ကမ္ဘာပေါ်က ကောလိပ်ကျောင်းသားလေး ယောင်လဲ့ထျန်းသည် မထင်မှတ်ပဲ ကျင့်ကြံရေးလောကကို ကူးပြောင်းခံလိုက်ရသည်။ ရွှေလက်ချောင်းတို့.. အမတစနစ်တို့ ပေါ်လာဖို့ မပြောနဲ့၊ ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ ကျင့်ကြံဆင့်မရှိသော ယောင်လဲ့ထျန်းက လမ်းပေါ်မှာ တောင်းစားရင်းပဲ အသက်မွေးခဲ့ရသည်.. လုယက်ရင်းပဲ စားသောက်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံး ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတစ်ခုက ဆရာတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ပြီး ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာခွင့် ရခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာကူးပြောင်းခံလိုက်ရသည့်တိုင် သူ့မှာ ကျင့်ကြံမှုပါရမီကတော့ ပါမလာခဲ့ချေ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းမှာ လေးနှစ်လုံးကို အစေခံတစ်ယောက်လို အရှက်ခွဲခံရင်း မျက်နှာငယ်စွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ အနိမ့်ဆုံးကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ အနိမ့်ဆုံးရာထူးအပြင်၊ အနိမ့်ကျဆုံးဘဝကို ပေးဖို့အတွက်နဲ့ ကမ္ဘာကူးပြောင်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် ယောင်လဲ့ထျန်း ပျော်မနေပါချေ။ သူ ပေါက်ကွဲချင်လာတော့သည်။ ယောင်လဲ့ထျန်း အမုန်ဆုံးက ကံဆိုးခြင်းပဲ.. ကူးပြောင်းလာကတည်းက ဆိုးလာတဲ့ ကံဆိုးခြင်းတွေကို မကျေနပ်စွာဖြင့် ယောင်လဲ့ထျန်းတစ်ယောက် ကောင်းကင်ဘုံကို အံ့ဖွယ် ကံကောင်းမှုကြီး ချီးမြှင့်ပေးဖို့ရန် ဆုတောင်းပါတော့သည်။ ဒီလိုနဲ့ မရဏချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ ဖမ်းထားတဲ့ မဟာ့မဟာဗီလိန်ကို ဆရာအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံက ချီးမြှင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့… ယောင်လဲ့ထျန်း တစ်ယောက် ကံကောင်းခဲ့တာလား၊ ကံဆိုးခဲ့တာလား… မထင်မှတ်ပဲ ရလာတဲ့ ဗီလိန်ဆရာရဲ့ မှတ်သားဖွယ်စကားလေးက… “အနှစ်ရှစ်ရာနေလို့မှ ငါ့ကိုမကယ်တင်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါက်ကွဲပြီး သေရလိမ့်မယ်”.. ကံကောင်းစွာ ကံဆိုးခဲ့သော ယောင်လဲ့ထျန်းရဲ့ ဘဝက ဘယ်လိုတွေ ပြောင်းလဲသွားမှာလဲ.. အနှိမ်ခံဘဝကနေ ယောင်လဲ့ထျန်း ရုန်းထွက်ပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ.. ပြန်အဖမ်းခံလိုက်ရတဲ့ ဗီလိန်ဆရာကိုကော ဘယ်လိုမျိုး ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ.. အနှစ်ရှစ်ရာနေရင် ကြုံတွေ့ရမဲ့ သေဆုံးမှုကပ်ဘေးကနေကော လွတ်မြောက်နိုင်မှာလား.. အလှည့်အပြောင်းများစွာကို လိုက်ပါစီးမြောရင်း ရသခံစားလို့ရပါပြီဗျာ။

