချိန်မှ လူကြီးကမ္ဘာသို့ သွားခြင်းနှင့်တူသည်။ ဒါသည် ပညာအရည်အချင်းထက်မက လိုအပ်ပြီး တကယ့်ကျွမ်းကျင်မှုများကို တောင်းဆိုကာ ပညာရေးသည် အခြေခံအကျဆုံး လိုအပ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် စစ်သားဇနီးအများစုသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာန သို့မဟုတ် အလုပ်သမားသမဂ္ဂများတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းထက် ဆရာမဖြစ်လိုကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အများစုသည် စကားပြောရန် အလွန်ရှက်တတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အရေးကြီးသော အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သောအလုပ်မျိုးကို စဉ်းစားရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။

ဟူမေ့သည် လုနန်ကို မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ ရူးနေသည်လား။ ဤသို့ ပေါ်တင်လိမ်ညာမှုကို သူမ မည်သို့ပြောနိုင်သနည်း။ သူမ ဘာပြောနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် သိရဲ့လား။

"နင် လိမ်နေတာ" ဟူမေ့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ လုနန် ပြောသည့်အတိုင်း မှန်ကန်ပါက သူမ၏ အစောပိုင်းက လှောင်ပြောင်ပြောဆိုမှုများသည် သူမဆီသို့ ပြန်လည်သက်ရောက်လာပြီး သူမကို လူရွှင်တော်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေမည်။

လုနန်သည် ဖေးကျီအန်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်သည်။ တည်ငြိမ်ပြီး အထင်သေးခြင်း မရှိသော်လည်း အခြားသူများကို နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

"ရဲဘော် ဟူမေ့ ကိုယ်တိုင် သွားစုံစမ်းနိုင်ပါတယ်"

ဟူမေ့သည် သူမ၏ ယုံကြည်မှုကြောင့် လန့်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးဇနီးကို အပြည့်အဝ စော်ကားရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဒါရိုက်တာလန်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားသည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာ ကျိုးကို ကောင်းစွာသိသည်။ သူသည် အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချတတ်သူမဟုတ်ဘဲ တကယ့်အရည်အချင်းမရှိသူကို စိတ်ဝင်စားမည်မှာ သေချာသည်။

သူမသည် လုနန်၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို စတင်စဉ်းစားလာသည်။

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုတွင် ပြောဆိုခဲ့သည်ထက် ပိုမိုသောအရာများ ရှိနေသည်။

ပထမဦးစွာ သူမသည် မူလတန်း ကျောင်းဆရာမ ရာထူးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

အပေါ်ယံတွင် သူမသည် ဟူမေ့ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူမသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်နေကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

ဒါသည် သူမ မကြောက်ရွံ့ကြောင်း အကြံပြုနေသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ရန် သတ္တိရှိပါက မူလတန်းကျောင်းစာမေးပွဲကို မည်သို့ ကြောက်ရွံ့နိုင်မည်နည်း။

သူမသည် ဟူမေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုခြင်းမရှိ သို့မဟုတ် ထိုသို့ပြုလုပ်ဖို့က သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအောက်တွင် ရှိသည်ဟု ယူဆခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

ဟူမေ့၏ အဆက်မပြတ် ရန်စမှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက လုနန်၏နေရာတွင်ရှိသော လူအများစုသည် ဟူမေ့ကို သူ့နေရာသူသိအောင် ပြုလုပ်ရန် စာမေးပွဲကို လက်ခံရန် လှုံ့ဆော်ခံရပေလိမ့်မည်။

သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်လိုခြင်းမရှိလျှင်ပင် ဒေါသရှိသော မည်သူမဆို သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ရန် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုပေမည်၊ ဟူမေ့ ကို သနားကြင်နာသည်ဟုဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူတို့တွင် ပိုကောင်းသော အခွင့်အလမ်းများရှိသည်ဟု ပြောဆိုကာ ဟူမေ့ကို ဆရာမအလုပ်ကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်လိုက်သည်ဟု ဆိုပေမည်။

ဥပမာအားဖြင့် လုနန်က ဤသို့ပြောနိုင်သည်။ "ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ရဲဘော် ဟူမေ့နဲ့ မပြိုင်တော့ပါဘူး။ သူက ဒီဆရာမအလုပ်ကို ကျွန်မထက် ပိုလိုအပ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနကို လျှောက်ဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ့မယ်"

လုနန် တမင်တကာ ချန်လှပ်ထားခဲ့သော အလယ်မှ ဝါကျကို လျှော့မတွက်ပါနှင့်။ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းနှင့် သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုခြင်းကြား ကွာခြားချက်မှာ ပွင့်လင်းခြင်းနှင့် သိမ်မွေ့ခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။

တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းသည် အချို့သော မကျေနပ်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ဟူမေ့ကို အနေရခက်စေသည်။ ဒါက အထင်သေးသော သဘောထားကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ထိုဝါကျကို ကျော်သွားခဲ့ပါက အဓိပ္ပာယ်သည် အများအားဖြင့် တူညီနေမည်ဖြစ်ပြီး ဟူမေ့နှင့် ငြင်းခုံရန် သူမ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ညွှန်ပြသော်လည်း သူမ၏ လေသံသည် အခြားသူများကို အထင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် မကျေနပ်မှုသည် ထုတ်လွှတ်ဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လုနန်သည် ဟူမေ့၏ ခံစားချက်များကို အမှန်တကယ် ထိန်းသိမ်းလိုပါက သူမသည် လုံးဝဘာမှမပြောရန် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနသို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရခြင်းကို မဖော်ပြဘဲ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာ လှောင်ပြောင်ခံရမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း လုနန် ထိုနေရာတွင် အမှန်တကယ် အလုပ်စလုပ်သည်နှင့် မည်သည့်ကောလာဟလမဆို သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပေမည်။

သို့သော် ဒါသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် လိုအပ်ပေမည်။

ဒါရိုက်တာလန်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် လုနန်သည် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိကျစွာ တိုင်းတာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ရုံသာမက လေးစားမှုကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟန်ချက်ညီသော ရပ်တည်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမစကားပြောပြီးနောက် လုနန်၏ ပါးနပ်မှုကို သတိမပြုမိသော လျိုအာ့နျိုသည် သူမကို အားကျသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပြီး ဝမ်ရှို့ကျစ်ကဲ့သို့ သိမ်မွေ့မှုများကို နားလည်သူများမှာမူ သူမကို ပိုတန်ဖိုးထားခြင်း သို့မဟုတ် လေးစားခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခက်ခဲသောအခြေအနေများတွင် လူတစ်ဦး၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ပေါ်လွင်လာသည်။ လုနန်၏ အရင်နောက်ဆုတ်ပေးလိုစိတ်သည် သူမ၏ ရိုးသားမှု၊ ရက်ရောမှုနှင့် ရန်လိုမှုမရှိခြင်းကို ပြသသည်။ သို့သော် ဟူမေ့၏ ပရိယာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမသည် အလွန်အမင်း အောက်ကျမခံဘဲ သူမ၏ ထက်မြက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ အရည်အချင်းမြင့်မားမှုနှင့် ကိစ္စရပ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတတ်ပုံကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။ ဒါရိုက်တာလန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဟူမေ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုနန် သည် သိသိသာသာ ထူးချွန်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာသော မဟာမိတ်တစ်ဦးကို ရရှိခဲ့သည်။

ဟူမေ့နှင့်ပတ်သက်၍မူ?

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ သူမသည် လုနန်၏ ပြောဆိုချက်များမှာ မှန်ကန်နိုင်ခြေရှိသည်ကို နားလည်သည်။ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနမှ ဒါရိုက်တာ ကျိုးမှ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသည်ဟု မည်သူက လိမ်ညာနိုင်မည်နည်း။ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုအနည်းငယ်ပြုလုပ်လိုက်လျှင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် စိတ်ခံစားမှုအရမူ သူမသည် အခြေအနေကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။ သူမသည် လုနန်ကို အလုပ်အကိုင်အရသာမက စရိုက်လက္ခဏာအရပါ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ဒါရိုက်တာလန်၏ လုနန် အပေါ် ဖုံးကွယ်မထားသော အားကျမှုနှင့် လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့၏ သူမအပေါ် လေးစားမှုတို့သည် ဟူမေ့၏ နှလုံးသားကို နာကျင်စေပြီး မျက်ရည်ကျစေခဲ့သည်။

အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ဟူမေ့သည် လုနန် လိမ်ညာနေမည်ဟု လျှို့ဝှက်စွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒါရိုက်တာလန်သည် အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်းပန်စရာ ဘာလိုလို့လဲ။ အဘိုးကြီး ကျိုးက နင့်ကို ချဉ်းကပ်တယ်ဆိုတာ အစောကြီးကတည်းက ဘာလို့မပြောတာလဲ။ နင်က ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနကို ဝင်နိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်းရှိမှန်းသာ ငါသိခဲ့ရင် နင့်အတွက် အလုပ်ရှာပေးဖို့ အလျင်စလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီမှာ အလုပ်လုပ်တာက နင့်အတွက် ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်။ ပိုပြီး ထွန်းလင်းတောက်ပနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ရမှာပေါ့"

လုနန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါရိုက်တာလန်"

ဒါရိုက်တာလန်သည် သူမ၏နာရီကို လှမ်းကြည့်ကာ လျိုအာ့နျို နှင့် အခြားသူများကို မေးလိုက်သည်။

"နောက်ကျနေပြီ။ ငါ ရှန့်လန်နဲ့ ရှောင်ဖုန်း အတွက် ထမင်းချက်ဖို့ အိမ်ပြန်ရတော့မယ်။ နင်တို့ကော။ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်လုနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောပြီး နေခဲ့ဦးမလား"

လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့သည် အချင်းချင်းကြည့်ကာ အတူတူပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး ဟူမေ့ မှာမူ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ဖေး မိသားစုအိမ်တွင် နေရန် ရှောင်ရှားလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

"ကျွန်မ မနေတော့ပါဘူး။ အိမ်က ကလေးတွေ ဆာနေပြီ၊ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးတော်ဘုရားလေးတွေအတွက် ထမင်းချက်ပေးရဦးမယ်"

သူတို့ ဖေး အိမ်မှ ထွက်ခွာလာကြစဉ် ဒါရိုက်တာလန် သည် လမ်းခွဲတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီခွဲထွက်ကာ လျိုအာ့နျို၊ ဝမ်ရှို့ကျစ်၊ ဟူမေ့တို့နှင့် လမ်းခွဲသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်ပြီး အနေရခက်သွားသည်။

ဟူမေ့၏ မကြာသေးမီက အပြုအမူသည် အလွန်အကျွံဖြစ်လွန်းသည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာလန်၏ ဩဇာကို အားကိုးကာ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး၏ဇနီး ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ထိပါးခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာလန်က ဘာမှမပြောသော်လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူမ မျက်စိစုံမှိတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ ဟူမေ့သည် သူမကို အသုံးချခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာလန်သည် သူတို့မခွဲခွာမီ ဟူမေ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဝမ်ရှို့ကျစ်အတွက်မူ ထိုအကြည့်သည် "ကိုယ့်နေရာကိုယ်သိ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ထို့အပြင် လူတိုင်းသည် ဟူမေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို သိကြသည်။ ဟူမေ့သည် သူတို့ရှိနေစဉ် လုနန်ကို ပေါ်တင်စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လုနန်က သူတို့အားလုံး သူမကို ဆန့်ကျင်ရန် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ဟု ထင်ပါက ဝမ်ရှို့ကျစ်နှင့် လျိုအာ့နျိုတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးဆက်ကို ခံရမည်မဟုတ်ပါလား။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရာ ဝမ်ရှို့ကျစ်သည် ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် နောင်တွင် ဟူမေ့နှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ်နေ့တွင် သူမသည် အလိမ်ခံရပြီး အခြားသူတစ်ဦးအတွက် ပိုက်ဆံရေတွက်ပေးနေရပေမည်။

ဟူမေ့ နှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သော လျိုအာ့နျို ပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စကားပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စကားလုံးများ ရှာမတွေ့ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏စိတ်သည် ဝမ်ရှို့ကျစ် သို့မဟုတ် ဟူမေ့ ကဲ့သို့ ထက်မြက်ခြင်းမရှိသော်လည်း အကောင်းအဆိုးကိုမူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာတွင် သူမမြင်နိုင်သမျှမှာ ဟူမေ့၏ သေးသိမ်သော အပြုအမူနှင့် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်တတ်သော ဘက်ဖြစ်ပြီး သူမကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်နှက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လုနန်နှင့်ပတ်သက်၍မူ? သူမသည် သည်းခံမှုနှင့် ရက်ရောမှုကို ပြသခဲ့သည်။ လျိုအာ့နျိုသည် ဟူမေ့ သည် လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ် ဟူသောအချက်နှင့် သူမ မျက်စိကန်းနေခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟူမေ့သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များတွင် နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာလန် ထွက်သွားချိန်တွင် သူမကို လှမ်းကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်ကိုပင် သတိမပြုမိသလို လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့ထံမှ ထူးဆန်းသော အမူအရာများကိုလည်း မဖမ်းမိခဲ့ပေ။ ဒါရိုက်တာလန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ မကျေနပ်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးဇနီး အမှန်ပြောနေတာလား၊ လိမ်နေတာလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

"စောင့်ကြည့်လိုက်။ နှစ်သစ်ကူးပြီးလို့ လုနန်သာ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနကို မဝင်ရင် ဒါက ဟာသအကြီးကြီးပဲ"

နှစ်သစ်ကူးရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့ရာ ဟူမေ့ သည် မူလက မူလတန်းကျောင်းတွင် ဒုတိယအကြိမ် အင်တာဗျူးအတွက် ပြန်သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

လျိုအာ့နျိုသည် ဆက်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "နင် ခဏလောက် တိတ်တိတ်နေလို့မရဘူးလား။ ရဲဘော် လုက နင့်ကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ"

"ဒီရက်ပိုင်း နင် ဘယ်လောက်တောင် အကွက်ရွှေ့နေလဲ ကြည့်စမ်း၊ ရဲဘော် လုကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ။ နင့်မှာ ဘာပြဿနာရှိနေတာလဲ။ ဒါနဲ့တောင် မပြီးသေးဘူးလား။ နင် တကယ် ဘာလိုချင်နေတာလဲ"

လျိုအာ့နျို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ဝမ်ရှို့ကျစ်သည် ဟူမေ့၏ စိတ်သဘောထားကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်နိုင်သည်။ ယနေ့ဖြစ်ရပ်သည် အလုပ်လုခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပုံရသော်လည်း ပြဿနာ၏ အရင်းမြစ်မှာ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေး ထံတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး ဖေး၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဟူမေ့ခင်ပွန်း၏ ရာထူးတိုးအခွင့်အရေးကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယခု သူမသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး၏ဇနီး မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ဇနီးအသစ်မှာမူ သူမထက် သိသိသာသာ ငယ်ရွယ်နေသည်။

ဟူမေ့ ထိုအရာကို လက်ခံနိုင်မည်လား။

သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏မာနကို မျိုချမရဘဲ အခွင့်အရေးတိုင်းတွင် လုနန်ကို ထိပါးရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမသည် လုနန်ကို စိန်ခေါ်ပြီး ဖိနှိပ်ရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အကယ်၍ လုနန်သည် အားနည်းကြောင်း သက်သေပြပါက သူမသည် လုနန်ကို လွှမ်းမိုးကာ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး၏ဇနီးအဖြစ် အာဏာမဲ့ဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သူမ၏ အကြံအစည်များသည် ကြီးကျယ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် လုနန်သည် ဤဖြစ်ရပ်မှ သက်သေပြသည့်အတိုင်း အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူသူမဟုတ်ပေ။

ဟူမေ့သည် လုနန်ကို အရှက်ရစေလိုသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်ကိုသာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာလန်၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက သူတို့သုံးဦးကြားတွင် တင်းမာမှုကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခင်မင်မှုကို အက်ကွဲစေခဲ့သည်။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထောက်ခံမှုကို ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို မသိရှိသေးပေ။

ပညာတတ်များနှင့် ကစား၍ မရကြောင်း ပေါ်လွင်လာသည်။ ကိစ္စများ အလေးအနက် ဖြစ်လာသည်နှင့် သူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် ကိုယ့်အပေါ် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ကြသည်။ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ကြားသိသူတိုင်းက သူမကို ပွင့်လင်းရိုးသားသည်ဟု ချီးကျူးကြပေလိမ့်မည်။

ဒါက သူမ၏ခင်ပွန်း မကြာခဏပြောလေ့ရှိသည့် စကားနှင့် ထပ်တူကျနေသည်၊ အဲ့ဒါကို ဘာလို့ခေါ်တာပါလိမ့်။

ပွင့်လင်းသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဒါသည် ပွင့်လင်းသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးနှင့် အိမ်နီးချင်းများဖြစ်ခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ဝမ်ရှို့ကျစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဟူမေ့ကို အကြံပေးလိုက်သည်။

" ရှောင်ဟူ ရဲဘော် လုနဲ့ ဆက်ပြီး မငြင်းခုံပါနဲ့တော့။ နင်က ပိုကြီးတဲ့အခြေအနေကို ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လို့မရဘူး။ အဘိုးကြီး စုန့် နဲ့ကိစ္စက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ။ ဒီလိုဆက် ငြင်းခုံ‌ နေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ"

သို့သော် ဟူမေ့သည် အကြံဉာဏ်ကို တန်ဖိုးမထားဘဲ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဪ၊ ငါသိပြီ။ နင်တို့နှစ်ယောက်က လုနန်ကို မျက်နှာလုပ်ဖို့ စပြီး ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေကြတာမှတ်လား"

"ငါက ငါ့ရဲ့မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ပြောရုံပဲ။ လုနန် ရောက်လာတဲ့အခါ ဒါရိုက်တာလန်က ငါ့အလုပ်ကို သူ့ကို ချက်ချင်းပေးလိုက်တာ နင်တို့မမြင်ဘူးလား"

လျိုအာ့နျိုသည် ဟူမေ့၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော သဘောထားကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် နင့်ဟာ ဖြစ်ရမှာလဲ။ နင် အင်တာဗျူးမအောင်ခဲ့ဘူးမလား။ ဒါရိုက်တာလန်က လုနန်ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းတာပဲ၊ ဒါက လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်"

ဟူမေ့သည် လျိုအာ့နျိုနှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့သည် လုနန် ဘက်သို့ ပြောင်းသွားကြပြီဟု ယုံကြည်နေသည်။ သူတို့ ဖေး မိသားစုတွင် ရှိနေစဉ်က သူမကို မထောက်ခံဘဲ အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ကြသည်။ ယခု ဖေး မိသားစုအပြင်ဘက် ရောက်သောအခါ သူတို့က သူမကို အပြစ်တင်နေကြသည်။

လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ဟူမေ့ သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး လျိုအာ့နျို နှင့် ဝမ်ရှို့ကျစ်တို့ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

လျိုအာ့နျို ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ ဘယ်လိုလူစားလဲ"

"ငါသာ သူ့ကို နောက်တစ်ခါ သွားဖျောင်းဖျမိရင် ငါ့ယောက္ခမက ငါ့ကို သေအောင် အနိုင်ကျင့်ပါစေ"

ဝမ်ရှို့ကျစ် - "…" ထိုသို့သော ကျိန်ဆိုမှုမျိုး ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။