တစ်နေ့တွင် တင်းရှသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ မျိုးရိုးနာမည်မသိသော ကလေးနှင့်အတူ စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးက သူမ ဖတ်ဖူးတဲ့ ဝတ္ထုထဲက ဒေါသကြီးတဲ့ အမျိုးသားဇာတ်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိဘတွေ နှစ်သက်ခြင်းမခံရတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အရာလေးတစ်ခုပဲ။ အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေလွန်းလို့ သူမ ဗိုက်တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်နေပေမယ့် ထူးထူးခြားခြား ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုတွေနဲ့အတူ တင်းရှက သူမကိုယ်သူမ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ ထမင်းဘူးအလှလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ကြက်ကုန်းဘောင်၊ မုန့်ညှင်းစိမ်းကြော်၊ ဝက်ဗိုက်သား အစပ်၊ ခေါက်ဆွဲ - သူမ ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သားများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲ နွေဦးလေပြေလေးကို မခံစားရခင် ကလေး၏ ဖခင်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျွင်းသည် ပိုက်ဆံအပြည့်ထည့်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်လျက် တင်းရှ၏ အနည်းငယ် ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ကို တောင့်တစွာ စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။ “မိန်းမ…ကိုယ်ပြန်လာပြီ…”

